II SA/Wa 1260/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oddala skargę UZASADNIENIE Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., na podstawie art. 138 kpa, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., którą to decyzją odmówiono Z. K. przyznania prawa do równoważnika pieniężnego za lata 2006, 2007 i 2008. Jako podstawę materialnoprawną organ podał art. 91 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) i rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczególnych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 z późn. zm.). W motywach uzasadnienia wskazał, że uprawnienie do przedmiotowego równoważnika osób pobierających emeryturę lub rentę policyjną wynikało wyłącznie z § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczególnych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Z uwagi na fakt, iż tylko ustawy mogą być źródłem uprawnień i obowiązków obywateli, usunięto z ww. rozporządzenia przepis będący podstawą przyznania tej grupie osób omawianego równoważnika. Konsekwencją uchylenia § 8 powołanego rozporządzenia z dniem 1 stycznia 2006 r. było to, że zapisy tego aktu nie mogły już stanowić podstawy do naliczenia i wypłaty równoważnika rencistom i emerytom policyjnym. Wyjaśnił, że uchylenie § 8 skutkowało utratą przez osoby pobierające świadczenia z policyjnego zaopatrzenia emerytalnego uprawnień do równoważnika za remont lokalu. Organ wskazał też, że Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 października 2008 r., sygn. akt. U 4/08 stwierdził, że z chwilą wyeliminowania § 8 przepisy aktu wykonawczego nie gwarantują emerytom i rencistom prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. K. wnosząc o jej uchylenie, zarzucił: – naruszenie art. 162 § 1 pkt 1 kpa, poprzez niewydanie decyzji uchylającej prawo do równoważnika, naruszenie art. 88 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, poprzez odmówienie mu prawa do przyznania równoważnika, – obrazę przepisów postępowania administracyjnego – art. 7, art. 8 i art. 12 kpa. W obszernym uzasadnieniu, skarżący rozwinął zarzuty skargi, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporne jest, iż skarżący jest emerytem policyjnym. Zgodnie z przepisem art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. W ust. 2 powołanego przepisu przewidziano upoważnienie dla Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do określenia szczegółowych zasad przyznawania i zwracania równoważnika oraz jego wysokości. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w zarządzeniu z dnia 30 września 1997 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (M. P. Nr 76, poz. 708), wydanym w oparciu o powyższe upoważnienie, w § 12 ust. 1 postanowił, że emerytom i rencistom policyjnym przyznaje się równoważniki pieniężne za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego lub za brak lokalu mieszkalnego w wysokości określonej w niniejszym zarządzeniu. Również rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie jak wyżej (Dz. U. Nr 106, poz. 1212 ze zm.), wskazało na wymienione świadczenia jako przysługujące także emerytom i rencistom policyjnym (§ 11 ust. 1). Z kolei rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.) w § 8 określiło, iż jego przepisy stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego, zaś w § 9 ust. 2 wskazywało na organy właściwe do orzekania w tym przedmiocie. Analiza wyżej powołanych przepisów wskazuje, że uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego dla emeryta lub rencisty policyjnego nie wynika z przepisów ustawy o Policji, lecz wyłącznie z przepisów wykonawczych do tej ustawy. Prawo do przedmiotowego równoważnika nie znajduje oparcia również w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), zwanej dalej ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 października 2008 r., sygn. akt U 4/08 (OTK-A 2008/8/141, Dz. U. RP 2008/196/1221), wskazując, iż z treści art. 29 ust. 1 tej ustawy wynika wyłącznie prawo emeryta lub rencisty policyjnego do uzyskania i użytkowania lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu znajdującego się w dyspozycji jednego z organów wymienionych w ustawie, natomiast z treści art. 30 – prawo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 266, poz. 2246), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., uchylono § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. Zatem z tą datą odpadła nie tylko jedyna normatywna podstawa uprawnień dla emerytów lub rencistów policyjnych do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, lecz także przestały obowiązywać normy określające właściwość organów do orzekania w tym przedmiocie, a nadto podstawy do określenia wysokości i wypłaty tego świadczenia. Niezależnie od powyższych rozważań podkreślić należy, iż prawa skarżącego do równoważnika za remont zajmowanego lokalu zostały wygaszone z dniem 1 stycznia 2006 r. decyzją Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] (k – 20). Pomimo ich wygaszenia skarżący, po upływie około trzech lat ([...] marca 2009 r.) wniósł o przyznanie prawa do równoważnika za lata 2006 – 2008. Za nieprawdziwe uznać zatem należało twierdzenia zawarte w skardze, iż brak jest decyzji powodującej wygaśnięcie prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego, co stanowi naruszenie art. 162 kpa. Dodatkowo wskazać należy, iż art. 162 kpa nie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania. Organy w niniejszej sprawie administracyjnej nie rozstrzygały bowiem kwestii wygaśnięcia decyzji przyznającej skarżącemu prawo do przedmiotowego równoważnika. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, policjantowi, który nie pełni służby stałej (pozostaje na zaopatrzeniu emerytalnym) nie przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu remontu zajmowanego lokalu. Nie można było zgodzić się z zarzutami skargi dotyczącymi naruszenia art. 88 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 ustawy o Policji. Powyższe przepisy nie kreują uprawnień emerytów policyjnych w przedmiocie równoważnika za remont zajmowanego lokalu. Nie sposób zgodzić się z zarzutami skargi dotyczącymi naruszenia przez organ szeregu przepisów postępowania administracyjnego. Wbrew tym zarzutom organ wyjaśnił sprawę wyczerpująco, tak pod względem faktycznym, jak i prawnym, zaś swoje rozstrzygnięcie uzasadnił zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.