VI Ka 1143/21
Sądy powszechne2022-10-21
Sygnatura
VI Ka 1143/21
Data orzeczenia
2022-10-21
Rodzaj
REASONS
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygnatura akt VI Ka 1143/21</p>
<p>Warszawa, dnia 21 października 2022 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2WYROK</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong>
</p>
<p>Przewodniczący:SSO Aleksandra Mazurek</p>
<p>Sędzia:SO Michał Bukiewicz</p>
<p>SR (del.) Małgorzata Nowak – Januchta</p>
<p>protokolant: protokolant sądowy Adrianna Sadowska</p>
<p>
<strong>
<!-- -->4przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->5po rozpoznaniu dnia 21 października 2022 r. w Warszawie</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->6sprawy </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->7<span class="anon-block">A. D.</span>, syna <span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">I.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->8oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k.</a>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->9<span class="anon-block">R. S. (1)</span>, syna <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->10oskarżonego o przestępstwo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->11na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->12od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->13z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt III K 289/21</strong>
</p>
<p>zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie na rzecz adw. <span class="anon-block">F. B.</span> i adw. <span class="anon-block">M. G. (1)</span> kwoty po 516,60 zł obejmujące wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT; zwalnia oskarżonych od opłat za II instancję oraz pozostałych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.</p>
<p>SSO Michał Bukiewicz SSO Aleksandra Mazurek SSR (del.) Małgorzata Nowak - Januchta</p>
<table>
<colgroup>
<col width="38"/>
<col width="3"/>
<col width="2"/>
<col width="9"/>
<col width="11"/>
<col width="2"/>
<col width="44"/>
<col width="63"/>
<col width="24"/>
<col width="120"/>
<col width="10"/>
<col width="8"/>
<col width="8"/>
<col width="28"/>
<col width="12"/>
<col width="21"/>
<col width="96"/>
<col width="24"/>
<col width="11"/>
<col width="32"/>
<col width="34"/>
<col width="119"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="22">
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>Formularz UK 2</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>Sygnatura akt</p>
</td>
<td colspan="4">
<p>VI Ka 1143/21</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="20">
<p>
<em>
<!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em>
</p>
</td>
<td colspan="2">
<p>2</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>1.
<strong>
<!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>1.1
<strong>
<!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie z dnia 13 lipca 2021 r. o sygn. akt III K 289/21</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>1.2
<strong>
<!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>☐ oskarżyciel prywatny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>☒ obrońca</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>☐ inny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3. Granice zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="9">
<p>☒ na korzyść</p>
<p>☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="13">
<p>☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3" colspan="2">
<p>☒ w części</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="8">
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="8">
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="8">
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="19">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="3">
<p>☐</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>☒</p>
</td>
<td colspan="7">
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>2.
<strong>
<!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.1. Ustalenie faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać oskarżonego.</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać fakt.</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>1</p>
</td>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">R. S. (1)</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Dochód uzyskany przez oskarżonego</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Dane z systemu e<span class="anon-block"> - (...)</span>, k.429</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>2</p>
</td>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">R. S. (1)</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Oskarżony jest osobą uprzednio karaną</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Karta karna, k.430-432</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>3</p>
</td>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Dochód uzyskany przez oskarżonego</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Dane z systemu e<span class="anon-block"> - (...)</span>, k.428</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>4</p>
</td>
<td colspan="5"> </td>
<td colspan="3">
<p>
<span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>Oskarżony jest osobą uprzednio karaną</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Karta karna, k.433-435</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać oskarżonego.</em>
</p>
</td>
<td colspan="10">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać fakt.</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6"> </td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="10"> </td>
<td colspan="3"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.2. Ocena dowodów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać fakt</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>1,3</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Informacje z systemu e<span class="anon-block"> - (...)</span>
</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>dokument urzędowy w sposób jednoznaczny stanowi podstawę do dokonania ustaleń co do dochodu oskarżonego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>2,4</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>Karta karna</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>dokument urzędowy w sposób jednoznaczny stanowi podstawę do dokonania ustaleń co do uprzedniej karalności oskarżonego</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać fakt</em>
</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</p>
</td>
<td colspan="12">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="7"> </td>
<td colspan="3"> </td>
<td colspan="12"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>.
<strong>
<!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Zarzut </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="7" colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->1</em>
</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span>:</span>
</p>
<p>Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzuca:</p>
<p>I.
Obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. :</p>
<p>a.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">Art. 7 k.p.k.</a> polegającej na uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span> w zakresie, w jakim oskarżony <span class="anon-block">R. S. (1)</span> konsekwentnie wyjaśniał, że jedynie bronił się przed ochroniarzem, nie używał gazu oraz w zakresie, w jakim wskazywał, że to oskarżony <span class="anon-block">A. D.</span> wzywał Policję, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span> w powyższym zakresie są konsekwentne oraz korelują z wyjaśnieniami skarżonego <span class="anon-block">A. D.</span>, a co za tym idzie zasługują na wiarę;</p>
<p>b.
Art.. 7 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> polegający na uznaniu za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> w zakresie, w jakim oskarżony <span class="anon-block">A. D.</span> konsekwentnie wyjaśniał, że to pokrzywdzony zaatakował oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span> oraz, że osobiście wzywał policję, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> w powyższym zakresie są konsekwentne oraz korelują z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span>, a co za tym idzie zasługują na wiarę;</p>
<p>c.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">Art. 410 k.p.k.</a> polegającą na pominięciu przez Sąd Rejonowy okoliczności wynikających z wyjaśnień obu oskarżonych z dnia 21 tycznia 2021 r. w zakresie, w jakim dotyczą one braku przedstawienia się pokrzywdzonego oraz wylegitymowania się <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>, a z których to wyjaśnień wynika, że pokrzywdzony był dla oskarżonych osobą obcą, nieznaną nawet z widzenia;</p>
<p>d.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">Art. 7 k.p.k.</a> polegające na uznaniu za wiarygodne oraz konsekwentne zeznania świadka <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, podczas gdy z zeznań świadka z postępowania przygotowawczego oraz postępowania sadowego wynikają wewnętrzne sprzecznością także świadek w trakcie rozprawy w dniu 24 czerwca 2021 r. przed złożeniem zeznań rozmawiał z <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>, w konsekwencji czego zeznań świadka <span class="anon-block">M. G. (2)</span> nie sposób uznać za wiarygodne w jakimkolwiek zakresie;</p>
<p>e.
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">Art. 7 k.p.k.</a> polegającą na uznaniu zeznań świadka <span class="anon-block">K. B.</span> za wiarygodne, logiczne, konsekwentne i korelujące z m.in. zeznaniami pokrzywdzonego i świadka <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, a w konsekwencji stanowiące dowód będący podstawą ustalenia faktów w niniejszej sprawie, podczas gdy świadek <span class="anon-block">K. B.</span> nie był bezpośrednim obserwatorem zdarzenia, nie widział zdarzenia od samego początku, a co za tym idzie jego zeznania obejmujące czas do przybycia na miejsce zdarzenia nie mogą stanowić dowodu w oparciu, o które ustalane są fakty w niniejszej sprawie.</p>
<p>A w konsekwencji</p>
<p>II.
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, co mogło mieć wpływ na treść tego orzeczenia polegające na niezasadnym uznaniu, że oskarżony <span class="anon-block">R. S. (2)</span> w dniu 21 stycznia 2021 r. po dokonaniu kradzieży, działając wspólnie i w porozumieniu ze współoskarżonym <span class="anon-block">A. D.</span> w celu utrzymania się w posiadaniu skradzionych przedmiotów stosował przemoc wobec pracownika ochrony <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> polegającą na uderzeniu pokrzywdzonego pięściami po głowie i użył ręcznego miotacza gazu</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span>:</span>
</p>
<p>Obrońca oskarżonego zarzuca wyrokowi:</p>
<p>1. Obrazę prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez błędne jego zastosowanie polegające na dowolnej a nie swobodnej ocenie dowodu z zeznań świadków <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, <span class="anon-block">K. B.</span> jak również oskarżonych <span class="anon-block">R. S. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A. D.</span> poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż oskarżeni bezpośredni po dokonanej kradzieży stosowali przemoc wobec pracownika ochrony <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> w postaci uderzenia po głowie i nogach co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegających na błędnym przyjęciu, iż oskarżeni <span class="anon-block">R. S. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A. D.</span> dopuścili się kradzieży rozbójniczej 15 sztuk czekoladek <span class="anon-block">(...)</span> na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> oraz <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>.</p>
<p>2. Obrazę prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez błędne jego zastosowanie polegające na dowolnej a nie swobodnej ocenie dowodu zeznań świadka <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> oraz oskarżonych <span class="anon-block">R. S. (1)</span> i <span class="anon-block">A. D.</span> poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że pokrzywdzony <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> w chwili czynu miał wiedzę na temat dokonanej przez oskarżonych kradzieży 15 sztuk czekoladek <span class="anon-block">(...)</span> co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegających na błędnym przyjęciu, iż oskarżeni <span class="anon-block">R. S. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A. D.</span> dopuścili się kradzieży rozbójniczej 15 sztuk czekoladek <span class="anon-block">(...)</span> na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> oraz <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>.</p>
<p>3. Obrazę prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez błędne jego zastosowanie polegające na dowolnej a nie swobodnej ocenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">M. G. (2)</span> uznając je za wiarygodne, logiczne i konsekwentne oraz korelujące z zeznaniami pozostałych świadków co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegających na błędnym przyjęciu, iż oskarżeni <span class="anon-block">R. S. (1)</span> oraz <span class="anon-block">A. D.</span> dopuścili się kradzieży rozbójniczej 15 sztuk czekoladek <span class="anon-block">(...)</span> na szkodę <span class="anon-block"> (...) S. A</span> oraz <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>.</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>Apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych nie zasługiwały na uznanie. Podnoszone w obu apelacjach zarzuty, które zmierzają do zakwestionowania popełnienia przez oskarżonych zarzucanych im czynów będących przedmiotem niniejszego postępowania nie są zasadne.</p>
<p>Obrońcy kwestionują dokonaną przez Sąd I instancji ocenę wiarygodności zeznań świadków oraz wyjaśnień oskarżonych, co ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia, czy istotnie doszło do popełnienia zarzucanego im czynu. Niemniej jednak, w obu apelacjach trudno doszukać się argumentów, które podważyłyby skutecznie zaprezentowany przez Sąd Rejonowy tok rozumowania, który z uwzględnieniem reguł <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> doprowadził do uznania za wiarygodne zeznań złożonych przez świadków <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, <span class="anon-block">K. B.</span>, <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>, oraz wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">A. D.</span> i <span class="anon-block">R. S. (1)</span>. Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia wykazała, iż Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie. Sąd wywiódł prawidłowy wniosek w przedmiocie winy oskarżonych, szczegółowo weryfikując ich linię obrony. Stanowisko skarżących sprowadza się w istocie rzeczy do polemiki z przeprowadzoną przez Sąd pierwszej instancji oceną dowodów i wyprowadzonymi na jej podstawie ustaleniami faktycznymi, polemiki opartej na wybiórczym podejściu do ujawnionych okoliczności sprawy i rozpatrywaniu poszczególnych faktów w oderwaniu od pozostałych. Jak wielokrotnie podkreślano w doktrynie i orzecznictwie przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> wtedy, gdy: jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>), stanowi wyraz rozważenia wszystkich tych okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>), jest wyczerpujące i logiczne - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a>). Wszystkim tym wymogom Sąd Rejonowy sprostał.</p>
<p>Odnosząc się z kolei do oceny poszczególnych depozycji złożonych w sprawie wskazać należy, że w ocenie Sądu Okręgowego nie dokonano w tym przedmiocie naruszeń. Sąd Rejonowy szczegółowo i skrupulatnie wskazał podstawy do przydania waloru wiarygodności zeznaniom świadków oraz do odmówienia takiego waloru, miał na uwadze towarzyszące niniejszej sprawie okoliczności i interesy poszczególnych stron procesu.</p>
<p>Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span>, który nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnienia oskarżonego zasługiwały na wiarę jedynie w części, w której korespondowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Okoliczność na jaką powołuje się skarżący, że wyjaśnienia oskarżonego korelują z wyjaśnieniami współoskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span>- co czyni je wiarygodnymi- nie zasługuje na uznanie. Oczywistym jest, w ocenie Sądu, że współoskarżeni składają wyjaśnienia na swoją korzyść celem umniejszenia swojej odpowiedzialności. Wyjaśnienia oskarżonego nie znajdowały potwierdzenia w zeznaniach pokrzywdzonego, oraz pozostałych świadków występujących w sprawie. Sąd Rejonowy zasadnie dał wiarę wyjaśnieniom <span class="anon-block">A. D.</span> jedynie w zakresie, w którym znajdują one odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym.</p>
<p>Nie zasługuje na danie wiary argumentacja, jakoby oskarżony bronił się przed pokrzywdzonym, który go zaatakował. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób jasny wynika, że to oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonego, po tym, jak ten chciał ich zatrzymać ze skradzionym towarem. Taka wersja wydarzeń znajduje odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym, w tym m.in. zeznaniach świadka <span class="anon-block">M. G. (2)</span>, który był naocznym świadkiem całego zdarzenia. Jak wynikam z zeznań tego świadka: „…<em>
<!-- -->
W mojej ocenie, ten <span class="anon-block">C.</span> (<span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>) ewidentnie próbował się bronić, atakowali go tamci dwaj, próbowali go uderzać. Nie wiedziałem dlaczego oni się szarpali, dopiero później jak przyjechał policja to dowiedziałem się że ten <span class="anon-block">C.</span> jest ochroniarzem w </em>
<span class="anon-block">(...)</span>” (k.115). Ponadto świadek ten, po okazaniu mu zdjęć z kamer monitoringu, z kart 106-111 akt sprawy rozpoznał pokrzywdzonego, oraz jednego z oskarżonych. Zeznania złożone przez tego świadka są spójne, logiczne i konsekwentne. Zeznania złożone przez <span class="anon-block">M. G. (2)</span> korelują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Świadek w miejscu zdarzenia znalazł się przypadkowo i miał możliwość obserwacji przedmiotowego zdarzenia. Świadek jest osobą obcą zarówno dla oskarżonych jak i pokrzywdzonego, zatem nie sposób uznać, aby miał jakikolwiek interes aby zeznawać z korzyścią dla którejkolwiek ze stron. Niewielkie sprzeczności w zeznaniach składanych przez świadka w toku postępowania przygotowawczego, a zeznaniach przed Sądem nie mogą świadczyć o braku wiarygodności świadka. Również okoliczność, że świadek <span class="anon-block">M. G. (2)</span> zapalił papierosa z pokrzywdzonym w trakcie przerwy w rozprawie nie może świadczyć o ustaleniu przez nich wspólnej wersji wydarzeń, skoro zeznania takiej samej treści jak na rozprawie złożył już wcześniej, tj. na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 16 lutego 2021 r. (k. 114-115). Świadek na rozprawie wskazał, że nie zna pokrzywdzonego, a jedynie zapalił z nim papierosa i nie rozmawiał z nim o sprawie, co w ocenie Sądu było wiarygodne. Zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego należy wskazać, że gdyby pokrzywdzony chciał ustalać zeznania ze świadkiem to co do zasady nie robił by tego w tak jawny sposób. Ponadto Sąd nie dostrzegł celu jaki miałby spełnić ustalenie wspólnej wersji zdarzeń przez pokrzywdzonego i świadka. Całokształtowi zebranego materiału, który potwierdza ustaloną przez Sąd wersję zdarzeń przeczą jedynie konsekwentne wyjaśnienia oskarżonych, co jednak nie może świadczyć o ich wiarygodności i niewiarygodności pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza mając na uwadze okoliczność, że to w interesie oskarżonych było składanie wyjaśnień umniejszających ich winę. Ponadto jak wynika z postawy pokrzywdzonego <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> nie był negatywnie nastawiony wobec oskarżonych, nie chciał ich obciążać nadmiernie swoimi zeznaniami. Podczas rozprawy przed Sądem świadek wskazał, że nie ma do oskarżonych pretensji i że chciałby aby dostali oni szansę na poprawę swojego zachowania (k.315). Zatem argumentacja przedstawiona przez jednego ze skarżących jakoby chciał on ustalać wersję zdarzeń ze świadkiem podczas przerwy w rozprawie jawi się jako bezzasadna.</p>
<p>Nie zasługuje na uznanie argumentacja jakoby pokrzywdzony nie wylegitymował się oskarżonym, wobec czego nie mieli oni wiedzy, iż jest on ochroniarzem ze <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>. Należy mieć na względzie, że pokrzywdzony widząc, że doszło do kradzieży nie miał obowiązku legitymowania się oskarżonym oraz przedstawiania się. Sytuacja była dynamiczna i pokrzywdzony, gdy tylko zauważył, że oskarżeni dokonali kradzieży ze sklepu, w którym jest zatrudniony podjął próbę zatrzymania ich. Nie może taka okoliczność świadczyć o tym, że oskarżeni nie zdawali sobie sprawy, że pokrzywdzony jest ochroniarzem sklepu i zaatakowani przez obcą sobie osobę podjęli próbę obrony. Oskarżeni sami przyznali się do kradzieży czekoladek ze sklepu, zatem zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego należy przyjąć, iż zdawali sobie sprawę z tego, że ktoś może ich próbować zatrzymać za czyn jakiego się dopuścili i również mogła to być osoba postronna, nie koniecznie ochroniarz ze sklepu. Zatem argumentacja przedstawiona przez obrońcę oskarżonego, że próbowali oni się jedynie bronić przed atakiem ze strony nieznanej im osoby nie zasługuje na uznanie zwłaszcza w sytuacji, gdy pokrzywdzony od początku żądał od oskarżonych, aby oddali to co ukradli ze sklepu. .</p>
<p>Również zeznania świadka funkcjonariusza Policji <span class="anon-block">K. B.</span> zasługiwały w pełni na danie im wiary. Co prawda <span class="anon-block">K. B.</span> nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, jednak jego zeznania korelują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Świadek w sposób jasny i konsekwentny opisał zachowanie oskarżonych i pokrzywdzonego na miejscu zdarzenia. Z zeznań świadka wynika, że po przyjeździe pod <span class="anon-block"> sklep (...)</span> zauważył dwóch szarpiących się mężczyzn, z których jeden próbował się wyrwać osobie, która go trzymała. Z zeznań świadka wynika, ze oskarżony <span class="anon-block">A. D.</span> był bardziej agresywny i odpychał ochroniarza, który go trzymał.</p>
<p>Argumentacja, że pokrzywdzony nie mógł wiedzieć o dokonanej kradzieży, którą zobaczył dopiero na monitoringu po przyjeździe Policji również nie znajduje odzwierciedlenia w pozostałym materiale dowodowym. Jak wynika z zeznań świadka <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span>, podczas dojazdu do pracy jego uwagę zwrócił człowiek stojący pod wejściem do sklepu, który wzbudził jego podejrzenia co do tego, że może być on złodziejem- mając na względzie taktykę działania złodziei zainteresował się on oskarżonymi. Ponadto jak wynika z zeznań złożonych przez pokrzywdzonego: „… <em>
<!-- -->chociaż byłem w ubraniu cywilnym i też byłem ubrany na czarno. Myślę że oni kojarzyli mnie ze sklepu, pracuję tam od dwóch lat, nie zawsze przebieram się w mundur</em>…” (k.20). Ponadto <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">D.</span> zeznał, że oskarżeni byli agresywni i nie chcieli oddać ukradzionego towaru pomimo próśb kierowanych ze strony pokrzywdzonego.</p>
<p>Reasumując, należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny, odniósł się do wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie i wskazał, jakim dowodom dał wiarę i dlaczego, a jakie dowody uznał za niewiarygodne. Swoje stanowisko w tym przedmiocie przekonywująco uzasadnił. Złożone apelacje nie zawierają argumentów, które mogłyby skutecznie zakwestionować prawidłowość rozumowania i wnioskowania sądu I instancji. Obaj apelujący nie przedstawili przekonujących argumentów na podważenie przedstawionego przez Sąd Rejonowy rozumowania.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Wniosek</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="15">
<p>Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu</p>
</td>
<td>
<p>☐ zasadny</p>
<p>☐ częściowo zasadny</p>
<p>☒ niezasadny</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="16">
<p>Z przyczyn omówionych wyżej sąd odwoławczy nie uwzględnił wniosków zawartych w obu apelacjach</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>4.
<strong>
<!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia<br/>i podniesionych zarzutów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>).</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
</td>
<td colspan="17"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>5.
<strong>
<!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="5">
<p>1.3
<strong>
<!-- -->1 </strong>
</p>
</td>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<strong>
<!-- -->0.1Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie, Wydział III Karny, sygn. akt III K 289/21</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych nie zawierają argumentów, które mogłyby podważyć prawidłowość zaskarżonego wyroku. Wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności nie noszą cech rażącej niewspółmierności jeśli się uwzględni uprzednią karalność oskarżonych oraz działanie oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span> w warunkach recydywy.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="5">
<p>1.3.1
1.</p>
</td>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Przedmiot i zakres zmiany </em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"/>
</tr>
<tr>
<td colspan="17">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach zmiany.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="17"/>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
</td>
<td colspan="15"> </td>
<td colspan="5">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
</td>
<td colspan="15">
<p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
</td>
<td colspan="15">
<p>Konieczność umorzenia postępowania</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>4.</p>
</td>
<td colspan="15">
<p>Konieczność warunkowego umorzenia postępowania</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>5.</p>
</td>
<td colspan="15"> </td>
<td colspan="5">
<p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<em>
<!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>
<strong>
<!-- -->0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4">
<p>
<em>
<!-- -->Lp.</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.</em>
</p>
</td>
<td colspan="9">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="4"> </td>
<td colspan="9"> </td>
<td colspan="9"> </td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>6.
<strong>
<!-- -->Koszty Procesu </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="8">
<p>
<em>
<!-- -->Wskazać oskarżonego.</em>
</p>
</td>
<td colspan="14">
<p>
<em>
<!-- -->Przytoczyć okoliczności.</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="8">
<p>
<em>
<!-- -->
<span class="anon-block">A. D.</span>
</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->
<span class="anon-block">R. S. (1)</span>
</em>
</p>
</td>
<td colspan="14">
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624)">art. 624 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> <br/>Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonych od obowiązku ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, przejmując je na rachunek Skarb Państwa z uwagi na fakt, że sytuacja majątkowa oskarżonych uniemożliwia ich uiszczenie.</p>
<p>Na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zasądzono od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie na rzecz adw. <span class="anon-block">F. B.</span> i adw. <span class="anon-block">M. G. (1)</span> kwoty po 516,60 złotych obejmującej wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonych w postępowaniu odwoławczym oraz podatek VAT.</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>7.
<strong>
<!-- -->PODPIS </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="22">
<p>SSO Michał Bukiewicz SSO Aleksandra Mazurek SSR (del.) Małgorzata Nowak- Januchta</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="7"/>
<col width="37"/>
<col width="328"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="6">
<p>1.1.
<strong>
<!-- -->Granice zaskarżenia </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>1</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w <span class="anon-block">W.</span>, Wydział III Karny, sygn. akt III K 289/21</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p> ☒ na korzyść</p>
<p> ☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="4">
<p> ☐ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p> ☒ w części</p>
</td>
<td colspan="2">
<p> ☒</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p> ☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p> ☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>
<table>
<colgroup>
<col width="44"/>
<col width="153"/>
<col width="131"/>
<col width="7"/>
<col width="37"/>
<col width="328"/>
</colgroup>
<tr>
<td colspan="6">
<p>1.2.
<strong>
<!-- -->Granice zaskarżenia </strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Kolejny numer załącznika</p>
</td>
<td>
<p>2</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Podmiot wnoszący apelację</p>
</td>
<td>
<p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="5">
<p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p>
</td>
<td>
<p>Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie, Wydział III Karny, sygn. akt III K 289/21</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="4" colspan="2">
<p> ☒ na korzyść</p>
<p> ☐ na niekorzyść</p>
</td>
<td colspan="4">
<p> ☒ w całości</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td rowspan="3">
<p> ☐ w części</p>
</td>
<td colspan="2">
<p> ☐</p>
</td>
<td>
<p>co do winy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p>☐</p>
</td>
<td>
<p>co do kary</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2">
<p> ☐</p>
</td>
<td>
<p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.3.2. Podniesione zarzuty</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<em>
<!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☒</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="5">
<p>brak zarzutów</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="6">
<p>
<strong>
<!-- -->0.11.4. Wnioski</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p> ☐</p>
</td>
<td colspan="3">
<p>uchylenie</p>
</td>
<td>
<p> ☒</p>
</td>
<td>
<p>zmiana</p>
</td>
</tr>
</table>