III SA/Kr 456/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno technicznej zameldowania postanawia odrzucić wniosek UZASADNIENIE Dnia 9 stycznia 2007r. M. P. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...] orzekającej o anulowaniu materialno technicznej czynności zameldowania. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] znak [...] z powołaniem na przepis art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kpa stwierdził, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia, który zdaniem organu upłynął w dniu 21 grudnia 2007. Dnia 31 stycznia 2008r. skarżący odebrał postanowienie Wojewody zawierające pouczenie o dopuszczalności i trybie wniesienia na to postanowienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W dniu 27 lutego 2008 r. (data nadania pieczątki) M. P. złożył za pośrednictwem Wojewody adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], w którym uzasadnił przyczyny spóźnienia odwołania. Pismo to Wojewoda przedstawił Sądowi wraz z aktami sprawy. Wobec wniesienia pisma w terminie otwartym do złożenia skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...], M. P. zarządzeniem przewodniczącego doręczonym 17.06.2008r. wezwany został o uzupełnienie braków pisma z dnia 27 lutego 2008r. pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania przez wyjaśnienie czy pismo to stanowi: a) w istocie wniesioną w terminie 30 dni od doręczenia i opartą na zarzucie zachowania terminu skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] stwierdzającą złożenie odwołania z uchybieniem terminu czy też; b) adresowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie przez Sąd uchybionego (według organu II instancji) terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W wykonaniu tego zarządzenia i z zachowaniem terminu M. P. uzupełnił w dniu 24.06.08 brak formalny przez wyjaśnienie, iż pismo zatytułowane jako wniosek o przywrócenie terminu jest wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Kognicja sądów administracyjnych określona została przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270 z późn. zm.). W szczególności zgodnie m.in. z art. 3 § 2 pkt. 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W świetle tego przepisu w zw. z art. 134 zd. II Kpa przydającym postanowieniu organu odwoławczego stwierdzającemu niedopuszczalność odwołania lub złożenie odwołania z uchybieniem terminu walor ostateczności, składającemu niniejszy wniosek służyła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody z dnia [...] o czym był prawidłowo pouczony. Natomiast zgodnie z art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Właściwym przeto organem do rozpatrzenia podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta był Wojewoda, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny, do którego w terminie otwartym do złożenia skargi, skierował M. P. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji i pomimo wezwania o sprecyzowanie treści wniesionego pisma, podtrzymał żądanie traktowania go jako wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek taki jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.