II AKz 561/22

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 24 października 2022 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu, w II Wydziale Karnym, w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Henryk Komisarski</p> <p>Protokolant: protokolant sądowy Sylwester Leńczuk</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">M.</span> </strong> </p> <p>na skutek zażalenia prokuratora</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>w przedmiocie wydania negatywnej opinii co do dopuszczalności ekstradycji</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n o w i ł</strong> </p> <p>utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym, opisanym w <em> <!-- --> rubrum</em> postanowieniem Sąd I instancji zaopiniował negatywnie wniosek Prokuratora Generalnego <span class="anon-block">U.</span> o ekstradycję obywatela <span class="anon-block">u.</span> <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">M.</span> i tym samym stwierdził, że jego wydanie jest prawnie niedopuszczalne.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożył prokurator, zaskarżając je na niekorzyść ściganego, zarzucając Sądowi I instancji obrazę szeregu przepisów postępowania, która w gruncie rzeczy sprowadza się do kwestionowania przyjętej przez Sąd I instancji przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 604;art. 604 § 1;art. 604 § 1 pkt. 7)">art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k.</a>, która to stanowi przeszkodę ekstradycyjną. Jednocześnie wniósł on o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</strong> </p> <p>Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie należy zaznaczyć, iż Sąd I instancji prawidłowo wskazał jakie podstawy formalne i materialne legły u podstaw zaskarżonego orzeczenia, tak więc zbędnym byłoby ich powielanie w tym miejscu.</p> <p>Jednocześnie należy zaakcentować, że z przedstawionych przez stronę <span class="anon-block">u.</span> dokumentów wynika, iż <span class="anon-block">O. M.</span> jest poszukiwany przez <span class="anon-block">u.</span> organy ścigania jako podejrzany o to, iż w okresie od <span class="anon-block">(...)</span> roku dokonał oszustwa, w ten sposób, że pełniąc funkcję dyrektora w <span class="anon-block"> firmie (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span>, w celu wzbogacenia się, kierując się egoistycznym motywem, rozprzestrzeniał fałszywe informacje dotyczące pozycji, rentowności i stabilności finansowej spółki, uzyskując w ten sposób, pod pretekstem domniemanego rozwoju prywatnego biznesu, nienależne fundusze i prawo własności od innych osób. W związku z powyższym na terenie <span class="anon-block">U.</span> jest prowadzone postępowanie karne przeciwko <span class="anon-block">O. M.</span>.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 604;art. 604 § 1;art. 604 § 1 pkt. 7)">art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k.</a>, wydanie jest niedopuszczalne, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że w państwie żądającym wydania może dojść do naruszenia wolności i praw osoby wydanej. W ocenie Sądu Apelacyjnego okoliczności przedmiotowej sprawy jasno i wyraźnie wskazują, iż doszło do wystąpienia w niej przeszkody ekstradycyjnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 604;art. 604 § 1;art. 604 § 1 pkt. 7)">art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> Nie jest niczym odkrywczym, że za naszą wschodnią granicą ma miejsce wojna, która trwa już 243 dzień, a podczas niej zginęło już kilka tysięcy cywilów, a każdego dnia mają miejsca ataki na obiekty cywilne przez wojska <span class="anon-block">F.</span>. Okoliczności te są znane zarówno Sądowi I instancji, Sądowi Apelacyjnemu jak i prokuratorowi i to z urzędu, których to zdaje się on nie dostrzegać. Żądanie od Sądu I instancji wnioskowania o stosowne dowody do strony ukraińskiej, czy ustalenia konkretnych faktów w obliczu sytuacji, którą każdy obywatel naszego kraju jest w stanie śledzić na bieżąco podczas zapoznawania się z informacjami przekazywanymi codziennie przez środki masowego przekazu, czy też udostępnianymi w poszczególnych portalach internetowych, jest czymś niebywale zdumiewającym i nie może uzyskać aprobaty Sądu Apelacyjnego.</p> <p>Z kolei odnosząc się do zapewnień, które złożyła strona <span class="anon-block">u.</span>, trudno przyjąć, iż są one w pełni możliwe do wykonania, w szczególności uwzględniając obecną sytuację w tym kraju. Jakby nie patrzeć prowadzi on konwencjonalną wojnę na kilku kierunkach, w związku z czym trudno jest uwierzyć, że państwo <span class="anon-block">u.</span> funkcjonuje w sposób normalny, a tym samym i jej instytucje, w tym organy ściągania czy też organy wymiaru sprawiedliwości. Zdecydowanie bardziej uprawnione jest twierdzenie, iż samo państwo tak jak i jego instytucje funkcjonują w stanie wyższej konieczności w sposób niestandardowy, bowiem trudno wyobrazić sobie inną bardziej nadzwyczajną sytuację, w której może dojść do naruszenia wolności i praw osoby wydanej, niż wojna.</p> <p>Idąc dalej należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19930610284" title="Konwencja z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 (art. 6)">art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 roku</a>, każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiązkach o charakterze cywilnym albo o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej. Mając na uwadze aktualną sytuację międzynarodową <span class="anon-block">U.</span> i toczącą się wojnę na jej terytorium, należy wyrazić wątpliwość czy prawo to jest obecnie zagwarantowane na terytorium tego kraju.</p> <p>Na zakończenie należy zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie mogło również dojść do ziszczenia się fakultatywnej przeszkody ekstradycyjnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 604;art. 604 § 2;art. 604 § 2 pkt. 1)">art. 604 § 2 pkt 1 k.p.k.</a>, czego Sąd Apelacyjny żadną miarą nie przesądza, mając na uwadze kierunek zaskarżenia w przedmiotowej sprawie. Bowiem stosownie do ww. przepisu, wydania można odmówić w szczególności, jeżeli osoba, której wniosek dotyczy, ma w <span class="anon-block">R.</span> stałe miejsce zamieszkania. Z akt sprawy wynika zaś, że <span class="anon-block">O. M.</span> posiada w <span class="anon-block">R.</span> stałe miejsce pobytu (przebywa na terenie <span class="anon-block">P.</span> od ponad dwóch lat i to na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy oraz jest w <span class="anon-block">P.</span> zameldowany). Co więcej ścigany wraz z narzeczoną, która z kolei przebywa w <span class="anon-block">P.</span> od 8 już lat i jest obecnie w ciąży, zdecydowali się założyć rodzinę i osiedlić się na stałe w <span class="anon-block">P.</span>, przy czym ściganemu został nadany numer PESEL zgodnie z <span class="anon-block">(...)</span> ustawodawstwem.</p> <p>Jedynie marginalnie wskazać należy, iż w kontekście naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, zarzut błędu dowolności jest tylko wtedy słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku postępowania, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, przy czym dla swej skuteczności wymaga on od skarżącego wykazania, jakich konkretnych uchybień w świetle wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania dopuścił się sąd w dokonanej ocenie materiału dowodowego, a nie tylko ograniczenia się do własnej oceny tego materiału (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">(...)</span>). Tym samym podniesiony przez prokuratora zarzut uznać należy za bezzasadny, wobec faktu iż podstawą podniesienia tego zarzutu jest wyłącznie odmienna ocena okoliczności przedmiotowej sprawy zaprezentowana przez skarżącego, od tej dokonanej przez Sąd I instancji, która to w jego przekonaniu uzasadnia ekstradycję obywatela <span class="anon-block">u.</span>.</p> <p>Uwzględniając powyższe należało podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż w niniejszej sprawie zachodzi uzasadniona obawa, że w państwie żądającym wydania może dojść do naruszenia wolności i praw osoby ściganej, która to stanowi przesłankę niedopuszczalności wydania, określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 604;art. 604 § 1;art. 604 § 1 pkt. 7)">art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> </p> <p>Tym samym Sąd Apelacyjny, uznając w pełni zasadność zaskarżonego postanowienia i nie znajdując żadnych podstaw do uwzględnienia zażalenia, orzekł jak na wstępie.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. K.</span> </strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Pouczenie</span> </p> <p>Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.</p> </div>