II AKzw 2270/22

<p>Sygn. akt II AKzw 2270/22</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 25 października 2022 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale II Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia SA Wojciech Paluch </strong> </p> <p>Protokolant: Iwona Olszówka</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Krzysztofa Błacha </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. R.</span> </strong> </p> <p>zażalenia wniesionego przez prokuratora</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Sosnowcu</p> <p>z dnia 14 września 2022 roku, sygn. VI Kow 1178/22</p> <p>w przedmiocie udzielenia przerwy w karze</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a</strong> </p> <p>1.  utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy;</p> <p>2.  wydatkami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zażalenia prokuratora nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem analiza akt sprawy przekonuje, że w przypadku <span class="anon-block">D. R.</span> zaistniały przesłanki do udzielenia mu krótkotrwałej przerwy w karze.</p> <p>Przede wszystkim podkreślić trzeba, że sąd odwoławczy ma na uwadze, iż omawiana instytucja stanowi odstępstwo od zasady nieprzerwanego wykonywania kary, a więc ma ona charakter wyjątkowy i jej przesłanki powinny być ściśle interpretowane. Mając zatem powyższe na uwadze, w pierwszej kolejności odnieść się trzeba do przesłanki fakultatywnej, będącej podstawą orzeczenia o udzieleniu <span class="anon-block">D. R.</span> przerwy w karze. Otóż z akt sprawy, a przede wszystkim z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego wynika, że żona skazanego znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, albowiem pozbawiona jest ona źródeł dochodu za wyjątkiem świadczenia 500 plus, a jedynie wsparcie uzyskuje od matki, która dostarcza jej posiłki i drobne zakupy żywnościowe. Jednocześnie w czasie sporządzania wspomnianego wywiadu <span class="anon-block">P. R.</span> znajdowała się w ciąży, a z informacji uzyskanych zarówno od niej, jak i od skazanego, wynika, że obecnie urodziła ona drugie dziecko. Zgodzić się należy z sądem I instancji, że aktualnie jedynie <span class="anon-block">D. R.</span> daje gwarancję udzielenia realnego wsparcia swojej żonie w okresie okołoporodowym chociażby poprzez pomoc w opiece nad drugą córką. Jednocześnie skazany w okresie udzielonej przerwy powinien podjąć starania, celem zabezpieczenie sytuacji materialnej swojej rodziny, chociażby poprzez uzyskanie pomocy instytucjonalnej. Wbrew wywodom skarżącego, <span class="anon-block">P. R.</span> będąca w okresie połogu nie będzie w stanie samodzielnie pogodzić obowiązków związanych z opieką nad dziećmi z dopełnieniem wszelkich formalności związanych z uzyskaniem takiego wsparcia i pomoc <span class="anon-block">D. R.</span> w tym zakresie jawi się jako nieodzowna. W udzielonym przez sąd I instancji okresie przerwy skazany powinien też zatem wystarczająco dużo czasu na przygotowanie swojej rodziny na dalszą jego nieobecność.</p> <p>Przechodząc z kolei do omówienia podstaw udzielenia przerwy <span class="anon-block">D. R.</span> z przyczyn zdrowotnych, o których jest mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 153;art. 153 § 1)">art. 153 § 1 k.k.w.</a> to podkreślić należy, że rację miał Sąd Okręgowy uznając, iż zachodzą podstawy do wydania takiej decyzji, choć retoryka zaskarżonego postanowienia przekonuje, iż główną przyczyną udzielenia skazanemu przerwy były przesłanki fakultatywne z § 2 tegoż przepisu. Tym niemniej zauważyć należy, że z opinii w sprawie Sądu Rejonowego w Gliwicach toczącej się pod sygn.. akt XIII Ko 1553/22 wynika, iż u skazanego rozpoznano guzka nadnercza i sporządzający opinię specjalista onkolog proponował udzielenie <span class="anon-block">D. R.</span> odroczenia osadzenia na 3 miesiące. Co prawda opinia ta została wydana dnia 6 maja bieżącego roku, jednakże już 22 czerwca 2022 roku skazany został doprowadzony do jednostki penitencjarnej. Sąd odwoławczy ma jednocześnie na uwadze, iż z opinii o stanie zdrowia skazanego sporządzonej przez Kierownika Ambulatorium z Izbą Chorych Zakładu Karnego w <span class="anon-block">W.</span> wynika, że aktualnie może być on leczony w zakładzie karnym, jednakże zgodzić się należy z Sądem Okręgowym, co do zasadności skorzystania przez skazanego z przerwy również celem wykonania pełnej diagnozy swoich schorzeń.</p> <p>Mając zatem powyższe na uwadze, uznać trzeba, iż nie zasługiwała na uwzględnienie argumentacja podniesiona we wniesionym przez skarżącego środku odwoławczym, albowiem stanowiła ona polemikę z prawidłowymi i wywiedzionymi z materiału dowodowego ustaleniami sądu <em> <!-- -->a quo</em>. W tym stanie rzeczy należało zatem utrzymać w mocy zaskarżone orzeczenie i dlatego też Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej. Jednocześnie sąd postanowił po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a>, obciążyć wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.</p> <p>Z powyższych względów orzeczono, jak w części dyspozytywnej.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- -->- o treści postanowienia z pouczeniem o prawomocności co do punktu 1. powiadomić skazanego z pouczeniem o prawomocności, </em> </p> <p> <em> <!-- -->- niezwłocznie zwrócić akta sprawy celem wykonania postanowienia. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Katowice, dnia 25 października 2022 roku</em> </p> </div>