III RC 230/22

Sądy powszechne2022-10-27

Sygnatura

III RC 230/22

Data orzeczenia

2022-10-27

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Kamilla Piórkowska (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art 138 kro

Streszczenie

Podwyższenie alimentów.

Treść orzeczenia

Sygn. akt III RC 230/22 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 27 października 2022 r. Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący Sędzia Kamilla Piórkowska Protokolant st. sekr. sądowy Monika Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 r. w Toruniu sprawy z powództwa: małol. T. K. i K. K. (1) działających przez matkę D. A. przeciwko:  W. K. o: podwyższenie alimentów podwyższa rentę alimentacyjną od pozwanego W. K. na rzecz małol. powodów T. K. ur. (...) i K. K. (1) ur. (...), z kwot po 300 zł (trzysta złotych) złotych miesięcznie ustalonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 28.01.2015r. w sprawie (...), do kwot po 800 zł (osiemset złotych) miesięcznie na każdego z małol. powodów, tj. do łącznej kwoty po 1600 zł (tysiąc sześćset złotych) miesięcznie, płatnej do rąk matki małol. powodów D. A., poczynając od dnia 18.03.2022r., do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, oddala powództwo w pozostałej części, nie obciąża małoletnich powodów kosztami sądowymi w części oddalonego powództwa, nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa /Sądu Rejonowego w Toruniu/ kwotę 750 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów sądowych, znosi między stronami koszty procesu, wyrokowi w pkt I. nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt III RC 230/22 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> D. A. działając w imieniu swoich małoletnich synów T. K. i K. K. (1) złożyła w dniu 18 marca 2022 r. w tut. Sądzie pozew domagając się podwyższenia alimentów od ojca małoletnich, W. K., z dotychczas ustalonej kwoty po 300 zł na dziecko miesięcznie do kwoty po 1300 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich. Ponadto matka małoletnich wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz strony powodowej kosztów procesu według norm przepisanych oraz o zabezpieczenie roszczenia poprzez zasądzenie na czas trwania procesu alimentów na rzecz małoletnich T. K. i K. K. (1) w kwotach po 1000 zł miesięcznie na każdego z małoletnich. W uzasadnieniu wskazano m.in., że małoletni są dziećmi pochodzącymi ze związku małżeńskiego D. A. i W. K.. Pozwany obecnie mieszka i pracuje w H., jako operator wózków widłowych, gdzie według wiedzy D. A. zarabia ok. (...) zł tygodniowo. Od momentu wydania wyroku rozwodowego, tj. przez 7 lat znacznie zmieniły się zarówno potrzeby małoletnich, jak i wysokość kosztów ich utrzymania, gdyż między innymi uczęszczają oni na płatne zajęcia dodatkowe, które rozwijają ich pasje i zainteresowania, a także korepetycje. Aktualne koszty utrzymania małoletnich w skali miesiąca wynoszą ok. 2 200 zł na jedno dziecko. Na miesięczne koszty utrzymania i wychowania małoletniego K. K. (2) składają się: koszty zamieszkiwania – ok. 540 zł, wyżywienie – ok. 700 zł, odzież i obuwie – ok. 200 zł, środki czystości oraz higieny osobistej – ok. 100 zł, rozrywka - 100 zł, szkoła i pomoce naukowe, korepetycje – 200 zł, koszty bieżącego leczenia – 50 zł, telefon – 30 zł, piłka nożna – 100 zł, wakacje / ferie zimowe – 2000 zł rocznie ( ok. 170 zł miesięcznie), zajęcia hip-hop – 60 zł, treningi – 100 zł, bilet miesięczny – 44 zł. Na miesięczne koszty utrzymania i wychowania małoletniego T. K. składają się: koszty zamieszkiwania – ok. 540 zł, wyżywienie – ok. 700 zł, odzież i obuwie – ok. 200 zł, środki czystości oraz higieny osobistej – ok. 100 zł, rozrywka - 100 zł, szkoła i pomoce naukowe, korepetycje – 200 zł, koszty bieżącego leczenia – 50 zł, telefon – 30 zł, piłka nożna – 100 zł, wakacje / ferie zimowe – 2000 zł rocznie ( ok. 170 zł miesięcznie), treningi – 160 zł, bilet miesięczny – 44 zł. Ponadto matka powodów wskazała także koszty utrzymania mieszkania, w którym na stałe zamieszkuje z małoletnimi paliwo na dojazdy do pracy – 200 zł, naprawa auta, wymiana płynów eksploatacyjnych oraz ubezpieczenia auta - 1600 zł rocznie, opłaty za wynajęcie mieszkania - 2350 zł, energia elektryczna – 200 zł na dwa miesiące, Internet oraz telewizja – 120 zł, raty kredytu – 980 zł, abonament telefoniczny – ok. 50 zł. Matka małoletnich wskazała, także, iż pracuje, jako (...) a jej wynagrodzenie miesięczne to (...) zł netto. W odpowiedzi na pozew z dnia 11 kwietnia 2022 r. W. K. wniósł o oddalenie powództwa o podwyższenie alimentów na rzecz małoletniego T. K. ponad kwotę 400 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniego K. K. (1) ponad kwotę 400 zł miesięcznie oraz o oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych na czas trwania postępowania, a także zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie, według norm przepisanych. Ponadto pozwany wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, przesłuchania stron, a także dokumentów. Pozwany w uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że matka małoletnich znacznie zawyżyła koszt ich utrzymania. Wskazano, że zdaniem pozwanego koszt utrzymania jednego małoletniego może wynosić ok. 1000 zł miesięcznie, a matka małoletnich otrzymuje dodatkowo świadczenie 500+, bon turystyczny i wyprawkę 300zł na każdego z synów. Pozwany W. K. zaprzeczył jakoby jego zarobki wynosiły (...) zł tygodniowo. Wskazano, że pozwany pracuje wyłącznie dorywczo i osiąga dochód na poziomie (...) miesięcznie tj. około (...) zł miesięcznie. Koszty utrzymania miesięcznego pozwanego wynoszą około 5800 zł, składają się na nie: wyżywienie – 250 (...), wynajem pokoju – 400 (...), odzież i obuwie – 50 (...), koszty dojazdu do pracy – 100 (...), środki czystości i higieny – (...), telefon – 40 (...), alimenty – 600 zł, abonament telefoniczny synów- 110 zł, koszt ubezpieczenia, przeglądów i napraw samochodu – ok. 150 zł, koszt dojazdów do synów w Polsce, średnio raz w miesiącu – 900 zł. Wskazano także, że pozwany nie ma żadnych oszczędności, spłaca dodatkowo kredyt w wysokości raty miesięcznej 565,44 zł, nie posiada on także żadnych cennych ruchomości jak zostało stwierdzone w pozwie, posiada on wyłącznie samochód osobowy marki F. (...) o wartości 5000 zł. Pozwany w odpowiedzi na pozew wskazał również, iż dochody matki małoletnich są znacznie wyższe aniżeli wskazała, gdyż wykazała ona wyłącznie podstawowe wynagrodzenie, a zgodnie z jego wiedzą otrzymuje ona także dodatki za długoletnią służbę, dodatki specjalne, służbowe, mieszkaniowe, kompensacyjne, (...), (...), a także za dojazdy do (...), co sprawia, iż jej wynagrodzenie jest znacznie wyższe. Sąd Rejonowy w Toruniu postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2022 r. udzielił zabezpieczenia roszczenia zgłoszonego w pozwie na okres do prawomocnego zakończenia postępowania poprzez zobowiązanie pozwanego W. K. do uiszczania na rzecz małoletnich powodów T. K. alimentów w kwocie po 500 zł miesięcznie oraz K. K. (1) alimentów w kwocie po 500 zł miesięcznie tj. łącznie po 1.000 zł (tysiąc złotych), płatnych do rąk matki małoletnich powodów – D. A., poczynając od dnia 15 kwietnia 2022 r. do dnia 10-tego każdego miesiąca góry, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat, w miejsce alimentów ustalonych Wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 28 stycznia 2015r. w sprawie (...). Na rozprawie w dniu 23 czerwca 2022 r. strony podtrzymały swoje żądania. Sąd ustalił, co następuje Małoletni T. K. urodził się (...) w T., małoletni K. K. (1) urodził się (...) w T., pochodzą oni ze związku małżeńskiego D. A. i W. K.. /okoliczność bezsporna/  Małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 28 stycznia 2015 r. w sprawie (...). W pkt 4 wyroku nałożono na obie strony obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletnich dzieci stron, a udziałem tych kosztów od ojca alimenty w kwocie po 300 zł miesięcznie na rzecz małoletniego T. K. i po 300 zł na rzecz małoletniego K. K. (1). /okoliczność bezsporna, a ponadto dowód: Wyrok SO w Toruniu z dnia z 06.01.2015 r. – k. 7/ Małoletni T. K. miał wówczas (...) lat, a małoletni K. K. (1) (...) lata. Powódka wskazała, iż koszty utrzymania małoletnich wynosiły wtedy: przedszkole – 200 zł, dojazdy do przedszkola – 100 zł, wyżywienie – 450 zł, leki – 150 zł, pieluchy – 50 zł, ubrania – 100 zł, edukacja i rekreacja – 100 zł, co dawało łączną kwotę 1150 zł, co stanowiło w pełni uzasadnione potrzeby dla małoletnich w takim wieku. Wówczas matka małoletnich pracowała i otrzymywała wynagrodzenie miesięczne w kwocie (...) zł. Pozwany W. K. był wówczas osobą bezrobotną, jednakże zdolną do podjęcia pracy zarobkowej. Strony w sprawie rozwodowej zgodnie ustaliły, że wszystkie koszty utrzymania małoletnich będą ponosić wspólnie i ustalili, iż kwota alimentów będzie wynosiła 300 zł na każdego z małoletnich i jest to kwota, która była w pełni uzasadniona, co do potrzeb, jakie wówczas mieli małoletni. /dowód: akta (...) SO w Toruniu/ Aktualnie małoletni T. K. ma (...) lat, a małoletni K. K. (1) ma (...) lat i uczęszczają do Szkoły Podstawowej do (...) i (...) klasy. Miesięczny koszt utrzymania małoletnich, zdaniem matki, wynosi ok. 2 200 zł na jednego małoletniego (wykaz kosztów k. 4 v - 5). Obecnie małoletni uczęszczają na odpłatne zajęcia dodatkowe z piłki nożnej- koszt zajęć małoletniego T. wynosi 160 zł, a małoletniego K. -135 zł. Małoletni K. K. (1) dodatkowo uczęszcza na tańce, których koszt to 60 zł miesięcznie, a małoletni T. K. uczęszcza na korepetycje z języka angielskiego, których koszt wynosi 160 zł miesięcznie. Małoletni są zdrowi, nie przyjmują leków na stałe. Małoletni w br. roku byli także na zagranicznych wakacjach z matką i jej partnerem w(...), których koszt wyniósł ok. 10 000 zł. / dowód: przesłuchanie S. M. – k. 106, zeznania D. A. – 245v-246 zeznania W. K. – 256-247/ Matka małoletnich pracuje, jako (...) zarabia (...) zł netto miesięcznie oraz otrzymuje dodatek mieszkaniowy (...) zł miesięcznie, 13 pensję w kwocie stałego wynagrodzenia, a także inne dodatki i nagrody, które nie maja charakteru stałego. Matka małoletnich powodów otrzymuje świadczenie 500+, na każde dziecko oraz alimenty w kwocie 300 zł miesięcznie na dziecko. Małoletni wraz z matką i jej partnerem mieszkają w wynajmowanym mieszkaniu. Na koszty wynajmu składa się: najem – 1900 zł, czynsz – 500 zł, prąd – 260 zł za dwa miesiące, opłaty za gaz, wodę i wywóz śmieci ujęte są już w czynszu. Koszty wynajmu mieszkania matka małoletnich wraz z swoim parterem ponoszą w częściach równych. (...) matki pracuje, jako (...) posiada on dwoje dzieci na rzecz, których płaci alimenty w kwocie (...) zł miesięcznie. Matka małoletnich nie posiada żadnych kredytów, ma ona oszczędności z tytułu sprzedaży mieszkania w kwocie 70 000 zł, które zamierza przeznaczyć na zakup mieszkania, posiada ona samochód marki a. (...). / dowód: przesłuchanie S. M. – k. 106,  historia rachunku bankowego – k. 112-141  akt notarialny – k. 142-150  informacja o przychodach – k. 152-153  zaświadczenie o dochodach – k. 156 zeznania D. A. – 245v-246/ Pozwany od około 3 lat mieszka w H., gdzie pracuje dorywczo. Pozostaje w związku nieformalnym. Utrzymuje kontakt z małoletnimi synami, odwiedza ich 4-5 razy do roku, a także pozostaje w kontakcie telefonicznym. Sporadycznie także kupuje małoletnim powodom prezenty. Pozwany zarabia miesięcznie ok.(...) (...), wynajmuje pokój, za który płaci 550 (...), pozostałe koszty to: jedzenie – 300 (...), telefon- 110 zł, dojazdy – 100 (...), środki czystości – 50 (...), odzież, obuwie – 50 (...), dotychczasowe alimenty – 600 zł. W. K. posiada samochód marki F. (...) r., którym poruszają się i utrzymują rodzice pozwanego, posiada on także kredyt, w kwocie 30 000 zł, w którego spłacie także wspierają go rodzice. Pozwany jest osobą młodą, zdolną do podjęcia pracy, z wykształceniem elektromechanicznym. W. K. nie posiada innych dzieci na utrzymaniu, niż małoletni powodowie. / dowód: historia rachunku bankowego – k. 158-228  roczna deklaracja PIT – k. 229-239 zeznania W. K. – k. 246-247/ Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie zeznań świadków E. P. i S. M., a także stron procesu, które uznano za wiarygodne, gdyż były spójne, logiczne i znalazły potwierdzenie, w odpowiednim zakresie, w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy (...) Sądu Okręgowego w Toruniu, w stosownych dokumentach urzędowych i prywatnych, których domniemanie autentyczności wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 kodeksu postępowania cywilnego</a> – a w odniesieniu do dokumentów urzędowych również zgodności z prawdą tego, co zostało w nich zaświadczone, wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244)">art. 244 kpc</a> – nie zostały podważone. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 kpc</a> uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, pismach procesowych złożonych w sprawie oraz przytoczone w ramach informacyjnego wysłuchania stron, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości, co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym. Sąd dał wiarę zeznaniom E. P. i S. M. albowiem są one jasne, spójne i logiczne. Dokonując ustaleń w oparciu o powyższe zeznania Sąd miał jednak na względzie, iż świadkowie ci pozostawali w kręgu osób najbliższych – rodziny i przyjaciół stron procesu, wobec czego przejawiali tendencje do tego, aby przedstawiać stronny procesowe w jak najkorzystniejszym świetle. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 138)">art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</a> w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. W przypadku powództwa o podwyższenie alimentów przez „zmianę stosunków” rozumieć należy zmianę przesłanek wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1;art. 135)">art. 133 § 1 i art. 135 kro</a> określających wysokość alimentów, tj. istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb osób uprawnionych do alimentów lub istotne zwiększenie się możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji. Zgodnie z powołanymi przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1;art. 135)">art. 133 § 1 i art. 135 kro</a> kwota alimentów należnych dzieciom, które nie są jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dzieci oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z ich rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych. Oznacza to, że również pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem dzieci w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, leków, części opłat mieszkaniowych za mieszkanie, w którym przebywa oraz innych wydatków niezbędnych do ich prawidłowego rozwoju i wychowania. Ponadto jak wyjaśnił to Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 1 czerwca 1965r. (I CZ 135/64, niepublikowanym, zawartym w bazie orzeczeń SIP LEX pod numerem 5811) dłuższy upływ czasu, a przez to i wzrost potrzeb dzieci wynikający z jego starszego wieku, stwarza podstawę do podwyższenia alimentów. Dodatkowo w niniejszej sprawie należało uwzględnić, także wzrost inflacji, która również w sposób znaczny wpływa na wzrost uzasadnionych potrzeb małoletnich. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, analiza zgromadzonego materiału procesowego wskazuje, że powództwo matki małoletnich zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, Sąd zasądził od pozwanego alimenty w kwocie po 800 zł miesięcznie na każdego z małoletnich poczynając od dnia 18 marca 2022r. – czyli od daty wniesienia pozwu. Sąd wziął pod rozwagę fakt, iż małoletni T. K. ma obecnie (...) lat, a małoletni K. K. (1) ma obecnie (...) lat i zakres ich usprawiedliwionych potrzeb wyznaczonych jest zgodny z wiekiem. Małoletni aktualnie uczęszczają do szkoły podstawowej, ponoszą wydatki związane z edukacją. Dodatkowo małoletni rozwijają swoje zainteresowania sportowe, które także łączą się z obciążeniem finansowym. Małoletni T. K. uczęszcza także na korepetycje z języka angielskiego. Zważywszy na wiek małoletnich i koszty związane z ich utrzymaniem i edukacją stwierdzić należało, iż koszty utrzymania wzrosły od czasu orzeczenia przez Sąd Okręgowy alimentów, jednakże powołując się na doświadczenie życiowe, a także zebrany materiał dowodowy należało uznać, iż podana przez matkę małoletnich kwota kosztów utrzymania dzieci tj. 2 200 zł na dziecko jest nieco zawyżona. Należy też wskazać, że wysokość alimentów nie zależy wyłącznie od wysokości usprawiedliwionych potrzeb dzieci, ale też od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji. Pozwany obecnie uzyskuje wynagrodzenie za pracę (...) (...) miesięcznie, gdyż pracuje wyłącznie dorywczo. Nie zostały przedstawione dowody wskazujące iż jest inaczej. Natomiast przedstawione przez pozwanego wydatki w ocenie Sądu są zawyżone, co wynika z zeznań świadka E. P., która przyznała, iż pozwany nie ponosi tak dużych kosztów dojazdów do Polski, gdyż często zabierają go koledzy bezpłatnie. Wątpliwość też budzą oświadczenia pozwanego, że z jego rachunku bankowego korzystają inne osoby a wpływy na konto nie stanowią jego dochodu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w granicach jego możliwości zarobkowych i majątkowych leży płacenie alimentów na rzecz dzieci w kwocie po 800 zł miesięcznie na każdego małoletniego, co w ocenie Sądu w sposób wystarczający spełni uzasadnione potrzeby małoletnich. Należy dodać, że kwota 800 złotych miesięcznie na każdego małoletniego nie ma wystarczyć na zaspokojenie wszystkich potrzeb małoletnich, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach, co oznacza, że również matka małoletnich, ma obowiązek współfinansowania wydatków na utrzymanie dzieci. Matka małoletnich pracuje na podstawie umowy o pracę, otrzymuje wynagrodzenie w wysokości (...) zł miesięcznie dodatkowo otrzymuje także (...) zł, jako świadczenie mieszkaniowe, 13 pensje i inne dodatki o charakterze niestałym, żyje w konkubinacie i przynajmniej koszty utrzymania mieszkania muszą być w odpowiedniej części pokrywane przez partnera, w związku, z czym koszty mieszkaniowe małoletnich w ocenie Sądu były zawyżone przez matkę małoletnich w pozwie. Małoletni T. K. i małoletni K. K. (1) są jedynymi dziećmi pozostającymi na jej utrzymaniu. Matka małoletnich powodów otrzymuje także na ich potrzeby świadczenie z programu 500+ na każde dziecko, co także winna przeznaczać na finansowanie zainteresowań małoletnich. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. W świetle przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 3;art. 135 § 3 pkt. 3)">art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o.</a> świadczenie wychowawcze z programu 500+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie Sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 500+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 500 zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny, (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko nie zalicza się, jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka. Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie jak i w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">kodeksie rodzinnym i opiekuńczym</a> użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem Sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny Sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 500 zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby, więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie 500+, nie miałoby być, na co przeznaczone tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 500+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego). Dlatego Sąd orzekając w sprawie wziął pod uwagę, że D. A. otrzymuje kwotę 1000 zł na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem małoletnich synów w tym zaspokojeniem ich potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty, jako dochodu matki małoletnich podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz synów. Biorąc pod uwagę uzasadnione koszty utrzymania małoletnich, możliwości zarobkowe pozwanego a także matki małoletnich oraz fakt, że osobistą opiekę nad dziećmi sprawuje wyłącznie matka powódki, Sąd w punkcie I zasądził alimenty od pozwanego w kwocie po 800 zł miesięcznie na każdego małoletniego, poczynając od dnia 18.03.2022r, do dnia 10-ego każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat. Co należy uznać, za kwotę wystarczającą na zaspokojenie połowy uzasadnionych potrzeb małoletnich, jakie obowiązany jest świadczyć ich ojciec. W pozostałej części powództwo oddalono, jako niezasadne, orzekając jak w punkcie II sentencji. W związku z ustawowym zwolnieniem strony powodowej od ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie obciążono jej kosztami sądowymi w zakresie oddalonego powództwa, o czym orzeczono w punkcie III sentencji wyroku. W punkcie IV sentencji wyroku sąd obciążył pozwanego kosztami sądowymi na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w zakresie przegranego powództwa. Wysokość zasądzonej opłaty Sąd ustalił na kwotę 750 zł w myśl art. 13 ust. 1 pkt 6 w/w ustawy. O kosztach procesu orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a>. Rygor natychmiastowej wykonalności nadano wyrokowi z urzędu w trybie art. 333 § 1 pkt 1 koc. </div>