II SAB/Sz 243/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi J.M. na bezczynność Starosty Pyrzyckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Starosta Pyrzycki dopuścił się bezczynności oraz, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku J.M. z dnia 1 sierpnia 2022 r.; III. zasądza od Starosty Pyrzyckiego na rzecz skarżącego J.M. kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE J. M. (zwany dalej: "wnioskodawcą", "skarżącym") we wniosku z dnia 1 sierpnia 2022 r. (złożonym za pomocą platformy ePUAP w tym samym dniu) zwrócił się do Starosty (zwanego dalej: "organem obowiązanym") o przesłanie poprzez ePUAP elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi [...]. W piśmie z dnia 4 września 2022 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność organ w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Organowi zarzucił naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2) art. 10 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – zwanej dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, a podmiot udostępniający informację publiczną ma obowiązek zapewnić możliwość przesłania informacji publicznej. Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 1 sierpnia 2022 r. dotyczącego udostępnienia w formie elektronicznej projektu organizacji ruchu na drodze powiatowej nr [...], jak i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że za pomocą platformy ePUAP w dniu 1 sierpnia 2022 r. złożyła do organu wniosek o udostępnienie w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy ePUAP projektu stałej organizacji ruchu na drodze powiatowej nr [...]. W terminie wynikającym z przepisów zawartych w art. 13 u.d.i.p., jak i do dnia sporządzenia skargi, organ ten nie udostępnił informacji, o którą wnioskowała strona. Zdaniem skarżącego starosta jest organem z mocy prawa zobowiązanym do zarządzania organizacją ruchu na drogach powiatowych i gminnych. W ramach tych obowiązków starosta powinien również przechowywać zatwierdzone projekty organizacji ruchu. W związku z tym oczekiwanie, że starosta wnioskowaną informację posiada jest w pełni uzasadnione. Według skarżącego termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. pierwszego dnia roboczego po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 16 sierpnia 2022 r. Biorąc pod uwagę to, że we wniosku strona wskazała sposób przekazania informacji (platforma ePUAP) i do dnia sporządzenia skargi nie otrzymała tą drogą wnioskowanych materiałów, jak również organ zobowiązany nie poinformował o zastosowaniu innych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, to bezczynność organu była bezsporna. Ponadto strona wskazała, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że projekt organizacji ruchu stanowi informację publiczną. Również kwestia sposobu udostępnienia informacji należy wyłącznie do wnioskodawcy i w taki sposób organ ma obowiązek przekazać wnioskowane dane. Skarżący zauważył, że bezsporne jest również to, że z mocy prawa starosta jest obowiązany do gromadzenia tego typu informacji, a co za tym idzie do ich udostępnienia w systemie BIP lub na wniosek w sposób i w formie wskazanej przez wnioskodawcę. Z nadesłanych do Sądu akt wynikało, że organ w piśmie z dnia 5 września 2022 r. odpowiedział na wniosek strony z dnia 1 sierpnia 2022 r., informując, że ze względu na rozmiar pliku, przesłanie danych za pośrednictwem ePUAP nie było możliwe. Dane zawierające elektroniczny wydruk stałej organizacji ruchu dla drogi powiatowej [...] [...] zostały wysłane za pośrednictwem Poczty Polskiej (płyta CD). Organ obowiązany wyjaśnił ponadto, że nieudzielenie informacji stronie w ustawowym terminie nie było działaniem zamierzonym, a wynikało z braków kadrowych (pracownik przebywał na urlopie wychowawczym) oraz z uwagi na okres urlopowy, co spowodowało absencję pracowników. Organ zwrócił się o rozważenie możliwości wycofania złożonej skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia informacji publicznej. Natomiast w odpowiedzi na skargę organ obowiązany wniósł o umorzenie postępowania sądowego, względnie o oddalenie skargi oraz o zasądzenie od strony skarżącej na rzecz organu kosztów postepowania administracyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, że nastąpiło to z uchybieniem ustawowego terminu, ale udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia 1 sierpnia 2022 r. i przesłał w formie elektronicznej dokumenty, związane z organizacją ruchu na drodze powiatowej nr [...] W pierwszej kolejności Starosta wyjaśnił skarżącemu w piśmie z dnia 5 września 2022 r. jakie były przyczyny nieudzielenia informacji publicznej w ustawowym 14-dniowym terminie. Ponadto wskazał, że nie było technicznych możliwości zrealizowania wniosku poprzez przesłanie żądanych informacji w plikach elektronicznych z systemu ePUAP wobec czego dokumentację stałej organizacji ruchu na drodze powiatowej umieszczono na płycie CD, którą wysłano na adres pocztowy skarżącego w K.. Powyższy sposób udostępnienia informacji został zakwestionowany przez skarżącego w piśmie z dnia 6 września 2022 r., przesłanym do organu przez ePUAP. Skarżący uznał, że nie było przeszkód, aby Starosta przekazał informację w formie plików elektronicznych, a nie na płycie CD. Następnie w dniu 7 września 2022 r. organ przesłał informację skarżącemu w formie elektronicznej przez udostępnienie plików pdf, z wykorzystaniem poczty elektronicznej ePUAP. W odpowiedzi z dnia 8 września 2022 r. skarżący zarzucił organowi, że przesłana informacja nie stanowiła projektu organizacji ruchu drogowego, ponieważ nie zawierała części opisowej, opinii zarządcy drogi oraz policji. Skarżący wskazał również, że przesłana dokumentacja organizacji ruchu na drodze powiatowej była niekompletna ze względu na ograniczony zakres, bowiem poza zakresem wydruku znajdowała się większość znaków drogowych, a w szczególności nie były widoczne znaki drogowe na drogach podporządkowanych do drogi powiatowej nr [...]. Starosta w odpowiedzi na powyższe uwagi skarżącego, w piśmie z dnia 21 września 2022 r. poinformował, że przesłana skarżącemu informacja stanowiła ujednoliconą i aktualną dokumentację stałej organizacji ruchu na przedmiotowej drodze powiatowej, a nie była projektem stałej organizacji ruchu drogowego w rozumieniu, o jakim mowa w § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r., poz. 784 ze zm.). Do wskazanej odpowiedzi dołączono pliki pdf, zawierające profil liniowy drogi powiatowej nr [...]. Udzielona odpowiedź nie została zakwestionowana przez skarżącego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, organ uznał, że Starosta udzielił informacji publicznej w zakresie żądanym przez skarżącego i w formie przez niego zawnioskowanej, lecz nastąpiło to z opóźnieniem, spowodowanym organizacją pracy Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego, a następnie trudnościami technicznymi, związanymi z możliwością udostępnienia informacji w plikach elektronicznych. Z uwagi na spełnienie żądania skarżącego przez organ, bezprzedmiotowe było jego żądanie, zawarte w treści wniesionej skargi, dotyczące zobowiązania organu do załatwienia wniosku z dnia 1 sierpnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, co powinno stanowić podstawę do umorzenia postępowania sądowego, zainicjowanego wniesioną skargą. W piśmie procesowym z dnia 31 października 2022 r. Skarżący wskazał, że w związku z tym, iż po otrzymaniu skargi organ udostępnił wnioskowaną informację, Skarżący modyfikuje pkt 1 petitum skargi w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego brzmienia wnosi o stwierdzenie bezczynności na dzień wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9). W myśl przepisu art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...): 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności (...). Na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznanie skargi na bezczynność może nastąpić w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który to tryb sąd zastosował w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1526 ze zm.; dalej "u.s.p."), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych. Organami powiatu są rada powiatu i zarząd powiatu (art. 8 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 u.s.p.). Starosta jako przewodniczący zarządu powiatu (art. 26 ust. 2 u.s.p.) organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz (art. 34 ust. 1 u.s.p.). Niewątpliwie w świetle powyższych uregulowań, Starosta, którego bezczynność została w niniejszej sprawie zaskarżona, to podmiot, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p., a zatem jest zobowiązany - co do zasady - do udostępnienia informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku z dnia 1 sierpnia 2022 r., skierowanym do Starosty, zwrócił się o udostępnienie projektu organizacji ruchu dla drogi powiatowej [...]. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że przedmiot wniosku skarżącego obejmuje informację publiczną w rozumieniu art. 1 i nast. u.d.i.p. Szczegółowe wskazówki w tym zakresie zawiera art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c tej ustawy, zgodnie z którym udostępnieniu podlega informacja publiczna o podmiotach zobowiązanych do jej udostępnienia, tj. o przedmiocie ich działalności i kompetencjach. Z kolei, zgodnie z ust. 1 pkt 4 lit. a tego przepisu, udostępnieniu podlega także informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych. W świetle art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 998 ze zm.), starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych. Zadania organu zarządzającego ruchem w zakresie projektów organizacji ruchu określa § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r. poz. 784), który stanowi, że organ zarządzający ruchem m. in.: rozpatruje takie projekty, opracowuje lub zleca je do opracowania, zatwierdza organizację ruchu na podstawie złożonych projektów czy przechowuje projekty organizacji ruchu i prowadzi ich ewidencję. Z uwagi na powyższe niewątpliwie projekt organizacji ruchu na drodze powiatowej to dokument zawierający informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na mocy przepisów u.d.i.p. Taki też pogląd został wyrażony w orzecznictwie sądowym, w którym podkreślono, że projekt organizacji ruchu dotyczy materii, z którą styka się każdy człowiek jako uczestnik ruchu drogowego. Z uwagi na powszechny charakter jest to więc informacja publiczna, stanowiąca nieodłączny element życia każdego obywatela (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 9 marca 2021 r. sygn. akt II SAB/Rz 7/21, wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 114/21, wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt II SAB/Lu 67/21). Uznać zatem należy, że Starosta jest podmiotem mieszczącym się w kategorii wymienionej w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a wnioskowane informacje stanowią informację publiczną. Organ winien był zatem załatwić przedmiotowy wniosek w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. Przypomnieć należy, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W przypadku gdy wystąpią przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej odmowa taka następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W pozostałych przypadkach, załatwienie sprawy dostępu do informacji publicznej ma formę pisma skierowanego do wnioskodawcy. Wniosek skarżącego o udostępnienie wymienionej na wstępie informacji został złożony 1 sierpnia 2022 r. na platformie ePUAP. Odpowiedź organu zobowiązanego na ten wniosek została udzielona dopiero w dniu 5 września 2022 r. i przesłana skarżącemu poprzez platformę ePUAP. Wcześniej, bo w dniu 4 września 2022 r., skarżący złożył do WSA w Szczecinie skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Z zestawienia powyższych dat wynika zatem, że informacja została udostępniona skarżącemu po upływie 14 dni od złożenia wniosku, a nadto po wniesieniu skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Stwierdzić należy zatem, że organ zobowiązany dopuścił się bezczynności. W chwili wniesienia skargi do WSA w Szczecinie organ pozostawał w bezczynności. Jednocześnie Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., że stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt I sentencji wyroku). Podstawą tej oceny są stwierdzone z urzędu okoliczności, które świadczą o braku należytej staranności w terminowym rozpoznaniu wniosku strony, nie zaś uporczywej opieszałości w działaniu organu. Kwalifikacja bowiem naruszenia jako rażące, musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Podkreśla się, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Ponadto, rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Tymczasem organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że udzielił informacji publicznej w zakresie żądanym przez skarżącego i w formie przez niego zawnioskowanej, lecz nastąpiło to z opóźnieniem, spowodowanym organizacją pracy Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego, a następnie trudnościami technicznymi, związanymi z możliwością udostępnienia informacji w plikach elektronicznych. Dalej rozpatrując skargę na bezczynność sąd musi także rozważyć, czy po jej wniesieniu nie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania sądowego. Załatwienie bowiem przez organ wniosku po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność powoduje, że zobowiązanie organu do wydania aktu w określonym terminie staje się bezprzedmiotowe, a postępowanie sądowe w tym przedmiocie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie budzi wątpliwości pogląd, że sprawa sądowoadministracyjna przestaje istnieć na skutek uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. odnosi się również do skargi na bezczynność organu w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., ponieważ przepis ten wyraźnie stanowi, że organ, którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność może zaś nastąpić jedynie poprzez wydanie aktu administracyjnego lub dokonanie czynności z zakresu administracji publicznej. W uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, NSA w składzie siedmiu sędziów stwierdził, że ww. regulacja ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W świetle powyższego niezasadne było zobowiązanie do rozpoznania wniosku, wobec załatwienia przez organ sprawy. Skutkowało to ustaniem bezczynności na dzień rozpatrywania skargi. Jak bowiem ustalono, informacja publiczna w zakresie i formie wskazanej we wniosku z dnia 1 sierpnia 2022 r., została skarżącemu udostępniona. Co więcej wobec faktu, że po otrzymaniu skargi organ udostępnił wnioskowaną informację, również strona uznając że bezczynność ustała, pismem z dnia 31 października 2022 zmodyfikowała pkt 1 petitum skargi ograniczając go jedynie do wniosku o stwierdzenie bezczynności na dzień wniesienia skargi. Zatem należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku. Sąd orzekł tak, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – jak w punkcie II sentencji wyroku. Sąd nie znalazł też podstaw do wydania orzeczenia na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., tj. z urzędu o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. ani też do przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej. W tym zakresie, co istotne również skarżący nie zgłaszał wniosków. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w punkcie III wyroku, zasądzając od skarżonego organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Orzeczenia sądów administracyjnych cytowane powyżej są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl.