II S 29/22

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II S 29/22</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Dnia 28 października 2022 r.</strong> </p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</p> <p> Przewodniczący: SSA Maciej Skórniak (spr.)</p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SSA Wiesław Pędziwiatr </strong> </p> <p> SSA Jerzy Skorupka</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. A.</span> </strong> </p> <p>skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041791843" title="Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1843 (art. 4;art. 4 ust. 1;art. 5;art. 5 ust. 1;art. 8;art. 8 ust. 1;art. 8 ust. 2)">art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki</a> (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 75 ze zm.) w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>p o s t a n a w i a</p> <p> <strong> <!-- -->pozostawić skargę bez rozpoznania.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">E. A.</span> w piśmie z 11 lipca 2022 r. (data prezentaty zakładu karnego) zatytułowanym jako ,,Pozew” sformułował żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w Bolesławcu, sygn. akt II K 225/19 oraz w sprawie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, sygn. akt VI AKa 357/21. W uzasadnieniu wniosku wskazał jedynie sygnaturę sądu rejonowego argumentując, że sprawa trwała dłużej niż normalnie od 2019 r. do prawie 2022 r. Jednocześnie wnioskodawca domagał się zadośćuczynienia w kwocie 30.000 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Przystępując do rozpoznania skargi, Sąd Apelacyjny ustalił następujące fakty:</strong> </p> <p>Akt oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">E. A.</span> wpłynął do Sądu Rejonowego w Bolesławcu w dniu 12 kwietnia 2019 r. Zarządzeniem z 29 kwietnia 2019 r., ASR Anny Stopy sprawa została skierowana na posiedzenie w przedmiocie wydania wyroku nakazowego.</p> <p>Na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2019 r. Sąd Rejonowy w Bolesławcu w sprawie o sygn. akt II K 225/19 wydał przeciwko <span class="anon-block">E. A.</span> wyrok nakazowy.</p> <p>Od powyższego wyroku sprzeciw złożył Prokurator <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">B.</span>, wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych.</p> <p>Pierwsza rozprawa przed Sądem Rejonowym w Bolesławcu odbyła się 20 listopada 2019 r. Kolejna rozprawa miała miejsce 15 stycznia 2020 r. Wyrok w sprawie II K 225/19 został wydany na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2021 r. Wyrokiem tym <span class="anon-block">A. E.</span> został uznany za winnego zarzucanych mu czynów i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a> wymierzono mu karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Od powyższego wyroku obrońca oskarżonego złożył apelację, która wpłynęła do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze 2 czerwca 2021 r. Wyrokiem z 12 sierpnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w sprawie o sygn. akt VI Ka 357/21 zmienił zaskarżony wyrok w punkcie VII części dyspozytywnej wyroku, w ten sposób, że obniżył orzeczony wobec niego obowiązek naprawienia szkody do 1.290 zł, a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Wyrok ten stał się prawomocny z chwilą jego wydania, tj. w dniu 12 sierpnia 2021 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Skargę należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną.</p> <p>Wniesienie skargi powinno nastąpić w toku postępowania, po zaistnieniu stanu, który w ocenie skarżącego uzasadnia podniesione w niej zarzuty, nie później jednak niż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2017 roku, <span class="anon-block"> (...)</span> 10/17, LEX nr 2331698). Przedmiotem postępowania wywołanego skargą na przewlekłość jest badanie podniesionego przez składającego skargę zarzutu, iż doszło do naruszenia przysługującego mu prawa do sądu przez przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia. Z takim stanowiskiem koresponduje treść art. 5 ust. 1 ustawy z 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, zgodnie z którym skargę wnosi się w toku postępowania w sprawie. Wniesienie skargi powinno zatem nastąpić w toku postępowania, po zaistnieniu stanu, który w ocenie skarżącego uzasadnia podniesione w niej zarzuty, nie później jednak niż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Postępowanie w sprawie trwa bowiem (jest w toku) dopóty, dopóki nie dojdzie do wydania w sprawie prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie. (postanowienie Sądu Najwyższego z 12 lipca 2017 roku, <span class="anon-block"> (...)</span> 30/17, LEX nr 2332311).</p> <p>W sprawach skargi na przewlekłość dotyczącej postępowania karnego stosuje się odpowiednio przepisy procedury karnej (art. 8 ust. 2 ustawy o naruszeniu prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki). Środek, który okazuje się być niedopuszczalnym winien spotkać się z odmową przyjęcia przez prezesa sądu (lub sędziego upoważnionego), do którego ją złożono (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 429;art. 429 § 1)">art. 429 § 1 in fine k.p.k.</a>), a jeżeli został on jednak przyjęty, sąd pozostawia go bez rozpoznania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a>).</p> <p>W niniejszej sprawie przedmiotowe postępowanie, którego dotyczy skarga, zakończyło się wydaniem przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze prawomocnego wyroku z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygn. akt VI Ka 357/21 na skutek apelacji złożonej przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">E. A.</span> od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt II K 225/19. Natomiast <span class="anon-block">E. A.</span> skargę na przewlekłość postępowania (zatytułowaną jako ,,pozew”) złożył w dniu 11 lipca 2022 r. (data prezentaty Zakładu Karnego), a zatem już po prawomocnym zakończeniu postępowania.</p> <p>W tym stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, że złożona 11 lipca 2022 roku skarga na przewlekłość postępowania, w zakresie dotyczącym postępowania przed Sądem Okręgowym, przed którym zakończono prowadzenie sprawy <span class="anon-block">E. A.</span> złożona została po upływie terminu, o którym mowa w przepisie art. 5 ust. 1, skoro orzeczenie to uprawomocniło się 2 czerwca 2022 r. Tym samym w myśl art. 8 ust. 2 ustawy w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> skargę należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy.</p> <p>Wiesław Pędziwiatr Maciej Skórniak Jerzy Skorupka </p> </div>