II OZ 1375/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.L. i A.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 466/16 w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi K.L. i A.L. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K.L. i A.L. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnili przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "p.p.s.a."). Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie, pomimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Z akt sprawy wynika, że po otrzymaniu skargi skarżących Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał i uwzględnił zawarty w tym piśmie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. organ ten wstrzymał wykonanie ostatecznego postanowienia z [...] kwietnia 2016 r. na podstawie art. 61 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie z [...] kwietnia 2016 r. nie wywołuje skutków do czasu wydania przez Sąd I instancji orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Brak więc było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących przez Sąd I instancji, bowiem wniosek ten został już wcześniej uwzględniony przez właściwy w sprawie organ administracji. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.