II OSK 1397/09

SENTENCJA Dnia 25 września 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. L.-M. i M. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] o warunkach zabudowy zawartego w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt. IV SA/Wa 111/09 oddalającego skargę w sprawie ze skargi M. L.-M. i M. L. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt. IV SA/Wa 111/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. L.-M. i M. L. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze kasacyjnej skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] o warunkach zabudowy z uwagi na to, że dalsze kontynuowanie inwestycji może doprowadzić do sytuacji, w której nastąpią skutki dla skarżących, które będą niemożliwe lub bardzo trudne do odwrócenia i wywołają one istotną szkodę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Omawiana instytucja może więc mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych, podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przykładowo, wnosząc skargę na decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności będzie można skutecznie żądać wstrzymania wykonania decyzji, której stwierdzenia nieważności odmówiono (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 - 169). Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. W świetle powyższego, wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków. Jest to jedynie promesa uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, nie może natomiast ona stanowić podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych. Zatem w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.