I Co 129/20
Sądy powszechne2022-11-09
Sygnatura
I Co 129/20
Data orzeczenia
2022-11-09
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Marek Dziwiński (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygnatura akt I Co 129/20</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 9 listopada 2022 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Przewodniczący SSR Marek Dziwiński</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Protokolant Joanna Pulkowska</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2022 r. w Kamiennej Górze </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na rozprawie sprawy z wniosku <span class="anon-block">M. M.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przy udziale <span class="anon-block">Ł. S.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->o udzielenie umocowania do wykonania czynności na koszt dłużnika (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1049)">art. 1049 kpc</a>)</strong>
</p>
<p>postanawia:</p>
<p>1.
<strong>
<!-- -->
umocować wierzyciela <span class="anon-block">M. M.</span> do wykonania na koszt dłużnika <span class="anon-block">Ł. S.</span> wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 19.07.2019 r., wydanego w sprawie sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, przez zamieszczenie w gazecie „<span class="anon-block">(...)</span>” oświadczenia o treści wskazanej w tym wyroku, </strong>
</p>
<p>2.
<strong>
<!-- -->przyznać wierzycielowi <span class="anon-block">M. M.</span> od dłużnika <span class="anon-block">Ł. S.</span> kwotę 6.826,50 zł tytułem zaliczki na wykonanie czynności o której mowa w pkt 1., </strong>
</p>
<p>3.
<strong>
<!-- -->oddalić dalej idący wniosek wierzyciela w zakresie żądanej zaliczki. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Kamienna Góra 21 listopada 2022 r. </strong>
</p>
<p>Sygn. akt I Co 129/20</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wnioskodawca <span class="anon-block">M. M.</span> wystąpił z wnioskiem o wezwanie dłużnika <span class="anon-block">Ł. S.</span> do zamieszczenia w wydaniu papierowym gazety „<span class="anon-block">(...)</span>” na stronie 6 oraz na głównej jej stronie internetowej i utrzymanie ich na stronie internetowej przez okres 30 dni zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 19 lipca 2019 r., a w przypadku niezastosowania się dłużnika do tego wezwania o udzielenie wierzycielowi umocowania do zastępczego wykonania tej czynności na koszt dłużnika i o przyznanie wierzycielowi kwoty 82.410,00 zł celem pokrycia związanych z tym kosztów. Wniósł także o obciążenie dłużnika kosztami postępowania.</p>
<p>Uzasadniając swój wniosek wnioskodawca podał, zgodnie z wyrokiem Sadu Okręgowego w Jeleniej Górze <span class="anon-block">Ł. S.</span> miał opublikować na swój koszt przeprosiny w <span class="anon-block"> gazecie (...)</span> zarówno w wydaniu papierowym jak i internetowym, czcionką jaką zostały opublikowane pomówienia, w terminie 30 dni od chwili uprawomocnienia się wyroku. Zdaniem wierzyciela, z racji tej, że pomówienia zostały opublikowane na żółtym tle pogrubioną czcionką, zasadnym jest domaganie się z jego strony, by przeprosiny zostały opublikowane na stronie 6 <span class="anon-block"> Gazety (...)</span>, na wyróżnionym żółtym tle i największą czcionką jaką zostały opublikowane pomówienia, gdyż ten wyróżniony tekst jest nierozłączną częścią artykułu. Wierzyciel wskazał, że koszt opublikowania przeprosin opiewa na sumę 82.410,00 zł i wnosił, by taka kwota została mu przyznana przez sąd na wykonanie zastępcze.</p>
<p>Dłużnik nie odniósł się do wniosku i w związku z tym postanowieniem z 4 marca 2021 roku Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wezwał <span class="anon-block">Ł. S.</span> do wykonania na jego koszt czynności wymienionych w Wyroku Sadu Okręgowego w Jeleniej Górze VI Wydział Karny z dnia 19 lipca 2019 r. sygn.. akt <span class="anon-block">(...)</span> w sposób w nim określony, oraz wyznaczył <span class="anon-block">Ł. S.</span> dwumiesięczny termin do wykonania tych czynności. Jednocześnie zasądzono od <span class="anon-block">Ł. S.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. M.</span> kwotę 1.567,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.350,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Zażalenie od tego postanowienia zostało odrzucone. W piśmie zawierającym zażalenie jak i w toku dalszego postępowania dłużnik wskazywał, że wypełnił zobowiązania nałożone przez niego przez Sąd Okręgowy w wyroku z 19 lipca 2019 roku i zostało opublikowane w <span class="anon-block"> gazecie (...)</span> jak i na stronie internetowej jego oświadczenie o treści wskazanej w wyroku. Dłuzni przedstawił na poparcie swoich twierdzeń treść korespondencji z redakcją <span class="anon-block"> gazety (...)</span>, treść ogłoszeń zawartych w egzemplarzu gazety jak i powiadomienie o anonsie internetowym. Ponadto przedstawił fakturę na potwierdzenie zapłaty wydawcy gazety za umieszczone w gazecie ogłoszenia.</p>
<p>Sad ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>
<span class="anon-block">Ł. S.</span> w okresie od 16 kwietnia do 12 maja 2016 r. wypowiadał się na temat kwestii dotyczącej pochówku dziadka <span class="anon-block">M. M.</span>. Na ich kanwie w gazecie ogólnopolskiej Fakt <span class="anon-block"> Gazeta (...)</span> z 12 maja 2016 r. ukazał się artykuł pt. „<span class="anon-block">(...)</span>”, gdzie <span class="anon-block">Ł. S.</span> opisał zachowanie <span class="anon-block">M. M.</span> w następujący sposób: „poinformowałem klienta o wszystkich formalnościach (…) usłyszałem, żebym się nie martwił, bo on wszystko załatwia (…) dziś żałuję, że uwierzył człowiekowi na słowo”. Wypowiedzi <span class="anon-block">Ł. S.</span> pomawiały <span class="anon-block">M. M.</span> o to, że ten miał informować go o wszczęciu procedury niezbędnej do uzyskania decyzji Państwowej Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w <span class="anon-block">K.</span> o wyrażenie zgody na dokonanie ekshumacji i przewiezienia szczątek zmarłego <span class="anon-block">K. L.</span>, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. S.</span> jako właściciel <span class="anon-block"> Zakładu (...)</span> miał polecić pracownikom dokonanie ekshumacji szczątek.</p>
<p>/dowód: kserokopia <span class="anon-block"> gazety (...)</span> z 12 maja 2016 r. – k-172, wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 19 lipca 2019 r. – k-16-18/</p>
<p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 19 lipca 2019 r., sygn.. akt <span class="anon-block">(...)</span>, zapadłym w wyniku apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze, umorzono warunkowo postepowanie w stosunku do <span class="anon-block">Ł. S.</span> ustalając, że wyżej przytoczone określenia mogły narazić <span class="anon-block">M. M.</span> na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania działalności politycznej, w tym Przewodniczącego jednej z partii politycznych w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span> i Krajowego Rzecznika Dyscyplinarnego tej partii oraz prowadzonej przez niego działalności społecznej, jako członka zarządu <span class="anon-block"> Związku (...)</span>, czym <span class="anon-block">Ł. S.</span> dopuścił się występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1;art. 212 § 2)">art. 212 § 1 i 2 k.k.</a>
</p>
<p>Wyrokiem tym <span class="anon-block">Ł. S.</span> został zobowiązany do przeproszenia <span class="anon-block">M. M.</span> w ten sposób, że w terminie 1 miesiąca od daty orzeczenia miał zamieścić na swój koszt w <span class="anon-block"> gazecie (...)</span> w jej wydaniu papierowym i internetowym oświadczenie figurujące na stronie internetowej przez okres 30 dni o treści opisanej w tym wyroku. Oświadczenie to miało zostać opublikowane na takiej samej stronie i tej samej wielkości czcionką, co artykuł, w którym znalazły się wskazane wyżej pomówienia.</p>
<p>/dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 19 lipca 2019 r. – k-16-18/</p>
<p>Na stronie internetowej ukazało się ogłoszenie o treści określonej w wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze</p>
<p>/dowód: wydruk komputerowy z dnia 8 listopada 2022 r. – k-178/</p>
<p>W wydaniu papierowym z 2 października 2019 r. na stronie 6 zostało także zamieszczone oświadczenie dłużnika <span class="anon-block">Ł. S.</span> o treści wskazanej w treści wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze. Ma ono jednak napisane mniejszą czcionkę niż tekst w gazecie z 12 maja 2016 r.</p>
<p>/dowód: kserokopia <span class="anon-block"> gazety (...)</span> z 12 maja 2016 r. – k-172 i kserokopia <span class="anon-block"> gazety (...)</span> z 2 października 2019 r. – k-173/</p>
<p>Sąd zważył co następuje:</p>
<p>W świetle utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego ni budzi wątpliwości, ze obowiązek usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych, polegający na złożeniu przez dłużnika oświadczenia odpowiedniej treści w formie ogłoszenia, podlega egzekucji na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1049)">art. 1049 k.p.c.</a> (patrz Uchwała Sądu Najwyższego z 28 czerwca 2006 r. III CZP 23/06).</p>
<p>Postepowanie określone tym trybem jest postępowaniem dwuetapowym. W pierwszej kolejności sąd na wniosek wierzyciela wzywa dłużnika do wykonania oznaczonej czynności w wyznaczonym terminie, a po bezskutecznym upływie terminu udzieli wierzycielowi umocowania do wykonania czynności na koszt dłużnika.</p>
<p>Dłużnik nie ustosunkował się do wniosku wierzyciela co do realizacji obowiązku wynikającego z wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, dlatego postanowieniem z 4 marca 2021 roku Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wezwał <span class="anon-block">Ł. S.</span> do wykonania na jego koszt czynności wymienionych w Wyroku Sadu Okręgowego w Jeleniej Górze VI Wydział Karny z dnia 19 lipca 2019 r. sygn.. akt <span class="anon-block">(...)</span> w sposób w nim określony, oraz wyznaczył <span class="anon-block">Ł. S.</span> dwumiesięczny termin do wykonania tych czynności.</p>
<p>Gdyby okazało się, jak twierdzi dłużnik, ze wykonał on swoje zobowiązanie przez umieszczenie oświadczenia w Gazecie z 2 października 2019 r., to mimo prawomocności orzeczenia z 4 marca 2021 r., dalej idący wniosek, co do wdrożenia drugiego etapu postępowania przewidzianego przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1049)">art. 1049 k.p.c.</a>, byłby nieuzasadniony.</p>
<p>Stanowisko wierzyciela i dłużnika diametralnie różniło się w kwestii sposobu realizacji zobowiązania, o którym mowa wyżej.</p>
<p>Nie można jako zasadnego uznać żądania wierzyciela, aby tekst oświadczenia dłużnika został opublikowany na wyróżnionym żółtym tle i największą czcionką, którą była opublikowana streszczenie słów <span class="anon-block">Ł. S.</span>, znajdujące się poza zasadniczą częścią artykułu. W świetle orzeczenia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze spełnienie obowiązku opublikowania oświadczenia „tej samej wielkości czcionką” byłby spełniony, gdyby zastosowana czcionka była o wymiarach odpowiadających wielkością tekstowi zasadniczemu artykułu.</p>
<p>Porównanie wymiarów czcionki tekstu zasadniczego zawartego w artykule z 12 maja 2016 r. i czcionki opublikowanego oświadczenia w gazecie z 2 października 2019 roku, w sposób oczywisty, niewątpliwy pokazują, że czcionka użyta w oświadczeniu jest mniejsza. Tym samym dłużnik nie spełnił obowiązku określonego wyrokiem z 19 lipca 2019 r.</p>
<p>Nie może mieć w niniejszej sprawie znaczenia to, że dłużnik podjął starania, by wykonać z swoje zobowiązanie i wydatkował na to odpowiednie środki, skoro efekt w postaci „opublikowania oświadczenia tej samej wielkości czcionką nie został osiągnięty”.</p>
<p>Przy przekazanych kopiach gazet mogło wydawać się, że format gazety z 2 października 2019 roku był inny niż tej z 2016 roku, lub też przesłana została wersja o zmniejszonych rozmiarach i stąd inne rozmiary czcionek.</p>
<p>Ostatecznie na żądanie sadu zostały przesłane kserokopie dwóch porównywanych gazet i okazało się, że mają one ten sam rozmiar. Niewątpliwym więc stało się, że czcionka oświadczenia dłużnika opublikowana w gazecie z 2 października 2019 r. jest mniejsza niż czcionka tekstu z gazety z 12 maja 2016 r.</p>
<p>Na pytanie sądu redakcja dziennika podała, ze na stronie internetowej „<span class="anon-block">(...)</span>.” pod adresem wskazanym w piśmie z 16.12.2021 r. przeprosiny nie były publikowane. Sad Dokonał w dniu 8 listopada 2022 r. wydruku ze strony internetowej, na której widniej oświadczenie dłużnika, tak więc trzeba stwierdzić, że w zakresie opublikowania oświadczenia w wydaniu internetowym dłużnik <span class="anon-block">Ł. S.</span> spełnił swoje zobowiązanie.</p>
<p>Powyższe okoliczności przesądziły, że skoro dłużnik nie wykonał w sposób należyty obowiązku zamieszczenia oświadczenia w gazecie, to stosownie do regulacji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1049)">art. 1049 k.p.c.</a>, umocowanie do wykonania tej czynności otrzymał wierzyciel. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1049 zd. 2)">Zdanie drugie</a> tego przepisu uprawnia wierzyciela do żądania zaliczki na wykonanie czynności. W oparciu o pismo Redakcji Gazety (k-171akt) ustalono, że Gazeta praktykuje udzielanie 85% rabatu dla publikacji ogłoszeń i koszt publikacji oświadczenia w wydaniu papierowym wynosi 6.826,50 zł. Kwotę tę przyznano od dłużnika na rzecz wierzyciela oddalając dalej idące żądanie wierzyciela w tym względzie.</p>
<p>W doktrynie podkreśla się, że postanowienie przyznające wierzycielowi od dłużnika sumę potrzebną do wykonania czynności stanowi po uprawomocnieniu się tytuł egzekucyjny, który po nadaniu klauzuli wykonalności staje się tytułem wykonawczym będącym podstawą do egzekucji świadczeń pieniężnych (patrz. J. Korzonek, postepowanie egzekucyjne i zabezpieczające…, s.1304).</p>
</div>