V SA/Wa 2347/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... maja 2008 r., nr ... w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi; UZASADNIENIE W dniu ... czerwca 2008 r. (dowód: data stempla na kopercie, k. ... akt sądowych) pełnomocnik G. P. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... maja 2008r. Zarządzeniem z dnia ... września 2008r. pełnomocnik skarżącej zostały wezwany do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz potwierdzającego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu ...09.2008r., (k-... akt sądowych) w odpowiedzi na które pismem z dnia ...09.2008r. (data nadania pocztowego) wniósł on o udzielenie dodatkowego terminu na złożenie właściwego umocowania od skarżącej ze względu na niemożność dostarczenia tego umocowania w terminie zakreślonym przez Sąd. Przy piśmie z dnia ...09.2008r. złożonym osobiście w Biurze Podawczym Sądu, pełnomocnik dołączył żądane pełnomocnictwo, a wnioskiem z ...09.2008r. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W pierwszej kolejności Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 03.04.2007r. o sygn. akt I GSK 1001/06, zgodnie z którym, gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi na podstawie art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należy skierować do wnoszącego skargę pełnomocnika. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wyjaśnić należy, że powołany przepis art. 49 § 1 ma zastosowanie do wszystkich pism w sprawie, do których należy również skarga. W myśl bowiem art. 57 p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. W sytuacji braków formalnych skargi przewodniczący zakreśla, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do jej uzupełnienia, który to termin jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany, odmiennie niż terminy instrukcyjne (por. wyrok NSA, 2006.12.20, I FSK 29/06). Zachowanie bowiem terminu ustawowego jest warunkiem skuteczności czynności procesowej dokonanej przez stronę lub działającego w jej imieniu pełnomocnika. Tym samym wniosek pełnomocnika o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie właściwego pełnomocnictwa nie mógłby zostać przez Sąd pozytywnie rozpatrzony. Na uwzględnienie natomiast zasługuje wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi. Zgodnie bowiem z art. art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. (sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 87), rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu, sąd w celu dokonania oceny, czy uchybienie terminu nastąpiło z winy strony, powinien brać pod uwagę wszystkie ustalone w sprawie okoliczności. W ocenie Sądu fakt wydalenia skarżącej z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a tym samym utrudniony z nią kontakt stanowi podstawę do przywrócenia terminu, biorąc jednocześnie pod uwagę okoliczność, iż skarżąca nie ma swobodnego dostępu do środków komunikacji, co zostało podkreślone przez reprezentującego ją pełnomocnika. Tym samym przedstawione okoliczności uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącej spełnił również pozostałe przesłanki warunkujące skuteczność wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.