I C 258/22

<p>Sygn. akt I C 258/22</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2022 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Sopocie, I Wydział Cywilny</p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Olszewska – Kowalska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 roku w Sopocie,</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block">L. C.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. C.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  powództwo oddala w całości</p> <p>II.  zasądza od powoda <span class="anon-block">L. C.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">K. C.</span> kwotę <span class="anon-block"> (...)</span> (trzy tysiące sześćset siedemnaście) złotych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty - tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">L. C.</span> wniósł do Sądu Rejonowego w Sopocie pozew przeciwko <span class="anon-block">K. C.</span>, żądając zasądzenia na jego rzecz od pozwanego kwoty 25.920,00 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 26.03.2021 r. do dnia zapłaty oraz kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwany zlecił powodowi wykonanie usług budowlanych z elementami marmurowymi w drodze wykonania i montażu okładzin posadzkowych i ściennych w budynku mieszkalnym. Z tytułu wykonanych prac 11.03.2021 r została wystawiona <span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span> na kwotę 25.920,00 złotych. Pozwany został wezwany do zapłaty tej faktury co jednocześnie stanowiło próbę ugodowego zakończenia sporu ale pozwany w żaden sposób nie zareagował na to wezwanie. W tej sytuacji - zdaniem powoda - wniesienie powództwa jest konieczne i uzasadnione. (pozew k.3)</p> <p>Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym żądanie pozwu uwzględniono w całości. (nakaz zapłaty k. 23)</p> <p>Pozwany wniósł sprzeciw od w/w nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono następujące zarzuty:</p> <p>- brak umowy. Pozwany wskazał, że stron nie łączyła żadna umowa, czy też ustna czy pisemna, której przedmiotem miałyby być usługi wskazane przez powoda w pozwie. Pozwany zaprzeczył by zlecił powodowi wykonanie usług budowlanych z elementami marmurowymi w drodze wykonania i montażu okładzin posadzkowych w ściennych w budynku mieszkalnym.</p> <p>- brak usługi. Pozwany wskazał, iż powód nie świadczył na rzecz pozwanego usług, w tym usług budowlanych z elementami marmurowymi w drodze wykonania i montażu okładzin posadzkowych w ściennych w budynku mieszkalnym. Pozwany wskazał, że powód na przedstawił na tą okoliczność żadnego dowodu, jedynie dokument prywatny w postaci faktury VAT. Powód w żaden sposób nie wykazał, że wykonywał jakąkolwiek usługę na rzecz pozwanego.</p> <p>- Faktura została wystawiona niezasadnie. Pozwany zakwestionował co do zasady i wysokości należność wskazaną w tej fakturze VAT, wskazując że nigdy nie umawiał się z powodem na wykonanie jakichkolwiek prac za kwotę 25.920,00 zł. (sprzeciw k. 26-27v)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo należało oddalić w całości.</p> <p>Powód twierdził w uzasadnieniu pozwu, że łączyła go z pozwanym umowa o roboty budowlane.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647)">art. 647 k.c.</a> przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia.</p> <p>Sąd zważył, że gdy prace remontowe są wykonywane w mniejszym zakresie, nie jest przewidziany wymóg ich projektowania i zindywidualizowany nadzór prace te z reguły są wykonywane na podstawie umowy o dzieło. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 627)">art. 627 k.c.</a> przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.</p> <p>W ocenie Sądu Rejonowego powód nie udowodnił zasadności żądania zapłaty od pozwanego kwoty dochodzonej w pozwie. Sąd zważył, że zasadność żądania zapłaty powód wywodził z umowy dotyczącej - jak wskazał - usług budowlanych z elementami marmurowymi w drodze wykonania i montażu okładzin posadzkowych i ściennych w budynku mieszkalnym. Jednak dokumenty złożone przez powoda na to nie wskazują. Powód dołączył do pozwu kopię <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 11.03.2021 r. na kwotę 25.920,00 zł, na której jako nabywcę oznaczono <span class="anon-block">C. K.</span> oraz wezwania do zapłaty adresowane do: <span class="anon-block">K. C.</span> - Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">K. C.</span> <span class="anon-block"> Firma (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">K. C.</span> - Prezesa Zarządu cwd.<span class="anon-block">pl (...)</span>. z o.o. w <span class="anon-block">G.</span>. Powód dołączył do pozwu także trzy dowody nadania przesyłek przez Pocztę Polską.</p> <p>Pozwany w sprzeciwie zaprzeczył by kiedykolwiek zawarł z powodem umowę o wykonanie usług budowlanych z elementami marmurowymi w drodze wykonania i montażu okładzin posadzkowych i ściennych w budynku mieszkalnym oraz dołączył do sprzeciwu odpowiedź <span class="anon-block">K. C.</span> - Prezesa Zarządu <span class="anon-block">C.</span>.pl sp. z o.o. na wezwanie do zapłaty dołączone do pozwu, z którego wynika stanowisko analogiczne jak w sprzeciwie.</p> <p>Zdaniem Sądu powód w niniejszej sprawie nie wykazał samego faktu zawarcia umowy, gdyż brak jest na tą okoliczność jakiegokolwiek dowodu. Ponadto, powód nie wykazał, że w ogóle doszło do wykonania przez powoda usług budowlanych opisanych w fakturze VAT. Faktura VAT nie stanowi dowodu, że pozwany jest zobowiązany do zapłaty powodowi kwoty wskazanej w treści faktury, oraz że powód wykonał świadczenie wskazane w fakturze. Zachodzi zasadnicza różnica między oświadczeniem o istnieniu faktu, a dowodzeniem faktu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że faktura stanowi powszechnie przyjęty dokument rozliczeniowy. Jej doręczenie umożliwia dłużnikowi podjęcie czynności mających na celu sprawdzenie, czy świadczenie jest zasadne, tak co do istnienia, jak i co do wysokości. Umożliwia też podjęcie czynności zmierzających do spełnienia świadczenia. Faktura, jako dokument rozrachunkowy, nie stanowi jednak dowodu wykonania umowy w sposób uzasadniający żądanie zapłaty wynagrodzenia. Dłużnik zobowiązany jest świadczyć to, co stwierdzono w dokumencie rozliczeniowym, tylko wtedy, gdy wynika to z istniejącego stosunku zobowiązaniowego. W ocenie Sądu - jak już wyżej wskazano - powód w niniejszym postępowaniu nie przedstawił dowodu na istnienie stosunku zobowiązaniowego z pozwanym oraz na spełnienie świadczenia wskazanego w przedstawionej fakturze. Powód nie stawił się przed sądem celem przesłuchania w charakterze strony. Pełnomocnik pozwanego ostatecznie cofnął żądanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania pozwanego w charakterze strony twierdząc, że pozwany nie ma w sprawie nic do powiedzenia.</p> <p>Podkreślić należy, że samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2001 r., sygn. akt I PKN 660/00, Wokanda 2002/7-8/44, LEX nr 80854).</p> <p>Skoro powód żądał w sprawie zapłaty od pozwanego to powód powinien wykazać zasadność żądania.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> obowiązek wskazania dowodów obciąża przede wszystkim strony, a w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Oznacza to, że ten, kto powołuje się na przysługujące mu prawo, występując z żądaniem obowiązany jest udowodnić okoliczności faktyczne uzasadniające to żądanie. Chodzi tu o fakty, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, Sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzenia w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r., sygn. akt I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76, LEX nr 29440). Dopuszczenie dowodu z urzędu jest co do zasady prawem, a nie obowiązkiem Sądu.</p> <p>Podsumowując wskazać trzeba, że powód nie przytoczył twierdzeń uzasadniających istnienie tytułu prawnego do żądania od pozwanego kwoty dochodzonej w pozwie. Żądanie jako nieudowodnione należało oddalić, przy uwzględnieniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 627;art. 647)">art. 627,647 k.c.</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> </p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 2)">art. 98 §§ 1 i 2 k.p.c.</a> zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania. Sąd zważył, iż powód przegrał sprawę, a zatem należało zobowiązać go do zwrócenia przeciwnikowi kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na koszty procesu poniesione przez pozwaną składały się: 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalone na podstawie w § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł tj łącznie 3.617 zł i taką kwotę Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej. O odsetkach od tej kwoty Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a> </p> </div>