II SAB/Kr 101/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka –Duda Sędziowie WSA Ewa Rynczak WSA Jacek Bursa (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. sprawy ze skargi "O" Spółka z o.o. w O. na bezczynność Wojewody [...] skargę oddala. UZASADNIENIE II SAB/Kr 101/11 Uzasadnienie wyroku z dnia 8 listopada 2011 roku. W dniu 15 lipca 2011 roku A. Spółka z o.o. w O. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w sprawie wszczętej z wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] maja 2000 roku, znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółce pozwolenia na budowę nośnika reklamowego na działce nr 1 w W. przy ul. [...], domagając się stwierdzenia, że bezczynność Wojewody i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie Wojewody do dokonania czynność dowodowych wnioskowanych przez Spółkę i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca przedstawiła okoliczności faktyczne postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu również przedstawił okoliczności przedmiotowego postępowania podkreślając, że w dniu [...] maja 2011 roku Wojewoda wydał decyzję w przedmiotowej sprawie, znak: [...] którą stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] maja 2000 roku, znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z akt niniejszego postępowania i co jest zresztą okolicznością przyznaną przez stronę skarżącą, w dniu 19 maja 2011 roku, a zatem prawie 2 miesiące przed wniesieniem skargi, Wojewoda wydał decyzję w przedmiotowej sprawie, znak: [...], którą stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] maja 2000 roku, znak: [...]. Tym samym, jeszcze przed wniesieniem skargi, organ wydał akt o jaki wnioskowała strona skarżąca, a zatem organ w dniu wniesienia skargi nie pozostawał już w bezczynności. Zasadne wniesienie skargi na bezczynność jest natomiast możliwe jedynie przed wydaniem przez organ aktu administracyjnego. W myśl orzecznictwa NSA, w przypadku ustania bezczynności w toku postępowania sądowego, należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." Skarga na bezczynność wniesiona już po zakończeniu postępowania administracyjnego, choć formalnie dopuszczalna, nie jest natomiast uzasadniona albowiem w chwili jej wnoszenia organ nie pozostaje w bezczynności. Nie mamy też wtedy do czynienia z przewlekłością postępowania. Jak przy tym wynika z treści art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W sytuacji gdy w sprawie administracyjnej, w której powinien być wydany akt administracyjny, akt ten jest już wydany, Sąd nie może zobowiązać organu do wydania w określonym terminie aktu, a zatem nie może uwzględnić skargi na bezczynność. Szczególnie, że powyżej przytoczony przepis, nie daje możliwości rozstrzygnięcia analogicznego, jak przepis art. 54 § 3 zd. drugie p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu. Uzupełniająco można wskazać, że brak jest także podstawy prawnej aby w postępowaniu ze skargi na bezczynność, Sąd zobowiązywał organ do przeprowadzenia konkretnych dowodów, tak jak o to wnioskuje strona skarżąca. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.