Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II AKa 293/22

Sądy powszechne2022-11-16
Sygnatura
II AKa 293/22
Data orzeczenia
2022-11-16
Rodzaj
REASONS

Sędziowie

Janusz GodzwonJarosław Mazurek (PRESIDING_JUDGE)Maciej Skórniak

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygnatura akt II AKa 293/22</p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.WYROK</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 16 listopada 2022 r.</p> <p> <strong> <!-- -->4.Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący SSA Jarosław Mazurek</p> <p>Sędziowie: SA Maciej Skórniak</p> <p>SA Janusz Godzwon (spr.)</p> <p>Protokolant: Katarzyna Szypuła</p> <p> <strong> <!-- --> 6.przy udziale Anny Kaniak prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->7.po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->8.sprawy <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">H.</span> (<span class="anon-block">H.</span>)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->9.oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> , <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1;art. 197 § 2)">art. 197 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->10.na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->11.od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->12.z dnia 13 czerwca 2022 r. sygn. akt III K 364/21</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, poniesionymi wydatkami obciążając Skarb Państwa.</strong> </p> <table> <colgroup> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> <col/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td colspan="6"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="5"> <p>II A Ka 293/22</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.  <strong> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 13 czerwca 2022 roku, sygnatura akt III K 364/21</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.2.  <strong> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.3.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.1.  <strong> <!-- -->Kierunek i zakres zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="15"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="6"> <p>☒</p> </td> <td colspan="7"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>☐</p> </td> <td colspan="7"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.2.  <strong> <!-- -->Podniesione zarzuty </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☒</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☒</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p>☐</p> </td> <td colspan="16"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.4.  <strong> <!-- -->Wnioski </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="4"> <p>☐</p> </td> <td colspan="8"> <p>zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami <br/>przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.5.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.3.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.1.1.1.</p> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.4.  <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>2.1.2.1.</p> </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.6.  <strong> <!-- -->Ocena dowodów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.5.  <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.6.  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>3.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1)  obrazę przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.:</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">H.</span> i przyjęcie, że wyjaśnienia te są niewiarygodne w kontekście ustalenia zamiaru z jakim działał sprawca z zakresie zarzucanego mu czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a>, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie są spójne, logiczne i znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym, a szczególności, że oskarżony nie działał z zamiarem pozbawienia życia <span class="anon-block">M. Z. (1)</span>, którą to okoliczność potwierdzają zeznania świadka <span class="anon-block">M. D. (1)</span> złożone do protokołu rozprawy z dnia 1 marca 2022 r., w których świadek oświadczył, ze „uderzenia wyglądały w ten sposób, że oskarżony uderzył młotkiem raczej nie z mocnego zamachu”, która to okoliczność koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonego co do zamiaru z jakim działa, w którym zakładał wyrządzenie w/w osobie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, lecz nie obejmowała swoim zamiarem takiego skutku jakim jest śmierć pokrzywdzonego, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i wadliwe przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przedmiotowe i podmiotowe czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> </p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">M. D. (1)</span> i wadliwe przyjęcie, że zeznania tegoż świadka w związku z zeznaniami <span class="anon-block">M. Z. (1)</span> i <span class="anon-block">K. S. (1)</span> świadczą o zamiarze zabójstwa <span class="anon-block">M. Z. (1)</span>, podczas gdy wyjaśnienia w/w świadka złożone do protokołu rozprawy z dnia 1 marca 2022 r., w których świadek oświadczył, że „uderzenia wyglądały w ten sposób, że oskarżony uderzył młotkiem raczej nie z mocnego zamachu”, koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonego co do zamiaru z jakim działa, w których zakładał wyrządzenie w/w osobie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lecz nie obejmowała swoim zamiarem takiego skutku jakim jest śmierć pokrzywdzonego, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i wadliwe przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przedmiotowe i podmiotowe czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a>;</p> <p>c)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i wadliwe przyjęcie, że zeznania tegoż świadka złożone do protokołów z dnia 4.05.20221 r., 18.06.2021 r. i z dnia 9.05.2022 r. w zakresie przebiegu zdarzenia z dnia 3 maja 2021 r., co do sposobu i siły zadawanych ciosów przez oskarżonego <span class="anon-block">M. Z. (1)</span> oraz posiadania w kieszeni kurtki tłuczka do mięsa, a więc narzędzia wykorzystanego przez oskarżonego do spowodowania u pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. Z. (1)</span> ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, są spójne, logiczne i wiarygodne, a spożyty alkohol co do zasady nie miała wpływu na sposób postrzegania i odtwarzania zdarzenia prze świadka, podczas gdy oskarżony w dacie i miejscu czynu była osoba nietrzeźwą, u której stwierdzą 1,04 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a więc stan upojenia alkoholowego, co przemawia za przyjęciem, że jej percepcja zdarzenia była mocno ograniczona, a jak wynika z zeznań świadka <span class="anon-block">M. D. (1)</span> złożonych do protokołu rozprawy z dnia 1 marca 2022 r. „(…) Ja gdybym siedział na miejscu <span class="anon-block">K.</span> to musiałbym się trochę wychylić, ale nie pamiętam, czy ona się wychylała (…)”, <span class="anon-block">K. S. (1)</span> nie miałem pełnego obrazu przebiegu zdarzenie z dnia 3 maja 2022 r., co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i wadliwe przyjęcie, że elementy przedmiotowe czynu zabronionego zarzucanego oskarżonemu wskazują, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przedmiotowe i podmiotowe przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a>;</p> <p>d)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu w postaci dokumentacji medycznej wydanej przez <span class="anon-block">(...)</span> Szpital <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> jak i opinii sadowej – lekarskiej lek. <span class="anon-block">M. W. (1)</span> z dnia 18 czerwca 2021 r., dotyczącej obrażeń <span class="anon-block">M. Z. (1)</span> i dorozumiane przyjęcie, że w/w dokumenty potwierdzają, że oskarżony w ramach popełnionego czynu zabronionego obejmował swoim zamiarem skutek w postaci śmierci człowieka na co wskazywać ma m.in. zapis, że siła ciosu mogła spowodować śmierć człowieka, podczas gdy tak okoliczności przedmiotowe jak i podmiotowe, tj.: wybór narzędzia, ilość i kierunek ciosów, brak konfliktu między pokrzywdzonym i oskarżonym, pozostawienie pokrzywdzonego po ciężkim pobiciu przy użyciu niebezpiecznego narzędzia tępokrawędzistego przytomnym i odstąpienie od zadawania dalszych ciosów, wskazuje, że oskarżony swoim zamiarem nie obejmował skutku w postaci śmierci człowieka, a obejmowała nim wyrządzenie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu;</p> <p>e)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">K. S. (1)</span> i wadliwe przyjęcie, że zeznania tegoż świadka złożone do protokołów z dnia 4.05.2021 r., 18.06.2021 r. i z dnia 9.05.2022 r., w zakresie doprowadzenia świadka <span class="anon-block">K. S. (1)</span> przez oskarżonego przemocą i groźbą do obcowania płciowego są wiarygodne, spójne i logiczne, podczas gdy zeznania te nie znajdują żadnego obiektywnego potwierdzenia w innym zebranym w sprawie materiale dowodowym, a sposób funkcjonowania i prowadzenia się świadka podważa jego wiarygodność z perspektywy zasada wiedzy i doświadczenia życiowego, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść tego orzeczenia i wadliwego zeznania, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przedmiotowe i podmiotowe czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a>, na szkodę <span class="anon-block">K. S. (1)</span>.</p> </td> <td colspan="9"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Chociaż formalnie obrońca oskarżonego zarzucił obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> to z treści zarzutów i uzasadnienia apelacji wynika, iż podnosi on także zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego dokonanego przez Sąd I instancji w zakresie zamiaru sprawcy.</p> <p>Zarzut dowolnej oceny przez Sąd Okręgowy wyjaśnień oskarżonego, a co za tym idzie dopuszczenia się błędu w ustaleniu zamiaru <span class="anon-block">S. H.</span> co do jego zachowania wobec pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. Z.</span>, należy uznać za bezpodstawny. Wbrew argumentom podniesionym w apelacji stwierdzić trzeba, iż Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny wyjaśnień oskarżonego podając powody takiej oceny i dowody, wskazujące jednoznacznie na wystąpienie zamiaru zabójstwa. Słusznie uznano, iż wyjaśnienia <span class="anon-block">S. H.</span> tylko częściowo znajdują potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym i to zasadniczo co do przebiegu samego zdarzenia w dniu 3 maja 2021 roku, a nie w kwestii zamiaru. Nie można przede wszystkim zgodzić się z autorem apelacji, iż wyjaśnienia te są spójne i logiczne. <span class="anon-block">S. H.</span> składał wyjaśnienia w niniejszej sprawie kilka razy. Podczas pierwszego przesłuchania w prokuraturze w dniu 5 maja 2021 roku (k.84-86) oskarżony częściowo przyznał się do winy nie kwestionując, iż uderzył tłuczkiem do mięsa pokrzywdzonego. Zaprzeczył jednak, aby miał z nim wychodzić z jego mieszkania. Stwierdził też, że tłuczek pochodził z jego mieszkania, albo z mieszkania <span class="anon-block">M. Z.</span>, podając, iż nie pamięta skąd go wziął. Natomiast w trakcie rozprawy w dniu 1 marca 2022 roku (k.515-518) <span class="anon-block">S. H.</span> podał, iż jest pewien, iż narzędzia tego nie przynosił z domu. Przyznał też, że faktycznie wyszedł wraz z pokrzywdzonym z jego mieszkania. Następnie na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2022 roku (k.546) oskarżony po zeznaniach pokrzywdzonego stwierdził, że po zdarzeniu bolała go głowa i mogło być tak, że pokrzywdzony uderzył go pierwszy. Wyjaśnił też wówczas, iż tłuczek mógł leżeć na stole w mieszkaniu <span class="anon-block">M. Z.</span>. Nie są to więc, jak uważa autor apelacji, wyjaśnienia konsekwentne, spójne i logiczne. Wyraźnie widać, iż w miarę upływu czasu oskarżony dąży do pomniejszenia stopnia swojej odpowiedzialności za ten czyn, usiłując nawet nieudolnie przerzucić jej część na pokrzywdzonego.</p> <p>Nie można się również zgodzić z obrońcą oskarżonego, iż zgromadzone dowody potwierdzają wersję <span class="anon-block">S. H.</span> o braku zamiaru pozbawienia życia pokrzywdzonego. Obrońca powołuje się w tym zakresie głównie na relację co do przebiegu zdarzenia przez świadka <span class="anon-block">M. D.</span> złożoną na rozprawie. Świadek ten rzeczywiście zeznał wtedy, iż <span class="anon-block">S. H.</span> "uderzał młotkiem raczej nie z mocnego zamachu". Zapomina jednak apelujący, iż w trakcie przesłuchania w toku śledztwa <span class="anon-block">M. D.</span> mówił o co najmniej 2 uderzeniach zadanych przez oskarżonego z mocnym zamachem i z całej siły. Co prawda po odczytaniu tych zeznań (k. 15-18) świadek stwierdził, iż z uwagi na upływ czasu nie pamięta z jaką siłą zostały zadane te uderzenia, ale prawidłowo Sąd I instancji uznał, że bardziej wiarygodna jest relacja złożona przez <span class="anon-block">M. D.</span> w dniu zajścia. Świadek ten stwierdził wówczas również m.in. że pokrzywdzony miał "zmasakrowaną dosłownie twarz". Te zeznania znajdują potwierdzenie w opinii sądowo-lekarskiej sporządzonej przez biegłego <span class="anon-block">M. W.</span> (k.117-129). Z opinii tej wynika przecież, iż u <span class="anon-block">M. Z.</span> stwierdzono liczne rany tłuczone głowy. Świadczy to o tym, iż oskarżony zadał wiele ciosów tłuczkiem kierując je wyłącznie w głowę i twarz pokrzywdzonego. Nieuprawnione przy tym w świetle wniosków opinii biegłego jest twierdzenie zawarte w apelacji, iż <span class="anon-block">S. H.</span> nie zadawał uderzeń wyłącznie w okolice głowy <span class="anon-block">M. Z.</span>, ale także w inne mniej newralgiczne części jego ciała. Z opinii wynika ponadto, iż kilka z tych uderzeń musiało zostać zadanych ze znaczną siłą. Doszło bowiem m.in. do złamania kości pokrywy czaszki z wgłobieniami, które to obrażenie wymagało przeprowadzenia operacji neurochirurgicznej. Pokrzywdzony doznał ponadto krwawienia podpajęczynówkowego, stłuczenia mózgu z następowym zaburzeniem mowy, złamania kości nosa oraz złamania lewego łuku jarzmowego. Chociaż biegły określił te obrażenia jako niewystarczające do przyjęcia, iż stanowiły one chorobę realnie zagrażającą życiu w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156)">art. 156 k.k.</a>, to jednocześnie stwierdził, że siłą uderzeń była wystarczająca do spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub śmierci pokrzywdzonego. Zdaniem biegłego doszło do narażenia <span class="anon-block">M. Z.</span> na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia. Prawidłowo przy tym dowód powyższy, podobnie jak i zeznania <span class="anon-block">M. D.</span> z postępowania przygotowawczego, został oceniony przez Sąd Okręgowy jako wskazujący na zamiar pozbawienia życia pokrzywdzonego przez <span class="anon-block">S. H.</span>. Ocena tych dowodów jest zgodna z zasadami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i wskazań wiedzy.</p> <p>Również za bezzasadny należy uznać zarzut dokonania przez Sąd I instancji dowolnej oceny zeznań świadka <span class="anon-block">K. S.</span>. Przede wszystkim zauważyć należy, iż nigdy nie twierdziła ona, iż widziała to co działo się w przedpokoju. Podała, iż znajdowała się w pokoju a o tym, iż oskarżony dokonał napaści na <span class="anon-block">M. Z.</span> dowiedziała się z relacji <span class="anon-block">M. D.</span>. Nie wypowiadała się więc również co do siły uderzeń zadawanych przez <span class="anon-block">S. H.</span>. Sąd Okręgowy powołuje się na jej zeznania jako dowód potwierdzający słowa tego ostatniego.</p> <p>Nie można się zgodzić z autorem apelacji, iż Sąd I instancji bezpodstawnie dał wiarę <span class="anon-block">K. S.</span> co do faktu przyniesienia przez oskarżonego narzędzia zbrodni do mieszkania <span class="anon-block">M. Z.</span>. Oczywiście świadek była nietrzeźwa w dniu zdarzenia, co nie umknęło uwadze Sądu Okręgowego. Pomimo to sąd ten słusznie ocenił, iż relacja <span class="anon-block">K. S.</span> w tym zakresie (podobnie jak i co do pozostałych faktów) jest logiczna i konsekwentna, a także znajdująca potwierdzenie w innych dowodach. Obrońca <span class="anon-block">S. H.</span> podnosi, iż <span class="anon-block">M. D.</span> nie zauważył, aby oskarżony miał tłuczek schowany pod kurtką. Należy jednak mieć na uwadze zeznania <span class="anon-block">M. Z.</span> złożone na rozprawie. Stwierdził on mianowicie, iż miał w domu skrzynkę z różnymi narzędziami i że oskarżony mógł je widzieć i miał do nich dostęp. Podał jednak jednocześnie, iż nie miał w domu czegoś takiego jak tłuczek do mięsa. Jasne jest więc, iż narzędzie to zostało przyniesione przez oskarżonego, który zabrał je z mieszkania <span class="anon-block">K. S.</span> wtedy gdy razem z pokrzywdzonym poszli kupić alkohol. O tym, że <span class="anon-block">S. H.</span> miał wówczas taką możliwość świadczą zarówno zeznania <span class="anon-block">M. Z.</span> jak i fakt, iż wrócił on do mieszkania pokrzywdzonego nie razem z nim, ale osobno. Wszystko to potwierdza, iż relacja <span class="anon-block">K. S.</span> jest wiarygodna, a ocena jej zeznań przez Sąd I instancji prawidłowa z punktu widzenia zasad określonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, iż Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy i nie popełnił błędu ustalając, iż oskarżony działał w bezpośrednim zamiarze dokonania zabójstwa. Świadczą o tym zabranie ze swojego mieszkania tłuczka do mięsa, użycie niebezpiecznego narzędzia, ilość zadanych uderzeń i ich umiejscowienie, zadanie przynajmniej kilku ciosów ze znaczną siłą, a także zachowanie po zdarzeniu. Nie można się bowiem zgodzić z apelującym, iż <span class="anon-block">S. H.</span> miał możliwość dalszego skutecznego działania. Z relacji <span class="anon-block">M. D.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span> wynika przecież, że oskarżony odstąpił od dobijania się do drzwi pokoju w którym przebywali i uciekł z miejsca zdarzenia, gdy zorientował się, że jest wzywana policja. Nie było to więc dobrowolne odstąpienie od dokonania zabójstwa, ale ucieczka z obawy przed zatrzymaniem. Nie ma też racji obrońca oskarżonego, że <span class="anon-block">S. H.</span> nie miał żadnego powodu, by chcieć śmierci pokrzywdzonego. Trzeba bowiem pamiętać o zeznaniach <span class="anon-block">M. D.</span>, który na rozprawie powiedział, że jego zdaniem przyczyną takiego zachowania oskarżonego była zazdrość o konkubinę. Wydaje się to logiczne jeżeli się zważy, iż krótko przed zajściem <span class="anon-block">M. Z.</span> stanął w obronie <span class="anon-block">K. S.</span>, gdy oskarżony zaczął się wobec niej agresywnie zachowywać. Podobnie zresztą na temat motywu sprawcy wypowiada się właśnie sam pokrzywdzony. Należy w tym kontekście zwrócić jeszcze uwagę na treść opinii psychologicznej, z której wynika, iż w sytuacjach konfliktowych <span class="anon-block">S. H.</span> ma skłonność do agresywnych zachowań.</p> <p>Sąd I instancji dokonał również trafnej oceny zeznań <span class="anon-block">K. S.</span> co do drugiego z zarzuconych oskarżonemu czynów. Wbrew stanowisku zawartemu w apelacji nie można odnieść wrażenia, iż choroba alkoholowa pokrzywdzonej miała wpływ na wiarygodność jej relacji co do znęcania się nad nią oraz grożenia jej przez <span class="anon-block">S. H.</span> w celu doprowadzenia do obcowania płciowego. Zeznania <span class="anon-block">K. S.</span> słusznie zostały ocenione jako konsekwentne, pozbawione wewnętrznych sprzeczności i logiczne. Pokrzywdzona szczegółowo opisała konkretne zachowania oskarżonego i sytuacje w jakich do nich dochodziło. Nie można się też zgodzić z zarzutem, iż zeznania <span class="anon-block">K. S.</span> nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Jest przy tym oczywiste, iż zdarzenia te nie odbywały się w obecności osób trzecich. Tym niemniej są w sprawie dowody wskazujące na wiarygodność twierdzeń pokrzywdzonej. Jak przecież wynika z zeznań <span class="anon-block">M. D.</span> co najmniej kilka razy widział u <span class="anon-block">K. S.</span> siniaki i na jego pytania mówiła, że została pobita przez <span class="anon-block">S. H.</span>. Dowiedział się on od pokrzywdzonej również o zdarzeniu, które miało miejsce w bramie kamienicy. O tym, iż była bita przez oskarżonego <span class="anon-block">K. S.</span> powiedziała również <span class="anon-block">M. Z.</span>. W mieszkaniu oskarżonego i pokrzywdzonej miały miejsce interwencje policji na wezwanie <span class="anon-block">K. S.</span>. Nie można też zapominać o treści opinii psychologicznej, z której wynika, że pokrzywdzona nie wykazuje skłonności do konfabulacji. Wszystkie te dowody wraz z zeznaniami pokrzywdzonej układają się w logiczną całość i nie popełnił Sąd I instancji błędu ustalając, iż <span class="anon-block">S. H.</span> dopuścił się popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> Sam oskarżony zresztą nie zaprzeczał, iż dochodziło do awantur, podając że nie bił konkubiny a jedynie ją popychał.</p> <p>Jeżeli chodzi o wymiar kary to zauważyć należy, iż kary jednostkowe za oba czyny przypisane oskarżonemu zostały wymierzone w najniższym możliwie wymiarze, mając na uwadze ustawowe zagrożenia za te przestępstwa. Również wysokość kary łącznej pozbawienia wolności nie razi surowością. Sąd Okręgowy mogąc ją orzec w granicach od 8 do 11 lat wymierzył <span class="anon-block">S. H.</span> łączną karę 9 lat pozbawienia wolności, a więc zastosował zasadę absorpcji a nie kumulacji. W sprawie brak jest jakichkolwiek okoliczności, które nakazywałyby Sądowi I instancji w ogóle rozważanie możliwości zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> </td> <td colspan="9"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☒ niezasadny</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego oraz prawidłowych ustaleń w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego. Dotyczy to również kwestii zamiaru z jakim działał <span class="anon-block">S. H.</span> wobec <span class="anon-block">M. Z.</span>. Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nie zachodzą bowiem wypadki o których mowa w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 454)">art. 439 § 1 oraz 454 k.p.k.</a> i nie ma też konieczności przeprowadzenia na nowo w całości przewodu sądowego.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.7.  <strong> <!-- -->Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.1.1.</p> </td> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Utrzymano rozstrzygnięcie co do winy i kary.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p>Zarzuty apelacji są niezasadne a zaskarżone orzeczenie jest trafne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.8.  <strong> <!-- -->Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p>5.2.1.</p> </td> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.9.  <strong> <!-- -->Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.7.  <strong> <!-- -->Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.1.1.</p> </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.2.1.</p> </td> <td colspan="14"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.3.1.</p> </td> <td colspan="14"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>5.3.1.4.1.</p> </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.1.8.  <strong> <!-- -->Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>1.10.  <strong> <!-- -->Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>II</p> </td> <td colspan="18"> <p>Na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> zwolniono oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> SSA Maciej Skórniak SSA Jarosław Mazurek SSA Janusz Godzwon</em> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.11.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>obrońca oskarżonego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>uznanie winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☒</p> </td> <td> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->0.1.1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td> <p>☐</p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table>