II SAB/Sz 53/20

SENTENCJA POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj /spr./ Sędziowie : sędzia WSA Maria Mysiak sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 22 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego, sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk – Meder, sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz, sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE A. K. - G. wystąpił (drogą poczty – ePUAP) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lutego 2020 r. W skardze zawarł Skarżący wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy: sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego, sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk – Meder, sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz, sędziego NSA Stefana Kłosowskiego, podnosząc, że zachodzi uzasadnione podejrzenie co do bezstronności wskazanych Sędziów. Na uzasadnienie wyłączenia Sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego, Skarżący wskazał znajomość Sędziego z Prezydentem Miasta, z którym prowadził Kancelarię Radców Prawnych. Ponadto podniósł, że Sędzia jako wicewojewoda i wojewoda był zwierzchnikiem służbowym P. K., a następnie jako sędzia otrzymywał wynagrodzenie z Urzędu, kierowanego przez Prezydenta Miasta, za szkolenia, nie informując o tym kolejnych Prezesów NSA. Nadto sędzia rozstrzyga sprawy sądowe, w których stroną jest Prezydent Miasta, narażając wymiar sprawiedliwości na utratę zaufania. Skarżący powołał się na zbiór zasad etyk sędziów przyjęty uchwałą Krajowej Rady Sądownictwa z 19 lutego 2003 r., nr 16/2003. W odpowiedzi na wezwanie sądowe, Skarżący wyjaśnił, że przyczyną wyłączenia pozostałych Sędziów wymienionych we wniosku, jest fakt, że około 4 lata temu w sprawie o sygn. akt II SAB/Sz 108/16 Sędziowie wydali wyrok nie rozpoznając merytorycznie, wydając orzeczenie nie w tej sprawie, na którą wniesiono skargę. W aktach sprawy znajdują się oświadczenia złożone przez ww. Sędziów, że nie pozostają w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności rozumieniu art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Ustawodawca przewidział również możliwość wyłączenia sędziego na złożony przez niego samego wniosek lub wniosek strony postępowania, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 p.p.s.a.). Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Podkreślić należy, że wątpliwość co do bezstronności sędziego, musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Wątpliwość ta musi być przy tym realna, a nie potencjalna, nie wystarczy zatem samo subiektywne podejrzenie czy odczucie strony, co do braku bezstronności sędziego. W ocenie Sądu, okoliczności wskazane przez Skarżącego nie świadczą o wystąpieniu w sprawie przesłanek wyłączenia z art. 18 p.p.s.a., jak również nie wskazują na usprawiedliwione wątpliwości co braku bezstronności w przedmiotowej sprawie, dotyczące Sędziów wymienionych w ww. wniosku. W przypadku Sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego Skarżący powołał argumentację, która stanowi wyraz Jego odczuć i ocen, nie wskazują one jednak uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności Sędziego, mających realne podstawy w okolicznościach tej sprawy. Należy przy tym wyjaśnić, że aktualnie Prezes WSA Sędzia NSA Grzegorz Jankowski wypełnia obowiązki orzecznicze w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, nie orzeka w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie. Wskazane we wniosku podejrzenia Skarżącego co do braku bezstronności Sędziego nie zasługują na uwzględnienie. Odnośnie argumentacji sformułowanej na poparcie wyłączenia od rozpoznania pozostałych Sędziów, wymienionych we wniosku Skarżącego, opierającej się na fakcie rozstrzygania w sposób odmienny od oczekiwań w innym postępowaniu dotyczącym Skarżącego, Sąd uznał, że nie może stanowić obiektywnej przyczyny wyłączenia Sędziów objętych przedmiotowym wnioskiem. Nie można bowiem upatrywać wystarczającej przesłanki wyłączenia sędziego tylko z tej przyczyny, że ten sam sędzia brał udział w rozpoznawaniu innej sprawy z udziałem wnioskodawcy, z której przebiegu ten ostatni nie był zadowolony. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów przy jego wydaniu mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1044/12, opubl. w Lex nr 1240762). Podkreślić należy, że Sędziowie objęci przedmiotowym wnioskiem złożyli stosowne wyjaśnienie, iż nie pozostają ze Skarżącym w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności, z powodu których zachodziłaby wątpliwość co do bezstronności sędziów przy orzekaniu w tej sprawie. Oświadczenia i ich prawdziwość nie budzą żadnych wątpliwości, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie. Orzecznictwo sądów administracyjnych jest zgodne w poglądach, że w sytuacji złożenia oświadczenia przez sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, wskazującego, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13, opubl. w Lex nr 1282807). Podsumowując Sąd stwierdził, że argumentacja Skarżącego nie uzasadnia wyłączenia wymienionych przez niego Sędziów, z mocy samego prawa (art. 18 p.p.s.a.) lub na wniosek (art. 19 p.p.s.a.) od rozpoznania niniejszej sprawy. Sąd, w całokształcie sprawy, również nie dopatrzył się takich powodów. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 § 1 - 3 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił orzec, jak na wstępie.