I Ca 474/22

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I Ca 474/22 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 listopada 2022 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny</p> <p>w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Barbara Bojakowska</p> <p>Protokolant: Elwira Kosieniak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 roku w Sieradzu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. C.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji obu stron</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli</p> <p>z dnia 10 sierpnia 2022 roku, sygn. akt I Cupr 84/22</p> <p>A.  z apelacji powódki <span class="anon-block">J. C.</span> zmienia zaskarżony wyrok w punktach 1 i 2 <br/>w ten sposób, że zasądzoną w punkcie 1 kwotę 572,08 zł podwyższa do kwoty <br/>583,06 zł (pięćset osiemdziesiąt trzy złote 6/100);</p> <p>B.  oddala apelację powódki <span class="anon-block">J. C.</span> w pozostałej części oraz apelację pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span> w całości;</p> <p>C.  zasądza od powódki <span class="anon-block">J. C.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> 330 zł (trzysta trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego <br/>z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 24 listopada 2022 roku do dnia zapłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I Ca 474/22</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli, w sprawie z powództwa <span class="anon-block">J. C.</span> przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwo (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę, zasądził od pozwanego na rzecz powódki 572,08 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty (pkt 1), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt 2), zasądził od powódki na rzecz pozwanego 510 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie <br/>od uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty (pkt 3).</p> <p> <strong> <!-- -->Apelacje</strong> od wyroku złożyły obie strony procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwana</strong> zaskarżyła orzeczenie w części, tj. co do pkt. I co do kwoty 241,02 zł stanowiącej pobrane przez pozwaną opłaty za zawarcie, zarzucając:</p> <p>- mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie naruszenie prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 KPC</a> poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia okoliczności sprawy wyrażające się w uznaniu, iż opłaty za zawarcie pobierane są w nieweryfikowalnej wysokości, podczas gdy, zarówno z treści Umowy <span class="anon-block"> (...)</span> (OWU) jak i z ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowy wprost wynika, że wysokość pobieranych opłat za zawarcie była jednoznaczna i weryfikowalna, co doprowadziło Sąd do błędnego wniosku, iż opłaty <br/>za zawarcie są z ww. przyczyn opłatami sprzecznymi z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszają interesy konsumenta, a przez to niedozwolonymi.</p> <p>- mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65)">art. 65 KC</a> w zw. z § 27 ust. 3 pkt. 1 i 2 OWU w zw. z tabelą opłat poprzez błędną wykładnię przedmiotowych postanowień OWU prowadzącą do ustalenia, <br/>iż postanowienia przewidujące pobieranie opłat za zawarcie są postanowieniami sprzecznymi z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszają interesy konsumenta, podczas gdy postanowienia dotyczące ww. opłat nie mają takich cech, a zatem nie mogą zostać uznane za postanowienia niedozwolone,</p> <p>- mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1;art. 385(1) § 2)">art. 385^{<!-- -->1} § 1 i 2 KC</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3))">art. 385^{<!-- -->3} KC</a> poprzez ich błędne zastosowanie, skutkujące bezzasadnym przyjęciem przez Sąd Rejonowy, iż postanowienie stanowiące <br/>o pobieraniu opłat za zawarcie z § 27 ust. 3 pkt. 1 i 2 OWU w zw. z tabelą opłat i limitów stanową niedozwolone klauzule umowne, a co za tym idzie postanowienia te nie wiążą Powódki, podczas gdy prawidłowa ocena ww. postanowień umownych z całą pewnością nie prowadzi do ustalenia, że doszło do rażącego naruszenia interesów konsumenta i naruszenia dobrych obyczajów, a zatem ww. postanowienia umowne nie są postanowieniami niedozwolonymi.</p> <p>W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o zmianę wyroku <br/>w zaskarżonej części, poprzez oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Powódka</strong> zaskarżyła wyrok w części, tj. w zakresie punktu 2 i 3 sentencji, wnosząc wnoszę o zmianę skarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 2346,48 zł wraz z ustawowymi za opóźnienie; zmianę zaskarżonego orzeczenia <br/>w zakresie kosztów postępowania przed sądem I instancji; zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu za postępowanie przed sądem II instancji, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, zarzucając wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację i tym samym nieprawidłowe zastosowanie art. 120 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>, ponieważ sąd błędnie przypisał moment rozpoczęcia biegu przedawnienia roszczenia powoda i niewłaściwie przyjął datę wymagalności roszczenia, pozostając w sprzeczności z orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwanej, powódka wniosła o oddalenie apelacji pozwanej w całości; zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisach.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powódki, pozwana wniosła oddalenie apelacji jako oczywiście bezzasadnej i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów sądowych, <br/>w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za postępowanie apelacyjne.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja powódki zasługuje na uwzględnienie w niewielkim stopniu, zaś apelacja pozwanej podlega oddaleniu w całości, chociaż części zarzutów jest uzasadniona.</p> <p>Na wstępie należy wskazać, że przedmiotowa spraw dotyczyła roszczenia z umowy <br/>o wartości przedmiotu sporu nie przekraczającego dwadzieścia tysięcy złotych, co uzasadnia stwierdzenie, iż w sprawie znajdują zastosowanie przepisy o postępowaniu uproszczonym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(1);art. 505(1) ust. 1)">art. 505^{<!-- -->1} ust. 1 k.p.c.</a>), co jednocześnie powoduje, iż uzasadnienie Sądu Odwoławczego <br/>ma formę wynikającą z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(13);art. 505(13) § 2)">art. 505^{<!-- -->13} § 2 k.p.c.</a> </p> <p>Na wstępie należy zauważyć, ze na etapie postępowania apelacyjnego istota sporu sprawdzała się do dwóch kwestii czy roszczenie powódki jest przedawnione oraz czy zawarte w umowie ubezpieczenia postanowienia dotyczące pobierania opłat za zwarcie umowy oraz związane z inwestowaniem składki są abuzywne.</p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu zawartego w apelacji powódki należy zgodzić się z jej argumentacją dotyczącego błędnego uznania, że bieg terminu przedawnienia roszczenia o wypłatę wartości wykupu w prawidłowej wysokości rozpoczyna się z chwilą powstania obowiązku wypłaty wartości wykupu, a więc, co do zasady, z chwilą rozwiązania umowy (patrz m.in. wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 12.02.2019 r., sygn. akt IV Ca 874/18 (niepublikowany); wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach, IV Wydział Cywilny Odwoławczy z 6.03.2020 r. sygn. akt IV Ca 1022/19 (niepublikowany); wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach III Wydział Cywilny Odwoławczy z 13 lutego 2020 r., sygn. akt III Ca 872/19 (niepublikowany); wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach, III Wydział Cywilny Odwoławczy z 5.03.2020 r., sygn. akt III Ca 287/19 (niepublikowany); wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy z 28.04.2021 r., sygn. akt III Ca 1527/19 (Legalis nr 2599060); wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy z 6.05.2021 r., sygn. akt III Ca 1407/20 (niepublikowany)).</p> <p>Należy też podkreślić, że w sprawach dotyczących umów zawieranych przez instytucje finansowe z konsumentami, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (<span class="anon-block"> (...)</span>) oraz Sądu Najwyższego, które dotyczy wykładni dyrektywy unijnej dotyczącej nieuczciwych warunków umownych (dyrektywa 93/13/EWG), wskazuje, że w przypadku uznania zapisów umowy za abuzywne, bieg terminu przedawnienia roszczenia restytucyjnego rozpoczyna się z chwilą, kiedy brak podstawy prawnej stał się definitywny.</p> <p>W tej sytuacji, Sąd Okręgowy nie podziela dotychczasowej linii orzecznictwa sądów podjętej w sprawach z udziałem konsumenta na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 k.c.</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 1;art. 410 § 2)">art. 410 § 1 i 2 k.c.</a>, skutkującej przyjęciem, że bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się już w momencie realizacji świadczenia nienależnego, ponieważ <br/>nie gwarantuje to konsumentom zawierającym umowy <span class="anon-block"> (...)</span> należytej ochrony prawnej.</p> <p>Jak bowiem wynika z orzecznictwie <span class="anon-block"> (...)</span>, termin przedawnienia może być zgodny <br/>z zasadą skuteczności tylko wtedy, gdy konsument miał możliwość poznania swoich praw przed rozpoczęciem biegu lub upływem tego terminu (patrz: wyroku <span class="anon-block"> (...)</span> z 22.04.2021r. <br/>C 485/19.). W tym wyroku pokreślono również, że istotne znaczenie ma nie tylko długość terminu przedawnienia, lecz również zasady jego stosowania, w tym czynnika uruchamiającego rozpoczęcie jego biegu.</p> <p>Jeśli więc w okolicznościach sprawy roszczenie powódki miało związek <br/>z abuzywnością postanowień umowy, którą to umowę rozwiązano 31 lipca 2014 r., to dopiero od tego czasu powinien być liczony początek biegu 10 letniego terminu przedawnienia <br/>w brzmieniu przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku.</p> <p>Ze względu na datę wniesienia pozwu w lutym 2022 roku na podstawie regulacji <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 124)">art. 124 k.c.</a>, należało przyjąć, iż bieg terminu przedawnienia uległ przerwaniu i dlatego <br/>w sprawie nie upłynął jeszcze 10 – letni termin przedawnienia świadczenia.</p> <p>Rację ma więc powódka, że Sąd Rejonowy naruszył w sprawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120)">art. 120 k.c.</a> Naruszono także w sprawie, art. 2 lit. b, art. 6 ust. l i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG, uznając, że roszczenie powódki dochodzone pozwem jest częściowo przedawnione.</p> <p>Okoliczność powyższa nie sprawia jednak, że roszczenie powódki zgłoszone <br/>w pozwie jest zasadne w całości, a więc że należy jej się całość wpłaconej składki.</p> <p>Wskazać należy, że umowa ubezpieczenia na życie i dożycie jest umową mieszaną. Łączy w sobie elementy typowej umowy zdefiniowanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 829;art. 829 § 1;art. 829 § 1 pkt. 1)">art. 805 i 829 § 1 pkt 1 k.c.</a> <br/>(część ochronna) oraz umowę, której przedmiotem jest inwestowanie aktywów pochodzących ze składek, w sposób określony w tej umowie na rachunek i ryzyko ubezpieczonego (część inwestycyjna). Inwestowanie następuje w formie Ubezpieczeniowego Funduszu Kapitałowego, którego zasady tworzenia i funkcjonowania regulują przepisy ustawy <br/>o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Z chwilą przystąpienia powoda do umowy za wpłacane przez niego składki nabywane były udziały jednostkowe. Zgodnie z ustawą <br/>o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej z chwilą wpłacenia składki stanowi ona wydzielony fundusz aktywów, inwestowany w sposób określony w umowie ubezpieczenia <br/>na rachunek powoda. Strategia inwestycyjna i charakterystyka aktywów wchodzących |<br/>w skład Ubezpieczeniowego Funduszu Kapitałowego określał Regulamin Funduszu. Strony umówiły się, że w związku z decyzją o rezygnacji z kontynuacji ochrony ubezpieczeniowej pozwana wypłaca świadczenie ubezpieczeniowe, które nie jest składką ubezpieczeniową, lecz pochodną składek ubezpieczeniowych w postaci wartości rachunku udziałów, który odpowiada wartości udziałów jednostkowych zaewidencjonowanych. Wartość ta odpowiada kwocie uzyskanej ze sprzedaży udziałów jednostkowych Funduszu na koniec okresu ubezpieczenia i jeśli kwota uzyskana z ich sprzedaży jest niższa niż kwota zakupu, <br/>to po stronie pozwanego brak jest wzbogacenia związanego ze spadkiem wartości tychże udziałów. Ponadto w świetle postanowień umowy ubezpieczenia powódce nie gwarantowano zwrotu wpłaconej składki. Wysokość świadczenia należnego stronie umowy po jej zakończeniu determinował więc wyłącznie określony wynik finansowy.</p> <p>Z tego względu jeśli umowa ubezpieczenia z funduszem kapitałowym jest ważna, <br/>a strony pozostają nią nadal związane, to stwierdzenie abuzywności pobranej opłaty likwidacyjną prowadzi do tego, że powódce przysługuje tylko roszczenie o zapłatę wartości rachunku udziałów, nie zaś wartości wpłaconych składek. Oba pojęcia zostały zdefiniowane <br/>w warunkach ubezpieczenia i nie są pojęciami równoważnymi, nie można więc używać ich zamiennie ustalając okoliczności mające kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Stwierdzenie abuzywności jednego z postanowień umowy oznacza, że nie wiąże ono tylko <br/>w tym zakresie. Skutki stosowania klauzul abuzywnych zostały bowiem przez ustawodawcę uregulowane w sposób szczególny w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 2)">art. 385^{<!-- -->1} § 2 k.c.</a>, wyłączając z tym zakresie stosowanie skutku przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 2)">art. 58 § 2 k.c.</a> (bezwzględną nieważność czynności prawnej). Celem eliminacji niedozwolonego postanowienia umowy jest doprowadzenie <br/>do tego by umowa łącząca konsumenta z przedsiębiorcą odpowiadała zasadzie sprawiedliwości kontraktowej respektującej interesy obu stron w zgodzie z dobrymi obyczajami.</p> <p>Zwrot całej wartości wpłaconych składek byłby zatem dopuszczalny wyłącznie <br/>w razie stwierdzenia nieważności całej umowy. Takiego wniosku jednak sąd pierwszej instancji nie wyprowadził i tak oceną Sąd Okręgowy się zgadza, w związku z czym powódka ma prawo żądać jedynie kwoty odpowiadającej niewypłaconej części wartości rachunku udziałów.</p> <p>W tym miejscu odnosząc się do zarzutów zawartych w apelacji pozwanego należy co do zasady zgodzić się z jego zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa materialnego to jest . <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1;art. 385(1) § 2)">art. 385^{<!-- -->1} § 1 i 2 KC</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(3))">art. 385^{<!-- -->3} KC</a> poprzez ich błędne zastosowanie, skutkujące bezzasadnym przyjęciem przez Sąd Rejonowy, iż postanowienie stanowiące <br/>o pobieraniu opłat za zawarcie z § 27 ust. 3 pkt. 1 i 2 OWU w zw. z tabelą opłat i limitów stanową niedozwolone klauzule umowne, a co za tym idzie postanowienia te nie wiążą Powódki. Nie powinno budzić wątpliwości, że zwarcie umowy ubezpieczenia z funduszem kapitałowym jest odpłatne i zawierający taka umowę jest uprawniony do pobierania opłaty za zawarcie umowy oraz kosztów administracyjnych czy też związanych z nabywaniem jednostek funduszu inwestycyjnego raz opłat związanych z ryzykiem ubezpieczeniowym. Kwestia ta była przedmiotem analizy Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, która w decyzji z dnia 31 sierpnia 2011 r. <span class="anon-block"> (...)</span>61-13/10 PM ( k 84-93), w której nie zakwestionowano samego prawa do pobierania opłat, a tylko fakt, że opłata za zawarcie umowy została przewidziana podwójnie.</p> <p>W decyzji tej wskazano, że § 27 ust. 3 pkt 1 i 2 OWU określa jedne rodzaj opłaty, tj. koszty zawarcia umowy jakie jest zobowiązany ponieść konsument i dlatego pobieranie dodatkowo 4% wartości należnych składek ubezpieczeniowych, uznano za nieuprawnione i sprzeczne z treścią umowy. Zatem tylko to postanowienie dotyczące pobierania opłat należy uznać jako abuzywne, a przez to nieważne.</p> <p>Pobranie wiec przez pozwanego opłaty w wysokości 4 zł przy każdej wpłacie powódki było niedozwolone, co powoduje, że należy jej się zwrot łącznej sumy 252 zł <br/>z tego tytułu (4 zł x 63 wpłaty). Nie można przy tym zgodzić się z oceną Sadu rejonowego , że pozostałe opłaty te były niejasne, czy nieweryfikowane.</p> <p>Reasumując, łącznie powódce od pozwanego należy się 3562,56 zł, na którą to kwotę złożyła się kwota 3310,56 zł stanowiąca niewypłaconej części wartości rachunku udziałów (bez pomniejszenia o opłatę za wykup) oraz kwota 252 zł z tytułu nienależenie pobranych dodatkowych kosztów umowy. W związku z tym, że pozwany wypłacił powódce kwotę 2979,50 zł, do zapłaty pozostawało 583,06 zł . Sąd rejonowy uwzględnił do kwoty 572,08 zł, co skutkuje podwyższeniem żądanej kwoty o 10,98 zł.</p> <p>Zarzuty apelacyjnego pozwanego dotyczące naruszenia prawa procesowego były bezzasadne. W sprawie stan faktyczny sprawy nie był sporny, a tylko ocena prawna charakteru opłat pobieranych przy zwieraniu i realizacji umowy.</p> <p>Z tych względów Sąd Okręgowy z apelacji powódki, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> dokonał zmiany zaskarżonego wyroku w sposób opisany jak w punkcie A sentencji.</p> <p>Dalej idąca apelacja powódki oraz pozwanej w całości jako nieuzasadniona z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> podlegała oddaleniu, o czym orzeczono jak w punkcie B sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego, należnych od powódki, która wygrała postępowanie apelacyjne w niewielkim stopniu (ok. 0,5 %) zaś w pozostałym zakresie przegrała, na rzecz pozwanej, Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie C sentencji, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> w zw. z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> oraz § 2 pkt 2 i 3 <br/>w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października <br/>2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 <br/>ze zm.).</p> </div>