V AGa 439/21
Sądy powszechne2022-11-18
Sygnatura
V AGa 439/21
Data orzeczenia
2022-11-18
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Barbara Konińska (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Streszczenie
,,Rola Sądu drugiej instancji nie ogranicza się jedynie do dokonania oceny tego, co zostało ustalone i było przedmiotem rozstrzygnięcia przez sąd a quo, Sąd odwoławczy może bowiem poczynić dodatkowe ustalenia w sprawie, jak i dokonać odmiennej oceny przeprowadzonych dowodów."
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt V AGa 439/21</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 18 listopada 2022 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie:</p>
<p>Przewodnicząca – SSA Barbara Konińska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2022r. w Katowicach</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej w <span class="anon-block">A.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji pozwanej</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach</p>
<p>z dnia 2 czerwca 2021r., sygn. XIV GC 155/20</p>
<p>1.
zmienia zaskarżony wyrok:</p>
<p>a)
w punkcie 1 w ten sposób, że oddala powództwo;</p>
<p>b)
w punkcie 2 w ten sposób, że zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 10.817 (dziesięć tysięcy osiemset siedemnaście) złotych z tytułu kosztów procesu;</p>
<p>2.
zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 42.802 (czterdzieści dwa tysiące osiemset dwa) złote z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego.</p>
<table>
<colgroup>
<col width="237"/>
<col width="237"/>
<col width="237"/>
</colgroup>
<tr>
<td> </td>
<td>
<p>SSA Barbara Konińska</p>
</td>
<td> </td>
</tr>
</table>
<p>Sygn. akt V AGa 439/21</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Pozwem z dnia 21 listopada 2019r. powódka <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółka komandytowa w <span class="anon-block">A.</span> wystąpiła przeciwko pozwanej <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">K.</span> z roszczeniem o zapłatę kwoty 692.039,14 zł wraz <br/>z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 18 lipca 2019r. do dnia zapłaty. Wniosła też o zasądzenie kosztów procesu.</p>
<p>Powódka wskazała, że pozwana korzystała z jej pośrednictwa, jako podwykonawca <span class="anon-block"> spółki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span>, przy realizacji usług SMS Premium, zlecanych przez operatorów telekomunikacyjnych. Dodała, że w dniach: 25 stycznia i 9 marca 2017r. strony procesu zawarły umowy o współpracę z systemem <span class="anon-block">(...)</span>, na podstawie których to umów powódka świadczyła usługi pośrednictwa w płatnościach SMS. Powódka wskazała, że 31 marca 2017r. pozwana zablokowała jej dostęp do konta umożliwiającego nadzór nad płatnościami oraz sam moduł płatności. Wskazała, że wystawiła w dniu 3 lipca 2019r. pozwanej <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 692.039,14 zł w oparciu o dokumenty rozliczeniowe znajdujące się na płycie CD otrzymanej z Sądu Rejonowego w Zielonej Górze w toku postępowania toczącego się przed tym Sądem o sygn. akt V GC 1423/18 z powództwa podwykonawcy powódki <span class="anon-block">P. M.</span>. Powódka wyjaśniła, że żądana kwota w tym postępowaniu stanowi różnicę: pomiędzy wartością wynagrodzenia prowizyjnego z tytułu umów o współpracy, ustaloną zgodnie z raportami rozliczeniowymi przygotowanymi przez pozwaną i wynoszącego za okres od dnia 28 lutego do dnia 31 marca 2017r. kwotę 611.940,10 zł netto oraz za okres od dnia 31 marca do dnia 4 maja 2017r. kwotę 13.083,77 zł netto a wartością odliczeń operatorskich o łącznej wysokości 62.390,42 zł.</p>
<p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>Pozwana wskazała, że działania powódki stanowiły przejaw tzw. sztucznego ruchu, były rażąco sprzeczne z prawem, umowami oraz dobrymi praktykami na rynku telekomunikacyjnym. Podniosła, że powódka stosowała praktyki polegające na promowaniu serwisów za pomocą stron internetowych urządzonych w sposób wywołujący wrażenie, że po wykonaniu określonych czynności, obejmujących skorzystanie z usługi telekomunikacyjnej o podwyższonej opłacie polegające na wysłaniu SMS Premium, konsument otrzyma prezentowaną nagrodę, podczas gdy wykonanie tych czynności przez konsumenta było niewystarczające do uzyskania nagrody na zasadach ustalonych w serwisie lub nagroda nie istniała. Zdaniem pozwanej działania powódki prowadziły do wprowadzania konsumentów <br/>w błąd co do cech świadczenia - usługi oferowanego na stronach internetowych promujących serwis i były urządzone – zorganizowane w sposób sugerujący możliwość przystąpienia do udziału w konkursie, a w rzeczywistości umożliwiających uzyskanie punktów w serwisie, poprzez przekazywanie informacji na ten temat w sposób utrudniający ich zauważenie <br/>i zapoznanie się z nimi, mając na uwadze zastosowany rozmiar czcionki, zestawienie kolorów lub umiejscowienie informacji na stronie oraz działania powódki polegały na zaniechaniu podawania wraz z informacją o numerze usługi telekomunikacyjnej o podwyższonej opłacie za skorzystanie z usługi, podawaną przez przedsiębiorcę do publicznej wiadomości <br/>w formularzu wypełnianym przez konsumenta na stronach internetowych promujących serwis ceny brutto oraz nazwy podmiotu realizującego dodatkowe świadczenie w sposób niezgodny <br/>z dyspozycją art. 64 ust 2 Prawa Telekomunikacyjnego. Pozwana wskazała, że otrzymała liczne reklamacje od usługobiorców z treści których wynikało, że powódka wprowadzała klientów w błąd nie informując ich o faktycznej cenie usługi lub informując o jej podwyższonej wysokości w sposób całkowicie niezauważalny na klienta, a także poprzez wprowadzenie rozwiązania podszywającego się pod aktywator systemu operacyjnego <span class="anon-block">M. (...)</span>, aby wmanipulować konsumentów w wysłanie SMS Premium na numery prowadzone dla powódki. Pozwana nadto podała, że <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> obciążyła spółkę <span class="anon-block">(...)</span> karą umowną w wysokości 10.000 zł w związku z rażącym naruszeniem prawa przez strony www promujące numery Premium, które zostały powódce przekazane przez powiązaną z nią <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, którą to karą następnie w drodze regresu <span class="anon-block"> spółka (...)</span> obciążyła pozwaną. Co więcej, jak podała pozwana spółka, stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, która przekazała obsługę SMS Premium powódce, zostało potwierdzone decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a powódka została wpisana na listę ostrzeżeń publicznych Komisji Nadzoru Finansowego ze względu na nieuprawnioną działalność <br/>w zakresie świadczenia usług płatniczych lub w zakresie wydawania pieniądza elektronicznego. W ocenie pozwanej, mając powyższe na uwadze po prostu nie ustały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wypłaty na rzecz powódki wynagrodzenia za usługi opisane w pozwie świadczone przez powódkę, a żądanie pozwu jest bezpodstawne.</p>
<p>Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Katowicach sygn. akt XIV GC 155/20 zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 692.039,14 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 18 lipca 2019 r. do dnia zapłaty (punkt 1.); zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 45.419,00 zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 10.800,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, <br/>z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty (punkt 2.).</p>
<p>Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>W dniach: 25 stycznia 2017r. i 9 marca 2017r. strony procesu zawarły dwie umowy <br/>o współpracy z systemem cashbill.pl o tożsamej treści, na podstawie których <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">K.</span> świadczyła na rzecz powódki <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowej w <span class="anon-block">A.</span> jako Partnera usługi polegające na udostępnieniu numeru Premium SMS na taryfie „25” (opłata wg taryfy operatora 25 zł netto/30,75zł brutto) - <span class="anon-block">(...)</span>. W myśl § 3 i załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span>do umowy pozwana była zobowiązana płacić na rzecz powódki ustaloną wartość prowizji - wynagrodzenia ze wszystkich smsów zgodnie z informacją prezentowaną na koncie, po zalogowaniu do systemu <span class="anon-block"> (...)</span> Podstawą rozliczenia dla każdego sms miał być raport miesięczny publikowany w systemie <span class="anon-block">(...)</span>. Pozwana miała przekazywać płatność na rzecz powódki na konto bankowe powódki w terminie 14 dni po otrzymaniu faktury VAT. Zgodnie z § 2 pkt 2 umowy powódka ponosiła wyłączną odpowiedzialność za treści rozpowszechniane za pośrednictwem dzierżawionego numeru SMS oraz za ewentualne roszczenia osób trzecich wynikających z rozpowszechniania ww. informacji. Opisane usługi były realizowane przez powódkę na dedykowanych numerach SMS Premium udostępnianych pozwanej <span class="anon-block"> spółce (...)</span> przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>, na których wg rejestru zgłoszeń powodowa <span class="anon-block"> spółka (...)</span> realizowała różnego rodzaju serwisy i usługi dla konsumentów. Powodowa <span class="anon-block"> spółka (...)</span> jest tzw. integratorem płatności, nie odpowiada za świadczenie usług konsumentom i pełniła rolę jednego z pośredników technicznych.</p>
<p>Zgodnie z § 5 ust. 4 Regulaminu SMS Premium dla konta firmowego, mającego zastosowanie do umowy pomiędzy stronami, z tytułu wykonywania umowy Partnerowi – czyli powódce przysługiwało wynagrodzenie za każdy miesiąc kalendarzowy obowiązywania umowy w wysokości obliczonej jako różnica pomiędzy sumą stawek kalkulacyjnych od transakcji obsłużonych przez pozwaną <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> w miesiącu kalendarzowym, za który obliczane jest wynagrodzenie a sumą stawek kalkulacyjnych od transakcji uznanych przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> lub operatora w miesiącu kalendarzowym, za który obliczane jest wynagrodzenie, za generujące nieściągalne należności lub stanowiące sztuczny ruch, w tym transakcji obsłużonych w okresie poprzedzającym miesiąc, za który obliczane jest wynagrodzenie a uznanych przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> lub operatora za stanowiące sztuczny ruch lub generujące nieściągalne należności w tym miesiącu kalendarzowym. Natomiast <br/>w ust. 6 wskazano, że w przypadku gdy suma stawek kalkulacyjnych od transakcji uznanych przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> lub Operatora w miesiącu kalendarzowym, za który obliczane jest wynagrodzenie, za stanowiące sztuczny ruch lub generujące nieściągalne należności, jest wyższa niż suma stawek kalkulacyjnych od transakcji obsłużonych przez <span class="anon-block">(...)</span> w tym miesiącu kalendarzowym lub równa tej sumie, to partnerowi pozwanej nie przysługuje wynagrodzenie za ten miesiąc kalendarzowy obowiązywania umowy SMS Premium. W takim przypadku pozwana <span class="anon-block">(...)</span> była uprawniona do pomniejszenia wynagrodzenia należnego partnerowi - powódce za kolejne następujące miesiące kalendarzowe o kwotę, o którą suma stawek kalkulacyjnych od transakcji uznanych przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> lub operatora, <br/>w miesiącu za który obliczone jest wynagrodzenie, za stanowiące sztuczny ruch lub generujące nieściągalne należności przewyższa sumę stawek kalkulacyjnych od transakcji obsłużonych przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> w tym miesiącu kalendarzowym, aż do pokrycia tej kwoty albo pomniejszenia wynagrodzenia należnego partnerowi – powódce za kolejne poprzedzające miesiące kalendarzowe o kwotę, o którą suma stawek kalkulacyjnych od transakcji uznanych przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> lub operatora, w miesiącu za który obliczone jest wynagrodzenie, za stanowiące sztuczny ruch lub generujące nieściągalne należności przewyższa sumę stawek kalkulacyjnych od transakcji obsłużonych przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> w tym miesiącu kalendarzowym, aż do pokrycia tej kwoty. W brzmieniu § 6 ust. 1 sztuczny ruch zdefiniowano jako korzystanie z numerów premium w sytuacji, w której celem wymiany danych lub połączeń z numerem premium nie jest skorzystanie z zasadniczej jego istoty, to znaczy nie jest motywowane chęcią klienta do uzyskania dostępu do określonej usługi multimedialnej lub wzięcia udziału w wydarzeniu multimedialnym lub interaktywnym, ale celem takim jest generowanie połączeń lub wymiany danych samych w sobie, <br/>w szczególności w celu zwiększenia przychodów, w tym wynagrodzenia partnera. Nadto <br/>w § 15 ust. 3 lit. i) Regulaminu Serwisu dla konta firmowego wskazano, że pozwana <span class="anon-block">(...)</span> może wypowiedzieć umowę w całości lub części ze skutkiem natychmiastowym, jeśli zaistnieje taka okoliczność, że użytkownik prowadząc działalność gospodarczą narusza przepisy powszechnie obowiązującego prawa, dobre obyczaje, zasady współżycia społecznego lub prawa i interesy osób trzecich, w tym w zakresie autorskich praw osobistych lub majątkowych osób trzecich.</p>
<p>W dniu 31 marca 2017r. pozwana wstrzymała obsługę transakcji powodowej spółki polegających na obsłudze usługi SMS Premium, równocześnie dokonując blokady dostępu powódce do usługi konta firmowego i wypowiedziała powódce ze skutkiem natychmiastowym umowę o korzystanie z serwisu, a także usługi powiązane z serwisem. Pozwana wskazała, że przyczyną powyższego było rażące i powtarzające się naruszanie prawa przez pozwaną, w tym interesów klientów, które naraża ich na szkodę poprzez podstępne i niewłaściwe informowanie o usługach świadczonych przez powódkę. Powódka odwołała się od tej decyzji, jednakże pozwana w dalszych pismach podtrzymała swoje stanowisko i odmówiła wypłaty prowizji, której w tym postepowaniu powódka dochodzi. Wcześniej, tj. przed dokonaniem powyższych czynności, pozwana nie przekazywała żadnych informacji o negatywnym stosunku do aktywności powódki <span class="anon-block">(...)</span> w ramach systemu <span class="anon-block">(...)</span>, realizowanych na podstawie opisanych w pozwie umowach. Po doręczeniu powódce wypowiedzenia umowy podejmowane były liczne próby negocjacji pomiędzy stronami, które nie doprowadziły do porozumienia. Zatrzymane przez pozwaną <span class="anon-block">(...)</span> środki nie zostały zwolnione i przekazane powódce.</p>
<p>Na podstawie raportów rozliczeniowych sporządzonych przez pozwaną dołączonych <br/>w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Zielonej Górze pod sygn. akt V GC 1423/18, powódka dnia 3 lipca 2019r. wystawiła na rzecz powódki <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 692.039,14 zł płatną przelewem w terminie 17 lipca 2019r. Pozwana odmówiła przyjęcia faktury.</p>
<p>Pozwana otrzymywała od klientów zgłoszenia reklamacyjne dotyczące działań powódki oraz <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> sp. k. od której powódka przejęła serwisy i usługi świadczone na rzecz pozwanej. Wobec <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wszczęto postępowania karne w związku <br/>z podejrzeniem popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę abonentów oraz naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940240083" title="Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych - Dz. U. z 1994 r. Nr 24, poz. 83 (art. 116;art. 116 ust. 1)">art. 116 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych</a> tj. rozpowszechniania utworu bez pozwolenia. <span class="anon-block">Decyzją nr (...)</span> Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji <br/>i Konsumentów uznał działania <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> sp. k. za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów.</p>
<p>Usługi wykonywane przez powódkę generowały odliczenia na poziomie 8%, przy typowej usłudze SMS Premium nie przekraczającej 1%. Wobec powodowej <span class="anon-block"> spółki (...)</span> zgłoszono 11 reklamacji w okresie od dnia 10 listopada 2016r. do dnia 31 marca 2017r., co stanowi 0,04% ruchu SMS. Zgłoszenia reklamacyjne dotyczyły także innych podmiotów powiązanych z osobą <span class="anon-block">K. K.</span>, na które przenoszone były usługi tj. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k. oraz <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. K.</span>, łącznie w okresie od dnia 13 sierpnia 2016r. do dnia 19 kwietnia 2017r. odnotowano 711 reklamacji. W reklamacjach wskazywano trzy modele niepoprawnie działających usług oferowanych przez powódkę albo kontrahentów obsługiwanych przez powódkę <span class="anon-block">(...)</span> tj. brak komunikowania ceny za SMS lub jej zaniżanie, fałszywe konkursy SMS oraz podszywanie się pod znane marki i konta społecznościowe w celu zachęcenia do uczestnictwa w konkursach i wysyłanie wiadomości SMS. Od czasu przejęcia usług przez powódkę liczba reklamacji wzrosła.</p>
<p>Pozwana otrzymała wynagrodzenie za ruch wygenerowany przez powódkę, za które to usługi powódka nie otrzymała od pozwanej wynagrodzenia, a którego dochodzi <br/>w tym procesie, z którego <span class="anon-block"> spółka (...)</span> dokonała odliczeń operatorskich. Na pozwaną została nałożona kara umowna przez operatora <span class="anon-block">(...)</span> w wysokości 10.000 zł, których podstawą było nieprawidłowe promowane usługi SMS. Odliczenia operatorskie stanowią wartość prowizji, której operator nie rozlicza z uwagi na to, że nie zdołał uzyskać tej opłaty od abonenta.</p>
<p>Sąd Okręgowy nie dał wiary zeznaniom stron i świadków co do tego, iż powódka nienależycie wykonała swoje umowne zobowiązanie wobec pozwanej w okresie, za który domaga się wynagrodzenia, że działanie powódki stanowiło tzw. sztuczny ruch, i było sprzeczne z dobrymi obyczajami kupieckimi uznając, że okoliczności tych nie potwierdza pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy.</p>
<p>Sąd Okręgowy uznał, iż powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Stwierdził, że pozwana nie zakwestionowała wykonania przez powódkę zobowiązań umownych, co więcej nie kwestionowała także wysokości wynagrodzenia wyliczonego przez pozwaną i wskazanego w <span class="anon-block">fakturze VAT nr (...)</span>, które zresztą zostało skalkulowane na podstawie dokumentów złożonych przez samą pozwaną.</p>
<p>Jak wywiódł Sąd Okręgowy mając na uwadze rozkład ciężaru dowodu – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> to powódka musiała w tym postepowaniu udowodnić fakt wykonania zobowiązań umownych <br/>i wysokość wynagrodzenia, a pozwana podstawy odmowy wypłaty wynagrodzenia. Przytoczył treść § 6 ust. 1 Regulaminu SMS Premium dla konta firmowego, w którym sztuczny ruch zdefiniowano jako korzystanie z numerów premium w sytuacji, w której celem wymiany danych lub połączeń z numerem premium nie jest skorzystanie z zasadniczej jego istoty, to znaczy nie jest motywowane chęcią klienta do uzyskania dostępu do określonej usługi multimedialnej lub wzięcia udziału w wydarzeniu multimedialnym lub interaktywnym, ale celem takim jest generowanie połączeń lub wymiany danych samych w sobie, <br/>w szczególności w celu zwiększenia przychodów, w tym wynagrodzenia partnera wiążącej strony umowy.</p>
<p>Sąd Okręgowy stwierdził, że strony i świadkowie przesłuchani w sprawie wskazywali przy tym na rozumienie sztucznego ruchu jako manipulowanie systemem informatycznym <br/>w taki sposób, że sztucznie generuje się ruch, ale też jako wprowadzenie klientów w błąd działania, w efekcie którego został wysłany SMS o podwyższonej opłacie mający na celu uzyskanie jedynie korzyści majątkowej przez organizatora usługi, bez możliwości skorzystania z tej usługi. W ocenie Sądu Okręgowego pozwana nie zdołała wykazać, że działania powódki zrealizowały umowne przesłanki „sztucznego ruchu” a tym samym, że przysługiwało jej uprawnienie do obniżenia wynagrodzenia powódki.</p>
<p>Sąd Okręgowy stwierdził, że zarówno przedłożona decyzja Prezesa UOKiK jak <br/>i większość argumentów strony pozwanej odnoszą się do działań <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k., który niezależnie od powiązań osobowych z powódką, nie jest podmiotem niniejszego postępowania. Wskazał dalej Sąd Okręgowy, że nie można powódce przypisywać odpowiedzialności za działania innego podmiotu w innym okresie. Natomiast same przedłożone zgłoszenia reklamacyjne nie przesądzały jeszcze o zawinionym działaniu powódki, tym bardziej że jak wskazywali świadkowie stanowiły one zaledwie 0,04% ruchu SMS wygenerowanego przez powódkę w okresie od 10 listopada 2016r. do 31 marca 2017r., a w zakresie – stwierdzonych nieprawidłowości powódka nie domaga się wynagrodzenia, albowiem zostały dokonane w tym zakresie odliczenia.</p>
<p>Sąd Okręgowy wskazał, że z zeznań świadków wynika, że usługi wykonywane przez powódkę mogły generować odliczenia na poziomie 8%, natomiast strona pozwana nie zawnioskowała żadnych środków dowodowych, które obrazowałyby faktyczną skalę odliczeń, czy też potwierdzały twierdzenia o nałożeniu na <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kar umownych przez operatorów. Co więcej cały materiał dowodowy wskazuje, że należności za ruch SMS wygenerowany przez powódkę zostały rozliczone tak przez operatorów GSM, jak i <span class="anon-block"> firmę (...)</span> czyli głównego podwykonawcę operatora. Sąd Okręgowy doszedł zatem do przekonania, że nie zaistniały żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wypłaty wynagrodzenia dla powódki <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> sp. k., a zatem z tytułu wykonania zobowiązań wynikających ze stosunku umownego wiążącego strony powódce należne było wynagrodzenie w wysokości 692.039,14 zł i tę kwotę zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej.</p>
<p>O odsetkach Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu na podstawie art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a>
</p>
<p>W apelacji od tego rozstrzygnięcia pozwana zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego <br/>w całości zarzuciła naruszenie:</p>
<dl>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 1;art. 65 § 2)">art. 65 § 1 i 2 k.c.</a> poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że działania powódki nie stanowią sztucznego ruchu, że pozwana nie mogła podjąć jednostronnej decyzji o wstrzymaniu wypłaty całości wynagrodzenia i obniżenia go do zera oraz że pozwana mogła obniżyć wynagrodzenie operatorskie wyłącznie o kwotę odpowiadającą odliczeniom operatorskim lub wynikającą ze zgłoszonych i uznanych przez pozwaną reklamacji;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353<sup>
<!-- -->1</sup> k.c.</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że pozwana nie była uprawniona do jednostronnego uznania działania powódki za sztuczny ruch i podjęcia autonomicznej decyzji o obniżeniu całości wynagrodzenia powódki o kwoty wynikające <br/>z transakcji uznanych za sztuczny ruch;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 519;art. 519 § 1;art. 519 § 2)">art. 519 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 524;art. 524 § 1;art. 524 § 2)">art. 524 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1;art. 509 § 2)">art. 509 § 1 i 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 513;art. 513 § 1)">art. 513 § 1 k.c.</a> poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że powódka w wyniku „przejęcia usługi” nie przejęła na siebie odpowiedzialności za nieprawidłowości związane z przejętymi od <span class="anon-block">(...)</span>Spółki <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w <span class="anon-block">A.</span> numerami SMS Premium;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego i wybiórczą analizę materiału dowodowego i odmówienie wiary zeznaniom świadków co do tego, że działania powódki wypełniały znamiona sztucznego ruchu, pominięcie przejęcia numerów od <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, pominiecie znaczenia reklamacji, pominięcie przedstawionych przez pozwaną wyliczeń, błędne ustalenie treści regulaminu;</p>
</dd>
<dt>-</dt>
<dd>
<p>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) § 1)">art. 235<sup>
<!-- -->2</sup> § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 458(5);art. 458(5) § 4)">art. 458<sup>
<!-- -->5</sup> § 4 k.p.c.</a> wobec zgłoszenia przez pozwaną zastrzeżenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162;art. 162 § 1)">art. 162 § 1 k.p.c.</a> poprzez pominiecie wniosku dowodowego <br/>o dopuszczenie dowodu z zestawienia wszystkich reklamacji zgłoszonych wobec powódki.</p>
</dd>
</dl>
<p>Pozwana zarzuciła także zaskarżonemu wyrokowi poczynienie błędnych ustaleń stanu faktycznego polegające na ustaleniu niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy, że: pozwana korzystała z pośrednictwa powódki przy świadczeniu usług, że pozwana działała jako integrator płatności i nie ponosiła odpowiedzialności za świadczenie usług konsumentom, że pozwana udostępniała powódce tylko numer SMS Premium <span class="anon-block">(...)</span>, pominięcie przejęcia przez powódkę wszystkich usług Premium <span class="anon-block">(...)</span>i wstąpienia w jej pozycję prawną, że sposób wykorzystywania numerów nie stanowił sztucznego ruchu, że pozwana nie otrzymała żadnych kar w związku z nieprawidłowymi działaniami powódki, ustalenie wynagrodzenia powódki z pominięciem odliczeń operatorskich o 112.053,36 zł, że transakcje na numerach SMS Premium przypisanych do powódki generowały odliczenia na poziomie 8%, a wobec powódki zgłoszono tylko 11 reklamacji w okresie od dnia 10 listopada 2016r. do dnia 31 marca 2017r.</p>
<p>W oparciu o powyższe zarzuty pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku <br/>i oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku <br/>i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów postępowania za obie instancje.</p>
<p>W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o jej oddalenie, pominięcie wniosków dowodowych pozwanej w związku z prekluzją dowodową oraz o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem II instancji.</p>
<p>Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</p>
<p>Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku zainicjowana apelacją pozwanej skutkować musiała zmianą zaskarżonego orzeczenia.</p>
<p>W ukształtowanym w aktualnie obowiązującym brzmieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">ustawy Kodeks postępowania cywilnego</a> systemie tzw. apelacji pełnej, apelacja stanowi środek dewolutywny o charakterze renowacyjnym, którego celem jest ponowne rozpoznanie sprawy w tych samych granicach, w jakich upoważniony był ją rozpatrzyć sąd pierwszej instancji, choć zakreślonych granicami apelacji. W efekcie postępowanie apelacyjne jest postępowaniem merytorycznym i służy badaniu sprawy a nie tylko samego środka zaskarżenia. Rola Sądu drugiej instancji nie ogranicza się zatem jedynie do dokonania oceny tego, co zostało ustalone i było przedmiotem rozstrzygnięcia przez sąd <em>
<!-- -->a quo</em>, Sąd odwoławczy może bowiem poczynić dodatkowe ustalenia w sprawie, jak i dokonać odmiennej oceny przeprowadzonych dowodów.</p>
<p>Jak wynika z treści pozwu powódka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wywodziła swoje roszczenie z § 3 ust.3 obowiązujących strony umów współpracy oraz załączników nr 1 do tych umów zawierających procedurę rozliczenia /k. 19 akt/. Przy tym powódka do pozwu załączyła dwie umowy o współpracy z dnia 25 stycznia 2017r. dotyczącą numeru <span class="anon-block"> (...)</span>umowa z dnia 25 stycznia 2017r. – k. 47-49 akt/ oraz z dnia 9 marca 2017r. dotyczącej numeru – <span class="anon-block"> (...)</span>umowa z dnia 9 marca 2017r. – k. 50- 52 akt/.</p>
<p>Pozwana zaś w sprzeciwie od nakazu zapłaty wskazała, iż powódka przejęła od <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej w <span class="anon-block">A.</span> korzystanie z innych numerów oraz że świadczyła usługi premium wobec pozwanej na numerach telefonicznych <span class="anon-block"> (...)</span>,<span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>. Powódka nie zaprzeczyła, że przejęła powyższe numery, co więcej z zeznań osoby upoważnionej do jej reprezentacji wynika, że powódka przejęła owe numery wraz z umowami, które jej dotyczyły.</p>
<p>Jak wynika przy tym z oświadczenia złożonego przez <span class="anon-block">K. K.</span> działającego <br/>w imieniu <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej <br/>w <span class="anon-block">A.</span> przekazał on z dniem 6 lutego 2017r. wszystkie <span class="anon-block"> usługi (...)</span> z konta tej spółki działające dzięki systemowi pozwanej na rzecz powódki /oświadczenie jak wyżej – k. 260 akt/. Kolejnym oświadczeniem z tego samego dnia złożonym w imieniu powódki <span class="anon-block">K. K.</span> oświadczył, że przejął wszystkie przekazane powódce <span class="anon-block"> usługi (...)</span> <span class="anon-block"> firmy (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej <br/>w <span class="anon-block">A.</span> oraz, że przejął również wszelkie koszty związane z ewentualnymi odliczeniami, obejmującymi okres do czasu przejęcia serwisów (usług), w szczególności określonymi w Regulaminie SMS Premium /oświadczenie jak wyżej – k. 261 akt/.</p>
<p>Pismem z dnia 9 lutego 2017r. pozwana złożyła oświadczenie o przyjęciu przekazu pomiędzy powyższymi firmami /pismo jak wyżej – k. 262 akt/. Jak wynika zaś z treści prezentowanego przez pozwaną stanowiska w toku całego procesu pozwana uważała zatem powódkę za stronę kontynuującą usługi <span class="anon-block">(...)</span> firmy <span class="anon-block">(...)</span> Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w <span class="anon-block">A.</span>. Wystawione przez pozwaną raporty rozliczeniowe za okres od 28 lutego 2017r. do 31 marca 2017r. na kwotę 611.940,10 zł /k. 123 akt/ oraz za okres od 31 marca 2017r. do 4 maja 2017r. na kwotę 13.083,77 zł /k. 124 akt/, które jak wynika z uzasadnienia pozwu stanowiły podstawę do wystawienia przez powódkę faktury VAT z dnia 3 lipca 2019r. na kwotę 562.633,45 zł netto (692.039,14 zł brutto) nie zawierają wskazania, jakich numerów Premium rozliczenia te dotyczą. Jak zaś wynika z twierdzeń pozwanej rozliczenie usług dotyczyło także numerów przejętych przez pozwaną od <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej <br/>w <span class="anon-block">A.</span>.</p>
<p>Pozostałe ustalenia dokonane przez Sąd I instancji, Sąd Apelacyjny podzielił jako prawidłowe co czyni zbędnym ich powielanie.</p>
<p>Skoro powódka swe roszczenie określone pozwem wywodziła jedynie z umów współpracy z dnia 25 stycznia 2017r. dotyczącą numeru <span class="anon-block"> (...)</span> oraz z umowy z dnia 9 marca 2017r. dotyczącej numeru – <span class="anon-block"> (...)</span>, to powódkę obciążał ciężar dowodu, w jakim zakresie raporty rozliczeniowe za okres od 28 lutego 2017r. do 31 marca 2017r. na kwotę 611.940,10 zł /k. 123 akt/ oraz za okres od 31 marca 2017r. do 4 maja 2017r. na kwotę 13.083,77 zł /k. 124 akt/ a także faktura VAT z dnia 3 lipca 2019r. na kwotę 562.633,45 zł netto (692.039,14 zł brutto) dotyczą tylko tych dwóch numerów Premium.</p>
<p>Powódka już w pozwie powołując się na trudności w uzyskaniu powyższych danych od pozwanej wniosła o zwrócenie się do osoby trzeciej - <span class="anon-block">(...)</span> Spółki <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w <span class="anon-block">W.</span> - o raport przedstawiający ilość rozliczonych z pozwaną transakcji za miesiące marzec i kwiecień 2017r. dla poszczególnych wymienionych w pozwie numerów. W odpowiedzi na stosowne zobowiązanie Sądu I Instancji <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółka komandytowa w <span class="anon-block">W.</span> oświadczyła, iż nie posiada żądanego dokumentu a z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 248)">art. 248 k.p.c.</a> wynika jedynie obowiązek przedstawienia konkretnego istniejącego dokumentu <br/>a nie jego wytworzenia, i złożyła wobec tego jedynie raporty za marzec 2017r. i kwiecień 2017r. dotyczące numeru <span class="anon-block"> (...)</span>.</p>
<p>Powódka zatem obciążona w tym zakresie ciężarem dowodu wynikającym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> nie wykazała wysokości należnego jej zobowiązania dochodzonego pozwem – nie wniosła bowiem o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, który na podstawie dokumentów źródłowych uzyskanych od <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Spółki komandytowej w <span class="anon-block">W.</span> wyliczyłby w oparciu o nie, oraz o łączącą strony umowę należne jej za okres od 28 lutego 2017r. do 31 marca 2017r. i od 31 marca 2017r. do 4 maja 2017r. wynagrodzenie z umów współpracy z dnia 25 stycznia 2017r. dotyczącej numeru <span class="anon-block"> (...)</span> oraz z umowy z dnia 9 marca 2017r. dotyczącej numeru – <span class="anon-block"> (...)</span>. Wyliczenie to zaś <br/>w braku stosownych dokumentów, przy konieczności sięgnięcia do materiałów źródłowych oraz ilości transakcji wymaga wiadomości specjalnych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278)">art. 278 k.p.c.</a>, czy zasięgnięcia opinii biegłego. Powódka tymczasem nie złożyła wniosku o dopuszczenie takowego dowodu, w sytuacji gdy pozwana zakwestionowała poprawność raportów rozliczeniowych powódki i ich wysokość jako zawyżonych /k. 376 akt/.</p>
<p>W tej sytuacji zaskarżony wyrok podlegał zmianie poprzez oddalenie powództwa, co czyni zbędnym odnoszenie się do pozostałych zarzutów apelacji. Stąd też Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok orzekając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 15)">art. 15</a> zzs<sup>
<!-- -->1</sup> ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych <br/>z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020r., poz. 1842 ze zm.) <br/>o kosztach postępowania przed Sądem I Instancji orzekając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>
</p>
<p>O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny orzekł na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z § 2 pkt. 7 i § 10 ust.1 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800).</p>
<p>SSA Barbara Konińska</p>
</div>