IV SA/Wa 1772/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2008 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić S. S. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. UZASADNIENIE S. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2008 r. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W nadesłanym w dniu 14 listopada 2008 r. formularzu PPF wnioskodawczyni rozszerzyła zakres swojego wniosku o ustanowienie doradcy podatkowego w niniejszej sprawie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym wynika, iż skarżąca zamieszkuje w domu jednorodzinnym wraz z synem i jego rodziną. W rubryce 8 nadesłanego formularza wnioskodawczyni sprecyzowała, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżąca oprócz samochodu o wartości ok. 23 000 zł, którym dojeżdża do szpitala na zabiegi, nie posiada żadnego innego majątku, środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Jedynym dochodem skarżącej jest dochód z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 790 zł netto miesięcznie. Skarżąca uzasadniając swój wniosek podniosła, iż jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, ograniczoną w chodzeniu ( oczekuje na operacje kręgosłupa). Znaczną część swojej emerytury przeznacza na lekarstwa oraz konieczne badania. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja materialna S. S. uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w postaci zwolnienia zarówno od obciążającego ją na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi (w kwocie 100 zł), pozostałych, mogących wystąpić w przyszłości kosztów sądowych jak również kosztów zastępstwa procesowego. Uiszczenie jakichkolwiek kosztów postępowania, mając na uwadze uzyskiwane przez skarżącą dochody, wobec ponoszonych kosztów utrzymania oraz stałego leczenia mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych. Skarżąca dysponuje miesięcznym dochodem w wysokości 970 zł netto, który pokrywa jej codzienne utrzymanie i zakup lekarstw. Jest ponadto osobą starszą, ograniczoną w poruszaniu się i nie ma realnych możliwości podjęcia dodatkowej pracy celem pokrycia jakichkolwiek kosztów sądowych. Oceniając zatem wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.