Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II K 760/18

Sądy powszechne2022-11-23
Sygnatura
II K 760/18
Data orzeczenia
2022-11-23
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Agnieszka Wachłaczenko (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->7. Sygn. akt II K 760/18</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.2. </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 23 listopada 2022r.</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Agnieszka Wachłaczenko</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant st. sekretarz sądowy Agnieszka Dębowa</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w obecności Prokuratora---</strong> </p> <p>po rozpoznaniu dnia 22.10.2021r., 11.01.2022r., 09.03.2022r., 21.09.2022r., 25.10.2022r., 09.11.2022r sprawy</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. K.</span>, </strong>córki <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M.</span> zd. <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o to, że:</strong> </p> <p>I.  w dniu 04.08.2017r w <span class="anon-block">K.</span> przeskakując przez płot ogrodzenia a następnie wykorzystując nie zabezpieczone drzwi wejściowe wdarła się do domu <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i wbrew woli właścicielki nie opuściła go przy czym naruszyła mir domowy, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">K. K.</span>, </strong>syna <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">I.</span> zd. <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>II.  w dniu 04 sierpnia 2017 roku w <span class="anon-block">K.</span> powiecie <span class="anon-block"> (...)</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> uderzając rękoma w ramiona, przedramiona oraz dłonie <span class="anon-block">M. W. (1)</span> doprowadził do jej upadku na kolana czym spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci zasinień i linijnych zadrapań naskórka na tylnej powierzchni łokcia prawego i tylnej powierzchni przedramienia lewego oraz linijnego zadrapania powierzchni grzbietowej dłoni, które to obrażenia naruszają czynności ciała na czas poniżej siedmiu dni, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p>1.  uznaje oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. K.</span> </strong> za winną tego, że w dniu 4 sierpnia 2017r w <span class="anon-block">K.</span> naruszyła mir domowy przeskakując przez płot ogrodzenia a następnie wykorzystując oryginalne klucze wdarła się do domu <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wbrew jej woli i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a> wymierza jej karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) zł;</p> <p>2.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> za winnego zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) zł;</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a> zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz <span class="anon-block">M. W. (1)</span> kwoty po 1000 (jeden tysiąc) zł tytułem nawiązki;</p> <p>4.  zasądza solidarnie od oskarżonych <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. W. (1)</span> kwotę <span class="anon-block"> (...)</span> (jeden tysiąc pięćset szesnaście) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>5.  zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych:</p> <p>- <span class="anon-block">B. K.</span> kwotę 330,35 (trzysta trzydzieści 35/100) zł,</p> <p>- <span class="anon-block">K. K.</span> kwotę 380,35 (trzysta osiemdziesiąt 35/100) zł</p> <p>tytułem zwrotu kosztów sądowych.</p> <p>SSR Agnieszka Wachłaczenko</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="16"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="14"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 760/18</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->7.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Lp.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Oskarżony</p> </td> <td colspan="10"> <p>Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">B. K.</span>,</p> </td> <td colspan="10"> <p>w dniu 4 sierpnia 2017r w <span class="anon-block">K.</span> naruszyła mir domowy przeskakując przez płot ogrodzenia a następnie wykorzystując oryginalne klucze wdarła się do domu <span class="anon-block">M. W. (1)</span> wbrew jej woli, tj. czym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.2.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>w dniu 04 sierpnia 2017 roku w <span class="anon-block">K.</span> powiecie <span class="anon-block"> (...)</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> uderzając rękoma w ramiona, przedramiona oraz dłonie <span class="anon-block">M. W. (1)</span> doprowadził do jej upadku na kolana czym spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci zasinień i linijnych zadrapań naskórka na tylnej powierzchni łokcia prawego i tylnej powierzchni przedramienia lewego oraz linijnego zadrapania powierzchni grzbietowej dłoni, które to obrażenia naruszają czynności ciała na czas poniżej siedmiu dni, <strong> <!-- -->tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p>Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dowód</p> </td> <td> <p>Numer karty</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p> <strong> <!-- -->0.1.I. <span class="anon-block">P. W.</span> zamieszkiwał w jednym domu wraz z rodzicami <span class="anon-block">M. W. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, z tym że <span class="anon-block">P. W.</span> zajmował dół domu natomiast jego rodzice zajmowali oddzielny lokal. Oskarżona <span class="anon-block">B. K.</span> do około czerwca 2017 roku pozostawała w związku z <span class="anon-block">P. W.</span> i również zamieszkiwała razem z nim. Z tego związku oskarżona i <span class="anon-block">P. W.</span> posiadają małoletnią córkę <span class="anon-block">Z. W.</span>. Rozstając się oskarżona i <span class="anon-block">P. W.</span> umówili się co do sposobu wykonywania opieki nad córką. Według ustaleń rodziców w dniach od 07 lipca do 17 lipca 2017r. <span class="anon-block">Z.</span> miała przebywać u ojca po tym terminie miała powrócić do matki. Jednak w lipcu 2017 r. <span class="anon-block">P. W.</span> postanowił, wbrew wspólnym ustaleniom zatrzymać córkę w swoim miejscu zamieszkania, co nie spodobało się matce dziewczynki. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 31 lipca 2017 r. sygn. III Nsm 622/17 w sprawie o ustalenie miejsca pobytu dziecka oraz ustalenie kontaktów z małoletnią udzielono zabezpieczenia, w ten sposób, że na czas trwania postępowania powierzono piecze nad małoletnią <span class="anon-block">Z. W.</span> ojcu <span class="anon-block">P. W.</span> i ustalono miejsce pobytu ww. u ojca <span class="anon-block">P. W.</span>. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->0.2. II. W dniu 04 sierpnia 2017r. oskarżona <span class="anon-block">B. K.</span> udała się z ówczesnym mężem oskarżonym <span class="anon-block">K. K.</span> do miejsca zamieszkania <span class="anon-block">P. W.</span>, wynajętym samochodem (mimo, iż do <span class="anon-block">K.</span> przyjechali własnym), gdzie miała przebywać jej córka. Faktycznie <span class="anon-block">Z.</span> przebywała w mieszkaniu <span class="anon-block">P. W.</span> pod opieką pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Ani syna pokrzywdzonej ani też jej męża nie było w domu. Syn wyszedł załatwić sprawy zawodowe a mąż wyszedł po zakupy. Zajęło mu to ok. 15-20 minut. <span class="anon-block">B. K.</span> nie informowała nikogo o zamiarze przyjazdu i zabrania córki oraz pozostawionych w momencie odejścia rzeczy. <span class="anon-block">B. K.</span> na teren posesji dostała się przechodząc przez płot. Następnie przechowywanymi w pobliżu drzwi kluczami otworzyła drzwi wejściowe, wbiegła do pokoju, chwyciła córkę i wybiegła z mieszkania. Widząc to <span class="anon-block">M. W. (1)</span> udała się za oskarżoną, próbując ją zatrzymać. Oskarżona wraz z dzieckiem na rękach ponownie próbowała przejść przez płot. W tym momencie chwyciła ją oskarżona uderzając po ciele, szarpiąc i próbując wciągnąć z powrotem na posesję. Następnie <span class="anon-block">B. K.</span> podała córkę przez płot czekającemu za bramą posesji <span class="anon-block">K. K.</span>. <span class="anon-block">K. K.</span> umieścił dziecko w samochodzie a następnie wrócił pomóc <span class="anon-block">B. K.</span> w oswobodzeniu się. <span class="anon-block">B. K.</span> wyszarpywała nogę za którą ciągnęła <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, w tym celu kopnęła również pokrzywdzoną a <span class="anon-block">K. K.</span> uderzał pokrzywdzoną w ramiona, przedramiona i dłonie na skutek czego pokrzywdzona upadła na kolana . W Wyniku zachowania oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w post zasinień i linijnych zadrapań naskórka na tylnej powierzchni łokcia prawego i tylnej powierzchni przedramienia lewego oraz linijnego zadrapania powierzchni grzbietowej dłoni. </strong> </p> <p>Oskarżona <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. K.</span> </strong> ma 34 lata. Ma wykształcenie wyższe. Prowadzi działalność gospodarczą i zarabia ok. 2000 zł miesięcznie. Na utrzymaniu ma dwoje dzieci. Jest właścicielką majątku większej wartości. Nie była karana.</p> <p>Oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> ma 32 lata. Ma wykształcenie średnie. Prowadzi działalność gospodarczą i zarabia około 3000 zł miesięcznie. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Był karany.</p> </td> <td colspan="2"> <p>1. wyjaśnienia oskarżonej</p> <p>2. wyjaśnienia oskarżonego</p> <p>3. zeznania pokrzywdzonej</p> <p>4. zeznania <span class="anon-block">M. W. (2)</span> </p> <p>5. zeznania <span class="anon-block">P. W.</span> </p> <p>6. zeznania <span class="anon-block">Ł. S.</span> </p> <p>7. opinia lekarska i zdjęcia</p> <p>8. dane osobowe oskarżonej</p> <p>9. dane osobowe oskarżonego</p> </td> <td> <p>1. k. 418-420,</p> <p>2. k. 153-154</p> <p>3. k. 504-505,</p> <p>4. k. 511-512, 22-23,</p> <p>5. k.. 512</p> <p>6. k. 86-87</p> <p>7. k. 36-46, 183</p> <p>8. k. , 73, , 54</p> <p>9. k. 152, 418, 494, 52-53.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Lp.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Oskarżony</p> </td> <td colspan="10"> <p>Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> <p>Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dowód</p> </td> <td> <p>Numer karty</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="11"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->7.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Lp. faktu z pkt 1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dowód</p> </td> <td colspan="9"> <p>Zwięźle o powodach uznania dowodu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>I-II</p> </td> <td colspan="2"> <p>1. wyjaśnienia oskarżonej</p> <p>2. wyjaśnienia oskarżonego</p> <p>3. zeznania pokrzywdzonej</p> <p>4. zeznania <span class="anon-block">M. W. (2)</span> </p> <p>5. zeznania <span class="anon-block">P. W.</span> </p> <p>6. zeznania <span class="anon-block">Ł. S.</span> </p> <p>7. opinia lekarska i zdjęcia</p> </td> <td colspan="9"> <p>Oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, jednak jak wynika z jej wyjaśnień wynika to z autooceny swojego zachowania. Oskarżona wyjaśniła w jaki sposób, dostała się na teren posesji i do domu pokrzywdzonej bez znaczenia jest czy posługiwała się swoimi kluczami, czy nie należącymi do niej. W ocenie Sądu jednak bardziej prawdopodobne jest, iż oskarżona nie posiadała kluczy do domu ponieważ przeskakiwała przez ogrodzenie. Wyjaśnienia oskarżonej są wiarygodne w zakresie, w jakim korespondują z innymi wiarygodnymi dowodami, co sprowadza się w istocie do tej części wyjaśnień oskarżonej, w której przyznaje, iż brała udział w zdarzeniu objętym zarzutem, jednak sam przebieg i ocena tego zdarzenia opisywany przez oskarżoną zasługuje na częściowe uwzględnienie. Sąd również nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej jakoby nie obserwowała miejsca zamieszkania pokrzywdzonej, gdyż stoi to w sprzeczności z zeznaniami <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Przeczy temu również moment wybrany na wejście do domu, tj. gdy pokrzywdzona została w nim sama z wnuczką. Oskarżona wyjaśniała również, że do lekarza z córką poszła dopiero na drugi dzień w innym mieście (<span class="anon-block">Ż.</span>), gdzie stwierdzono, ze dziecko było odwodnione i zaniedbane. W tej części wyjaśnienia oskarżonej są nielogiczne, bo przecież jak twierdziła wtargnięcie do domu pokrzywdzonej zostało spowodowane płaczem dziecka i zaniepokojeniem oskarżonej o stan dziecka. Sąd dał wiarę oskarżonej, iż sama w tym zdarzeniu ucierpiała – doznała obrażeń, gdyż znajduje to odzwierciedlenie w treści rozstrzygnięć w sprawie II K 861/18. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">B. K.</span> w zakresie udziału <span class="anon-block">K. K.</span> w tym zdarzeniu. Treść tych wyjaśnień – jak również wyjaśnień w tym zakresie samego <span class="anon-block">K. K.</span> stanowi linię obrony, sprzeczną z wynikami opinii lekarskiej oraz uwidocznionymi na zdjęciach obrażeniami.</p> <p>Za polegające na prawdzie sąd uznał zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, za wyjątkiem fragmentu, w którym świadek podała, iż nie wiedziała kto zabrał wnuczkę. Pokrzywdzona znała oskarżoną, mieszkały na tej samej posesji, widywały się. Drobne rozbieżności w zeznaniach świadków dotyczące przebiegu zdarzenia Sąd tłumaczy upływem czasu.</p> <p>Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom zeznania <span class="anon-block">Ł. S.</span>, sąsiada <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, jako świadka naocznego świadka zdarzenia, w zakresie jakim widział przebieg zdarzenia. Jego zeznania przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Zeznania świadka <span class="anon-block">M. P.</span> nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie.</p> <p>Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty, albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</p> </td> <td colspan="2"> <p>Dowód</p> </td> <td colspan="9"> <p>Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="9"> <p>j.w.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->7.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> <p>Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</p> </td> <td colspan="5"> <p>Oskarżony</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="3"> <p>1.</p> <p>2.</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">B. K.</span> </p> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>I.  Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 193)">art. 193 k.k.</a> karze podlega ten, kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza. W ocenie Sadu oskarżona <span class="anon-block">B. K.</span> wyczerpała swoim zachowaniem w dniu 4 sierpnia 2017 r. znamiona czynu zabronionego w ten sposób, iż przeskakując przez płot ogrodzenia a następnie wykorzystując oryginalne klucze wdarła się do domu <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Oskarżona nie miała powodów, by przypuszczać iż nadal ma zgodę na swobodny dostęp do tych pomieszczeń. Samo stwierdzenie, iż ktoś jest „mile widziany” nie upoważnia do wchodzenia do tego domu bez wcześniejszego uprzedzenia, uzgodnienia lub choćby co najmniej zaproszenia wyrażonego np. przy powitaniu. Żadna z tych sytuacji nie miała miejsca. Dla bytu przestępstwa nie ma znaczenia, iż oskarżona posłużyła się oryginalnymi kluczami (przechowywanymi w miejscu dostępnym dla domowników, lub jej przekazanymi jeszcze w czasie gdy oskarżona tam zamieszkiwała) W ocenie Sądu zachowanie oskarżonej nie było podyktowane stanem wyższej konieczności, gdyż przeczą temu uprzednie przygotowania oskarżonej do odebrania dziecka, tj. obserwacja domu, brak kontaktu z <span class="anon-block">P. W.</span> lub <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w sprawie córki, chęci jej odwiedzin. Nadto oskarżona w przypadku jakichkolwiek podejrzeń, iż dziecko nie zapewnionej należytej opieki mogła wezwać funkcjonariuszy Policji, czego nie zrobiła, nie udała się bezzwłocznie do lekarza w celu ustalenia stanu zdrowia córki.</p> <p>Oskarżona działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim..</p> <p>II.  Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> karze podlega ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona czynu zabronionego opisanego w tym przepisie. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 26;art. 1)">art. 26 1 k.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego. Z wyłączeniem przestępności zachowania w warunkach stanu wyżej konieczności będziemy mieli do czynienia jedynie wówczas, gdy poświęcenie dobra prawnego było <strong> <!-- -->jedyną możliwością</strong> zapobieżenia ujemnym następstwom bezpośrednio grożącego niebezpieczeństwa. Natomiast, gdyby istniała jakakolwiek inna <strong> <!-- -->alternatywa</strong> uniknięcia tych następstw, należałoby z niej skorzystać, a nie uchybiać innemu dobru chronionemu prawem. W ocenie Sądu działanie oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> nie było działaniem w stanie wyższej konieczności, gdyż istniał łatwy sposób zapobieżenia wystąpienia skutków w postaci obrażeń ciała powstałych u <span class="anon-block">B. K.</span> – oskarżona nie musiała wchodzić na płot, po wejściu na ten płot mogła cofnąć się na posesję pokrzywdzonej.</p> <p>Oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż pokrzywdzona jest osobą starszą, bardzo drobnej postury.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->7.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Oskarżony</p> </td> <td colspan="4"> <p>Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</p> </td> <td colspan="3"> <p>Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</p> </td> <td colspan="4"> <p>Przytoczyć okoliczności</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1. <span class="anon-block">B. K.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>1.</p> </td> <td colspan="3"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p>Wymierzając oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. K.</span> </strong> karę 100 stawek dziennych grzywny Sąd miał na uwadze średni stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej , mając na uwadze dobro w jakie godziła oskarżona swoim zachowaniem, tj. swobodę decyzji użytkownika, właściciela mieszkania, kto może przebywać w mieszkaniu oraz umyślne działanie oskarżonej. Okolicznościami łagodzącymi są: złożenie wyjaśnień, oraz uprzednia niekaralność oskarżonej. Miernie łagodzącą okolicznością jest fakt, iż to ojciec córki pierwszy złamał ustalenia, co do czasu i miejsca pobytu dziecka. Jest to okoliczność miernie łagodząca, gdyż oskarżona jest osobą dorosłą,, nie ujawniły się żadne okoliczności wskazujące, że proces podejmowania decyzji jest u oskarżonej w jakiś sposób zaburzony, wtargnięcie do cudzego mieszkania nie było jedyną możliwością rozwiązania sporu o opiekę nad dzieckiem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>2. <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>2.</p> </td> <td colspan="3"> <p>II</p> </td> <td colspan="4"> <p>Wymierzając oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> karę 150 stawek dziennych grzywny Sąd miał na uwadze średni stopień społecznej szkodliwości czynu. oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu oskarżonego. Swoim zachowaniem godził w cudze zdrowie. Okolicznością obciążającą jest uprzednia karalność oskarżonego oraz brak skruchy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->7.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Oskarżony</p> </td> <td colspan="4"> <p>Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</p> </td> <td colspan="3"> <p>Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</p> </td> <td colspan="4"> <p>Przytoczyć okoliczności</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">B. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span> </p> </td> <td colspan="4"> <p>3.</p> </td> <td colspan="3"> <p>I i II</p> </td> <td colspan="4"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a> Sad zasądził od każdego z oskarżonych nawiązki na rzecz pokrzywdzonej. Sąd miał na uwadze dyskomfort pokrzywdzonej wywołany doznanymi uszkodzeniami ciała. Stres związany z tym zdarzeniem wywołał dalsze konsekwencje zdrowotne u pokrzywdzonej, co przełożyło się na konieczność hospitalizacji pokrzywdzonej. .</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</p> </td> <td colspan="11"> <p>Przytoczyć okoliczności</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>5.</p> </td> <td colspan="11"> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> obciążył oskarżonych kosztami postępowania w zakresie związanym z ich skazaniem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->7.Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> </tr> </table> </div>