II SA/Rz 1009/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej i osadzenia w obozach pracy - postanawia – odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2010r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2010r. nr [...] o odmowie przyznania jej świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, który postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 października 2011r. odrzucono jako spóźniony. Zażalenie A. K. na to rozstrzygnięcie zostało z kolei oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2011r. sygn. akt II OZ 1307/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie objęta skargą decyzja doręczona została A. K. w dniu 29 grudnia 2010r., na co wskazuje znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie jej odbioru przez wyżej wymienioną. Skarga niniejsza złożona zaś została w dniu 19 lipca 2011r. (data nadania w urzędzie pocztowym w P.), a więc z prawie półrocznym opóźnieniem. Wprawdzie zawarto w niej wniosek o przywrócenie terminu do zaskarżenia wymienionej na wstępie decyzji Kierownika Urzędu Do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, jednakże - jak już wyżej wskazano – wniosek ten został prawomocnie odrzucony. W zaistniałej sytuacji należało odrzucić skargę A. K. wobec jej spóźnionego złożenia, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a.