IV Ka 713/22

Sądy powszechne2022-11-25

Sygnatura

IV Ka 713/22

Data orzeczenia

2022-11-25

Rodzaj

REASONS

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="22"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="8"/> <col width="17"/> <col width="53"/> <col width="9"/> <col width="125"/> <col width="6"/> <col width="61"/> <col width="8"/> <col width="42"/> <col width="6"/> <col width="11"/> <col width="18"/> <col width="28"/> <col width="13"/> <col width="26"/> <col width="62"/> <col width="97"/> <col width="1"/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="6"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> IV Ka 713/22 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 2 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 4 lipca 2022 roku w sprawie sygn. akt II K 261/22. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="15"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☐ </td> <td colspan="7"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☒ </td> <td colspan="5"> uchylenie </td> <td colspan="4"> ☒ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="21"> Zarzut </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="12"> Zawarte w apelacji oskarżonego K. S. i w apelacji jego obrońcy zarzuty obrazy przepisów postepowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 kpk</a> i powiązane z nimi zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych polegające na dowolnej ocenie dowodów, poczytaniu wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, wadliwym sporządzeniu uzasadnienia, w wyniku czego błędnie ustalono, że oskarżony dokonał zaboru rzeczy należących do pokrzywdzonego, a także błędnie ustalono, że dokonał pobicia pokrzywdzonego i rozboju, a nie czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>. </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zarzuty apelantów są tożsame, więc zostaną omówione łącznie. Już na pierwszy rzut oka widać, że są one wewnętrznie sprzeczne, bo z jednej strony podnoszony jest zarzut błędnego ustalenia że oskarżony dokonał zaboru przedmiotów pokrzywdzonego, a z drugiej, że błędnie ustalono, że dokonał pobicia pokrzywdzonego i rozboju, a nie tylko kradzieży. Zatem zarzuty te wykluczają się wzajemnie. Jednak na skutek ich podniesienia doszło do zmiany wyroku na korzyść oskarżonego K. S., a także z urzędu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> na korzyść oskarżonego P. W.. Apelanci maja niestety rację, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest ogólnikowe jeśli chodzi o ocenę dowodów i nie analizuje ich w stopniu, jaki należałoby oczekiwać. Sąd Rejonowy naruszył również dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w stopniu mającym wpływ na wyrok. Rzetelna ocena dowodów przy niepomijaniu żadnego z nich prowadzi bowiem do wniosku, że oskarżeni P. W. i K. S. nie stosowali przemocy wobec oskarżonego w celu zaboru mienia. Do pobicia pokrzywdzonego przez czterech sprawców doszło najpierw, nie działali oni w celu zaboru mienia, a dopiero potem, spontanicznie, doszło do zabrania pokrzywdzonemu kurtki przez dwóch oskarżonych w osobach K. S. i P. Z. wynika to z opisu czynu przypisanego tym oskarżonym, a także z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w którym mowa jest o zabraniu kurtki „po użytej wobec oskarżonego przemocy” (s.3 uzasadnienia), oraz, że „Przed kradzieżą użyli przemocy w ten sposób, że pobili pokrzywdzonego” ( s. 11). Ponadto zgromadzone dowody wskazują na inną kwotę jaka znajdowała się w przywłaszczonej kurtce, niż ujęto to w opisie czynu, co już zupełnie zostało pominięte przez Sąd Rejonowy ( zresztą przez obrońcę też nie jest to dostrzegane, skoro wnosi w apelacji o zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> zamiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1</a> kw). W tej sprawie mamy bogaty materiał dowodowy w postaci nagrań monitoringu, który zarejestrował całe zdarzenie. Z łatwością można na tych nagraniach odróżnić poszczególnych oskarżonych, albowiem składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym opisali swoje ubranie, co więcej, okazywano im zdjęcia z monitoringu i się na nich wskazywali, a nawet zabezpieczono ubrania oskarżonych, w których tego dnia występowali i je sfotografowano. Byli ubrani w sposób wyraźnie różniący się od siebie, łatwo ich więc rozpoznać i przypisać im poszczególne role w zdarzeniu. Dla porządku – na zdjęciu na k. 51 z osób zwróconych przodem pierwszy od prawej strony stoi K. S. w charakterystycznej kurtce dżinsowej z szarymi rękawami i kapturem, drugi od prawej stoi P. W. w charakterystycznym czarnym bezrękawniku nałożonym na białą bluzę, trzeci od prawej stoi M. W. w czapce z daszkiem, a pierwszy od lewej to B. W. w kurtce z zaciągniętym kapturem. Oskarżeni sami potwierdzili to w swoich wyjaśnieniach. Przechodząc do analizy nagrań, do pierwszego incydentu doszło przed klubem (...) w T., kiedy to oskarżony M. W. ( na nagraniu w czapce z daszkiem) pożyczył od pokrzywdzonego e-papierosa, a następnie nie oddał mu go i zaczął odchodzić, a pokrzywdzony podążał za nim. Znajduje to odzwierciedlenie w wyjaśnieniach M. W. oraz z zeznaniach pokrzywdzonego. Następnie zdarzenie przeniosło się na ulicę (...) i obejmuje je już nagranie z innej kamery. Jak wynika z zeznań pokrzywdzonego to M. W. ( który wcześniej zabrał mu e-papierosa), idący na końcu grupy oskarżonych, odwrócił się i uderzył go jako pierwszy. Pozostali oskarżeni ( K. S., B. W. i P. W.) odwrócili się, zobaczyli zamieszanie, zinterpretowali to jako zaczepkę do bójki i zaatakowali pokrzywdzonego. W pewnym momencie pokrzywdzony już leżał, a mimo to wszyscy w/w oskarżeni zadawali mu ciosy. Wynika z tego, że K. S. w sposób ewidentny wziął udział w pobiciu pokrzywdzonego, widać to wyraźnie na nagraniu z monitoringu, więc zarzuty apelantów, że nieprawidłowo ustalono ten fakt i niesłusznie opierano się w tym zakresie o wyjaśnienia oskarżonych ( którzy byli nietrzeźwi więc mogli to źle zinterpretować) są bezpodstawne. Niezależnie od w/w źródeł dowodowych ( a także wyjaśnień samego oskarżonego K. S. w tym zakresie) mamy przecież bezwpływowy materiał dowodowy, na którym zarejestrowano, że K. S. wraz z innymi sprawcami zadaje ciosy leżącemu pokrzywdzonemu. Z opinii uzupełniającej biegłego lekarza wynika, że sprawcy narazili pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo śmierci lub ciężkich obrażeń ciała ( k. 124-125). Jest to oczywiste, skoro wywołali skutki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>, skoro bili go po całym ciele a w szczególności po głowie ( obrażenia nasady nosa i żuchwy oraz okolicy ciemieniowo – potylicznej lewej), skoro pokrzywdzony na skutek tych ciosów doznał nawet krótkotrwałej utraty świadomości, to w sposób ewidentny narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutków co najmniej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> ( przemawia za tym nie tylko opinia biegłego, le również logika i doświadczenie życiowe). Dlatego oskarżeni ( w tym K. S. i P. W. ) wyczerpali znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a>. Jednak nie ma żadnego dowodu, który uzasadniałby twierdzenie, że oskarżeni K. S. i P. W. stosowali przemoc w celu zaboru mienia pokrzywdzonego. Wręcz przeciwnie, pokrzywdzony nie zeznaje, aby słyszał wezwania do wydania mienia, nie był obszukiwany, nic takiego nie powiedział, nie wynika to również z nagrania monitoringu. Wiarygodne jest więc to, co wynika z logicznej analizy wyjaśnień B. W. i P. W., a więc że odwrócili się, zobaczyli, że M. W. szarpie się z pokrzywdzonym, w pijackim widzie uznali to za zachętę do bójki ( jak to ujął oskarżony P. W. „ Jak ta szarpanina się zaczęła to pomyślałem, że ktoś „przyfurczał” do naszej grupy” – k. 111) i rzucili się na pokrzywdzonego. Nie ma żadnego dowodu, który wskazywałby, że K. S. i P. W., a także B. W., obejmowali wówczas zamiarem zabór mienia pokrzywdzonego, a także utrzymanie się przez M. W. w posiadaniu e-papierosa, albowiem sygnałem do ataku dla nich nie była kwestia e-papierosa, tylko zamieszanie, które odebrali jako zachętę do bójki. Z. nawet pokrzywdzony zeznaje, że gdy dochodził się o zwrot e-papierosa z mężczyzną który mu go zabrał ( był to ubrany w czapkę z daszkiem M. W.), to pozostałych sprawców w pobliżu nie było, oni nie widzieli tego, że pokrzywdzony domaga się zwrotu e-papierosa, nadbiegli ( wrócili się) dopiero po tym, jak już M. W. zadał mu cios i wdał się z nim w szarpaninę. Natomiast co do M. W., to jego zachowanie nosiło cechy przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 281)">art. 281 kk</a> ( kradzieży rozbójniczej). Ale nie zauważył tego ani prokurator formułując zarzut z aktu oskarżenia, ani Sąd Rejonowy ferując wyrok. Wyrok ten w stosunku do M. W. uprawomocnił się i Sąd odwoławczy nie ma możliwości zmiany przypisanego mu czynu ( tym bardziej, że byłaby to zmiana na niekorzyść oskarżonego). Jak wynika z dalszego nagrania monitoringu, dopiero po zakończeniu pobicia pokrzywdzonego, kiedy już nie padały żadne ciosy, a pokrzywdzony leżał nieprzytomny ( nastąpiła chwilowa utrata świadomości), gdy sprawcy zaczęli się rozchodzić, oskarżony K. S. zatrzymał się na chwilę, chylił po leżącą na ziemi kurtkę pokrzywdzonego ( musiała zsunąć mu się z ciała w trakcie szarpania się jeszcze z M. W.), podniósł ją i rzucił w stronę stojącego obok oskarżonego P. W., który ją złapał, a następnie obaj odeszli z miejsca zdarzenia ( P. W. niosąc kurtkę). Jednak kolejne nagranie z innej kamery wskazuje, że kilka minut później wracający do domu K. S. trzyma tę kurtkę w ręku, więc w międzyczasie P. W. musiał mu ją na powrót przekazać. Parę godzin później kurtkę tę wraz z pełną zawartością kieszeni ( w tym gotówką w kwocie 154,20 zł) zabezpieczono podczas przeszukania w miejscu zamieszkania oskarżonego K. S.. Zatem ewidentnie doszło do zaboru przez oskarżonych K. S. i P. W. mienia pokrzywdzonego w postaci jego kurtki i znajdujących się w niej pieniędzy. Nie mają racji apelanci podnosząc, jakoby zachodziły co do tego wątpliwości i podważając ocenę osobowego materiału dowodowego z uwagi na nietrzeźwość uczestników, bo wynika to z bezwpływowego materiału dowodowego w postaci nagrań monitoringu i protokołu przeszukania. Jednak nie ma żadnego dowodu, że oskarżeni stosowali przemoc w postaci uprzedniego pobicia pokrzywdzonego, aby wejść w posiadanie tych przedmiotów. Zamiar zaboru powstał już po pobiciu pokrzywdzonego, kiedy leżał on po tym czynie nieprzytomny. To, że sprawcy wykorzystali tu nieprzytomność pokrzywdzonego nie wyczerpuje żadnego ze znamion rozboju, w szczególności nie doprowadzili oni do nieprzytomności ofiary w celu zabrania jej rzeczy, nie stosowali również w tym celu przemocy. Oni wykorzystali fakt, że ofiara jest nieprzytomna, ale stało się do niezależnie od wcześniejszego jej pobicia. Takie zachowanie nie mieści się w kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a>, co wynika z utrwalonego orzecznictwa i poglądów doktryny. Poniżej zostaną one zaprezentowane. W znamionach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> nie mieści się wykorzystanie zastanej już nieprzytomności lub bezbronności pokrzywdzonego ( wyr. SA w Katowicach z 7.4.1994 r., II AKr 67/94, OSA 1994, Nr 11–12, poz. 60). Kradzież popełniona w takich okolicznościach powinna być kwalifikowana z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> ( lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1</a> kw). W orzecznictwie przyjmuje się, że środek rozbójniczy może być zakwalifikowany jako doprowadzenie do stanu nieprzytomności lub bezbronności dopiero wówczas, gdy nie stanowi zarazem przemocy wobec osoby. Wniosek ten wywodzony jest z użycia w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 KK</a> słowa "albo" ( wyr. SA w Lublinie z 25.2.2008 r., II AKa 18/09, KZS 2009, Nr 5, poz. 61; post. SN z 13.11.2003 r., II KK 66/03, OSNwSK 2003, Nr 1, poz. 2403; wyr. SA w Katowicach z 28.11.2002 r., II AKa 420/02, KZS 2003, Nr 4, poz. 60; wyr. SA w Białymstoku z 31.1.2013 r., II AKa 256/12, Legalis; wyr. SN z 21.6.2012 r., III KK 148/12, OSNKW 2012, Nr 11, poz. 117; por. G. Łabuda, w: Giezek (red.), Kodeks karny. Część szczególna, 2014, s. 1080), wyr. SA w Poznaniu z 30.1.2003 r., II AKa 34/03, Prok. i Pr. – wkł. 2004, Nr 4, poz. 23). Rozbój może być popełniony tylko umyślnie, a przy tym jest przestępstwem kierunkowym. Z uwagi na to, że w jego znamionach mieści się kradzież, sprawca musi działać w celu przywłaszczenia. Rozbój zatem możliwy jest tylko z zamiarem bezpośrednim, obejmującym zarówno przywłaszczenie rzeczy, jak i stosowane środki rozbójnicze. Zamiar przywłaszczenia sprawca musi powziąć najpóźniej w trakcie stosowania środków rozbójniczych ( wyr. SN z 12.1.2011 r., III KK 230/10, Prok. i Pr. – wkł. 2011, Nr 7–8, poz. 7; wyr. SA we Wrocławiu z 17.11.2010 r., II AKa 310/10, Prok. i Pr. – wkł. 2011, Nr 7–8, poz. 23; wyr. SN z 2.2.2017 r., III KK 222/16, OSNKW 2017, Nr 5, poz. 20). Jeśli poweźmie go później, to jego zachowanie należy traktować jako zbieg dwóch przestępstw: naruszenia nietykalności cielesnej (lub innego przestępstwa przeciwko dobrom osobistym) i kradzieży ( wyr. SA w Krakowie z 1.7.2004 r., II AKa 128/04, KZS 2004, Nr 7–8, poz. 53; wyr. SA w Lublinie z 5.11.2008 r., II AKa 156/08, KZS 2009, Nr 2, poz. 53; wyr. SA w Katowicach z 19.4.2007 r., II AKa 50/07, OSAK 2007, Nr 3, poz. 2; wyr. SA we Wrocławiu z 25.6.2014 r., II AKa 175/14, Legalis). Zatem oskarżeni K. S. i P. W. dopuścili się dwóch różnych czynów – pobicia pokrzywdzonego i kradzieży jego mienia. Kradzież tę należy kwalifikować z art. 119 § 1 kw z uwagi na łączną wartość przywłaszczonego mienia. W akcie oskarżenia bezkrytycznie przyjęto wartości podawane w pierwszych zeznaniach pokrzywdzonego ( kurtka o wartości 300 zł i gotówka w kwocie 250 zł). Jednak ani prokurator ani Sąd Rejonowy nie wzięli pod uwagę wyników przeszukania w mieszkaniu oskarżonego K. S. i późniejszych oświadczeń pokrzywdzonego wypowiedzianych podczas okazywania mu odzyskanych przedmiotów. Otóż kurtka nie była przez sprawców przeszukiwana, wszystkie przedmioty pozostawione w niej przez pokrzywdzonego były w kieszeniach. Okazało się, że znajdowała się w niej gotówka w łącznej kwocie jedynie 154,20 zł. Pokrzywdzony po okazaniu mu tych rzeczy przyznał, że pomyłkowo w pierwszych zeznaniach zawyżył kwotę gotówki, bo owszem, początkowo miał tam 250 złotych, ale kupował w klubie alkohol, płacił gotówką, cześć z tych pieniędzy wydał zanim doszło do inkryminowanych zdarzeń, dlatego potwierdził, że w chwili kradzieży w kieszeniach kurtki znajdowało się około 150 złotych ( protokół przeszukania k. 78, materiał fotograficzny obrazujący zawartość kieszeni kurtki pokrzywdzonego k. 130v, protokół okazania rzeczy wraz z oświadczeniem pokrzywdzonego k. 83). Dlatego łączna wartość skradzionego mienia wyniosła 454,20 zł i czyn ten wyczerpał znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1</a> kw. Sąd Rejonowy naruszył przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> pomijając te dowody, w wyniku czego błędnie w tym zakresie ustalił stan faktyczny, co miało ewidentny wpływ na treść wyroku. To, że nie podniósł tego obrońca wnosząc o przyjęcie kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> jest zaskakujące i rozczarowujące zarazem. Sąd Okręgowy wymierzył oskarżonemu K. S. za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> karę 10 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej dozorowanej pracy w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, a za wkroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1</a> kw karę jednego miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej dozorowanej pracy w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Oskarżony był karany, ale jedynie na grzywnę, którą już uregulował. Okazał skruchę, przeprosił pokrzywdzonego, pokrzywdzony przeprosiny te przyjął. Sąd Rejonowy orzekł o wysokim zadośćuczynieniu. Zdaniem Sądu okoliczności te prowadzą do wniosku, że nie ma potrzeby orzekania wobec oskarżonego kary izolacyjnej, właśnie z uwagi na jego wiek ( jest sprawcą młodocianym) najbardziej wychowawcza będzie kara ograniczenia wolności. Jednocześnie jest ona surowsza niż kary dla pozostałych uczestników zdarzenia z uwagi na uprzednią karalność. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Wniosek o uniewinnienie od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Było to omawiane powyżej. Nie było żadnych przesłanek do uchylania zaskarżonego wyroku. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="22"> Sąd Okręgowy z urzędu zmienił wyrok na korzyść oskarżonego P. W. w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a>. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Sąd zmienił wyrok na korzyść oskarżonego P. W. w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 435)">art. 435 kpk</a> kierując się tymi samymi względami co do oskarżonego K. S. ( było omawiane w poprzednich częściach uzasadnienia). Łączna dolegliwość kar wymierzonych oskarżonemu P. W. nie jest surowsza od tej wymierzonej przez Sąd Rejonowy, a przyjęta kwalifikacja zdecydowanie łagodniejsza. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce jednego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 283)">art. 283 kk</a> przypisanego oskarżonemu K. S. i P. W. w uznał ich za winnych dwóch czynów, tj, przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1</a> kw. Wymierzono za te czyny kary ograniczenia wolności, uchylono rozstrzygnięcia z punktów 8 i 9 o zaliczeniach okresów pozbawienia wolności i zaliczono te okresy na kary orzeczone przez Sąd Okręgowy. Dla zachowania precyzji i przejrzystości ustalono iż rozstrzygnięcie z punktu 5 wyroku Sądu Rejonowego związane jest ze skazaniem K. S. i P. W. za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i wskazano, że określona w tym rozstrzygnięciu kwota zasądzona jest na rzecz pokrzywdzonego D. M.. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Było to omawiane. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 3 </td> <td colspan="18"> Zasądzono od oskarżonego K. S. zwrot wydatków związanych z udziałem w rozprawie apelacyjnej pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego ustalając wynagrodzenie tego pełnomocnika według stawek minimalnych. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 4 </td> <td colspan="18"> Zasądzono od oskarżonego K. S. na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków zna które złożył się ryczałt za doręczenia i opłatę za obie instancje. Oskarżony jest młodym zdrowym mężczyzną, ma możliwości zarobkowe i z łatwością może uiścić koszty w tej niewielkiej wysokości. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> obrońca oskarżonego K. S. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> skazanie </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.12. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 2 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> oskarżony K. S. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table>