I SAB/Wa 179/07
Sądy administracyjne2007-11-26
Sygnatura
I SAB/Wa 179/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2007-11-26
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Rudnicka
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.T. i M. L. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Dnia 16 października 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Budownictwa skarga K.T. i M. L. reprezentowanych przez adwokata A.M. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] czerwca 1951 r. nr [...]. Na skargę naklejone zostały dwa znaki opłaty sądowej o łącznej wartości 100 zł (2x50 zł).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika więc obowiązek prawidłowego wniesienia opłaty stałej gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu. W wypadku zawodowych pełnomocników, takich jak adwokaci i radcy prawni, wykonanie tego obowiązku opatrzone jest rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia bez wezwania o uiszczenie takiej opłaty. Uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez adwokata lub radcę prawnego może polegać zarówno na niewniesieniu takiej opłaty lub wniesieniu jej w wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jak i na opłaceniu jej w znakach opłaty sądowej. Przepis art. 219 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje bowiem takiej formy opłacania pism.
W rozpatrywanej sprawie złożona przez pełnomocnika skarga na bezczynność organu podlegała wpisowi stałemu (art. 231 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w wysokości 100 zł (§2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Pełnomocnik skarżących, będący adwokatem miał obowiązek opłacić gotówką - do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu - skargę w tej wysokości i we właściwej formie bez wezwania. Za wypełnienie tego obowiązku nie może być uznane naklejenie na piśmie znaków opłaty sądowej o łącznej wartości 100 zł. Uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie niż przewidziana w art. 219 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ta kwestia została już wyjaśniona w orzecznictwie NSA (m.in. w postanowieniu z dnia 4 marca 2004 r. sygn. akt OSK 150/04, niepubl.) i w piśmiennictwie (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 292). Prawidłowość takiego stanowiska potwierdzona została wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05, publ. Dz. U. Nr 45, poz. 322). W pkt 3 tego orzeczenia Trybunał stwierdził, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) jest niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji.
Zatem mając na uwadze, że przedmiotową skargę wniósł adwokat, uiszczając wpis stały znakami opłaty sądowej, zamiast gotówką do kasy Sądu lub na jego rachunek bankowy - oznacza to, że skarga ta nie została należycie opłacona.
Wobec powyższego, na podstawie art. 221 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w sentencji.