Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 18/21

Sądy powszechne2022-11-28
Sygnatura
I C 18/21
Data orzeczenia
2022-11-28
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Małgorzata Nowicka-Midziak (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 18/21 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">G.</span>, dnia 28 listopada 2022r</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Gdyni, I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSR Małgorzata Nowicka – Midziak</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Iwona Górska</p> <p>po rozpoznaniu w <span class="anon-block">G.</span> na rozprawie w dniu 9 listopada 2022r</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. W.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>1.  kosztami procesu obciąża powoda w całości, pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.</p> <p>Sygn. akt I C 18/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>(wyroku z dnia 28 listopada 2022 roku)</p> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzib<sup> <!-- -->1</sup> w <span class="anon-block">W.</span> domaga<sup> <!-- -->3</sup> siê od pozwanego <span class="anon-block">J. W.</span> zap<sup> <!-- -->3</sup>aty kwoty 67.261,77 z<sup> <!-- -->3</sup> wraz z odsetkami umownymi w wysoko&#156;ci odsetek maksymalnych za opó&#159;nienie od dnia 28 pa&#159;dziernika 2019 roku do dnia zap<sup> <!-- -->3</sup>aty od kwoty 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup>, a tak¿e zas<sup> <!-- -->1</sup>dzenia zwrotu kosztów s<sup> <!-- -->1</sup>dowych oraz zastêpstwa procesowego.</p> <p> <span class="anon-block">P.</span> powództwa stanowi<sup> <!-- -->3</sup>a umowa kredytu gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 23 sierpnia 2016 roku. Na dochodzon<sup> <!-- -->1</sup> kwotê sk<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup>y siê:</p> <p>1) 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup> tytu<sup> <!-- -->3</sup>em niesp<sup> <!-- -->3</sup>aconej nale¿no&#156;ci g<sup> <!-- -->3</sup>ównej,</p> <p>2) 1.715,65 z<sup> <!-- -->3</sup> tytu<sup> <!-- -->3</sup>em odsetek umownych naliczonych do dnia rozwi<sup> <!-- -->1</sup>zania umowy, tj. do dnia 16 stycznia 2017 roku,</p> <p>3) 18.123,60 z<sup> <!-- -->3</sup> tytu<sup> <!-- -->3</sup>em odsetek umownych za opó&#159;nienie w wysoko&#156;ci odsetek maksymalnych za opó&#159;nienie od kwoty 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup> naliczonych do dnia 27 pa&#159;dziernika 2019 roku,</p> <p>4) 934,92 z<sup> <!-- -->3</sup> tytu<sup> <!-- -->3</sup>em op<sup> <!-- -->3</sup>at i kosztów.</p> <p> <span class="anon-block">P.</span>¿sze nale¿no&#156;ci nie zosta<sup> <!-- -->3</sup>y uregulowane w terminach okre&#156;lonych w umowie. Po wype<sup> <!-- -->3</sup>nieniu obowi<sup> <!-- -->1</sup>zków informacyjnych wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>cych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c Prawa bankowego</a>, powód wypowiedzia<sup> <!-- -->3</sup> umowê ze skutkiem na dzieñ 16 stycznia 2017 roku.</p> <p>(pozew w <span class="anon-block"> (...)</span> &#150; k. 4-6)</p> <p>Pozwany w sprzeciwu od nakazu zap<sup> <!-- -->3</sup>aty wniós<sup> <!-- -->3</sup> o oddalenie powództwa w ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;ci i zas<sup> <!-- -->1</sup>dzenie na jego rzecz kosztów procesu wed<sup> <!-- -->3</sup>ug norm przepisanych.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e o kredycie dowiedzia<sup> <!-- -->3</sup> siê z pozwu powoda. <span class="anon-block"> (...)</span>, aby kiedykolwiek zaci<sup> <!-- -->1</sup>ga<sup> <!-- -->3</sup> kredyt lub by<sup> <!-- -->3</sup> osobi&#156;cie we wskazanej siedzibie banku. W czasie podpisania <span class="anon-block">umowy kredytowej (...)</span> osoba bezdomn<sup> <!-- -->1</sup> i uzale¿nion<sup> <!-- -->1</sup> od alkoholu. W zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z tym najczê&#156;ciej przebywa<sup> <!-- -->3</sup> w noclegowni. Dwukrotnie zg<sup> <!-- -->3</sup>asza<sup> <!-- -->3</sup> utratê dowodu osobistego. Nawet je&#156;li podpisa<sup> <!-- -->3</sup> umowê, to nie by<sup> <!-- -->3</sup> w stanie &#156;wiadomie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿yæ o&#156;wiadczenia woli o jej zawarciu, jako ¿e wówczas znajdowa<sup> <!-- -->3</sup> siê w ci<sup> <!-- -->1</sup>gu alkoholowym, typowym dla przewlek<sup> <!-- -->3</sup>ej choroby alkoholowej. <span class="anon-block">J.</span>¿eli pozwany samodzielnie pojawi<sup> <!-- -->3</sup> siê w banku celem podpisania umowy, czemu zaprzeczy<sup> <!-- -->3</sup>, nie by<sup> <!-- -->3</sup> on &#156;wiadomy swoich dzia<sup> <!-- -->3</sup>añ, którymi musia<sup> <!-- -->3</sup>a kierowaæ osoba trzecia. Z pewno&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> pozostawa<sup> <!-- -->3</sup> w stanie wyra&#159;nie wskazuj<sup> <!-- -->1</sup>cym na spo¿ywanie alkoholu. <span class="anon-block"> (...)</span>, aby kiedykolwiek pobra<sup> <!-- -->3</sup> i wykorzysta<sup> <!-- -->3</sup> pieni<sup> <!-- -->1</sup>dze objête kwot<sup> <!-- -->1</sup> kredytu. <span class="anon-block">J.</span>&#156;nie odwo<sup> <!-- -->3</sup>a<sup> <!-- -->3</sup> swoje o&#156;wiadczenie woli dotycz<sup> <!-- -->1</sup>ce zawarcia umowy kredytowej, jako z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one w stanie wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup>cym &#156;wiadome wyra¿enie i podjêcie decyzji.</p> <p>(sprzeciw &#150; k. 109-110)</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> stan faktyczny:</p> <p>Dnia 5 lipca 2016 roku pozwany <span class="anon-block">J. W.</span> w <span class="anon-block">U.</span> Miasta <span class="anon-block">G.</span> zg<sup> <!-- -->3</sup>osi<sup> <!-- -->3</sup> utratê dowodu osobistego o serii CCV numer 940 837.</p> <p>(dowód: wniosek o wydanie dowodu osobistego &#150; k. 162)</p> <p>Najprawdopodobniej dnia 23 sierpnia 2016 roku pozwany <span class="anon-block">J. W.</span> siedzia<sup> <!-- -->3</sup> na <sup> <!-- -->3</sup>awce przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> wówczas osob<sup> <!-- -->1</sup> bezdomn<sup> <!-- -->1</sup> i uzale¿nion<sup> <!-- -->1</sup> od alkoholu. <span class="anon-block"> (...)</span> w noclegowaniach. <span class="anon-block"> (...)</span> do niego wysoki mê¿czyzna i poczêstowa<sup> <!-- -->3</sup> pozwanego winem, które wspólnie wypili. <span class="anon-block">N.</span> dosiad<sup> <!-- -->3</sup> siê do nich drugi (ni¿szy mê¿czyzna) i poczêstowa<sup> <!-- -->3</sup> wódk<sup> <!-- -->1</sup>, któr<sup> <!-- -->1</sup> równie¿ wypili. Pozwany poinformowa<sup> <!-- -->3</sup> ich, ¿e musi znale&#159;æ nocleg, aby uchroniæ siê przed nadchodz<sup> <!-- -->1</sup>cym deszczem. Nieznani mê¿czy&#159;ni zaproponowali pozwanemu nocleg. <span class="anon-block">Z.</span>&#159;li go do hotelu (albo miejsca przypominaj<sup> <!-- -->1</sup>cego hotel) w dzielnicy <span class="anon-block">K.</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Tam pozwany mia<sup> <!-- -->3</sup> podpisaæ dokumenty zwi<sup> <!-- -->1</sup>zane z pobytem hotelu. Po opuszczeniu tego miejsca pozwany, na swoj<sup> <!-- -->1</sup> pro&#156;bê, otrzyma<sup> <!-- -->3</sup> od jednego z mê¿czyzn kwotê 50 z<sup> <!-- -->3</sup>. Dopiero w okolicach <span class="anon-block"> Miejskiej (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> pozwany zorientowa<sup> <!-- -->3</sup> siê, ¿e nie posiada dowodu osobistego, portfela oraz prawa jazdy.</p> <p>(dowód: wniosek o wydanie dowodu osobistego &#150; k. 162, zeznania &#156;wiadka <span class="anon-block">K. D.</span> &#150; k. 183-184, p<sup> <!-- -->3</sup>yta &#150; k. 185, zeznania pozwanego &#150; k. 184-185, p<sup> <!-- -->3</sup>yta &#150; k. 186)</p> <p>Pozwany podpisa<sup> <!-- -->3</sup> z <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> z siedzib<sup> <!-- -->1</sup> w <span class="anon-block">W.</span> (aktualnie: <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>) reprezentowanym przez po&#156;rednika kredytowego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzib<sup> <!-- -->1</sup> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> umowê nr <span class="anon-block"> (...)</span> o udzielenie kredytu gotówkowego datowan<sup> <!-- -->1</sup> na dzieñ 23 sierpnia 2016 roku. Poza pozwanym <span class="anon-block">umowa (...)</span> podpisana przez pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnika banku pracownika <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> oraz przez Agenta <span class="anon-block">F. B.</span>, która o&#156;wiadczy<sup> <!-- -->3</sup>a, ¿e podpisy pozwanego oraz <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>¿one zosta<sup> <!-- -->3</sup>y w jej obecno&#156;ci w<sup> <!-- -->3</sup>asnorêcznie przez osoby uprawnione do ich z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia, co ustalono na podstawie przed<sup> <!-- -->3</sup>o¿onych jej orygina<sup> <!-- -->3</sup>ów dokumentów. W umowie wskazano adres pozwanego: <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span> oraz seriê i numer jego dowodu osobistego, którego utratê pozwany wcze&#156;niej zg<sup> <!-- -->3</sup>osi<sup> <!-- -->3</sup> tj. CCV numer 940 837.</p> <p>Zgodnie z umow<sup> <!-- -->1</sup> celem kredytu by<sup> <!-- -->3</sup>y potrzeby konsumpcyjne pozwanego niezwi<sup> <!-- -->1</sup>zane z dzia<sup> <!-- -->3</sup>alno&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> gospodarcz<sup> <!-- -->1</sup>, sfinansowanie prowizji banku oraz op<sup> <!-- -->3</sup>aty po&#156;rednika kredytowego.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu zosta<sup> <!-- -->3</sup>a wskazana na 27.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup> i mia<sup> <!-- -->3</sup>a stanowiæ sumê wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych, które zostan<sup> <!-- -->1</sup> udostêpnione pozwanemu na podstawie umowy kredytu. Z kolei do umowy wprowadzono równie¿ pojêcie kwoty kredytu, która mia<sup> <!-- -->3</sup>a wynosiæ 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup> i sk<sup> <!-- -->3</sup>adaæ siê z: kwoty udostêpnionej pozwanemu na cele konsumpcyjne (27.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup>), kwoty przeznaczonej na sfinansowanie prowizji za udzielenie kredytu (12.737,60 z<sup> <!-- -->3</sup>) oraz kwoty przeznaczonej na sfinansowanie op<sup> <!-- -->3</sup>aty uiszczanej przez pozwanego na rzecz po&#156;rednika kredytowego (6.750,00 z<sup> <!-- -->3</sup>).</p> <p> <span class="anon-block">Umowa (...)</span> zostaæ zawarta na 120 miesiêcy.</p> <p>Wedle umowy kwotê przyznan<sup> <!-- -->1</sup> na cele konsumpcyjne pozwanego bank postawi do dyspozycji pozwanego &#150; zgodnie z wnioskiem o udzielenie kredytu i dyspozycj<sup> <!-- -->1</sup> wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu &#150; w formie przelewu na rachunek wskazany w dyspozycji wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu, w terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia umowy kredytu oraz z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia dyspozycji wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu; albo p<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci <span class="anon-block">G.</span>, realizowanej w placówkach Poczty Polskiej S.A. lub <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span>, na podstawie wydanego pozwanemu przez po&#156;rednika kredytowego bezpo&#156;rednio po zawarciu umowy kredytu, spersonalizowanego formularza wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty upowa¿niaj<sup> <!-- -->1</sup>cego pozwanego do wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu, zgodnie ze z<sup> <!-- -->3</sup>o¿on<sup> <!-- -->1</sup> dyspozycj<sup> <!-- -->1</sup> wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu &#150; pod warunkiem, ¿e po&#156;rednik kredytowy przy zawieraniu umowy kredytu udostêpnia w ramach &#156;wiadczonych us<sup> <!-- -->3</sup>ug tak<sup> <!-- -->1</sup> mo¿liwo&#156;æ wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu, o czym pozwany zostanie poinformowany przed zawarciem umowy kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> kredytu w trybie p<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci <span class="anon-block">G.</span> bêdzie udostêpniona pozwanemu nie pó&#159;niej ni¿ w terminie do 5 dni roboczych od dnia zawarcia umowy kredytu oraz z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia dyspozycji wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu.</p> <p>Kredyt oprocentowany by<sup> <!-- -->3</sup> wed<sup> <!-- -->3</sup>ug zmiennej stopy procentowej, która wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 9,40 % w stosunku rocznym. Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania kredytu wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 27,07 %. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty mia<sup> <!-- -->3</sup>a wynie&#156;æ 71.879,51 z<sup> <!-- -->3</sup> i mia<sup> <!-- -->3</sup>a byæ sum<sup> <!-- -->1</sup> ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitego kosztu kredytu wynosz<sup> <!-- -->1</sup>cego 44.879,51 z<sup> <!-- -->3</sup> oraz ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu.</p> <p>Pierwsza rata kredytu mia<sup> <!-- -->3</sup>a byæ p<sup> <!-- -->3</sup>atna dnia 23 wrze&#156;nia 2016 roku i tak jak pozosta<sup> <!-- -->3</sup>e 120 rat (z wyj<sup> <!-- -->1</sup>tkiem ostatniej raty wyrównawczej w kwocie 599,20 z<sup> <!-- -->3</sup>) mia<sup> <!-- -->3</sup>a wynosiæ 599,04 z<sup> <!-- -->3</sup>, z czego czê&#156;æ kapita<sup> <!-- -->3</sup>owa wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 228,92 z<sup> <!-- -->3</sup>, a czê&#156;æ odsetkowa 370,12 z<sup> <!-- -->3</sup>. Odsetki by<sup> <!-- -->3</sup>y wiêc naliczane od kwoty 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup>, a nie od ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu wynosz<sup> <!-- -->1</sup>cej 27.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup>.</p> <p>W umowie sprecyzowano, ¿e umowa mo¿e zostaæ wypowiedziana w przypadku zw<sup> <!-- -->3</sup>oki w sp<sup> <!-- -->3</sup>acie, jednak dopiero po wezwaniu klienta do uregulowania zaleg<sup> <!-- -->3</sup>ej p<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci i wyznaczeniu co najmniej 14- dni roboczych i poinformowaniu klienta o mo¿liwo&#156;ci z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia wniosku o restrukturyzacjê zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia. Bank mia<sup> <!-- -->3</sup> prawo odrzuciæ wniosek o restrukturyzacje zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia, uznaj<sup> <!-- -->1</sup>c j<sup> <!-- -->1</sup> za niezasadn<sup> <!-- -->1</sup> na podstawie dokonanej oceny z wyja&#156;nieniem przyczyn odrzucenia wniosku.</p> <p>(dowód: umowa kredytu &#150; k. 136-145, harmonogram sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu &#150; k. 148-151, <span class="anon-block">opinia (...)</span> s<sup> <!-- -->1</sup>dowego z zakresu badañ dokumentów <span class="anon-block">J. B.</span> &#150; k. 216-229)</p> <p>Pozwany podpisa<sup> <!-- -->3</sup> równie¿ dyspozycjê wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu w nastêpuj<sup> <!-- -->1</sup>cy sposób:</p> <p>1) 27.000 z<sup> <!-- -->3</sup> w formie zlecenia wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty <span class="anon-block">G.</span> na jego cele konsumpcyjne,</p> <p>2) 12.737,6 z<sup> <!-- -->3</sup> w formie przelewu na rachunek banku z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u prowizji od udzielonego kredytu,</p> <p>3) 6.750,0 z<sup> <!-- -->3</sup> w formie przelewu na rachunek po&#156;rednika kredytowego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u op<sup> <!-- -->3</sup>aty pobieranej przez tego po&#156;rednika.</p> <p>Pod dyspozycj<sup> <!-- -->1</sup> t<sup> <!-- -->1</sup> Agent <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block">M. B.</span> po&#156;wiadczy<sup> <!-- -->3</sup>a, ¿e podpis pozwanego z<sup> <!-- -->3</sup>o¿ony zosta<sup> <!-- -->3</sup> w jej obecno&#156;ci w<sup> <!-- -->3</sup>asnorêcznie, co ustalono na podstawie przed<sup> <!-- -->3</sup>o¿onych jej orygina<sup> <!-- -->3</sup>ów dokumentów.</p> <p>(dowód: dyspozycja wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu &#150; k. 146, <span class="anon-block">opinia (...)</span> s<sup> <!-- -->1</sup>dowego z zakresu badañ dokumentów <span class="anon-block">J. B.</span> &#150; k. 216-229)</p> <p>Pozwany podpisa<sup> <!-- -->3</sup> równie¿ za<sup> <!-- -->31</sup>cznik nr 2 do umowy kredytu &#150; wzór o&#156;wiadczenia o odst<sup> <!-- -->1</sup>pieniu od umowy kredytu.</p> <p>(dowód: wzór o&#156;wiadczenia &#150; k. 147, <span class="anon-block">opinia (...)</span> s<sup> <!-- -->1</sup>dowego z zakresu badañ dokumentów <span class="anon-block">J. B.</span> &#150; k. 216-229)</p> <p>Dnia 24 sierpnia 2016 roku bank przela<sup> <!-- -->3</sup> na rachunek po&#156;rednika finansowego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwotê 6.750,00 z<sup> <!-- -->3</sup> tytu<sup> <!-- -->3</sup>em op<sup> <!-- -->3</sup>aty za po&#156;rednictwo kredytowe oraz przela<sup> <!-- -->3</sup> na rachunek nale¿<sup> <!-- -->1</sup>cy do <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup> celem wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytobiorcy tej kwoty na podstawie czeku <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p>(dowód: informacja &#150; k. 43)</p> <p>Pismem z dnia 28 listopada 2016 roku powód wypowiedzia<sup> <!-- -->3</sup> pozwanemu umowê kredytu w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z niedotrzymaniem terminów p<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci. <span class="anon-block">J.</span>&#156;nie powód wezwa<sup> <!-- -->3</sup> pozwanego do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty kwoty 47.637,28 z<sup> <!-- -->3</sup> w terminie 30 dni. Wskazano, ¿e w przypadku uregulowania kwoty 2.405,69 z<sup> <!-- -->3</sup> w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma, nie bêdzie ono wywo<sup> <!-- -->3</sup>ywa<sup> <!-- -->3</sup>o ¿adnych skutków prawnych. Pismo skierowano na adres: <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) G.</span>.</p> <p>(dowód: wypowiedzenie z dnia 28.11.2016r. &#150; k. 82, potwierdzenie nadania &#150; k. 83-92)</p> <p>Skierowanym na ten sam adres, pismem z dnia 13 lutego 2017 roku powód wezwa<sup> <!-- -->3</sup> pozwanego do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty kwoty 49.537,93 z<sup> <!-- -->3</sup> w terminie do dnia 20 lutego 2017 roku.</p> <p> <em> <!-- -->(dow ód: wezwanie z dnia 13.02.2017r. &#150; k. 93)</em> </p> <p>Dnia 23 sierpnia 2016 roku pozwany nie by<sup> <!-- -->3</sup> w stanie wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup>cym &#156;wiadome z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie o&#156;wiadczenia woli i &#156;wiadome podjêcie decyzji o zawarciu umowy kredytu, mimo tego, ¿e w tej dacie cierpia<sup> <!-- -->3</sup> na zespó<sup> <!-- -->3</sup> zale¿no&#156;ci alkoholowej.</p> <p>(dowód: pisemna <span class="anon-block">opinia (...)</span>-psychiatrycznej bieg<sup> <!-- -->3</sup>ej s<sup> <!-- -->1</sup>dowej <span class="anon-block">D. M.</span>&#156;lickiej &#150; k. 299-307 wraz z ustn<sup> <!-- -->1</sup> opini<sup> <!-- -->1</sup> uzupe<sup> <!-- -->3</sup>niaj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> &#150; k. 346-347, p<sup> <!-- -->3</sup>yta &#150; k. 348)</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span>¿y<sup> <!-- -->3</sup>, co nastêpuje:</p> <p> <span class="anon-block">P.</span>¿szy stan faktyczny zosta<sup> <!-- -->3</sup> przez <span class="anon-block"> (...)</span> ustalony na podstawie dowodów z dokumentów prywatnych przed<sup> <!-- -->3</sup>o¿onych przez stronê powodow<sup> <!-- -->1</sup>, dowodu z zeznañ &#156;wiadka, stron z ograniczeniem do pozwanego oraz <span class="anon-block">opinii (...)</span>: z zakresu badañ pisma rêcznego oraz psychiatrii.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> nie dopatrzy<sup> <!-- -->3</sup> siê ¿adnych podstaw do kwestionowania wiarygodno&#156;ci i mocy dowodowej powo<sup> <!-- -->3</sup>anych powy¿ej dokumentów. Zgodnie z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> wymienione powy¿ej dokumenty prywatne korzystaj<sup> <!-- -->1</sup> z domniemania autentyczno&#156;ci oraz domniemania pochodzenia o&#156;wiadczeñ zawartych w tych dokumentach od ich wystawców, a domniemania te nie zosta<sup> <!-- -->3</sup>y skutecznie obalone przez stronê pozwan<sup> <!-- -->1</sup>, co potwierdza wydana w sprawie opinia z zakresu badañ pisma rêcznego. Kluczowe dokumenty dla rozstrzygniêcia sprawy z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one zosta<sup> <!-- -->3</sup>y w oryginale, co stanowi<sup> <!-- -->3</sup>o podstawê do sporz<sup> <!-- -->1</sup>dzenia opinii przez powo<sup> <!-- -->3</sup>anego w sprawie bieg<sup> <!-- -->3</sup>ego.</p> <p>W ocenie <span class="anon-block"> (...)</span>, brak by<sup> <!-- -->3</sup>o podstaw do kwestionowania zeznañ &#156;wiadka <span class="anon-block">K. D.</span> &#150; pracownika <span class="anon-block"> (...) Pomocy (...)</span>, w którym pozwany aktualnie przebywa. Z jej zeznañ wy<sup> <!-- -->3</sup>ania<sup> <!-- -->3</sup> siê obraz sytuacji maj<sup> <!-- -->1</sup>tkowej i zdrowotnej pozwanego. Dodatkowo zeznania jej potwierdza<sup> <!-- -->3</sup>y relacjonowan<sup> <!-- -->1</sup> przez pozwanego wersjê wydarzeñ opisanych w stanie faktycznym. Ma to takie znaczenie, ¿e &#156;wiadczy o prawdomówno&#156;ci pozwanego, zw<sup> <!-- -->3</sup>aszcza dlatego, ¿e jego zeznania zbie¿ne s<sup> <!-- -->1</sup> z relacjami uzyskanymi przez tego &#156;wiadka po wytoczeniu powództwa. <span class="anon-block">M.</span> innymi z tego powodu za warto&#156;ciowe, wiarygodne, niesprzeczne i tworz<sup> <!-- -->1</sup>ce logiczn<sup> <!-- -->1</sup> sekwencjê wydarzeñ nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o uznaæ zeznania pozwanego. <span class="anon-block"> (...)</span> one spontaniczne, sk<sup> <!-- -->3</sup>adane w tym samym rytmie, bez cech charakterystycznych dla uzupe<sup> <!-- -->3</sup>niania fragmentów zeznañ relacjami nie przywo<sup> <!-- -->3</sup>anymi wprost z pamiêci. <span class="anon-block">N.</span> zawiera<sup> <!-- -->3</sup>y nieadekwatnych do sytuacji czynno&#156;ci, których nie potrafi<sup> <!-- -->3</sup>by wyt<sup> <!-- -->3</sup>umaczyæ. Pozwany zaznacza<sup> <!-- -->3</sup>, je¿eli danych okoliczno&#156;ci nie pamiêta<sup> <!-- -->3</sup>. Podobnie cech konfabulacji nie dostrzeg<sup> <!-- -->3</sup>a u pozwanego bieg<sup> <!-- -->3</sup>a psychiatra podczas jego badania. Zeznania &#156;wiadka oraz pozwanego uzupe<sup> <!-- -->3</sup>niaj<sup> <!-- -->1</sup> fakty wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>ce z dowodów z dokumentów i ich szczegó<sup> <!-- -->3</sup>owej oceny wyra¿onej w dalszej czê&#156;ci uzasadnienia.</p> <p>W ocenie <span class="anon-block"> (...)</span> brak by<sup> <!-- -->3</sup>o podstaw do kwestionowania dowodu z <span class="anon-block">opinii (...)</span> s<sup> <!-- -->1</sup>dowych z zakresu badañ pisma rêcznego oraz psychiatrii. Wnioski do jakich doszli biegli s<sup> <!-- -->1</sup> stanowcze i zosta<sup> <!-- -->3</sup>y logicznie uzasadnione, nie budz<sup> <!-- -->1</sup> one tak¿e ¿adnych w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci <span class="anon-block"> (...)</span> w &#156;wietle zasad do&#156;wiadczenia ¿yciowego czy wiedzy powszechnej. <span class="anon-block">Opinia (...)</span> z zakresu pisma rêcznego nie by<sup> <!-- -->3</sup>a kwestionowana. Z kolei bieg<sup> <!-- -->3</sup>a psychiatra w ustnej uzupe<sup> <!-- -->3</sup>niaj<sup> <!-- -->1</sup>cej opinii na rozprawie rozwia<sup> <!-- -->3</sup>a wszelkie w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci, wyja&#156;niaj<sup> <!-- -->1</sup>c podstawy do uznania stanu zdrowia pozwanego w dacie zawarcia umowy. Zarzuty do bieg<sup> <!-- -->3</sup>ej nie dotyczy<sup> <!-- -->3</sup>y przedmiotu jej opiniowania. <span class="anon-block"> (...)</span> nie mog<sup> <!-- -->3</sup>a bowiem stwierdziæ, czy pozwany za¿ywa<sup> <!-- -->3</sup> leki w braku dokumentacji lekarskiej czy innych dowodów na tê okoliczno&#156;æ. <span class="anon-block"> (...)</span> jedynie wypowiedzieæ siê co do tego, czy pozwany winien przyjmowaæ leki, ewentualnie, gdyby ustalono, ¿e pozwany je przyjmowa<sup> <!-- -->3</sup>, jaki mia<sup> <!-- -->3</sup>y wp<sup> <!-- -->3</sup>yw na jego stan. Nawet pozwany na takie fakty nie wskazywa<sup> <!-- -->3</sup>, a dosyæ dobrze relacjonowa<sup> <!-- -->3</sup> okoliczno&#156;ci zwi<sup> <!-- -->1</sup>zane z zawarciem umowy. Dlatego opiniê bieg<sup> <!-- -->3</sup>ej uznano za w pe<sup> <!-- -->3</sup>ni wiarygodn<sup> <!-- -->1</sup> i przydatn<sup> <!-- -->1</sup> dla rozstrzygniêcia sprawy. <span class="anon-block">N.</span> by<sup> <!-- -->3</sup>o wiêc konieczno&#156;ci dopuszczania dowodu z opinii innego bieg<sup> <!-- -->3</sup>ego, gdy¿ nie spe<sup> <!-- -->3</sup>ni<sup> <!-- -->3</sup>y siê przes<sup> <!-- -->3</sup>anki, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 286)">art. 286 k.p.c.</a> Wobec tego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 2352;art. 2352 § 1;art. 2352 § 1 pkt. 5)">art. 2352 § 1 pkt 5 k.p.c.</a> pominiêto dowód z opinii innego bieg<sup> <!-- -->3</sup>ego, albowiem dowód ten zmierza<sup> <!-- -->3</sup>by jedynie do przed<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia postêpowania.</p> <p> <span class="anon-block">P.</span> prawn<sup> <!-- -->1</sup> powództwa stanowi<sup> <!-- -->3</sup>y przepisy art. 69 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 roku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawo bankowe</a> (Dz.U.140.939 ze zm.). Zgodnie z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> tego przepisu przez umowê kredytu bank zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zuje siê oddaæ do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotê &#156;rodków pieniê¿nych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zuje siê do korzystania z niej na warunkach okre&#156;lonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach sp<sup> <!-- -->3</sup>aty oraz zap<sup> <!-- -->3</sup>aty prowizji od udzielonego kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> pozwanego nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o zakwalifikowaæ jako konsumenta w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 221)">art. 221 k.c.</a>, co oznacza<sup> <!-- -->3</sup>o, ¿e w niniejszej sprawie zastosowanie maj<sup> <!-- -->1</sup> przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 roku</a> (Dz.U.126.715 ze zm.), a to przez odes<sup> <!-- -->3</sup>anie z art. 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 1 tej ustawy.</p> <p>W pierwszej kolejno&#156;ci pozwany zarzuca<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e nie podpisa<sup> <!-- -->3</sup> umowy kredytu. Na tê okoliczno&#156;æ wypowiedzia<sup> <!-- -->3</sup> siê bieg<sup> <!-- -->3</sup>y do spraw technicznego badania pisma, który stwierdzi<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e <span class="anon-block">umowa (...)</span> podpisana przez pozwanego. Opinia nie by<sup> <!-- -->3</sup>a kwestionowana.</p> <p>Pozwany dalej zarzuca<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one przez niego o&#156;wiadczenie woli zawarcia umowy kredytu by<sup> <!-- -->3</sup>o niewa¿ne, albowiem pozwany znajdowa<sup> <!-- -->3</sup> siê wówczas w ci<sup> <!-- -->1</sup>gu alkoholowym, typowym dla przewlek<sup> <!-- -->3</sup>ej choroby alkoholowej. Z tego powodu mia<sup> <!-- -->3</sup> znajdowaæ siê w stanie wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup>cym &#156;wiadome wyra¿enie woli i podjêcie decyzji. Dodatkowo pozwany zamierza<sup> <!-- -->3</sup> uchyliæ siê o skutków prawnych o&#156;wiadczenia woli.</p> <p>Zgodnie z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> niewa¿ne jest o&#156;wiadczenie woli z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one przez osobê, która z jakichkolwiek powodów znajdowa<sup> <!-- -->3</sup>a siê w stanie wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup>cym &#156;wiadome albo swobodne powziêcie decyzji i wyra¿enie woli. Dotyczy to w szczególno&#156;ci choroby psychicznej, niedorozwoju umys<sup> <!-- -->3</sup>owego albo innego, chocia¿by nawet przemijaj<sup> <!-- -->1</sup>cego, zaburzenia czynno&#156;ci psychicznych. Zastosowanie lub niezastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> zale¿y od okoliczno&#156;ci faktycznych, do których nale¿y ustalenie stanu &#156;wiadomo&#156;ci i zdolno&#156;ci do kierowania swoim postêpowaniem przez osobê sk<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> o&#156;wiadczenie. <span class="anon-block">N.</span> maj<sup> <!-- -->1</sup> przy tym prawnego znaczenia powody, które doprowadzi<sup> <!-- -->3</sup>y do powstania stanu wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup>cego &#156;wiadomo&#156;æ albo swobodê u osoby sk<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>cej o&#156;wiadczenie woli (P. Nazaruk, w: J. Ciszewski, Komentarz KC, 2014, s. 189; A. Jedliñski, w: A. Kidyba, Komentarz KC, t. 1, 2012, s. 548; S. Rudnicki, R. Trzaskowski, w: J. Gudowski, Komentarz KC, t. 1, 2014, s. 677; Z. Radwañski, w: SPP, t. 2, 2008, s. 384), nawet gdy osoba ta sama doprowadzi<sup> <!-- -->3</sup>a siê do takiego stanu (M. Za<sup> <!-- -->3</sup>ucki (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2023). Unormowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> zasada dotyczy takiej sytuacji, w której osoba sk<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>ca o&#156;wiadczenie woli b<sup> <!-- -->1</sup>d&#159; z powodu przemijaj<sup> <!-- -->1</sup>cego zak<sup> <!-- -->3</sup>ócenia czynno&#156;ci psychicznych, np. wskutek nadu¿ycia alkoholu, narkozy, wysokiej gor<sup> <!-- -->1</sup>czki, znajduje siê w stanie wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup>cym jej &#156;wiadomo&#156;æ, b<sup> <!-- -->1</sup>d&#159; podejmuje decyzjê pozostaj<sup> <!-- -->1</sup>c pod czyj<sup> <!-- -->1</sup>&#156; presj<sup> <!-- -->1</sup> psychiczn<sup> <!-- -->1</sup>. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy osoba sk<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>ca o&#156;wiadczenie woli nie jest w stanie wskutek ciê¿kiej choroby oprzeæ siê wp<sup> <!-- -->3</sup>ywom innej osoby, w takim stopniu, ¿e uzasadnia to niewa¿no&#156;æ z<sup> <!-- -->3</sup>o¿onego przez ni<sup> <!-- -->1</sup> o&#156;wiadczenia (wyrok SN z 1.07.1974 r., III CRN 119/74, OSP 1976, nr 2, poz. 30).</p> <p>Z kolei mo¿liwo&#156;æ uchylenia siê od skutków prawnych z<sup> <!-- -->3</sup>o¿onego o&#156;wiadczenia woli mo¿liwa jest w przypadku b<sup> <!-- -->3</sup>êdu. Zgodnie bowiem z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84 k.c.</a> w razie b<sup> <!-- -->3</sup>êdu co do tre&#156;ci czynno&#156;ci prawnej mo¿na uchyliæ siê od skutków prawnych swego o&#156;wiadczenia woli. <span class="anon-block">J.</span>¿eli jednak o&#156;wiadczenie woli by<sup> <!-- -->3</sup>o z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one innej osobie, uchylenie siê od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy b<sup> <!-- -->31</sup>d zosta<sup> <!-- -->3</sup> wywo<sup> <!-- -->3</sup>any przez tê osobê, chocia¿by bez jej winy, albo gdy wiedzia<sup> <!-- -->3</sup>a ona o b<sup> <!-- -->3</sup>êdzie lub mog<sup> <!-- -->3</sup>a z <sup> <!-- -->3</sup>atwo&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> b<sup> <!-- -->31</sup>d zauwa¿yæ; ograniczenie to nie dotyczy czynno&#156;ci prawnej nieodp<sup> <!-- -->3</sup>atnej (§ 1). Mo¿na powo<sup> <!-- -->3</sup>ywaæ siê tylko na b<sup> <!-- -->31</sup>d uzasadniaj<sup> <!-- -->1</sup>cy przypuszczenie, ¿e gdyby sk<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>cy o&#156;wiadczenie woli nie dzia<sup> <!-- -->3</sup>a<sup> <!-- -->3</sup> pod wp<sup> <!-- -->3</sup>ywem b<sup> <!-- -->3</sup>êdu i ocenia<sup> <!-- -->3</sup> sprawê rozs<sup> <!-- -->1</sup>dnie, nie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿y<sup> <!-- -->3</sup>by o&#156;wiadczenia tej tre&#156;ci (b<sup> <!-- -->31</sup>d istotny) (§ 2).</p> <p>Co do formy i terminu o&#156;wiadczenia ustawodawca odsy<sup> <!-- -->3</sup>a do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88)">art. 88 k.c.</a> precyzuj<sup> <!-- -->1</sup>c, ¿e uchylenie siê od skutków prawnych o&#156;wiadczenia woli, które zosta<sup> <!-- -->3</sup>o z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one innej osobie pod wp<sup> <!-- -->3</sup>ywem b<sup> <!-- -->3</sup>êdu lub gro&#159;by, nastêpuje przez o&#156;wiadczenie z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one tej osobie na pi&#156;mie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88 § 1)">§ 1</a>). Uprawnienie do uchylenia siê wygasa: w razie b<sup> <!-- -->3</sup>êdu &#150; z up<sup> <!-- -->3</sup>ywem roku od jego wykrycia, a w razie gro&#159;by &#150; z up<sup> <!-- -->3</sup>ywem roku od chwili, kiedy stan obawy usta<sup> <!-- -->3</sup> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88 § 2)">§ 2</a>).</p> <p>Ju¿ tylko takie zestawienie zarzutów przez powoda <span class="anon-block"> (...)</span> daleko posuniêt<sup> <!-- -->1</sup> ostro¿no&#156;æ w ocenie, bowiem z praktyki orzeczniczej i zwyk<sup> <!-- -->3</sup>ych zasad do&#156;wiadczenia ¿yciowego wynika, ¿e w rzeczywisto&#156;ci przes<sup> <!-- -->3</sup>anki spe<sup> <!-- -->3</sup>niaj<sup> <!-- -->1</sup>ce wymogi zastosowania powy¿szych przepisów prawa materialnego nie mog<sup> <!-- -->1</sup> wystêpowaæ jednocze&#156;nie z tej przyczyny, ¿e co do zasady wzajemnie siê wykluczaj<sup> <!-- -->1</sup>. <span class="anon-block"> (...)</span> jest wszak dzia<sup> <!-- -->3</sup>anie obarczone wadliwym stanem &#156;wiadomo&#156;ci co do istoty dokonywanej czynno&#156;ci prawnej, co ze wzglêdów oczywistych pozostaje w ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej sprzeczno&#156;ci z dzia<sup> <!-- -->3</sup>aniem w warunkach braku mo¿liwo&#156;ci &#156;wiadomego podejmowania decyzji i wyra¿enia woli, spowodowanego &#150; wed<sup> <!-- -->3</sup>ug twierdzeñ powoda w sprawie &#150; stanem nietrze&#159;wo&#156;ci. <span class="anon-block"> (...)</span> jeszcze, odrêbnie zdefiniowan<sup> <!-- -->1</sup> w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a> wad<sup> <!-- -->1</sup> o&#156;wiadczenia woli, jest tzw. b<sup> <!-- -->31</sup>d kwalifikowany, to znaczy b<sup> <!-- -->31</sup>d wywo<sup> <!-- -->3</sup>any przez drug<sup> <!-- -->1</sup> stronê, wzglêdnie przez osobê trzeci<sup> <!-- -->1</sup>, za pomoc<sup> <!-- -->1</sup> podstêpu. <span class="anon-block">D.</span> trzeba, ¿e instrument prawny w postaci z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia drugiej stronie pisemnego o&#156;wiadczenia o uchyleniu siê od skutków wadliwego o&#156;wiadczenia woli odnosi siê jedynie do b<sup> <!-- -->3</sup>êdu &#150; zarówno zwyk<sup> <!-- -->3</sup>ego, jak i kwalifikowanego (wyrok SA w <span class="anon-block">G.</span> z 22.07.2015 r., I ACa 236/15, LEX nr 2023670).</p> <p> <span class="anon-block">N.</span> ulega<sup> <!-- -->3</sup>o w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci, ¿e w dacie zawarcia umowy pozwany od wielu lat pozostawa<sup> <!-- -->3</sup> obci<sup> <!-- -->1</sup>¿ony chorob<sup> <!-- -->1</sup> alkoholow<sup> <!-- -->1</sup>. Tolerancja alkoholu jako element adaptacji organizmu jest cech<sup> <!-- -->1</sup> osobnicz<sup> <!-- -->1</sup> zale¿n<sup> <!-- -->1</sup> od uwarunkowañ genetycznych i &#156;rodowiskowych. Osoby uzale¿nione od alkoholu w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;nie przy zwiêkszonej tolerancji na alkohol mog<sup> <!-- -->1</sup> szybciej wpadaæ w ten na<sup> <!-- -->3</sup>óg, wzglêdnie w toku uzale¿nienia ich tolerancja mo¿e zwiêkszaæ siê lub za<sup> <!-- -->3</sup>amywaæ (np. na skutek uszkodzenia w<sup> <!-- -->1</sup>troby) i ju¿ z tej przyczyny samo pozostawanie w stanie po spo¿yciu alkoholu lub nietrze&#159;wo&#156;ci nie automatyzuje stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 82)">art. 82 k.c.</a> </p> <p>Podobne wnioski wynikaj<sup> <!-- -->1</sup> z <span class="anon-block">opinii (...)</span> psychiatry, która poda<sup> <!-- -->3</sup>a, ¿e samo u¿ywanie alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych nie ma znaczenia dla oceny zdolno&#156;ci do czynno&#156;ci prawnych. Dopiero wyst<sup> <!-- -->1</sup>pienie zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych z nadu¿ywaniem alkoholu trwa<sup> <!-- -->3</sup>ych zaburzeñ psychicznych, tj. g<sup> <!-- -->3</sup>êbokiego otêpienia (w tym zespo<sup> <!-- -->3</sup>u <span class="anon-block">K.</span>) lub przewlek<sup> <!-- -->3</sup>ych psychoz urojeniowych powoduje stan, który nie pozwala na kierowanie swoim postêpowaniem ani na wa¿ne o&#156;wiadczenie woli. Nawet przebycie krótkotrwa<sup> <!-- -->3</sup>ych psychoz alkoholowych jak majaczenie czy halucynoza nie ma znaczenia dla sporz<sup> <!-- -->1</sup>dzonych dokumentów w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z faktem ograniczenia w czasie i remisji objawów. Zaburzenia osobowo&#156;ci i zachowania bêd<sup> <!-- -->1</sup>ce nastêpstwem przewlek<sup> <!-- -->3</sup>ego u¿ywania alkoholu nie wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup> zdolno&#156;ci do czynno&#156;ci prawnych. W przypadku pozwanego bieg<sup> <!-- -->3</sup>a nie dysponowa<sup> <!-- -->3</sup>a danymi, które pozwala<sup> <!-- -->3</sup>yby na wnioskowanie, ¿e wystêpowa<sup> <!-- -->3</sup>y u pozwanego upojenie o charakterze patologicznym, które mo¿e byæ wywo<sup> <!-- -->3</sup>ane nawet przez niewielk<sup> <!-- -->1</sup> ilo&#156;æ alkoholu. <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e pozwany doskonale relacjonowa<sup> <!-- -->3</sup> prawdopodobny dzieñ zawarcia umowy. <span class="anon-block">N.</span> mia<sup> <!-- -->3</sup> ¿adnych zaburzeñ pamiêci zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych z tym dniem i nie wydarzy<sup> <!-- -->3</sup>o siê nic nietypowego w jego zachowaniu. Brak by<sup> <!-- -->3</sup>o równie¿ informacji, które mog<sup> <!-- -->3</sup>y nasuwaæ podejrzenie, ¿e pozwany &#156;wiadomie lub nie&#156;wiadomie za¿ywa<sup> <!-- -->3</sup> leki lub substancje psychoaktywne, mog<sup> <!-- -->1</sup>ce powodowaæ stan wy<sup> <!-- -->31</sup>czenia jego &#156;wiadomo&#156;ci. Dlatego nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e pozwany w dacie zawarcia umowy nie by<sup> <!-- -->3</sup> w stanie wy<sup> <!-- -->31</sup>czaj<sup> <!-- -->1</sup>cym &#156;wiadome z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie o&#156;wiadczenia woli i &#156;wiadome podjêcie decyzji, mimo tego, ¿e cierpia<sup> <!-- -->3</sup> na zespó<sup> <!-- -->3</sup> zale¿no&#156;ci alkoholowej.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> tak¿e, ¿e o ile pozwany ewidentnie zosta<sup> <!-- -->3</sup> nak<sup> <!-- -->3</sup>oniony przez osoby trzecie do zawarcia umowy, nie mniej nawet ocena jego zachowania jako b<sup> <!-- -->3</sup>êdu wywo<sup> <!-- -->3</sup>anego przez osoby trzecie nie mia<sup> <!-- -->3</sup>a znaczenia dla wa¿no&#156;ci czynno&#156;ci prawnej. <span class="anon-block">J.</span>¿eli bowiem pozwany po 5 latach od zawarcia umowy w sposób spójny, logiczny i niesprzeczny relacjonowa<sup> <!-- -->3</sup> przebieg wydarzeñ zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych z zawarcie umowy, to niew<sup> <!-- -->1</sup>tpliwie nie mo¿na by<sup> <!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e po kilku dniach, miesi<sup> <!-- -->1</sup>cach czy nawet latach nie pamiêta<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e takie zdarzenie mia<sup> <!-- -->3</sup>o miejsce. <span class="anon-block"> (...)</span>¿onego o&#156;wiadczenia woli o uchyleniu siê od skutków prawnych, roczny termin, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 2)">art. 88 § 2 k.c.</a> ju¿ up<sup> <!-- -->3</sup>yn<sup> <!-- -->13</sup>. <span class="anon-block">N.</span> mniej od b<sup> <!-- -->3</sup>êdu odró¿niæ nale¿y niedbalstwo polegaj<sup> <!-- -->1</sup>ce na nieprzeczytaniu tre&#156;ci podpisywanych dokumentów, co zdarza siê w obrocie prawnym równie¿ osobom trze&#159;wym. Innymi s<sup> <!-- -->3</sup>owy, zasadniczo dla oceny prawnej nie ma znaczenia, czy pozwany przeczyta<sup> <!-- -->3</sup> tre&#156;æ dokumentów, które podpisuje, ale to czy móg<sup> <!-- -->3</sup> siê z nimi zapoznaæ.</p> <p>W kolejnym zarzucie pozwany podniós<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e wbrew zapisom umownym nie otrzyma<sup> <!-- -->3</sup> kwoty 27.000 z<sup> <!-- -->3</sup>, które przeznaczone by<sup> <!-- -->3</sup>y na cele konsumpcyjne.</p> <p>Zgodnie z zasadami procesu cywilnego ciê¿ar dowodu spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). <span class="anon-block">J.</span> istota sprowadza siê do ryzyka poniesienia przez stronê ujemnych konsekwencji braku wywi<sup> <!-- -->1</sup>zania siê z powinno&#156;ci przedstawienia dowodów. Skutkiem braku wykazania przez stronê prawdziwo&#156;ci twierdzeñ o faktach istotnych dla sprawy jest tylko to, ¿e twierdzenia takie zasadniczo nie bêd<sup> <!-- -->1</sup> mog<sup> <!-- -->3</sup>y le¿eæ u podstaw s<sup> <!-- -->1</sup>dowego rozstrzygniêcia. Strona, która nie udowodni przytoczonych twierdzeñ, utraci korzy&#156;ci, jakie uzyska<sup> <!-- -->3</sup>aby aktywnym dzia<sup> <!-- -->3</sup>aniem. <span class="anon-block"> (...)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> okre&#156;la regu<sup> <!-- -->3</sup>y dowodzenia, tj. przedmiot dowodu oraz osobê, na której spoczywa ciê¿ar udowodnienia faktów maj<sup> <!-- -->1</sup>cych istotne znaczenie dla rozstrzygniêcia, przy czym s<sup> <!-- -->1</sup>d nie ma obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku d<sup> <!-- -->1</sup>¿enia do wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczno&#156;ci sprawy oraz nie jest zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany do zarz<sup> <!-- -->1</sup>dzania dochodzenia w celu uzupe<sup> <!-- -->3</sup>nienia lub wyja&#156;nienia twierdzeñ stron i wykrycia &#156;rodków dowodowych pozwalaj<sup> <!-- -->1</sup>cych na ich udowodnienie. <span class="anon-block">N.</span> ma te¿ obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku przeprowadzenia z urzêdu dowodów zmierzaj<sup> <!-- -->1</sup>cych do wyja&#156;nienia okoliczno&#156;ci istotnych dla rozstrzygniêcia sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>), szczególnie gdy obie strony s<sup> <!-- -->1</sup> reprezentowane przez fachowych pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocników, którym <span class="anon-block"> (...)</span>&#156;li<sup> <!-- -->3</sup> terminy na z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie wszystkich twierdzeñ i dowodów pod rygorem utraty prawa powo<sup> <!-- -->3</sup>ywania ich w toku dalszego postêpowania. <span class="anon-block"> (...)</span> przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciê¿ar udowodnienia faktów maj<sup> <!-- -->1</sup>cych dla rozstrzygniêcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (wyrok SA w <span class="anon-block"> (...)</span> z 28.11.2019 r., I AGa 50/19, LEX nr 2944289). <span class="anon-block"> (...)</span> nie d<sup> <!-- -->1</sup>¿y do ustalenia prawdy materialnej, <span class="anon-block"> (...)</span> z urzêdu w zakresie wskazanym w przepisach, a podstaw<sup> <!-- -->1</sup> procesu cywilnego jest jego kontradyktoryjno&#156;æ. Kluczowe dla rozstrzygniêcia fakty nie mog<sup> <!-- -->1</sup> opieraæ siê wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie na go<sup> <!-- -->3</sup>os<sup> <!-- -->3</sup>ownych twierdzeniach strony i jej przekonaniu, które nie znajduje oparcia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Istotne dla rozstrzygniêcia okoliczno&#156;ci musz<sup> <!-- -->1</sup> zostaæ udowodnione (wyrok SA w £odzi z 20.11.2019 r., III AUa 22/19, LEX nr 2764307).</p> <p>Zaprzeczenie okoliczno&#156;ciom dokonane przez stronê procesow<sup> <!-- -->1</sup> wywo<sup> <!-- -->3</sup>uje ten skutek, ¿e istotne dla rozstrzygniêcia sprawy fakty staj<sup> <!-- -->1</sup> siê sporne i musz<sup> <!-- -->1</sup> byæ udowodnione. W razie ich nieudowodnienia <span class="anon-block"> (...)</span> oceni je na niekorzy&#156;æ strony, na której spoczywa<sup> <!-- -->3</sup> ciê¿ar dowodu, chyba ¿e mia<sup> <!-- -->3</sup> mo¿no&#156;æ przekonaæ siê o prawdziwo&#156;ci tych twierdzeñ na innej podstawie.</p> <p>Strona powodowa nie zdo<sup> <!-- -->3</sup>a<sup> <!-- -->3</sup>a wykazaæ, aby pozwany otrzyma<sup> <!-- -->3</sup> kwotê 27.000 z<sup> <!-- -->3</sup> w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z zawart<sup> <!-- -->1</sup> umow<sup> <!-- -->1</sup> kredytu. Na marginesie dodaæ nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o, ¿<span class="anon-block"> (...)</span> powoda do z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia wszelkiej dokumentacji zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanej z zawart<sup> <!-- -->1</sup> umow<sup> <!-- -->1</sup>. Z tre&#156;ci <span class="anon-block">umowy (...)</span>, ¿e powy¿sza kwota mog<sup> <!-- -->3</sup>a zostaæ wyp<sup> <!-- -->3</sup>acona czekiem <span class="anon-block">G.</span> w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. lub <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> te¿ dyspozycjê podpisa<sup> <!-- -->3</sup> pozwany. W zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z tym pozwany &#150; zgodnie z umow<sup> <!-- -->1</sup> &#150; winien otrzymaæ od po&#156;rednika finansowego spersonalizowany formularz wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty upowa¿niaj<sup> <!-- -->1</sup>cy pozwanego do wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu, zgodnie ze z<sup> <!-- -->3</sup>o¿on<sup> <!-- -->1</sup> dyspozycj<sup> <!-- -->1</sup> wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu &#150; pod warunkiem, ¿e po&#156;rednik kredytowy przy zawieraniu umowy kredytu udostêpnia w ramach &#156;wiadczonych us<sup> <!-- -->3</sup>ug tak<sup> <!-- -->1</sup> mo¿liwo&#156;æ wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu, o czym pozwany mia<sup> <!-- -->3</sup> zostaæ poinformowany przed zawarciem umowy kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> kredytu w trybie p<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci <span class="anon-block">G.</span> mia<sup> <!-- -->3</sup>a zostaæ udostêpniona pozwanemu nie pó&#159;niej ni¿ w terminie do 5 dni roboczych od dnia zawarcia umowy kredytu oraz z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia dyspozycji wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu.</p> <p>W tym miejscu nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o wyja&#156;niæ, ¿e czek <span class="anon-block">G.</span> jest form<sup> <!-- -->1</sup> p<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci gotówkowej, nie wymagaj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> posiadania rachunku bankowego. W przypadku przyjêcia takiej formy wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu kredytodawca wrêcza kredytobiorcy czek <span class="anon-block">G.</span> i na jego podstawie oraz przy wylegitymowaniu siê dowodem osobistym, kredytobiorca mo¿e otrzymaæ kwotê kredytu w placówce Poczty Polskiej S.A. lub <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> </p> <p>Tymczasem dowodu przekazania czeku ani te¿ potwierdzenia realizacji tej p<sup> <!-- -->3</sup>atno&#156;ci na pró¿no szukaæ w aktach sprawy. <span class="anon-block">O.</span>&#159;æ mo¿na jedynie informacjê (nie dokument w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 7)">art. 7 Prawa bankowego</a>), ¿e kwota kredytu w wysoko&#156;ci 27.000 z<sup> <!-- -->3</sup> wyp<sup> <!-- -->3</sup>acona zosta<sup> <!-- -->3</sup>a na rachunek bankowy numer <span class="anon-block"> (...)</span>, z tym, ¿e ewidentnie jest to rachunek <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> s<sup> <!-- -->3</sup>u¿<sup> <!-- -->1</sup>cy do realizacji czeku <span class="anon-block">G.</span>. &#140;wiadczy o tym przede wszystkim identyfikator tego banku &#132;1320&#148; oraz fakt, ¿e wyp<sup> <!-- -->3</sup>ata kredytu &#150; zgodnie z dyspozycj<sup> <!-- -->1</sup> &#150; nie mia<sup> <!-- -->3</sup>a nast<sup> <!-- -->1</sup>piæ na rachunek bankowy. Z powy¿szych powodów, jak równie¿ wobec faktu, ¿e rachunek ten nie by<sup> <!-- -->3</sup> wskazany jako ten, na który nale¿y dokonaæ wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty &#156;rodków, brak by<sup> <!-- -->3</sup>o podstaw do uznania tego rachunku za nale¿<sup> <!-- -->1</sup>cy dla pozwanego. <span class="anon-block">J.</span>¿eli by<sup> <!-- -->3</sup>o inaczej fakty te winien udowodniæ powód.</p> <p> <span class="anon-block">P.</span>¿sze potwierdza jedynie zeznania pozwanego, ¿e nigdy nie otrzyma<sup> <!-- -->3</sup> kwoty kredytu w kwocie 27.000 z<sup> <!-- -->3</sup>. <span class="anon-block">N.</span> mo¿e byæ nawet mowy o tym, ¿e kwota ta wyp<sup> <!-- -->3</sup>acona zosta<sup> <!-- -->3</sup>a do r<sup> <!-- -->1</sup>k pozwanego, a nastêpnie przekaza<sup> <!-- -->3</sup> je osobom trzecim, które nak<sup> <!-- -->3</sup>oni<sup> <!-- -->3</sup>y go do zawarcia umowy.</p> <p>Skoro pozwany nie otrzyma<sup> <!-- -->3</sup> powy¿szej kwoty, nie mo¿e byæ mowy o obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku zwrotu tej kwoty powodowi. Ju¿ z tego powodu nie mo¿e byæ mowy o obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez pozwanego kosztów zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych z udzieleniem kredytu, tj. prowizji oraz wynagrodzenia po&#156;rednika kredytowego, skoro do wykonania umowy nie dosz<sup> <!-- -->3</sup>o. Ju¿ z tej przyczyny powództwo zas<sup> <!-- -->3</sup>ugiwa<sup> <!-- -->3</sup>o na oddalenie.</p> <p> <span class="anon-block">N.</span>¿nie od powy¿szego oceniæ nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o skuteczno&#156;æ z<sup> <!-- -->3</sup>o¿onego o&#156;wiadczenia o wypowiedzeniu umowy.</p> <p>Zgodnie z art. 75c ust. 1, je¿eli kredytobiorca opó&#159;nia siê ze sp<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup> zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania sp<sup> <!-- -->3</sup>aty, wyznaczaj<sup> <!-- -->1</sup>c termin nie krótszy ni¿ 14 dni roboczych. <span class="anon-block">U.</span> 2 powo<sup> <!-- -->3</sup>anego przepisu stanowi, ¿e w wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcê o mo¿liwo&#156;ci z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzacjê zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia. Zgodnie z ust. 3 tego¿ przepisu, bank powinien, na wniosek kredytobiorcy, umo¿liwiæ restrukturyzacjê zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia poprzez zmianê okre&#156;lonych w umowie warunków lub terminów sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu, je¿eli jest uzasadniona dokonan<sup> <!-- -->1</sup> przez bank ocen<sup> <!-- -->1</sup> sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy. Restrukturyzacja, o której mowa w ust. 1, dokonywana jest na warunkach uzgodnionych przez bank i kredytobiorcê (ust. 4). W my&#156;l ust. 5 bank, w przypadku odrzucenia wniosku kredytobiorcy o restrukturyzacjê zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia, przekazuje kredytobiorcy, bez zbêdnej zw<sup> <!-- -->3</sup>oki, szczegó<sup> <!-- -->3</sup>owe wyja&#156;nienia, w formie pisemnej, dotycz<sup> <!-- -->1</sup>ce przyczyny odrzucenia wniosku o restrukturyzacjê. Analogiczne postanowienia umowne ujête zosta<sup> <!-- -->3</sup>y w umowie kredytowej (pkt 5.6-5.9).</p> <p>W okoliczno&#156;ciach niniejszej sprawy <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e tryb wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>cy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c ustawy Prawo bankowe</a> nie zosta<sup> <!-- -->3</sup> zachowany przez powoda. Z przed<sup> <!-- -->3</sup>o¿onych przez powoda dokumentów nie wynika<sup> <!-- -->3</sup>o, aby powód przed wypowiedzeniem umowy kredytowej, wzywa<sup> <!-- -->3</sup> pozwanego do dokonania sp<sup> <!-- -->3</sup>aty w terminie 14 dni roboczych, a tak¿e aby poinformowa<sup> <!-- -->3</sup> go o mo¿liwo&#156;ci z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia wniosku o restrukturyzacjê zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia. Na marginesie warto zauwa¿yæ, ¿e brak by<sup> <!-- -->3</sup>o nawet podstaw do ustalenia daty wymagalno&#156;ci roszczenia, gdyby wypowiedzenie, kierowane de facto na nieprawid<sup> <!-- -->3</sup>owy adres pozwanego, mog<sup> <!-- -->3</sup>o byæ skuteczne &#150; brak mo¿liwo&#156;ci ustalenia daty, w której pozwany móg<sup> <!-- -->3</sup> zapoznaæ siê z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> o&#156;wiadczenia o wypowiedzeniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 k.c.</a>).</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿sze, z<sup> <!-- -->3</sup>o¿one o&#156;wiadczenie o wypowiedzeniu jako przedwczesne okaza<sup> <!-- -->3</sup>o siê bezskuteczne. Jak wskaza<sup> <!-- -->3</sup> bowiem <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w wyroku z dnia 18 czerwca 2021 roku w sprawie IV CSKP 92/21 (OSNC 2022/1/9) w odniesieniu do opisanej procedury: &#132;Kategoryczne brzmienie tego przepisu nie pozostawia w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci co do tego, ¿e nak<sup> <!-- -->3</sup>ada on na banki obowi<sup> <!-- -->1</sup>zki polegaj<sup> <!-- -->1</sup>ce na wezwaniu kredytobiorcy, gdy ten opó&#159;nia siê ze sp<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup> zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania, do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty i wyznaczeniu mu terminu nie krótszego ni¿ 14 dni roboczych wraz z pouczeniem o mo¿liwo&#156;ci z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia w terminie 14 dni roboczych wniosku o restrukturyzacjê zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia. Innym natomiast zagadnieniem jest to, czy ostatecznie w ramach procedury restrukturyzacyjnej zostanie zawarte porozumienie pomiêdzy bankiem a kredytobiorc<sup> <!-- -->1</sup>. Wspomniany ju¿ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 12)">art. 12</a> noweli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a> na okre&#156;lenie charakteru prawnego regulacji zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c prawa bankowego</a> pos<sup> <!-- -->3</sup>uguje siê okre&#156;leniem wymogu jego stosowania przez banki, a zatem je&#156;li bank nie zastosuje w swej dzia<sup> <!-- -->3</sup>alno&#156;ci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 75 c)">art. 75c prawa bankowego</a>, to bez znaczenia prawnego pozostaje kwestia wykazania przez kredytobiorcê w<sup> <!-- -->3</sup>asnej woli i inicjatywy w restrukturyzacji zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, ¿e inicjatywa w uruchomieniu tej procedury spoczywa na banku a nie kredytobiorcy. Celem i istot<sup> <!-- -->1</sup> tej regulacji jest zapewnienie kredytobiorcy uprawnienia do dalszego kontynuowania umowy kredytu, mimo problemów ze sp<sup> <!-- -->3</sup>at<sup> <!-- -->1</sup> rat kredytowych, przez umo¿liwienie restrukturyzacji powsta<sup> <!-- -->3</sup>ego zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿enia i modyfikacji stosunku prawnego na przysz<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;æ.&#148;</p> <p>Równie¿ z tego powodu powództwo nie zas<sup> <!-- -->3</sup>ugiwa<sup> <!-- -->3</sup>o na uwzglêdnienie.</p> <p>W dalszej kolejno&#156;ci nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o zwróciæ uwagê na niedozwolone zapisy umowne zawarte w spornej umowie. <span class="anon-block"> (...)</span>¿y<sup> <!-- -->3</sup> bowiem, ¿e ocena zasadno&#156;ci powództwa w &#156;wietle przepisów prawa materialnego jest uprawnieniem i jednocze&#156;nie obowi<sup> <!-- -->1</sup>zkiem s<sup> <!-- -->1</sup>du niezale¿nie od postawy procesowej strony pozwanej (nie zg<sup> <!-- -->3</sup>oszenie twierdzeñ i zarzutów, wzglêdnie spó&#159;nione z<sup> <!-- -->3</sup>o¿enie ich &#150; jak w niniejszym przypadku z naruszeniem maj<sup> <!-- -->1</sup>cego zastosowanie w sprawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 503;art. 503 § 1)">art. 503 § 1 in fine k.p.c.</a>,). <span class="anon-block">N.</span> mo¿na przy tym zapominaæ, ¿e przepisy o niedozwolonych postanowieniach umownych zosta<sup> <!-- -->3</sup>y wprowadzone do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> w ramach implementacji dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Kompetencja s<sup> <!-- -->1</sup>du do zbadania z urzêdu tego, czy klauzula w umowie jest postanowieniem nieuczciwym, stanowi w tej sytuacji zarówno &#156;rodek do realizacji celu okre&#156;lonego w art. 6 dyrektywy 93/13/EWG, to znaczy uniemo¿liwienia zwi<sup> <!-- -->1</sup>zania konsumenta nieuczciwym postanowieniem, jak i do przyczynienia siê do osi<sup> <!-- -->1</sup>gniêcia celu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 7)">art. 7</a> tej dyrektywy, poniewa¿ przeprowadzenie przez s<sup> <!-- -->1</sup>d z urzêdu takiej oceny mo¿e dzia<sup> <!-- -->3</sup>aæ jako czynnik odstraszaj<sup> <!-- -->1</sup>cy oraz przyczyniæ siê do zapobiegania nieuczciwym warunkom w umowach zawieranych pomiêdzy konsumentami a sprzedawcami lub dostawcami (por. m.in. wyrok Trybuna<sup> <!-- -->3</sup>u <span class="anon-block">S.</span>&#156;ci z dnia 21 listopada 2002 roku, C-473/00; wyrok Trybuna<sup> <!-- -->3</sup>u <span class="anon-block">S.</span>&#156;ci z dnia 27 czerwca 2000 r, C-240/98).</p> <p>Zgodnie z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 1)">art. 3851 § 1 k.c.</a> postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wi<sup> <!-- -->1</sup>¿<sup> <!-- -->1</sup> go, je¿eli kszta<sup> <!-- -->3</sup>tuj<sup> <!-- -->1</sup> jego prawa i obowi<sup> <!-- -->1</sup>zki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, ra¿<sup> <!-- -->1</sup>co naruszaj<sup> <!-- -->1</sup>c jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). <span class="anon-block">N.</span> dotyczy to postanowieñ okre&#156;laj<sup> <!-- -->1</sup>cych g<sup> <!-- -->3</sup>ówne &#156;wiadczenia stron, w tym cenê lub wynagrodzenie, je¿eli zosta<sup> <!-- -->3</sup>y sformu<sup> <!-- -->3</sup>owane w sposób jednoznaczny. W my&#156;l <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 3)">art. 3851 § 3 k.c.</a> nieuzgodnione indywidualnie s<sup> <!-- -->1</sup> te postanowienia umowy, na których tre&#156;æ konsument nie mia<sup> <!-- -->3</sup> rzeczywistego wp<sup> <!-- -->3</sup>ywu. W szczególno&#156;ci odnosi siê to do postanowieñ umowy przejêtych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Z kolei wedle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3852)">art. 3852 k.c.</a> oceny zgodno&#156;ci postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje siê wed<sup> <!-- -->3</sup>ug stanu z chwili zawarcia umowy, bior<sup> <!-- -->1</sup>c pod uwagê jej tre&#156;æ, okoliczno&#156;ci zawarcia oraz uwzglêdniaj<sup> <!-- -->1</sup>c <span class="anon-block">umowy (...)</span> w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z umow<sup> <!-- -->1</sup> obejmuj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> postanowienie bêd<sup> <!-- -->1</sup>ce przedmiotem oceny. W my&#156;l <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 3)">art. 3851 § 3 k.c.</a> nieuzgodnione indywidualnie s<sup> <!-- -->1</sup> te postanowienia umowy, na których tre&#156;æ konsument nie mia<sup> <!-- -->3</sup> rzeczywistego wp<sup> <!-- -->3</sup>ywu. W szczególno&#156;ci odnosi siê to do postanowieñ umowy przejêtych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. <span class="anon-block">P.</span>&#156;liæ przy tym nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o, ¿e zgodnie z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851;art. 3851 § 4)">art. 3851 § 4 k.c.</a> ciê¿ar dowodu, ¿e postanowienie zosta<sup> <!-- -->3</sup>o uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto siê na to powo<sup> <!-- -->3</sup>uje, a wiêc w niniejszej sprawie na stronie pozwanej.</p> <p> <span class="anon-block">O.</span>&#156;nie wynagrodzenia prowizyjnego w kwocie 12.737,60 z<sup> <!-- -->3</sup>, powód nie wskaza<sup> <!-- -->3</sup>, z czego wynika tak znaczny koszt prowizji. Podobnie zupe<sup> <!-- -->3</sup>ne oderwane od obrotu rynkowego by<sup> <!-- -->3</sup>o wynagrodzenie po&#156;rednika finansowego ustalone na kwotê 6.750,00 z<sup> <!-- -->3</sup>, a wiêc niemal 1/3 kwoty wyp<sup> <!-- -->3</sup>aconej. Na podstawie zaoferowanych dowodów nie mo¿na by<sup> <!-- -->3</sup>o w ¿aden sposób ustaliæ, za jakie szczególne czynno&#156;ci powód zastrzeg<sup> <!-- -->3</sup> dla siebie oraz po&#156;rednika tak znaczne wynagrodzenie (<sup> <!-- -->31</sup>cznie ponad po<sup> <!-- -->3</sup>owy wyp<sup> <!-- -->3</sup>aconej kwoty &#150; 27.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup>). <span class="anon-block">Z.</span>¿enie tak wysokiego wynagrodzenia (zarówno banku jak i po&#156;rednika) bez odniesienia do konkretnych, faktycznie poniesionych kosztów nie mo¿e zostaæ uznane za postêpowanie uczciwe i zgodne z dobrymi obyczajami. Wysoko&#156;æ tych kosztów nie mo¿e byæ kszta<sup> <!-- -->3</sup>towana dowolnie i w oderwaniu od kosztów faktycznie ponoszonych w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z realizacj<sup> <!-- -->1</sup> konkretnej umowy. Jak wskaza<sup> <!-- -->3</sup> <span class="anon-block"> (...)</span> w wyroku z dnia 16 lipca 2020 roku w sprawach po<sup> <!-- -->31</sup>czonych C-224/19 i C-259/19 (Dz.UE 2020/C 297/19) artyku<sup> <!-- -->3</sup> 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e warunek zawartej miêdzy konsumentem a instytucj<sup> <!-- -->1</sup> finansow<sup> <!-- -->1</sup> umowy kredytu nak<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>cy na konsumenta obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek zap<sup> <!-- -->3</sup>aty prowizji za udzielenie kredytu mo¿e stwarzaæ na niekorzy&#156;æ konsumenta, w sprzeczno&#156;ci z wymogiem dobrej wiary, znacz<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> nierównowagê wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>cych z umowy praw i obowi<sup> <!-- -->1</sup>zków jej stron w sytuacji, gdy instytucja finansowa nie wyka¿e, ¿e wspomniana prowizja odpowiada rzeczywi&#156;cie wykonanym przez ni<sup> <!-- -->1</sup> us<sup> <!-- -->3</sup>ugom i poniesionym kosztom, czego ustalenie nale¿y do s<sup> <!-- -->1</sup>du odsy<sup> <!-- -->3</sup>aj<sup> <!-- -->1</sup>cego.</p> <p>W toku niniejszego postêpowania powód (bank) nie wyja&#156;ni<sup> <!-- -->3</sup> (mimo, ¿e jest stron<sup> <!-- -->1</sup> wielu podobnych procesów), jakie konkretne czynno&#156;ci zwi<sup> <!-- -->1</sup>zane z obs<sup> <!-- -->3</sup>ug<sup> <!-- -->1</sup> przedmiotowej <span class="anon-block">umowy (...)</span> siê z tak znacznymi kosztami. W tym stanie rzeczy nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o uznaæ, ¿e skoro powód nie udowodni<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e tak znaczne koszty faktycznie zosta<sup> <!-- -->3</sup>y przez niego poniesione (wzglêdnie po&#156;rednika) w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z wykonaniem umowy czy za konkretne &#156;wiadczenia dodatkowe spe<sup> <!-- -->3</sup>nione na rzecz konsumenta, to brak podstaw do uwzglêdnienia pozaodsetkowych kosztów kredytu w ra¿<sup> <!-- -->1</sup>co wygórowanej wysoko&#156;ci.</p> <p> <span class="anon-block">Z.</span>¿enie przez ustawodawcê pozaodsetkowych kosztów kredytu nie oznacza, ¿e powodowi przys<sup> <!-- -->3</sup>ugiwa<sup> <!-- -->3</sup>o w ka¿dym przypadku uprawnienie do naliczania zawy¿onych kosztów a¿ do wysoko&#156;ci kosztów maksymalnych i stosowania przy umowach wzorców umownych kszta<sup> <!-- -->3</sup>tuj<sup> <!-- -->1</sup>cych wzajemne prawa i obowi<sup> <!-- -->1</sup>zki stron w sposób niezgodny z zasadami wspó<sup> <!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznego. Zamieszczony w ustawie matematyczny wzór nie mo¿e stanowiæ podstawy i sposobu obej&#156;cia przepisów o odsetkach maksymalnych przez dodawanie do kwot nieuzasadnionych kosztów i nie mo¿e korzystaæ z ochrony prawnej. Nawet je¿eli koszty te <sup> <!-- -->31</sup>cznie nie przekraczaj<sup> <!-- -->1</sup> progu ustawowego (przewidzianego w art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim), to w danym przypadku s<sup> <!-- -->1</sup> <sup> <!-- -->31</sup>cznie ra¿<sup> <!-- -->1</sup>co zbyt wysokie, a nie ma ¿adnych dowodów, aby problematyka decydowania o przyznaniu pozwanemu tego konkretnego kredytu by<sup> <!-- -->3</sup>a z<sup> <!-- -->3</sup>o¿ona, skomplikowana, pracoch<sup> <!-- -->3</sup>onna, uzasadniaj<sup> <!-- -->1</sup>c tak znaczn<sup> <!-- -->1</sup> korzy&#156;æ maj<sup> <!-- -->1</sup>tkow<sup> <!-- -->1</sup> po stronie kredytodawcy. Tak naprawdê by<sup> <!-- -->3</sup>o wrêcz przeciwnie, gdy¿ ocena zdolno&#156;ci kredytowej nie zosta<sup> <!-- -->3</sup>a w ogóle dokonana.</p> <p>Nadto powód nie posiada<sup> <!-- -->3</sup> uprawnienia do pobierania odsetek od skredytowanych kosztów po¿yczki, a wiêc od kwoty 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup>, a jedynie od kwoty ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu, tj. kwoty, która mia<sup> <!-- -->3</sup>a zostaæ wyp<sup> <!-- -->3</sup>acona pozwanego (27.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup>).</p> <p> <span class="anon-block">W.</span>&#156;niaj<sup> <!-- -->1</sup>c problematykê konieczne by<sup> <!-- -->3</sup>o odwo<sup> <!-- -->3</sup>anie siê do definicji podstawowych pojêæ zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych z kredytem konsumenckim zawartych w ustawie o kredycie konsumenckim. Zgodnie z art. 5 pkt 7 tej ustawy o kredycie konsumenckim (obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> w dniu zawarcia umowy) ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu stanowi sumê wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Dopiero ustaw<sup> <!-- -->1</sup> o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad po&#156;rednikami kredytu hipotecznego i agentami z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 819 zm.) &#150; obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> od dnia 22 lipca 2017 roku &#150; doprecyzowan<sup> <!-- -->1</sup> powy¿sz<sup> <!-- -->1</sup> definicjê wskazuj<sup> <!-- -->1</sup>c, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup> <!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup> <!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt.</p> <p>Natomiast art. 85 ust. 2 ustawy wprowadzaj<sup> <!-- -->1</sup>cej nakazywa<sup> <!-- -->3</sup>, aby do umów o kredyt hipoteczny oraz umów o kredyt konsumencki, zawartych przed dniem wej&#156;cia w ¿ycie ustawy, stosowaæ przepisy dotychczasowe.</p> <p>Punktem wyj&#156;cia dla wyk<sup> <!-- -->3</sup>adni pojêcia &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148; &#150; tak w stanie na dzieñ zawarcia umowy jak i obecnie jest odwo<sup> <!-- -->3</sup>anie siê do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj<sup> <!-- -->1</sup>cej dyrektywê Rady 87/102/EWG. W orzeczeniu <span class="anon-block">T. S.</span>&#156;ci Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 roku przypomniano, ¿e &#132;w art. 3 lit. h) dyrektywy pojêcie &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez konsumenta&#148; zdefiniowane zosta<sup> <!-- -->3</sup>o jako &#132;suma ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu i ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta&#148;. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy <span class="anon-block"> (...)</span> nie obejmuje ¿adnych kwot, których przeznaczeniem jest wywi<sup> <!-- -->1</sup>zanie siê ze zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zañ podjêtych w ramach odno&#156;nej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, op<sup> <!-- -->3</sup>ata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponie&#156;æ konsument.&#148; W wyniku szerszych rozwa¿<span class="anon-block"> (...)</span> na stanowisku, ¿e &#132;art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy <span class="anon-block"> (...)</span>, a tak¿e pkt I za<sup> <!-- -->31</sup>cznika I do rzeczonej dyrektywy nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu i kwota wyp<sup> <!-- -->3</sup>at okre&#156;laj<sup> <!-- -->1</sup> ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;æ kwot udostêpnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powi<sup> <!-- -->1</sup>zane przez kredytodawcê z pokryciem kosztów zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanych przez kredytodawcê z udzieleniem odno&#156;nego kredytu, które to kwoty nie s<sup> <!-- -->1</sup> w rzeczywisto&#156;ci wyp<sup> <!-- -->3</sup>acane konsumentowi&#148;. Na pogl<sup> <!-- -->1</sup>d ten powo<sup> <!-- -->3</sup>a<sup> <!-- -->3</sup> siê równie¿ <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2019 roku w sprawie o sygn. akt I NSK 9/18 (LEX nr 2643248) i nie mia<sup> <!-- -->3</sup> w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci, ¿e &#132;w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne prezentowanie tej samej kwoty (np. op<sup> <!-- -->3</sup>aty przygotowawczej, prowizji, itp.) zarówno w ramach ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu, jak i w kosztach kredytu. I to nawet wówczas, gdy sk<sup> <!-- -->3</sup>adniki kosztów kredytu s<sup> <!-- -->1</sup> kredytowane przez kredytodawcê. Za tak<sup> <!-- -->1</sup> tez<sup> <!-- -->1</sup> przemawia wyra&#159;na tre&#156;æ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> (&#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich &#156;rodków pieniê¿nych nieobejmuj<sup> <!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu...&#148;)&#148;. Szczególnie wa¿kie jest stwierdzenie <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szego: &#132;Mimo braku wyra&#159;nego wy<sup> <!-- -->31</sup>czenia w poprzedniej tre&#156;ci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> &#132;kredytowanych kosztów kredytu&#148; nie oznacza<sup> <!-- -->3</sup>o to, ¿e w poprzednim stanie prawnym praktyka powoda by<sup> <!-- -->3</sup>a dopuszczalna. Innymi s<sup> <!-- -->3</sup>owy, równie¿ na tle poprzedniego brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> koszty zwi<sup> <!-- -->1</sup>zane z udzieleniem kredytu nie mog<sup> <!-- -->3</sup>y stanowiæ czê&#156;ci &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148;, nawet wówczas, gdy kredytodawca udzieli<sup> <!-- -->3</sup> kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. W konsekwencji, &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu&#148; obejmuje jedynie tê kwotê, która zosta<sup> <!-- -->3</sup>a faktycznie oddana do swobodnej dyspozycji konsumenta&#148;. Na tle powy¿szych rozwa¿añ zmianê definicji ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu na gruncie niniejszej sprawy nale¿y traktowaæ jako doprecyzowanie pojêcia. <span class="anon-block"> (...)</span> dokonana przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy nie pozostawia w tym zakresie w<sup> <!-- -->1</sup>tpliwo&#156;ci.</p> <p>Jak rozwin<sup> <!-- -->13</sup> <span class="anon-block">S. O.</span> w <span class="anon-block">G.</span> w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 lutego 2019 roku w sprawie III Ca 1426/18 (LEX nr 2670119): &#132;Dodatkowo zaznaczyæ nale¿y, ¿e argumentacja powódki dotycz<sup> <!-- -->1</sup>ca naruszenia art. 5 ust. 7 ustawy o kredycie konsumenckim nie zas<sup> <!-- -->3</sup>uguje na aprobatê, bowiem mimo, i¿ w brzmieniu ustawy obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cym w dniu zawarcia umowy definicja ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu nie zawiera<sup> <!-- -->3</sup>a wyra&#159;nego stwierdzenia, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu nie obejmuje kredytowanych kosztów kredytu, to wniosek taki wynika<sup> <!-- -->3</sup> z analizy tre&#156;ci ca<sup> <!-- -->3</sup>ego tego przepisu; ustêp 8) bowiem stanowi<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez konsumenta to suma ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitego kosztu kredytu i ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu, a zgodnie z ust. 6 lit. a) ca<sup> <!-- -->3</sup>kowity koszt kredytu to wszelkie koszty, które konsument jest zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany ponie&#156;æ w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z umow<sup> <!-- -->1</sup> o kredyt, w szczególno&#156;ci odsetki, op<sup> <!-- -->3</sup>aty, prowizje, podatki i mar¿e je¿eli s<sup> <!-- -->1</sup> znane kredytodawcy. Skoro wiêc prowizja by<sup> <!-- -->3</sup>a kosztem kredytu, to nie mo¿na jej uznaæ na gruncie obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cych wówczas przepisów jednocze&#156;nie za kwotê kredytu. <span class="anon-block">Z.</span>&#156;æ takiego wniosku znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniaj<sup> <!-- -->1</sup>cej ustawê o kredycie konsumenckim, która wesz<sup> <!-- -->3</sup>a w ¿ycie 22 lipca 2017 r. (Dz. U. 2017.819 z dnia 21 kwietnia 2017 r.). Jak wynika z niego, celem nowelizacji tre&#156;ci art. 5 ust. 7 by<sup> <!-- -->3</sup>o w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;nie wyra&#159;ne doprecyzowanie, ¿e mowa jest w nim o &#156;rodkach "nieobejmuj<sup> <!-- -->1</sup>cych kredytowanych kosztów kredytu", w celu przeciwdzia<sup> <!-- -->3</sup>ania interpretacjom przepisu umo¿liwiaj<sup> <!-- -->1</sup>cym podawanie ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu powiêkszonej o kwotê kredytowanych kosztów, co prowadzi<sup> <!-- -->3</sup>oby do przekazywania konsumentowi wprowadzaj<sup> <!-- -->1</sup>cych w b<sup> <!-- -->31</sup>d informacji o rzeczywistych kosztach kredytu (...) To interpretacja tego przepisu zaproponowana przez powódkê jest sprzeczna z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> art. 5 ust. 6-8 wspomnianej ustawy.&#148;</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> wy¿ej orzeczenie <span class="anon-block"> (...)</span> w sprawie C-377/14 stanowi<sup> <!-- -->3</sup>o punkt wyj&#156;cia równie¿ dla rozwa¿añ poczynionych w uzasadnieniu wyroku S<sup> <!-- -->1</sup>du Apelacyjnego w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie VI ACa 560/16 (LEX nr 2279527), w którym uznano, ¿e &#132;na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu&#148; oznacza &#156;rodki faktycznie udostêpnione konsumentowi&#148;, a to oznacza, ¿e w konsekwencji &#132;konsument jest zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zany do uiszczenia odsetek naliczanych tylko od &#156;rodków faktycznie udostêpnionych konsumentowi, a wiêc od &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148;. Brak wiêc podstaw do obci<sup> <!-- -->1</sup>¿ania konsumenta odsetkami od kosztów kredytu, nawet w wypadku udzielenia kredytu w celu sfinansowania tych kosztów&#148;.</p> <p>Równie¿ w orzecznictwie Prezesa UOKiK przyjmowano pogl<sup> <!-- -->1</sup>d, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu (w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a>) nie obejmuje kosztów, które maj<sup> <!-- -->1</sup> byæ pokryte z kapita<sup> <!-- -->3</sup>u kredytu. Wniosek taki wynika z porównania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 6 u)">art. 5 pkt 6 u.k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 7 u)">art. 5 pkt 7 u.k.k.</a> Pozwala to na unikniêcie dwukrotnego uwzglêdniania kosztów w ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwocie do zap<sup> <!-- -->3</sup>aty przez konsumenta zdefiniowanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 5;art. 5 pkt. 8 u)">art. 5 pkt 8 u.k.k.</a>&#150; (por. m.in. decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 12.03.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 10.05.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr R£O <span class="anon-block"> (...)</span> z 21.06.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 9.10.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 30.12.2015 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 8.08.2016 r., decyzja Prezesa UOKiK nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 28.12.2016 r., publ. www.uokik.gov.pl, a tak¿e pismo Prezesa UOKiK z 20.02.2012 r., <span class="anon-block"> (...)</span>076-118/11/BK, <span class="anon-block"> (...)</span> 2012, nr 9.) Omawiane stanowisko znajdowa<sup> <!-- -->3</sup>o poparcie w orzecznictwie <span class="anon-block"> (...)</span> (por. np. wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 6.05.2015 r., XVII AmA 5/14, LEX nr 2155798; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 3.12.2015 r., XVII AmA 124/14, LEX nr 2155537; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 11.12.2015 r., XVII AmA 125/14, LEX nr 1973757; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 26.01.2016 r., XVII AmA 165/13, LEX nr 1997815; wyrok <span class="anon-block"> (...)</span> z 20.12.2016 r., XVII AmA 53/16, LEX nr 2206139, a tak¿e wyrok SA w Warszawie z 12.12.2016 r., VI ACa 1213/15, LEX nr 2974033) - (zob. T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2018, art. 5.).</p> <p>W niniejszej sprawie wskazano w umowie, ¿e ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 27.000,00 z<sup> <!-- -->3</sup> i tak ustalona nie obejmowa<sup> <!-- -->3</sup>a kredytowanych kosztów kredytu. Natomiast tzw. kwota udzielonego kredytu wynosi<sup> <!-- -->3</sup>a 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup> &#150; z uwzglêdnieniem kredytowanych kosztów kredytu. Ten powszechnie stosowany zabieg wprowadza w b<sup> <!-- -->31</sup>d konsumenta co do rzeczywistej kwoty udzielonego mu kredytu. Jest równie¿ niepoprawny z jêzykowego punktu widzenia, albowiem ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu obejmuje ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;æ kwot udostêpnionych konsumentowi, co oznacza, ¿e &#132;kwota kredytu&#148; nie mo¿e stanowiæ kwoty wy¿szej ni¿ kwota &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita&#148;. <span class="anon-block"> (...)</span> kwota kredytu, o czym by<sup> <!-- -->3</sup>a ju¿ mowa, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oznacza wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie te &#156;rodki, które zosta<sup> <!-- -->3</sup>y wyp<sup> <!-- -->3</sup>acone konsumentowi (tzw. kwota na rêkê) i pozostawione do jego swobodnej dyspozycji. W ¿adnym razie kwota wy¿sza ni¿ wskazana jako ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu nie zosta<sup> <!-- -->3</sup>a pozostawiona do swobodnej dyspozycji konsumenta. Wynika to wprost z powy¿szych rozwa¿añ dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cych ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu. Dla przeciêtnego konsumenta porównanie oznaczeñ &#132;kwota kredytu&#148; i &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu&#148; jednoznacznie sugeruje, ¿e to drugie pojêcie jest szersze i powinno obejmowaæ wiêcej, ni¿ &#132;kwota kredytu&#148;, tymczasem jest dok<sup> <!-- -->3</sup>adnie odwrotnie. Co wiêcej, je¿eli przeciêtny konsument dokonywa<sup> <!-- -->3</sup>by porównania parametrów kredytu z ofert<sup> <!-- -->1</sup> innego banku (zak<sup> <!-- -->3</sup>adaj<sup> <!-- -->1</sup>c nieabuzywno&#156;æ ofert porównawczych) i spogl<sup> <!-- -->1</sup>da<sup> <!-- -->3</sup>by na rubryki oznaczone formu<sup> <!-- -->31</sup> &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu&#148; doszed<sup> <!-- -->3</sup>by do nieprawdziwych wniosków, bo oferta innego banku uwzglêdniaj<sup> <!-- -->1</sup>cego kredytowane koszty kredytu w pozycji &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowita kwota kredytu&#148; by<sup> <!-- -->3</sup>aby (przy za<sup> <!-- -->3</sup>o¿eniu konkurencyjno&#156;ci rynku, czyli wzglêdnego podobieñstwa warunków i kosztów przy danej kwocie zapotrzebowania) mniej korzystna. <span class="anon-block">N.</span>¿y te¿ zauwa¿yæ, ¿e pominiêcie skredytowanych kosztów kredytu w &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwocie kredytu&#148; wp<sup> <!-- -->3</sup>ywa na zmianê ekonomicznych parametrów umowy z punktu widzenia konsumenta porównuj<sup> <!-- -->1</sup>cego oferty rynkowe w stopniu istotnym. <span class="anon-block">N.</span>¿y przyznaæ, ¿e profesjonalista móg<sup> <!-- -->3</sup>by bez trudu powy¿sze uwarunkowania prawid<sup> <!-- -->3</sup>owo zrozumieæ, bior<sup> <!-- -->1</sup>c pod uwagê tak¿e inne parametry kredytu (np. <span class="anon-block"> (...)</span>), ale przeciêtny konsument powinien byæ zaznajomiony z nimi w sposób ca<sup> <!-- -->3</sup>kowicie zgodny z obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cym prawem, maksymalnie przejrzysty i niewprowadzaj<sup> <!-- -->1</sup>cy w b<sup> <!-- -->31</sup>d, gdy¿ i tak problematyka kredytów konsumenckich sama w sobie jest dostatecznie skomplikowana dla przeciêtnego obywatela. Innymi s<sup> <!-- -->3</sup>owy, po pierwsze, wymagane prawem parametry musz<sup> <!-- -->1</sup> byæ zgodne z obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cym prawem, po drugie &#150; ich rozszerzanie o nieprzewidziane prawem pojêcia (jak w niniejszym wypadku: &#132;kwota kredytu&#148;, która w rzeczywisto&#156;ci powinna byæ nazwana &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowit<sup> <!-- -->1</sup> kwot<sup> <!-- -->1</sup> kredytu&#148;, bo kredytowanie kosztu uzyskania prowizji i wynagrodzenia po&#156;rednika finansowego podwy¿sza w rzeczywisto&#156;ci podstawê naliczania odsetek) jest wadliwe i narusza ra¿<sup> <!-- -->1</sup>co interesy konsumenta: utrudnia porównywanie ofert rynkowych dla osoby nie bêd<sup> <!-- -->1</sup>cej fachowcem w tej dziedzinie. Z punktu widzenia ekonomicznego b<sup> <!-- -->31</sup>d informacyjny w zakresie &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148; nie uwzglêdniaj<sup> <!-- -->1</sup>cej kredytowania jego kosztów dla konsumenta ma ra¿<sup> <!-- -->1</sup>co negatywny wp<sup> <!-- -->3</sup>yw tak¿e w sferze ekonomicznej, gdy¿ naliczanie zgodnie z umow<sup> <!-- -->1</sup> odsetek umownych przez ca<sup> <!-- -->3</sup>y czas trwania umowy od kwoty dodatkowo 19.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup> jest de facto zbli¿one do zawarcia odrêbnej umowy kredytowej na tê kwotê na okres 120 miesiêcy, a nie jest to co&#156; marginalnego lub pomijalnego dla przeciêtnego konsumenta. <span class="anon-block">N.</span> chodzi tu wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie o realn<sup> <!-- -->1</sup> proporcjê odsetek do kapita<sup> <!-- -->3</sup>u, bo zawsze odsetki od sumy g<sup> <!-- -->3</sup>ównej s<sup> <!-- -->1</sup> w u<sup> <!-- -->3</sup>amkowej proporcji do kapita<sup> <!-- -->3</sup>u. (por. uzasadnienie wyroku S<sup> <!-- -->1</sup>du Rejonowego w Gdyni z dnia 10 maja 2022 roku, w sprawie I C 26/22, niepubl.). Aktualnie rozmycie pojêcia &#132;ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu&#148; przez prowadzenie pozaustawowej &#132;kwoty kredytu&#148; ma na celu stworzeniu prawnego pozoru uprawnienia takiego podmiotu do pobierania odsetek równie¿ od skredytowanych kosztów kredytu, co nie mo¿e okazaæ siê skuteczne.</p> <p>Sytuacji tej nie zmienia mechanizm potr<sup> <!-- -->1</sup>cenia z kwoty kredytu kwotê skredytowanych kosztów kredytu. W istocie bowiem nie dochodzi do potr<sup> <!-- -->1</sup>cenia w cywilistycznym rozumieniu tego pojêcia.</p> <p>Analogiczny mechanizm <span class="anon-block"> (...)</span> Apelacyjny w <span class="anon-block">W.</span> w wyroku z dnia 30 pa&#159;dziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt VII ACa 879/17 (LEX nr 2471048), gdzie w uzasadnieniu stwierdzono za stron<sup> <!-- -->1</sup>, ¿e &#132;dopóki konsument nie ui&#156;ci kwot nale¿nych kontrahentowi z tytu<sup> <!-- -->3</sup>u op<sup> <!-- -->3</sup>at i prowizji lub te¿ nie zostan<sup> <!-- -->1</sup> one potr<sup> <!-- -->1</sup>cone, nie mo¿e doj&#156;æ do udostêpnienia konsumentowi &#156;rodków pieniê¿nych&#148;. W tej¿e sprawie <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e s<sup> <!-- -->3</sup>uszno&#156;ci tego twierdzenia nie sprzeciwia siê tre&#156;æ umowy kredytu, gdzie ustalono, ¿e &#132;po¿yczka jest wyp<sup> <!-- -->3</sup>acana w dniu podpisania umowy, w sposób okre&#156;lony przez po¿yczkobiorcê&#148;. W sprawie tej konsument sk<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup> dyspozycjê potr<sup> <!-- -->1</sup>cenia kwot stanowi<sup> <!-- -->1</sup>cych koszty po¿yczki. Wówczas <span class="anon-block"> (...)</span>, ¿e &#132;nie wynika<sup> <!-- -->3</sup>o z tych dokumentów, ¿e chocia¿ konsument sk<sup> <!-- -->3</sup>ada<sup> <!-- -->3</sup> dyspozycjê przelania &#156;rodków w dniu udzielenia kredytu (wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu), to oznacza<sup> <!-- -->3</sup>o to, i¿ czyni<sup> <!-- -->3</sup> to w momencie dysponowania ju¿ &#156;rodkami przyznanej kwoty kredytu.&#148; Za &#132;co najmniej nieuprawnione&#148; uznano twierdzenie strony, ¿e &#132;nietrudno wyobraziæ sobie, ¿e konsument sk<sup> <!-- -->3</sup>ada dyspozycjê w dniu udzielenia kredytu, a wiêc w dniu, w którym zyskuje pozytywn<sup> <!-- -->1</sup> decyzjê o przyznaniu kredytu oraz ¿e dyspozycja ta mo¿e zostaæ z<sup> <!-- -->3</sup>o¿ona tak¿e po zawarciu umowy, to jednak musi poprzedziæ wyp<sup> <!-- -->3</sup>atê &#156;rodków, czyli de facto udostêpnienie ich konsumentowi.&#148; Dalej powo<sup> <!-- -->3</sup>ano siê na przyk<sup> <!-- -->3</sup>ad sytuacji podawanej przez <span class="anon-block">K. E.</span> w odniesieniu do jej Wytycznych w sprawie stosowania przepisów dyrektywy o kredycie konsumenckim dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cych rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, wydanych w celu ujednolicenia interpretacji przepisów dyrektywy we wszystkich pañstwach cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskich: &#132;Jako przyk<sup> <!-- -->3</sup>ad Komisja podaje sytuacjê, w której udzielono konsumentowi po¿yczki w kwocie 5.000 euro, przy czym koszt udzielenia konsumentowi kredytu w wysoko&#156;ci 100 euro jest wliczony w pulê udostêpnion<sup> <!-- -->1</sup> konsumentowi i nastêpnie potr<sup> <!-- -->1</sup>cany jest w momencie wyp<sup> <!-- -->3</sup>aty &#156;rodków. Faktycznie wiêc konsument mo¿e rozporz<sup> <!-- -->1</sup>dzaæ jedynie kwot<sup> <!-- -->1</sup> 4.900 euro i to w<sup> <!-- -->3</sup>a&#156;nie ta kwota powinna stanowiæ ca<sup> <!-- -->3</sup>kowit<sup> <!-- -->1</sup> kwotê kredytu.&#148;</p> <p> <span class="anon-block">N.</span> jest wiêc mo¿liwe uznanie, ¿e kredytobiorcy przys<sup> <!-- -->3</sup>ugiwa<sup> <!-- -->3</sup>a kwota 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup> (tzw. kwoty udzielonego kredytu) i nastêpnie potr<sup> <!-- -->1</sup>cono z niej skredytowane koszty kredytu.</p> <p>W sposób oczywisty z <span class="anon-block">umowy (...)</span>, ¿e powód pobiera<sup> <!-- -->3</sup> odsetki równie¿ od skredytowanych kosztów kredytu w kwocie wynosz<sup> <!-- -->1</sup>cej a¿ 46.487,60 z<sup> <!-- -->3</sup>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿sze rozwa¿ania <span class="anon-block"> (...)</span> do przekonania, ¿e oprocentowanie kredytu zosta<sup> <!-- -->3</sup>o wyliczone w sposób nieprawid<sup> <!-- -->3</sup>owy i niezgodny z definicj<sup> <!-- -->1</sup> stopy oprocentowania wskazan<sup> <!-- -->1</sup> w art. 5 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, ¿e stopa oprocentowania kredytu to stopa oprocentowania wyra¿ona jako sta<sup> <!-- -->3</sup>e lub zmienne oprocentowanie stosowane do wyp<sup> <!-- -->3</sup>aconej kwoty na podstawie umowy o kredyt w stosunku rocznym. Natomiast kwota wyp<sup> <!-- -->3</sup>acona uto¿samiana jest z kwot<sup> <!-- -->1</sup> udostêpnion<sup> <!-- -->1</sup> do swobodnej dyspozycji konsumenta, do czego odwo<sup> <!-- -->3</sup>uje zreszt<sup> <!-- -->1</sup> definicja ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu. Zapis umowny dotycz<sup> <!-- -->1</sup>cy oprocentowania umowy stanowi wiêc niedozwolone postanowienie umowne <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 3851)">art. 3851 k.c.</a> i nie wi<sup> <!-- -->1</sup>¿e konsumenta nie tylko w zakresie odsetek od skredytowanych kosztów kredytu, ale tak¿e od kwoty wyp<sup> <!-- -->3</sup>aconej, albowiem w tre&#156;ci umowy nie wskazano, od jakiej kwoty naliczane bêd<sup> <!-- -->1</sup> odsetki, czy od ca<sup> <!-- -->3</sup>kowitej kwoty kredytu (jak powinno mieæ to miejsce, czy od tzw. kwoty kredytu, stanowi<sup> <!-- -->1</sup>cej pozaustawow<sup> <!-- -->1</sup> i wprowadzaj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> w b<sup> <!-- -->31</sup>d konsumenta definicjê).</p> <p>Odmienna wyk<sup> <!-- -->3</sup>adnia nie ujmuje w sposób kompleksowy perspektywy konsumenta, któremu winna zostaæ zapewniona efektywna i realna ochrona wynikaj<sup> <!-- -->1</sup>ca z przepisów ustawy o kredycie konsumenckim.</p> <p>Zgodnie z tre&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 70)">art. 70 Prawa bankowego</a> obowi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cego równie¿ w dacie zawarcia przedmiotowej umowy bank uzale¿nia przyznanie kredytu od zdolno&#156;ci kredytowej kredytobiorcy. Przez zdolno&#156;æ kredytow<sup> <!-- -->1</sup> rozumie siê zdolno&#156;æ do sp<sup> <!-- -->3</sup>aty zaci<sup> <!-- -->1</sup>gniêtego kredytu wraz z odsetkami w terminach okre&#156;lonych w umowie. Kredytobiorca jest obowi<sup> <!-- -->1</sup>zany przed<sup> <!-- -->3</sup>o¿yæ na ¿<sup> <!-- -->1</sup>danie banku dokumenty i informacje niezbêdne do dokonania oceny tej zdolno&#156;ci (ust. 1). Osobie fizycznej, prawnej lub jednostce organizacyjnej niemaj<sup> <!-- -->1</sup>cej osobowo&#156;ci prawnej, o ile posiada zdolno&#156;æ prawn<sup> <!-- -->1</sup>, które nie maj<sup> <!-- -->1</sup> zdolno&#156;ci kredytowej, bank mo¿e udzieliæ kredytu m.in. pod warunkiem ustanowienia szczególnego sposobu zabezpieczenia sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu (ust. 2 pkt 1). Do regulacji tej odsy<sup> <!-- -->3</sup>a równie¿ art. 9 ustawy o kredycie konsumencki. Przepisy te wype<sup> <!-- -->3</sup>niaj<sup> <!-- -->1</sup> art. 8 Dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj<sup> <!-- -->1</sup>cej dyrektywê Rady 87/102/EWG, wedle którego &#132;<span class="anon-block">P.</span> cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskie zapewniaj<sup> <!-- -->1</sup> przeprowadzanie przez kredytodawcê przed zawarciem umowy o kredyt oceny zdolno&#156;ci kredytowej konsumenta na podstawie wystarczaj<sup> <!-- -->1</sup>cych informacji przekazanych mu, w stosownych przypadkach, przez konsumenta oraz, w razie konieczno&#156;ci, na postawie informacji uzyskanych z odpowiedniej bazy danych. <span class="anon-block">P.</span> cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskie, których ustawodawstwo wymaga od kredytodawców dokonania oceny zdolno&#156;ci kredytowej konsumenta na podstawie informacji z danej bazy danych, mog<sup> <!-- -->1</sup> zachowaæ ten wymóg&#148;. Warto zaznaczyæ, ¿e obowi<sup> <!-- -->1</sup>zki banku nie sprowadzaj<sup> <!-- -->1</sup> siê równie¿ wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie do badania sytuacji finansowej i gospodarczej na etapie wniosku o kredyt, ale tak¿e po zawarciu umowy. Bank ma prawo badaæ, czy kredytobiorca po otrzymaniu kredytu nie utraci<sup> <!-- -->3</sup> zdolno&#156;ci kredytowej lub czy jego zdolno&#156;æ do sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu nie jest zagro¿ona (wyrok SA w Warszawie z 10.01.2019 r., VII AGa <span class="anon-block"> (...)</span>, LEX nr 2682859).</p> <p>Z kolei w art. 28 mowa jest o sankcjach w razie naruszenia tego obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku: &#132;<span class="anon-block">P.</span> cz<sup> <!-- -->3</sup>onkowskie ustanawiaj<sup> <!-- -->1</sup> przepisy dotycz<sup> <!-- -->1</sup>ce sankcji maj<sup> <!-- -->1</sup>cych zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjêtych zgodnie z niniejsz<sup> <!-- -->1</sup> dyrektyw<sup> <!-- -->1</sup> i podejmuj<sup> <!-- -->1</sup> wszelkie niezbêdne dzia<sup> <!-- -->3</sup>ania w celu zapewnienia stosowania tych sankcji. Przewidziane sankcje musz<sup> <!-- -->1</sup> byæ skuteczne, proporcjonalne i odstraszaj<sup> <!-- -->1</sup>ce&#148;.</p> <p>W dacie zawarcia umowy, jak i obecnie, ustawodawca nie przewidywa<sup> <!-- -->3</sup> sankcji wobec instytucji finansowej w przypadku udzielenia kredytu z pominiêciem zbadania zdolno&#156;ci kredytowej kredytobiorcy. <span class="anon-block"> (...)</span> tego obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku mo¿e skutkowaæ ewentualnie zastosowaniem w ramach nadzoru bankowego wobec banku sankcji, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 138)">art. 138 ustawy Prawo bankowe</a> (zob. stanowisko Generalnego Inspektora Nadzoru Bankowego z dnia 26 listopada 2007 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 078-1 3.09.93/07, wyrok SO w Kielcach z 11.06.2014 r., II Ca 452/14, LEX nr 1511361).</p> <p>W tej sytuacji <span class="anon-block"> (...)</span>¿y<sup> <!-- -->3</sup>, ¿e co do zasady przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> nie mo¿e wp<sup> <!-- -->3</sup>ywaæ na wyk<sup> <!-- -->3</sup>adniê normy prawa materialnego okre&#156;laj<sup> <!-- -->1</sup>cej tre&#156;æ prawa podmiotowego (por. uzasadnienie wyroku S<sup> <!-- -->1</sup>du Najwy¿szego z dnia 31 marca 2000 r., II CKN 749/98, OSNC 2000/7-8/135). Warto przy tym podkre&#156;liæ, ¿e <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> nie kszta<sup> <!-- -->3</sup>tuje praw podmiotowych, nie zmienia i nie modyfikuje uprawnieñ, jakie wynikaj<sup> <!-- -->1</sup> z innych przepisów prawa. Przepis ten upowa¿nia s<sup> <!-- -->1</sup>d do oceny, w jakim zakresie, w konkretnym stanie faktycznym, dzia<sup> <!-- -->3</sup>anie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uwa¿ane za wykonywanie jego prawa i nie korzysta z ochrony prawnej. Stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> pozostaje zatem w nieroz<sup> <!-- -->31</sup>cznym zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z ca<sup> <!-- -->3</sup>okszta<sup> <!-- -->3</sup>tem okoliczno&#156;ci konkretnej sprawy. Regulacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> powinna byæ stosowana z du¿<sup> <!-- -->1</sup> ostro¿no&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup>, gdy¿ zawsze prowadzi do os<sup> <!-- -->3</sup>abienia zasady pewno&#156;ci prawa. Dlatego te¿ pos<sup> <!-- -->3</sup>u¿enie siê w konkretnym przypadku konstrukcj<sup> <!-- -->1</sup> nadu¿ycia prawa jest z za<sup> <!-- -->3</sup>o¿enia dopuszczalne tylko wyj<sup> <!-- -->1</sup>tkowo i musi mieæ szczególne, wyra&#159;ne uzasadnienie merytoryczne, z powo<sup> <!-- -->3</sup>aniem siê na normy etyczne lub obyczajowe.</p> <p>Wymóg zgodno&#156;ci podejmowanych czynno&#156;ci prawnych z zasadami wspó<sup> <!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznego odnosi siê do wszystkich podmiotów prawa. W odniesieniu do obrotu profesjonalnego zasady wspó<sup> <!-- -->3</sup>¿ycia spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznego nale¿y rozumieæ jako zasady uczciwo&#156;ci i rzetelno&#156;ci kupieckiej, sprowadzaj<sup> <!-- -->1</sup>cej siê do przestrzegania dobrych obyczajów, zasad uczciwego obrotu, rzetelnego postêpowania czy lojalno&#156;ci i zaufania w stosunku do partnera umowy. <span class="anon-block"> (...)</span> w zgodzie z tymi zasadami, przedsiêbiorca powinien powstrzymaæ siê od wszelkich zachowañ, które &#156;wiadcz<sup> <!-- -->1</sup> o braku respektu dla interesów partnera lub wywo<sup> <!-- -->3</sup>uj<sup> <!-- -->1</sup> uszczerbek w tych interesach.</p> <p>W literaturze coraz czê&#156;ciej podkre&#156;la siê i akcentuje bardziej intensywny model ochrony kredytobiorcy nawi<sup> <!-- -->1</sup>zuj<sup> <!-- -->1</sup>cy do idei &#132;odpowiedzialnego udzielania kredytu", istotnie wykraczaj<sup> <!-- -->1</sup>cej poza obowi<sup> <!-- -->1</sup>zki informacyjne kredytodawcy. Istota idei &#132;odpowiedzialnego udzielania kredytu" polega na na<sup> <!-- -->3</sup>o¿eniu na kredytodawcê obowi<sup> <!-- -->1</sup>zku weryfikacji sytuacji maj<sup> <!-- -->1</sup>tkowej (zdolno&#156;ci kredytowej) klienta, przy czym skutkiem negatywnej oceny zdolno&#156;ci kredytowej klienta powinien byæ obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek odmowy udzielenia kredytu. Figura &#132;odpowiedzialnego udzielania kredytu" stanowi postulat politycznoprawny, zgodnie z którym porz<sup> <!-- -->1</sup>dek prawny winien na<sup> <!-- -->3</sup>o¿yæ na kredytodawcê rygorystyczny obowi<sup> <!-- -->1</sup>zek weryfikacji ryzyka niewyp<sup> <!-- -->3</sup>acalno&#156;ci kredytobiorcy (<span class="anon-block">P. T.</span> &#132;<span class="anon-block"> (...)</span> informacyjne w umowach o us<sup> <!-- -->3</sup>ugi finansowe&#148;, LEX 2015, monografia). Odpowiedzialni za nadmierne zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿anie siê s<sup> <!-- -->1</sup> bowiem nie tylko sami konsumenci, którzy zaci<sup> <!-- -->1</sup>gaj<sup> <!-- -->1</sup> kredyty, nierzadko nie&#156;wiadomi zwi<sup> <!-- -->1</sup>zanego z tym ryzyka i ponoszonych kosztów. <span class="anon-block">C.</span>¿ar odpowiedzialno&#156;ci powinien spoczywaæ tak¿e na kredytodawcach zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zanych do oceny zdolno&#156;ci kredytowej konsumenta, czyli zdolno&#156;ci do terminowej sp<sup> <!-- -->3</sup>aty kredytu. <span class="anon-block"> (...)</span> bowiem wp<sup> <!-- -->3</sup>yw na wystêpuj<sup> <!-- -->1</sup>ce na rynku kredytów konsumenckich zjawisko zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿ania siê konsumentów maj<sup> <!-- -->1</sup> praktyki rynkowe kredytodawców, którzy podsycaj<sup> <!-- -->1</sup> &#132;apetyt na kredyt&#148; poprzez jego &#132;rozdawnictwo&#148; i dostêpno&#156;æ &#132;od rêki&#148;.</p> <p> <span class="anon-block">K.</span>&#156;æ wdra¿ania idei odpowiedzialnego kredytowania do praktyki rynkowej i jej egzekwowania wynika zatem z nadmiernego zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿ania siê konsumentów przez anga¿owanie siê w zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania kredytowe, których nie s<sup> <!-- -->1</sup> w stanie terminowo sp<sup> <!-- -->3</sup>aciæ. Koncepcja odpowiedzialnego udzielania kredytu ma przeciwdzia<sup> <!-- -->3</sup>aæ temu zjawisku. Jest ona równie¿ przejawem realizacji zyskuj<sup> <!-- -->1</sup>cej coraz bardziej na aktualno&#156;ci, koncepcji spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznej odpowiedzialno&#156;ci biznesu. <span class="anon-block"> (...)</span> niej przedsiêbiorcy dzia<sup> <!-- -->3</sup>aj<sup> <!-- -->1</sup>cy w zgodzie z zasadami spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznej odpowiedzialno&#156;ci biznesu koncentruj<sup> <!-- -->1</sup> siê nie tylko na zyskach, ale powinni równie¿ uwzglêdniaæ spo<sup> <!-- -->3</sup>eczne i moralne konsekwencje swojej dzia<sup> <!-- -->3</sup>alno&#156;ci, w tym tak¿e interesy konsumenta. <span class="anon-block">N.</span> oznacza to rezygnacji z osi<sup> <!-- -->1</sup>gania zysku, co jest celem dzia<sup> <!-- -->3</sup>alno&#156;ci gospodarczej, w tym równie¿ na rynku kredytów konsumenckich, jednak sens swojego istnienia kredytodawcy powinni postrzegaæ szerzej, z uwzglêdnieniem <sup> <!-- -->3</sup>adu korporacyjnego, etyki i moralno&#156;ci oraz relacji z konsumentami &#150; kredytobiorcami (dr hab. <span class="anon-block">E. T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>: 10.<span class="anon-block"> (...)</span>.18.041). Idea odpowiedzialnego kredytowania rozumiana jako odpowiedzialne udzielanie kredytów przez kredytodawców wobec zjawiska nadmiernego zad<sup> <!-- -->3</sup>u¿ania siê konsumentów, przesta<sup> <!-- -->3</sup>a byæ jedynie postulatem i sta<sup> <!-- -->3</sup>a siê przedmiotem zainteresowania ustawodawcy, tak unijnego, jak i w konsekwencji krajowego (dr hab. <span class="anon-block">E. T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>: 10.<span class="anon-block"> (...)</span>.18.041), czego uciele&#156;nieniem s<sup> <!-- -->1</sup> wskazane wy¿ej regulacje prawne (por. wyrok SR w Brzesku z 9.04.2019 r., I C 673/18, LEX nr 2972987).</p> <p> <span class="anon-block">Z.</span>&#156;æ kredytow<sup> <!-- -->1</sup> jak <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N.</span>¿szy w wyroku z dnia 18.06.1997r. (sygn. akt II CKN 207/97) &#132;ma ka¿dy podmiot, którego stan maj<sup> <!-- -->1</sup>tkowy oraz bie¿<sup> <!-- -->1</sup>ca i przewidywana w przysz<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;ci efektywno&#156;æ gospodarowania zapewnia wyp<sup> <!-- -->3</sup>acalno&#156;æ, gwarantuj<sup> <!-- -->1</sup>c<sup> <!-- -->1</sup> zwrot kredytu wraz z nale¿nymi odsetkami w ustalonym w umowie terminie".</p> <p>Jak wyja&#156;nia siê w literaturze badanie zdolno&#156;ci kredytowej polega na ustaleniu, ile dany podmiot jest w stanie przeznaczyæ na sp<sup> <!-- -->3</sup>atê comiesiêcznej raty kredytu odliczaj<sup> <!-- -->1</sup>c od dochodu netto kredytobiorcy koszty utrzymania jego i rodziny oraz inne sta<sup> <!-- -->3</sup>e obci<sup> <!-- -->1</sup>¿enia bud¿etu tj. wysoko&#156;æ innych sp<sup> <!-- -->3</sup>acanych kredytów, po¿yczek, alimenty, sk<sup> <!-- -->3</sup>adki ubezpieczeniowe, op<sup> <!-- -->3</sup>aty mieszkaniowe itp. (Autor: <span class="anon-block">B. A.</span>, &#132;Informacja gospodarcza. Informacja kredytowa&#148;, LEX 2014, monografia, dr hab. <span class="anon-block">E. T.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>: 10.<span class="anon-block"> (...)</span>.18.041).</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿sze, trudno przyj<sup> <!-- -->1</sup>æ w przedmiotowej sprawie, ¿e kredytodawca sprosta<sup> <!-- -->3</sup> obowi<sup> <!-- -->1</sup>zkowi badania zdolno&#156;ci kredytowej pozwanej, który przez osoby trzecie nak<sup> <!-- -->3</sup>oniony zosta<sup> <!-- -->3</sup> do zawarcia umowy po¿yczki, której rzeczywi&#156;cie nie zamierza<sup> <!-- -->3</sup> zawrzeæ, której nie potrzebowa<sup> <!-- -->3</sup> i z której nie by<sup> <!-- -->3</sup> w stanie siê wywi<sup> <!-- -->1</sup>zaæ. Niebagatelny udzia<sup> <!-- -->3</sup> w zawarciu umowy po¿yczki mia<sup> <!-- -->3</sup>y osoby po&#156;rednicz<sup> <!-- -->1</sup>ce zawarciu umowy, a dzia<sup> <!-- -->3</sup>aj<sup> <!-- -->1</sup>ce z umocowania banku. Przecie¿ <span class="anon-block">M. B.</span> po&#156;wiadczy<sup> <!-- -->3</sup>a, ¿e podpisy pozwanego oraz pe<sup> <!-- -->3</sup>nomocnika <span class="anon-block"> banku (...)</span>¿one zosta<sup> <!-- -->3</sup>y w jej obecno&#156;ci. Zasady uczciwego obrotu oraz rzetelno&#156;ci kupieckiej sprzeciwia<sup> <!-- -->3</sup>y siê nak<sup> <!-- -->3</sup>anianiu osoby uzale¿nionej od alkoholu i niezdolnej do wywi<sup> <!-- -->1</sup>zania siê z umowy do zawarcia umowy. Przede wszystkim powodowy bank winien zadbaæ, aby umowy po¿yczki udzielane by<sup> <!-- -->3</sup>y wy<sup> <!-- -->31</sup>cznie osobom, które rzeczywi&#156;cie potrzebuj<sup> <!-- -->1</sup> takich produktów (zjawisko misselingu) i takim, które s<sup> <!-- -->1</sup> w stanie wywi<sup> <!-- -->1</sup>zaæ siê z takiego zobowi<sup> <!-- -->1</sup>zania. W analizowanym przypadku oczywiste by<sup> <!-- -->3</sup>o, ¿e pozwany nie by<sup> <!-- -->3</sup> w stanie zaspokoiæ swoich potrzeb mieszkaniowych (by<sup> <!-- -->3</sup> osob<sup> <!-- -->1</sup> bezdomn<sup> <!-- -->1</sup>), a tym bardziej sp<sup> <!-- -->3</sup>acaæ kredytu na niebagateln<sup> <!-- -->1</sup> kwotê 27.000 z<sup> <!-- -->3</sup>. Ewidentnie wykorzystano jego <sup> <!-- -->3</sup>atwowierno&#156;æ, aby podpisa<sup> <!-- -->3</sup> umowê kredytu. Pozwany nie odniós<sup> <!-- -->3</sup> zreszt<sup> <!-- -->1</sup> jakiejkolwiek korzy&#156;ci w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z rzeczon<sup> <!-- -->1</sup> umow<sup> <!-- -->1</sup>. Beneficjentem tej czynno&#156;ci by<sup> <!-- -->3</sup> przynajmniej po&#156;rednik kredytowy, któremu wyp<sup> <!-- -->3</sup>acono kwotê 6.750,00 z<sup> <!-- -->3</sup> w zwi<sup> <!-- -->1</sup>zku z po&#156;rednictwem, przy czym nie jest jasne czy osoba ta bra<sup> <!-- -->3</sup>a bezpo&#156;redni udzia<sup> <!-- -->3</sup> w opisanych przez pozwanego czynno&#156;ciach, ale z pewno&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> takie czynno&#156;ci umo¿liwi<sup> <!-- -->3</sup>a. Celem umowy kredytu jest spe<sup> <!-- -->3</sup>nienie potrzeb konsumenta, nie za&#156; innych osób, czerpi<sup> <!-- -->1</sup>cych zyski z zawartej umowy. Oczywistym jest, ¿e dzia<sup> <!-- -->3</sup>anie marketingowe maj<sup> <!-- -->1</sup> szerokie spektrum, jednak nie maj<sup> <!-- -->1</sup> charakteru nieograniczonego. Przede wszystkim taki zakres przekracza namawianie przypadkowo napotkanych osób na zawarcie umowy kredytowej. Celem dzia<sup> <!-- -->3</sup>añ instytucji bankowej w tym zakresie powinno byæ poinformowanie konsumenta o oferowanym produkcie, nie za&#156; d<sup> <!-- -->1</sup>¿enie do zawarcia umowy w sposób natarczywy, a wiêc taki narzuca siê innym w sposób <sup> <!-- -->3</sup>ami<sup> <!-- -->1</sup>cy akceptowalne normy spo<sup> <!-- -->3</sup>eczne i nie daj<sup> <!-- -->1</sup>cy im spokoju, a w szczególno&#156;ci pod pozorem udzielenia pomocy.</p> <p>W tych konkretnych okoliczno&#156;ciach faktycznych uznaæ nale¿a<sup> <!-- -->3</sup>o, ¿e dzia<sup> <!-- -->3</sup>anie powoda nie stanowi wykonywania prawa, ale jego nadu¿ycie i z tego powodu nie mo¿e korzystaæ z ochrony. Dlatego dodatkow<sup> <!-- -->1</sup> podstawê oddalenia powództwa stanowi<sup> <!-- -->3</sup> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> wyra¿aj<sup> <!-- -->1</sup>cy ideê sprawiedliwo&#156;ci spo<sup> <!-- -->3</sup>ecznej.</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> na uwadze powy¿<span class="anon-block"> (...)</span> w punkcie 1. wyroku na podstawie art. art. 69 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 roku <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> oddali<sup> <!-- -->3</sup> powództwo.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 pkt. 2)">punkcie 2</a>. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, obci<sup> <!-- -->1</sup>¿aj<sup> <!-- -->1</sup>c przegrywaj<sup> <!-- -->1</sup>cego powoda ca<sup> <!-- -->3</sup>o&#156;ci<sup> <!-- -->1</sup> kosztów procesu przy pozostawieniu szczegó<sup> <!-- -->3</sup>owego wyliczenia referendarzowi s<sup> <!-- -->1</sup>dowemu stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> </p> </div>