II S 50/22

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II S 50/22</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 29 listopada 2022 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach </strong>II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący-Sędzia: SA Wiesław Kosowski</p> <p>Sędziowie: SA Piotr Pośpiech</p> <p>SA Marcin Ciepiela (spr.)</p> <p>Protokolant: Marta Jodłowska</p> <p>po rozpoznaniu skargi <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. J.</span> </strong> </p> <p>na przewlekłość postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu, sygn. akt IX K 751/20, a następnie przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu, sygn. akt IV K 84/22</p> <p>na podstawie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jt.Dz.U.2018.75 ze zm.) oraz art. 8 ust. 2 ww. ustawy w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia </strong> </p> <p>1.  skargę oddalić;</p> <p>2.  wydatkami postępowania w przedmiocie skargi obciążyć Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 14 września 2022 r. do Sądu Apelacyjnego w Katowicach wpłynęła skarga <span class="anon-block">R. J.</span> na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w której domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu, sygn. IX K 751/20, a następnie przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu, pod sygn. IV K 84/22, a także przyznania mu z tego tytułu kwoty 18.000 zł.</p> <p>Sędzia referent sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu złożył oświadczenie, wskazując, że w zakresie biegu sprawy w Sądzie Okręgowym w Sosnowcu skarga nie jest zasadna i w istocie dotyczy postępowania przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu.</p> <p>Prezes Sądu Rejonowego w Sosnowcu wskazał z kolei, że wprawdzie akta sprawy zostały przekazane do Sądu Okręgowego w Sosnowcu, a tym samym nie sposób bliżej odnieść się do podniesionych przez skarżącego okoliczności, jednak analiza danych w systemie teleinformatycznym wskazuje, że wszelkie czynności zostały podjęte i wykonane w sposób należyty i bez zbędnej zwłoki.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Apelacyjny ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>Ramy czasowe badanego postępowania otwiera data wpływu do Sądu Rejonowego w Sosnowcu w dniu 30 grudnia 2019 r. (k. 347) akt sprawy wraz z wnioskiem prokuratora złożonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> (k. 322-324). W dniu 31 grudnia 2019 r. sprawa została pierwszy raz zarejestrowana (k. 348). Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt IX K 1390/19, Sąd Rejonowy stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Katowicach, wskazując w uzasadnieniu, że zamiast kwalifikacji prawnej przyjętej przez prokuratora z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 164;art. 164 § 1)">art. 164 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, czyn zarzucany oskarżonemu winien być zakwalifikowany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 163;art. 163 § 1;art. 163 § 1 pkt. 1)">art. 163 § 1 pkt 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 163;art. 163 § 3)">art. 163 § 3 k.k.</a> (k. 356-358). Zażalenie na to postanowienie wnieśli prokurator (k. 366-368) oraz oskarżony (k. 375). Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2020 r., sygn. akt XXIII Kz 113/20, Sąd Okręgowy w Sosnowcu uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Sosnowcu do dalszego prowadzenia, wskazując w uzasadnieniu, że analiza zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego uzasadnia kwalifikację działań oskarżonego przyjętą w zarzutach, a w razie pozyskania nowych dowodów (opinii biegłego, zeznań świadków lub wyjaśnień oskarżonego) Sąd Rejonowy będzie uprawniony do rozważenia wydania postanowienia o swojej niewłaściwości rzeczowej (k. 382). Po zwrocie akt do Sądu Rejonowego w Sosnowcu zarządzeniem z dnia 18 maja 2020 r. wyznaczono termin posiedzenia na dzień 13 lipca 2020 r. (k. 387), kiedy to nie uwzględniono wniosku prokuratora złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> (k. 399).</p> <p>W konsekwencji, w dniu 30 lipca 2020 r. (k. 414) prokurator wniósł akt oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">R. J.</span> o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 164;art. 164 § 1)">art. 164 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i inne (k. 401-407). Sprawę zarejestrowano pod sygn. sygn. akt IX K 751/20 (k. 415). Dnia 4 sierpnia 2020 r. wydano zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy na dzień 23 listopada 2020 r., na którą wezwano oskarżonego i trzech świadków (k. 416).</p> <p>Tymczasem, <span class="anon-block">R. J.</span> złożył skargę na przewlekłość postępowania przygotowawczego Prokuratury Rejonowej Sosnowiec-Północ sygn. akt PR 2 Ds. 263.2019 oraz postępowania przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu, sygn. akt IX K 1390/19. Skargę tę postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt VII S 19/20, oddalono, wskazując w uzasadnieniu na brak okresów nieuzasadnionej bezczynności po stronie prokuratora i Sądu Rejonowego w Sosnowcu oraz przywołując przepisy proceduralne obowiązujące w okresie zagrożenia epidemicznego (k. 421-422).</p> <p>Pierwsza rozprawa przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu odbyła się terminowo i przesłuchano na niej oskarżonego i świadka oraz odczytano zeznania innego świadka. Oskarżony zmienił swe dotychczasowe stanowisko i podał, że nie jest w stanie się przyznać, bo nie pamięta (k. 453). Na kolejny termin rozprawy w dniu 9 lutego 2021 r. nie stawił się żaden z pięciu wezwanych świadków. Stawił się natomiast biegły z zakresu pożarnictwa, a mając na względzie treść jego opinii ustnej, odbiegającej od wcześniejszej opinii pisemnej oraz wyartykułowane przez niego wnioski, Sąd Rejonowy w Sosnowcu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Katowicach, wskazując, że uzasadniona jest kwalifikacja prawna z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 163;art. 163 § 1;art. 163 § 1 pkt. 1;art. 163 § 3)">art. 163 § 1 pkt 1 i § 3 k.k.</a> (k. 467-468). Postanowienie to zostało zaskarżone przez oskarżonego (k. 470) i prokuratora (k. 474-476). W wyniku rozpoznania zażaleń Sąd Okręgowy w Sosnowcu postanowieniem z dnia 3 marca 2021 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Sosnowcu do dalszego prowadzenia, wskazując w uzasadnieniu, że rozstrzygnięcie było przedwczesne oraz zalecając m.in. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z nowej opinii innego biegłego lub zespołu biegłych oraz jej analizę przez pryzmat pojęcia „pożaru” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 163;art. 163 § 1;art. 163 § 1 pkt. 1)">art. 163 § 1 pkt 1 k.k.</a> przedstawionym w orzecznictwie Sądu Najwyższego (k. 482-485).</p> <p>Po zwrocie akt do Sądu Rejonowego w Sosnowcu najpierw, w dniu 17 marca 2021 r., rozpoznano negatywnie wniosek o wyłączenie sędziego referenta, który w międzyczasie złożył oskarżony (k. 491), a następnie zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2021 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 28 czerwca 2021 r. (k. 492). Na tym terminie oraz w dniach 27 września 2021 r., 25 listopada 2021 r. i 31 stycznia 2022 r. kontynuowano postępowanie dowodowe, przesłuchując lub odczytując zeznania większości świadków z aktu oskarżenia.</p> <p>W międzyczasie oskarżony wniósł skargę na przewlekłość postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu, sygn. IX K 751/20, którą wobec niespełnienia wymagań formalnych, odrzucił Sąd Okręgowy w Katowicach postanowieniem z dnia 20 października 2021 r., sygn. akt XXIII S 25/21 (k. 536a).</p> <p>Postanowieniem z dnia 2 lutego 2022 r. Sąd Rejonowy w Sosnowcu dopuścił dowód z pisemnej opinii innego biegłego z zakresu pożarnictwa, zakreślając 30-dniowy termin na jej wydanie (k. 562). Opinia wpłynęła do sądu w dniu 15 marca 2022 r. (k. 564-574).</p> <p>Na rozprawie w dniu 9 maja 2022 r. Sąd Rejonowy w Sosnowcu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Katowicach, wskazując, że w uzyskanej opinii biegły z zakresu pożarnictwa jednoznacznie zakwalifikował zdarzenie z aktu oskarżenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 163;art. 163 § 1;art. 163 § 1 pkt. 1)">art. 163 § 1 pkt 1 k.k.</a>, a skoro poniósł śmierć jeden z lokatorów uzasadniona jest kwalifikacja z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 163;art. 163 § 3)">art. 163 i § 3 k.k.</a> (k. 583-584). Postanowienie to zostało zaskarżone przez oskarżonego (k. 585). W wyniku rozpoznania zażalenia Sąd Okręgowy w Sosnowcu postanowieniem z dnia 8 lipca 2022 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując, że aktualny stan dowodów przekonuje o właściwości rzeczowej sądu okręgowego (k. 592v).</p> <p>W dniu 18 lipca 2022 r. zarejestrowano sprawę w Sądzie Okręgowym Sosnowcu (k. 599), a w dniu 29 lipca 2022 r. wyznaczono termin posiedzenia wstępnego (k. 602). Odbyło się ono w dniu 8 września 2022 r. (k. 623), a w dniach 25 października 2022 r. i 22 listopada 2022 r. przeprowadzono dwa terminy rozprawy głównej.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie należy zauważyć, że w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tj.Dz.U.2018.75 ze zm., zwanej dalej ustawą o skardze) strona może wnieść skargę, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż jest to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (przewlekłość postępowania). Dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o skardze, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie. Dokonując tej oceny, uwzględnia się zaś łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.</p> <p>Inaczej rzecz ujmując, z przewlekłością postępowania mamy do czynienia wtedy, gdy na skutek zaniechań ze strony organu odpowiedzialnego za jego tok, bądź też podejmowania przez niego czynności w sposób nieprawidłowy, trwa ono dłużej, niż to było konieczne, aby zostało zakończone. Ocena, czy doszło do przewlekłości postępowania, nie powinna więc ograniczać się wyłącznie do upływu czasu i subiektywnych odczuć skarżącego, lecz powinna być wypadkową czynników obiektywnych, a także uwzględniać czas niezbędny do podjęcia działań zmierzających do wydania orzeczenia kończącego postępowanie zgodnie z obowiązującymi przepisami, przewidującymi zachowanie określonych procedur. Nie każda zatem zwłoka świadczy o przewlekłości postępowania, a tylko zwłoka nieuzasadniona (zob. postanowienie SA w Krakowie z 02.09.2015 r., II S 18/15, LEX nr 1797142).</p> <p>W judykaturze stwierdza się, iż ocena, czy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne, dokonywana musi być na podstawie analizy charakteru przeprowadzanych czynności, jak i stanu faktycznego sprawy. Aby rozstrzygnąć, czy zwłoka w dokonaniu tej czynności jest nieuzasadniona, rozważyć należy nie tylko czasokres zaniechania jej dokonania, ale także konkretne realia sprawy i jej kontekst sytuacyjny (postanowienie SA we Wrocławiu z 30.07.2013 r., II S 21/13, Legalis nr 740523, LEX nr 1356721).</p> <p>Ustawa statuująca instytucję skargi na przewlekłość postępowania nie określa przy tym wprost jaki okres oczekiwania na zakończenie postępowania przygotowawczego należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. W orzecznictwie podkreśla się, że zbędną zwłoką nie jest każdy upływ czasu, ale dopiero nadmierne odstępstwo od czasu zwykle koniecznego dla wykonania określonych czynności. Przewlekłość postępowania zachodzi wtedy tylko, gdy zwłoka w czynnościach jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy (postanowienie SA w Krakowie z 23.11.2010 r., II S 28/10, LEX nr 783363). Ustalenie zaistnienia przewlekłości postępowania nie jest zależne jedynie od upływu czasu i subiektywnych odczuć skarżącego, lecz stanowi wypadkową czynników obiektywnych oraz czasu niezbędnego do podejmowania działań zgodnych z obowiązującymi przepisami przewidującymi prowadzenie określonych procedur. Przewlekłość jest pojęciem względnym, a zatem zawsze musi odnosić się do konkretnych realiów danych sprawy i przyjętego trybu postępowania (postanowienie SA w Katowicach z 04.12.2013 r., V S 83/13, LEX nr 1403730). Stwierdzenie zatem przewlekłości w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokuratora uwarunkowane jest oceną obiektywnej sprawności tego postępowania w indywidualnym układzie okoliczności faktycznych i prawnych.</p> <p>Okoliczność, iż strona aktywnie, choć nie zawsze adekwatnie do swojej aktualnej sytuacji procesowej, korzysta z przysługujących jej uprawnień, które z kolei wymagają podjęcia przez sąd określonych, a niekiedy licznych, czynności, i faktycznie przedłużają czas trwania postępowania, w sposób oczywisty nie może obciążać sądu orzekającego w sprawie. Aby rozstrzygnąć zatem, czy zwłoka w dokonaniu czynności jest nieuzasadniona, należy rozważyć nie tylko okres zaniechania jej dokonania, ale także konkretne realia sprawy i jej kontekst sytuacyjny. Należy przy tym pamiętać, że czas trwania postępowania wyznaczany jest nie tylko poprzez czynności sądu, ale także przez aktywność stron (postanowienie SN z 25.11.2020 r., I NSP 163/20, LEX nr 3093349).</p> <p>Analiza toku postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu sygn. akt IX K 751/20, a następnie przed Sądem Okręgowym w Sosnowcu sygn. akt IV K 84/22 dokonana przez pryzmat powyższych rozważań wskazuje, iż w sprawie nie doszło do przewlekłości w rozumieniu ustawy o skardze. Materiał dowodowy był bowiem systematycznie uzupełniany, a czynności procesowe sprawnie i sukcesywnie wykonywane w toku całego postępowania. Nie można tez pominąć, że jedną z obiektywnie występujących przeszkód, które wpłynęły na pewne wydłużenie trwania postępowania w sprawie było ogłoszenie w marcu 2020 roku stanu zagrożenia epidemiologicznego w kraju, co skutkowało czasowym ograniczeniem działalności Sądu Rejonowego w sosnowcu na podstawie zarządzeń jego Prezesa. Oczywiście Sąd Apelacyjny ma na uwadze, że pojawiły się okresy przerw w gromadzeniu materiału dowodowego, ale wynikało to wyłącznie z konieczności rozstrzygnięcia właściwości rzeczowej sądu. To zaś było nieodzowne, gdyż wydanie przez sąd niższego rzędu wyroku w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu stanowiłoby bezwzględną przyczynę odwoławczą (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 4)">art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.</a>), co skutkowałoby uchyleniem takiego wyroku i powodowałaby przewlekłość postępowania. Prawidłowo więc Sąd Rejonowy baczył, aby koniecznie kwestię te wyjaśnić. Z wydawania postanowień o stwierdzeniu niewłaściwości rzeczowej nie można wyciągać wniosku o braku odpowiedniej aktywności organu prowadzącego postępowanie sądowe, ani nie świadczy to o opieszałości w podejmowaniu przez niego decyzji procesowych. Tej bowiem nie odnotowano.</p> <p>Pokreślić należy, że skarga na przewlekłość postępowania nie może ograniczać się wyłącznie do zakwestionowaniu ogólnego czasu trwania postępowania, lecz powinna wskazywać określone czynności procesowe, których sąd nie podjął lub podjął z nieuzasadnioną zwłoką, bądź też dokonał wadliwie (postanowienie SN z 06.12.2017 r., III SPP 49/17, LEX nr 2418077). <span class="anon-block">R. J.</span> w swej skardze takowych w istocie nie wskazał. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie przedstawił przekonywujących argumentów, uzasadniających uwzględnienie wniesionej przez niego skargi. W szczególności, nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że czynności przeprowadzane przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu w sprawie o sygn. akt IX K 751/20 były „tylko czynnościami pozornymi”, a Sąd ten „nie zrobił prawie nic w celu ustalenia prawdy”. Z kolei co do twierdzeń skarżącego, że po czterech latach od zdarzenia świadkowie mogą zasłaniać się niepamięcią, to chociaż nie można im odmówić racji, pamiętać należy, że właśnie Sąd Rejonowy w Sosnowcu przesłuchiwał większość z nich, a złożone zeznania będzie można w stosownym trybie ujawnić. Wypowiadając się w taki sposób, skarżący całkowicie pominął systematyczne przeprowadzanie dowodów w sprawie, z których Sąd Okręgowy również będzie mógł skorzystać po ich ujawnieniu w stosownym trybie. Zauważyć też należy, że oskarżony realizując swe prawa i składając zażalenia na owe postanowienia, też miał obiektywny wpływ na długość postępowania.</p> <p>Na marginesie można zauważyć, że skarżący zdaje się zgłaszać zasadnicze pretensje nie tyle do toku postępowania w sprawie prowadzonej obecnie przez Sąd Okręgowy w Sosnowcu pod sygn. IV K 84/22, ile do regulacji z zakresu prawa karnego wykonawczego dotyczących statusu „osadzonego posiadającego czynności w toku”. Okoliczność ta nie może zaś być przedmiotem postępowania ze skargi o przewlekłość.</p> <p>Podsumowując, ocena przedstawionego powyżej toku postępowania prowadzi do wniosku, że brak podstaw do przypisania mu znamion przewlekłości, jako że czynności w sprawie podejmowane były przez sąd na bieżąco i nie wystąpiły okresy nieuzasadnionej bezczynności. Tak Sąd Rejonowy, jak i Sąd Okręgowy, wydawały zarządzenia bez zwłoki, a terminy rozprawy były wyznaczane z odpowiednią częstotliwością. Kilkakrotne odroczenie rozprawy wynikało bądź z konieczności zbadania właściwości sądu, bądź z braku wcześniejszych, wolnych terminów. Mimo relatywnie niewielkiej objętości akt, stopień faktycznej i prawnej zawiłości sprawny nie był niski z uwagi na wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji prawnej jednego z czynów zarzucanych oskarżonemu. Wydawane postanowienia o stwierdzeniu niewłaściwości w istocie zmierzały do rozwiania wątpliwości w tym zakresie, co ostatecznie nastąpiło.</p> <p>Skoro brak było podstaw do uznania, iż w analizowanej sprawie, na etapie postępowania przygotowawczego wystąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu ustawy o skardze, należało skargę oddalić na podstawie przepisu powołanego w części dyspozytywnej.</p> <p>Z uwagi na trudną sytuację materialną wnioskodawcy, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>SSA Marcin Ciepiela SSA Wiesław Kosowski SSA Piotr Pośpiech</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- -->1. o treści postanowienia poinformować:</em> </p> <p> <em> <!-- -->- skarżącego ,</em> </p> <p> <em> <!-- -->- Prezesa Sądu Okręgowego w Sosnowcu,</em> </p> <p> <em> <!-- -->- Prezesa Sądu Rejonowego w Sosnowcu</em> </p> <p> <em> <!-- -->2. akta zwrócić. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Katowice, dnia 29 listopada 2022 r.</em> </p> </div>