IV U 459/22

Sądy powszechne2022-11-30

Sygnatura

IV U 459/22

Data orzeczenia

2022-11-30

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Sławomir Górny (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 2 pkt 5 ustawy z 9.12.2008 r. o emeryturach pomostowych

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV U 459/22 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>  Dnia 30 listopada 2022 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Sławomir Górny Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Krysiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2022 roku w Sieradzu odwołania E. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z dnia 8 maja 2022 r. Nr (...) w sprawie E. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o rekompensatę zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje E. L. prawo do rekompensaty z tytułu pracy w warunkach szczególnych poczynając od 1 lipca 2022 roku. Sygn. akt IV U 459/22 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z 5.08.2022r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił E. L. prawa do rekompensaty do emerytury. Nie podzielając powyższej decyzji w/w złożyła odwołanie. Precyzując stanowisko, wnosiła do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w (...)od 1.05.2001 – 30.04.2002. W odpowiedzi organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania argumentując, że odwołująca na wymagany 15 letni staż w szczególnych warunkach, udowodniła 14 lat, 9 m-cy, 25 dni. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: E. L. urodziła się (...). W okresie od 21.09.1981 – 31.01.2006, była zatrudniona w (...) w Z. z tym, że od 29.06.1983 – 27.06.1991 – korzystała z urlopu wychowawczego, od 28.06.1991 – 1.07.1991 – przebywała na urlopie bezpłatnym; okresy pobierania zasiłków chorobowych i opiekuńczych to: 2.03.1993 – 8.03.1993, 3.06.1993 – 5.06.1993, 29.08.1994 – 7.09.1994, 1.02.1996 – 23.02.1996, 15.05.1996 – 25.05.1996, 29.10.1996 – 8.11.1996, 9.12.1996 – 13.12.1996, 28.02.1997 – 8.03.1997, 27.10.1998 – 31.10.1998, 7.04.1999 – 19.04.1999, 21.01.2000 – 4.02.2000, 10.11.2005 – 31.01.2006 Odwołująca pracowała w wydziale farbiarni. Od 1.05.2001 – 31.03.2002 – jako starszy magazynier, od 1.04.2002 - 30.04.2002 brakarz. Jako starszy magazynier odwołująca pilnowała, żeby robić zamówienia barwników, środków chemicznych. W tym celu chodziła do magazynów i sprawdzała czy nie brakuje barwników, czy jest wydana odpowiednia ilość. W biurze odwołująca załatwiała sprawy „papierkowe”; biuro mieściło się w farbiarni. Praca odbywała się w kontakcie z wysoką temperaturą, chemikaliami. Praca była na jedną zmianę. Wn – i podlegali wyważacze barwników. Jako brakarz, odwołująca zajmowała się brakowaniem przędzy, tj. czy jest zgodna i nie puszczają kolory. Dodatkowo zajmowała się barwnikami i chemikaliami. Praca była w ubraniu roboczym (zeznania wnioskodawczyni – na nagraniu CD – 00:07:27 – 00:17:19 k. 26, kserokopia: porozumienia w sprawie zmiany warunków umowy o pracę z 21.02.2001r., z 23.04.2001r., z 28.03.2002r., angaży, wypowiedzenia warunków umowy o pracę k. 19 - 23/akta sprawy; świadectwo pracy k. 11/akta ZUS). W dniu 6.07.2022r., E. L. złożyła w ZUS wniosek o emeryturę (wniosek/akta ZUS). Decyzją z 4.08.2022r., ZUS przyznał E. L. emeryturę od 1.07.2022r., tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek  (decyzja k. 16/akta ZUS). Decyzją z 5.08.2022r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił E. L. prawa do rekompensaty do emerytury. Do stażu pracy w szczególnych warunkach zaliczono 14 lat, 9 m-cy, 25 dni. Nie uwzględniono okresów: 29.06.1983 – 27.06.1991, 28.06.1991 – 1.07.1991, 2.03.1993 – 8.03.1993, 3.06.1993 – 5.06.1993, 29.08.1994 – 7.09.1994, 1.02.1996 – 23.02.1996, 15.05.1996 – 25.05.1996, 29.10.1996 – 8.11.1996, 9.12.1996 – 13.12.1996, 28.02.1997 – 8.03.1997, 27.10.1998 – 31.10.1998, 7.04.1999 – 19.04.1999, 21.01.2000 – 4.02.2000, 10.11.2005 – 31.01.2006 (decyzja k. 21/akta ZUS; odpowiedź na odwołanie k. 4v/akta sprawy).  Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w postępowaniu przed organem rentowym, w tym dokumentów pracowniczych z okresu zatrudnienia w (...), tj. porozumienie w sprawie zmiany warunków umowy o pracę z 21.02.2001r., z 23.04.2001r., z 28.03.2002r., angaże, wypowiedzenie warunków umowy o pracę. Fakty związane z charakterem pracy wnioskodawczyni od 1.05.2001r. w (...) Sąd ustalił na podstawie zeznań odwołującej, którym dał wiarę. W świetle materiału dowodowego praca odwołującej, którą wykonywała w okresie zatrudnienia w (...) od 1.05.2001 – 30.04.2002, kwalifikuje się do uzupełnienia stażu w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy zważył: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 2 pkt 5 ustawy z 9.12.2008r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2017r., poz. 644 ze zm.), rekompensata - odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Jak wynika z art. 21 cyt. ustawy, rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Celem rekompensaty, podobnie jak i emerytury pomostowej, jest łagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych przy pracach w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przypadku rekompensaty realizacja tego celu polega jednak nie na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, lecz na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego. W taki sposób istotę rekompensaty określa zresztą sam ustawodawca, definiując ją w art. 2 pkt 5 ustawy o e. p. Definicję pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze uprawniającą do wcześniejszej emerytury reguluje art. 32 ustawy emerytalno – rentowej oraz przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z §3 i §4 cyt. rozporządzenia, pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury jeżeli łącznie spełnia warunki: mężczyzna jeżeli osiągnął wiek 60 lat, ma wymagany „okres zatrudnienia” 25 lat, w tym przepracował co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że wnioskodawczyni spełniła sporną przesłankę 15 - letniego zatrudnienia w szczególnych warunkach. W ocenie Sądu praca wnioskodawczyni od 1.05.2001 – 31.03.2002 oraz od 1.04.2002 - 30.04.2002, kwalifikuje się do zaliczenia do szczególnych warunków, do prac o których mowa w wykazie A dział XIV poz. 24 Rozporządzenia RM z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r., nr 8, poz. 43). Stosując pomocniczo przepisy resortowe – załącznik nr 1 do zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego Nr 7 z 7.07.1987r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach (…) wskazać trzeba na dział XIV, poz. 24, pkt 40. Doliczając te okresy pracy do uznanego przez ZUS, stanowią łącznie ponad 15 lat. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14§2k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł, jak w sentencji. </div>