II OZ 1276/15
Sądy administracyjne2015-12-11
Sygnatura
II OZ 1276/15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2015-12-11
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Andrzej Gliniecki
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 1944/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Mińsku Mazowieckim z dnia [...] maja 2015 r. którym to skarżący został zobowiązany do płacenia zaliczki w wysokości 4983,91 zł na poczet wykonania zastępczego obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, nałożonego decyzją PINB w Mińsku Mazowieckim z dnia [...] maja 2009 r. znak [...]nakazującą skarżącemu rozbiórkę utwardzenia powierzchni na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w M.
K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r. W piśmie z dnia 30 lipca 2015 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania powołanego na wstępie rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2015 r., na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia PINB w Mińsku Mazowieckim z dnia [...] maja 2015 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, ze w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Natomiast skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie przedstawił żadnych argumentów wskazujących, że wykonanie tego postanowienia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Pismem z dnia 10 listopada 2015 r. K. K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 21 października 2015 r. podnosząc, że w przedmiotowym budynku mieszka jego matka. Rozbiórka utwardzonej nawierzchni uniemożliwi jej wychodzenie z domu. Opuszczenie budynku, przy nie utwardzonej nawierzchni może grozić upadkami lub złamaniami.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Tylko uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony, bowiem brak uzasadnienia nie pozwala na ocenę, czy opisane powyżej przesłanki w danej sprawie zachodzą. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Natomiast argumentacja zawarta w zażaleniu również jedynie ogólnikowo wskazuje na możliwość wyrządzenia szkody. Należy podkreślić, że obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego, z natury rzeczy jest odwracalny, ponieważ w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia, skarżący będzie uprawniony do zwrotu uiszczonej zaliczki.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.