II OSK 1650/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 242/08 w sprawie ze skargi A. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe wywołane skargą kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 242/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] zaskarżone przez A. Ł.. Ponadto Sąd I instancji stwierdził, że powyższe postanowienie nie podlega wykonaniu. Postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lutego 2008r, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. S. z dnia [...], którym organ nałożył na A. Ł. karę w wysokości 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu nielegalnego użytkowania budynku gospodarczego w kształcie litery "L" usytuowanego na działce o nr ewd. gr. [...] przy ul. [...] w M., bez wymaganego pozwolenia na użytkowanie. Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 19 czerwca 2008r. złożył [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, przez błędną wykładnię art. 57 ust. 7 w zw. z art. 55 pkt 2 ustawy Prawo Budowlane. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (t.j.: Dz. U. Nr 102, poz. 643) oraz art. 193 Konstytucji RP przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytania prawne: 1. "czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP?", 2. "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP?". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ponieważ podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowią przepisy, o których zgodność z Konstytucją RP Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II OSK 568/06 skierował pytanie do Trybunału Konstytucyjnego – niniejsze postępowanie ze skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało zawiesić, gdyż jego wynik zależeć może od rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego o zgodności wyżej wymienionych przepisów ustawy Prawo budowlane z Konstytucją RP. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.