III SA/Kr 580/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] nr [...] nakładającą na J. P. karę pieniężną w wysokości 1000 zł za naruszenie przepisu art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. W skierowanej do sądu administracyjnego skardze na tę decyzję J. P. złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek ten nie został odrębnie uzasadniony. Pismem z dnia 14 lipca 2008r. Sąd zwrócił się do skarżącego o wykazanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia konkretnej znacznej szkody lub wiąże się ze spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków z podaniem jakich konkretnie skutków – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Skarżący nie odpowiedział jednak na to wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żadna z tych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącego wskazana. Skarżący jedynie kwestionuje prawidłowość zaskarżonej decyzji, nie wskazując skutków, jakie mogłoby wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji. Podniesione zarzuty dotyczące wadliwości przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego i wadliwości zaskarżonej decyzji nie stanowią przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mogą bowiem być zakwalifikowane do kategorii, o których mowa w cytowanym powyżej art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy więc z całą mocą podkreślić, że żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została uprawdopodobniona. Skarżący, mimo wezwania, nie uzasadnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca w cytowanym powyżej art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia tylko dwie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. W ocenie Sądu nałożona wobec przedsiębiorcy kara w wysokości 1000 zł nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Suma ta dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie może być uznana za znaczną. Nie rodzi też niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w razie bowiem uchylenia lub zmiany decyzji o nałożeniu kary pieniężnej uiszczona kara ulega zwrotowi. Dodatkowo w niniejszej sprawie należy uwzględnić ustawową regulację dotyczącą zasad nakładania decyzją przedmiotowych kar pieniężnych, a w szczególności art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 6.09.2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. nr 125, poz. 1371 z późn. zm.), z którego wynika zasada nadawania decyzjom nakładającym kary pieniężne rygoru natychmiastowej wykonalności. Ustawodawca zatem z góry założył w tego typu sprawach natychmiastową wykonalność co do orzeczonych kar. Taka regulacja podkreśla specyfikę przedmiotowego postępowania w sprawie naruszenia ustawy o transporcie drogowym. Naruszenia te zostały przez samego ustawodawcę potraktowane w sposób szczególny, skoro wprowadził wobec nich wyjątek od zasady wykonalności decyzji ostatecznych. Z uwagi zatem na brak ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należało za nieuzasadniony. Dlatego też, działając na podstawie wyżej przytoczonego przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.