III SA/Wr 463/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska, , , po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi D D na postanowienie W I N G i K we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia i sprostowania postanowienia dotyczącego przekazania sprawy według właściwości SKO we W wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2007 r. w przedmiocie przyznania radcy prawnemu [...] opłaty za czynności z tytułu zastępstwa w kwocie [...] z VAT oraz [...] z tytułu poniesionych wydatków. postanawia: odrzucić wniosek UZASADNIENIE W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2007 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał radcy prawnemu skarżącego – A S i - opłaty za czynności z tytułu zastępstwa w kwocie [...] zł z VAT oraz [...] zł z tytułu poniesionych wydatków. Niniejsze postanowienie zostało skutecznie doręczone radcy prawnemu skarżącego w dniu 20 kwietnia 2007 r. (k. 79) oraz skarżącemu – po złożeniu przez niego stosownego wniosku - w dniu 9 października 2007 r. Pismem z dnia 16 października 2007 r. skarżący wniósł sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2007 r.,który to postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 9 listopada 2007 r. został jako spóźniony odrzucony. Niniejsze postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem o braku przysługujących środków zaskarżania w dniu 5 grudnia 2008 r. Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. skarżący wywiódł na w/w postanowienie zażalenie, które to postanowieniem z dnia 11 stycznia 2008 r., Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zostało jako niedopuszczalne odrzucone. Następnie niniejsze postanowienie zostało skutecznie doręczone: skarżącemu wraz z pouczeniem oraz jego pełnomocnikowi w dniu 29 stycznia 2008 r. W wyniku rozpoznania wniesionego przez skarżącego na powyższe postanowienie zażalenia (pismo z dnia 4 lutego 2008 r.), Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008 r. uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wskazując, że skoro na postanowienie Sądu o odrzuceniu sprzeciwu przysługuje zażalenie na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. to odrzucenie zaskarżonym postanowieniem zażalenia skarżącego jako niedopuszczalnego należy uznać za nieprawidłowe. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało skutecznie doręczone Sygn. akt III SA/Wr 463/06 skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2008 r, oraz jego pełnomocnikowi w dniu 15 kwietnia 2008 r. Następnie zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwrócił akta sprawy tutejszemu Sądowi Administracyjnemu przesłane mu wraz z zażaleniem skarżącego z dnia 7 grudnia 2007 r. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 9 listopada 2007 r. o odrzuceniu sprzeciwu, celem sporządzenia do niego uzasadnienia. Po sporządzeniu uzasadnienia do postanowienia z dnia 9 listopada 2007 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu doręczył niniejsze postanowienie stronom postępowania oraz przedstawił akta sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu [...] r. , sygn. [...] na posiedzeniu niejawnym, zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W z dnia [...] r. o odrzuceniu sprzeciwu skarżącego na postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2007 r. o przyznaniu radcy prawnemu wynagrodzenia za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy – zażalenie to oddalił. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 12 kwietnia 2007 r. rozpoczął bieg w dniu 20 kwietnia 2007 r. ( w tym dniu doręczono w/w postanowienie pełnomocnikowi skarżącego) i upłynął w dniu 27 kwietnia 2007 r. Na bieg tego terminu nie ma bowiem wpływu fakt, że skarżący otrzymał postanowienie w dniu 9 października 2007 r., gdyż w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika za datę doręczenia korespondencji stronie uważa się datę doręczenia je pełnomocnikowi". Pismem z dnia 1 października 2008 r. złożonym osobiście przez skarżącego w siedzibie Sądu, wniósł on o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 12 kwietnia 2007 r. o przyznaniu radcy prawnemu wynagrodzenia za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że zgodnie z treścią art. 67 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono Sygn. akt III SA/Wr 463/06 pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Przepis ten reguluje zatem – w ocenie skarżącego – jedynie kwestie porządkowe, a mianowicie wskazuje osoby, którym doręcza się pisma w postępowaniu sądowym, gdy ustanowiony został pełnomocnik. Z przepisu tego nie wynika zaś zakaz doręczania pisma również stronie, gdy wystąpi ona ze stosownym wnioskiem. Zatem – jak podkreślił skarżący – pismem z dnia 13 kwietnia 2007 r. wniósł on o doręczenie postanowienia referendarza sądowego z dnia z dnia 12 kwietnia 2007 r. o przyznaniu radcy prawnemu wynagrodzenia za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy. Sąd jednak doręczył mu to postanowienie – po ponownym wniosku zawartym w piśmie z dnia 26 września 2007r. Zatem skarżący nie ponosi winy, iż "Sądowi przydarzyła się zwłoka w rozpoznaniu wniosku z dnia 13 kwietnia 2007 r. i że doręczył przedmiotowe pismo z kilkumiesięcznym opóźnieniem w stosunku do daty wydania postanowienia (12 kwietnia 2007 r.) i daty złożenia wniosku o jego doręczenie (13 kwietnia 2007 r.)". Zważywszy na powyższe – zdaniem skarżącego – wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże zgodnie z treścią art. 87 § 5 p.p.s.a., przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Z treści tegoż przepisu wynika zatem wprost, że ma on jedynie na celu rozstrzygnięcie czy przywrócenie uchybionego terminu w okolicznościach danej sprawy jest w ogóle dopuszczalne, czy też nie. Kwestia dopuszczalności stanowi przesłankę dotyczącą postępowania o charakterze formalnym. Stwierdzenie zaś, czy zachodzi przypadek wyjątkowy będący podstawą do przywrócenia terminu do Sygn. akt III SA/Wr 463/06 dokonania danej czynności procesowej pozostawione jest w całej rozciągłości ocenie Sądu. W niniejszej sprawie – w ocenie Sądu – taki przypadek nie zachodzi. Należy odnieść się w tym zakresie do argumentacji skarżącego, który brak winy w niezachowaniu terminu do wniesienia sprzeciwu upatruje w działaniu Sądu. Stwierdza bowiem wprost, że wina leży po stronie Sądu, który to błędnie interpretuje treść art. 67 p.p.s.a. Przepis ten reguluje – w ocenie skarżącego - jedynie kwestię porządkową, wskazując osoby, którym doręcza się pisma w postępowaniu sądowym, gdy został ustanowiony pełnomocnik. Zatem – jak podkreślił skarżący – choć pismem z dnia 13 kwietnia 2007 r. wniósł o doręczenie postanowienia referendarza sądowego z dnia z dnia 12 kwietnia 2007 r. o przyznaniu radcy prawnemu wynagrodzenia za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy, to Sąd postanowienie to doręczył mu dopiero po ponownym wniosku zawartym w piśmie z dnia 26 września 2007 r. W konsekwencji - jak wskazał skarżący – skoro to "Sądowi przydarzyła się zwłoka w rozpoznaniu wniosku z dnia 13 kwietnia 2007 r." to on jako skarżący nie może ponosić ujemnych tego konsekwencji. Argumentacja ta jest jednak całkowicie bezzasadna na gruncie ustawy p.p.s.a., i co istotne byłaby również bezzasadna gdyby skarżący złożył wniosek z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 5 p.p.s.a. tj. w terminie roku od uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu na postanowienie referendarza. W niniejszej bowiem sprawie postanowienie z dnia 12 kwietnia 2007 r. referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w przedmiocie przyznania radcy prawnemu skarżącego – A S - wynagrodzenia za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy - zostało stosownie do treści art. 67 § 5 p.p.s.a. - skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 kwietnia 2007 r. (k. 79). W myśl zaś art. 259 § 1 p.p.s.a., od wydawanych przez referendarza sądowego zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania (art. 258 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), postanowień co do przyznania prawa pomocy lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a.), a także postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa Sygn. akt III SA/Wr 463/06 pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków (art. 258 § 1 pkt 8 p.p.s.a.) strona albo zawodowy pełnomocnik (wtedy gdy jest ustanowiony) mogą wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sprzeciw ten należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego. Zatem termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 12 kwietnia 2007 r., który bezspornie winien zostać liczony od daty skutecznego doręczenia zaskarżonego postanowienia pełnomocnikowi skarżącego, nie zaś skarżącemu, a więc od daty 20 kwietnia 2007 r. - upłynął bezskutecznie w dniu 27 kwietnia 2007 r. W świetle bowiem podniesionej przez skarżącego argumentacji ponownie podkreślić należy, iż na bieg tegoż terminu (wbrew twierdzeniom skarżącego) nie ma wpływu – co wynika wprost z treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. – fakt, że skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie dopiero w dniu 9 października 2007 r. Z treści przepisu art. 67 § 5 p.p.s.a., wynika bowiem wprost, że w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika za datę doręczenia korespondencji stronie uważa się datę doręczenie tej korespondencji jej pełnomocnikowi. Jeżeli więc strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom. Żaden z tych podmiotów nie może skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do strony (por. post. SN z dnia 8 września 1993 r., III CRN 30/93, OSN 1994, nr 7-8, poz. 160). Z powyższego wynika, że działanie Sądu, które polegało na doręczeniu postanowienia referendarza z dnia 12 kwietnia 2007 r. pełnomocnikowi strony było bezspornie zgodne z prawem. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że po pierwsze jednoroczny termin umożliwiający przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 12 kwietnia 2007 r. rozpoczął swój bieg w dniu 27 kwietnia 2007 r. , a zatem upłynął 27 kwietnia 2008 r., a po wtóre Sąd – po rozważeniu argumentacji podniesionej przez skarżącego - nie dopatrzył się w niniejszej sprawie "żadnych wyjątkowych przypadków" o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a., które to mogłyby usprawiedliwiać przywrócenie terminu Sygn. akt III SA/Wr 463/06 do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 12 kwietnia 2007 r., po upływie roku od jego uchybienia. Mając powyższe na uwadze wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należało odrzucić.