II OZ 665/22
Sądy administracyjne2022-11-15
Sygnatura
II OZ 665/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2022-11-15
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Tomasz Zbrojewski
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1142/22 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 kwietnia 2022 r., znak: DON.7101.98.2021.JSK w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 kwietnia 2022 r., znak: DON.7101.98.2021.JSK, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia.
Zarządzeniem z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1142/22, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193, zwane dalej: "rozporządzeniem") wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi na powyższe postanowienie, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył A. Z., wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 złotych.
Przedmiotem skargi w tej sprawie jest postanowienie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. Prawidłowo zatem ustalono wysokość wpisu stałego od skargi w kwocie 200 złotych.
Kwestionowane przez stronę zarządzenie zostało wydane w następstwie prawomocnego rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Dla przypomnienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt VII SPP/Wa 146/22, utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego tegoż Sądu z dnia 26 września 2022 r., odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
Prawidłowo zatem Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych.
Wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny, w tym postępowaniu wpadkowym mającym na celu zbadanie prawidłowości wydanego przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia, ocenia jedynie, czy były podstawy do jego wydania na określonym etapie postępowania i czy zostało ono wydane zgodnie z przepisami prawa. W tym względzie nie można zarzucić żadnego naruszenia. Okoliczność, iż skarżący obecnie wnioskuje o przyznanie prawa pomocy pozostaje bez wpływu na zasadność wydania spornego zarządzenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.