II Ka 782/22

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 782/22 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2022r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Agata Kowalska</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p>st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale prokuratora Moniki Zimnoch – Branickiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2022 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </strong> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim</p> <p>z dnia 21 września 2022 r. sygn. akt II K 900/21</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  ustala, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 782/22</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong>został oskarżony o to, że w dniu 8 sierpnia 2021 roku, około godziny 14:00, w miejscowości <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gmina <span class="anon-block">M.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, kierował w ruchu lądowym po drodze publicznej quadem <span class="anon-block">m-ki A.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wyrokiem z dnia 21 września 2022 r., sygn. II K 900/21:</strong> </p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2021 r. w <span class="anon-block">S.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, w ruchu lądowym, prowadził pojazd mechaniczny – quad <span class="anon-block">marki A.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu – prowadzącym do stężenia 0,18 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 87 § 1 kw w brzmieniu tego przepisu obowiązującym przed 1 stycznia 2022 r. w zw. z art. 2 kw i za ten czyn na podstawie tych przepisów skazał go i wymierzył karę grzywny w kwocie 500 (pięciuset) złotych;</p> <p>II.  na podstawie art. 87 § 3 kw orzekł wobec obwinionego środek karny – zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 9 (dziewięciu) miesięcy;</p> <p>III.  na podstawie art. 29 § 4 kw na poczet orzeczonego wobec obwionionego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 18 sierpnia 2021 roku do dnia 30 maja 2022 roku;</p> <p>IV.  tytułem opłaty zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych i obciążył go zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych, w pozostałym zakresie wydatki nieobjęte ryczałtem przejmując na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, zaskarżając go w całości, na niekorzyść <span class="anon-block">K. K.</span> i zarzucając mu:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, polegającą na błędnej i dowolnej – zamiast swobodnej, opartej o wskazania wiedzy, logiki i doświadczenie życiowe ocenie materiału dowodowego, w szczególności opinii biegłego Uniwersytetu Medycznego w <span class="anon-block">B.</span>, wyjaśnień i oświadczeń oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> co do ilości i rodzaju spożywanego alkoholu i palenia papierosów przed badaniem stanu trzeźwości, protokołów badania stanu trzeźwości oraz zeznań świadków <span class="anon-block">J. P.</span> i <span class="anon-block">K. S.</span> na okoliczność palenia przez oskarżonego papierosów po badaniach medycznych na miejscu zdarzenia – która doprowadziła do błędnym ustaleń faktycznych, że przeprowadzone o godz. 14:38 badanie stanu trzeźwości było obarczone błędem i w konsekwencji uznanie, że oskarżony w chwili czynu, polegającego na kierowaniu pojazdem mechanicznym znajdował się w stanie po spożyciu alkoholu, a nie w stanie nietrzeźwości.</p> <p>Podnosząc ów zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim.</p> <p>Na rozprawie apelacyjnej prokurator poparł apelację i wniosek w niej zawarty. Obrońca oskarżonego wniósł o nieuwzględnienie apelacji i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy, nadto wniósł o zasądzenie kosztów obrony z urzędu. Oskarżony przyłączył się do stanowiska obrońcy i wniósł o utrzymanie wyroku w mocy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie. W postępowaniu apelacyjnym nie stwierdzono bowiem uchybień, na których istnienie powoływał się skarżący.</p> <p>Osią wniesionej apelacji, której dotyczyły argumenty prokuratorskie, była problematyka stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu (czy też we krwi) u podsądnego <span class="anon-block">K. K.</span> w momencie zdarzenia, ze wszystkimi tego skutkami, tj. uznaniem, że z uwagi na brak przekroczenia wartości progowej stanu nietrzeźwości z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art. 115 § 16 kk</a> wyżej wymieniony popełnił wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 1)">art. 87 § 1</a> kw, nie zaś przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Pomiędzy znamionami przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>, a wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 1)">art. 87 § 1</a> kw kluczowa różnica sprowadza się wszakże do stopnia intoksykacji alkoholem lub środkiem odurzającym.</p> <p>W tym miejscu przypomnieć należy, że domniemanie niewinności nie wymaga dowodzenia, to obalenie tego domniemania wymaga dowodów i rzecz ma się dokładnie tak samo z dowodami przemawiającymi za surowszą aniżeli stwierdzona w I instancji kwalifikacją prawną zachowania podsądnego. Tak bowiem przedstawia się ciężar dowodzenia w postępowaniu karnym. Sąd nie może przypisać danej osobie czynu, który jest bardziej lub mniej prawdopodobny, wszakże skazuje się na podstawie dowodów, nie zaś prawdopodobieństwa popełnienia określonego przestępstwa. Wykrycie i dostarczenie dowodów winy należy do organów ścigania i oskarżyciela, a wszelkie wątpliwości wynikające z oceny dowodów, powinny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego, czy też obwinionego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a>).</p> <p>W sprawie niniejszej, Sąd a quo wyjaśnił dlaczego pierwszy z pomiarów, dokonany jeszcze na miejscu zdarzenia przez funkcjonariuszy Policji, nie mógł stanowić wiarygodnego dowodu służącego poczynieniu pozbawionych błędu ustaleń faktycznych, opierając się w tym względzie nie tylko na postulatach obrony, ale przede wszystkim na opinii biegłego z zakresu toksykologii z Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w <span class="anon-block">B.</span>. W przekonaniu Sądu ad quem, wartości wniosków sformułowanych w w/w opinii skarżący skutecznie nie podważył. Autor apelacji nie przedstawił bowiem żadnych argumentów merytorycznych przeciwko samej opinii, które kwestionowałyby wiedzę specjalną, wykorzystane metody badawcze, itp. Skarżący zasygnalizował jedynie, że w tejże opinii uwzględnić należało dane o ilości spożytego alkoholu z protokołu badania stanu trzeźwości. W dalszym ciągu brak jednak było argumentów dotyczących kwestii prawidłowości samego pomiaru i spełniania ku temu warunków koniecznych, aby dane były miarodajne. W tym konkretnym przypadku wiarygodność pomiaru miały zakłócić wypalone przez podsądnego jeden za drugim papierosy w czasie oczekiwania na podjęcie czynności przez funkcjonariuszy. Ta okoliczność została potwierdzona w zeznaniach świadków, co Sąd Rejonowy skrupulatnie odnotował w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Nie sprowadzała się zatem wyłącznie do gołosłownych deklaracji. W tym kontekście, wychodząc naprzeciw uwagom skarżącego, podkreślić należy także, że oświadczenia <span class="anon-block">K. K.</span> składane do protokołu badania stanu trzeźwości nie miały waloru wyjaśnień składanych w sprawie. Nie został on wówczas pouczony o prawie odmowy składania wyjaśnień i płynących z tegoż konsekwencjach.</p> <p>Ustalenia faktyczne co do stężenia alkoholu w organizmie <span class="anon-block">K. K.</span> w dniu zdarzenia Sąd Rejonowy zasadnie oparł na opinii biegłego z zakresu toksykologii, albowiem brak było innych dowodów, które w sposób niebudzący wątpliwości przemawiałyby za uznaniem, iż stopień intoksykacji alkoholem był wyższy aniżeli 0,18 mg/l. Domysły, nawet poparte doświadczeniem życiowym, nie są wystarczające do stwierdzenia winy odnośnie do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Zasady doświadczenia życiowego aktualizują się bowiem dopiero w procesie oceny dowodów, nie wolno zaś tymi zasadami dowodów winy zastępować i na ich podstawie czynić niedopuszczalnych domniemań.</p> <p>Przedstawiona w apelacji ocena dowodów o charakterze osobowym w części dotyczącej doprecyzowania czasu palenia przez <span class="anon-block">K. K.</span> papierosów nie była stanowcza, wręcz przeciwnie - zawierała luki i znaki zapytania, a jako taka musiała być odrzucona w myśl zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo.</em> Zeznania świadków w tym względzie nie należały do dokładnych i kategorycznych, niezasadne było zatem żądanie prokuratora poczynienia na podstawie dowodów niejednoznacznych, stanowczych ustaleń faktycznych, ważących na surowszej subsumpcji i tym samym kwalifikacji prawnej zachowania z przejściem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">Kodeksu Wykroczeń</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 87;art. 87 § 1)">art. 87 § 1</a> kw), na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks Karny</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>).</p> <p>Reasumując powyższe rozważania, podniesione w apelacji prokuratorskiej argumenty winny być ujmowane w kategoriach pozbawionej podstaw polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu ferującego zaskarżony wyrok. Sąd Okręgowy w pełni akceptuje konkluzję Sądu a quo, iż obwiniony dopuścił się przypisanego mu w zaskarżonym wyroku wykroczenia, nie zaś przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>.</p> <p>Kierując się przedstawionymi wyżej racjami i nie stwierdzając zaistnienia którejkolwiek z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 104;art. 104 § 1)">art. 104 § 1 kpw</a>, podlegających rozważeniu niezależnie od granic zaskarżenia, Sąd Okręgowy w Siedlcach, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a>, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> wydatkami postępowania odwoławczego, zainicjowanego wyłącznie przez prokuratora, obciążono Skarb Państwa.</p> <p>Z tych wszystkich względów, Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.</p> </div>