II W 1158/21
Sądy powszechne2022-12-13
Sygnatura
II W 1158/21
Data orzeczenia
2022-12-13
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Beata Malinowska (PRESIDING_JUDGE)
Treść orzeczenia
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Sygn. akt II W 1158/21</span>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 13 grudnia 2022 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Beata Malinowska</p>
<p>Protokolant : sekr. sąd. Natalia Tomaszewska</p>
<p>Przy udziale oskarżyciela <span class="anon-block">K.</span> : ---</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 08.02.2022r., 05.04.2022r., 10.06.2022r., 27.09.2022r., 29.11.2022r. sprawy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. R.</span> -</strong> s. <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z d. <span class="anon-block">S.</span> , <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">PESEL: (...)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->obwinionego o to, że:</strong>
</p>
<p>W okresie od 15 września 2020 roku do dnia 16 kwietnia 2021 roku w <span class="anon-block">G.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> złośliwie niepokoił <span class="anon-block">Z. R.</span> poprzez kopanie w drzwi pomieszczenia piwnicznego, zamykanie drzwi do korytarza piwnicznego w czasie gdy pokrzywdzony tam przebywał, używanie słów obraźliwych w miejscu publicznym wobec pokrzywdzonego w obecności osób postronnych,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o wykroczenie z art. 107 kw</strong>
</p>
<p>o r z e k ł :</p>
<p>I.
Obwinionego<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">J. R.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 107 kw i za to, na podstawie art. 107 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 ( trzysta ) złotych.</p>
<p>II.
Zasądza od obwinionego na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">Z. R.</span> kwotę 3280,74 zł ( trzy tysiące dwieście osiemdziesiąt złotych 74/100 ) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika z wyboru.</p>
<p>III.
Zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.</p>
<p>Sygn. akt II W 1158/21</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">J. R.</span> i <span class="anon-block">Z. R.</span> byli sąsiadami. Zamieszkiwali w bloku mieszczącym się w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> , na tym samym piętrze. W związku z narastającym między nimi od ok. 5-6 lat konfliktem <span class="anon-block">Z. R.</span> zdecydował się sprzedać swoje mieszkanie. Kiedy <span class="anon-block">J. R.</span> dowiedział się o tym to oświadczył ,że będzie utrudniał sprzedaż. <span class="anon-block">J. R.</span> na ścianach piwnicy umieszcza napisy , które dotyczyły <span class="anon-block">Z. R.</span>. Kiedy <span class="anon-block">Z. R.</span> zamalowywał te napisy to pojawiały się nowe. Napisy były treści „<span class="anon-block">(...)</span>”, „<span class="anon-block">(...)</span>” , „<span class="anon-block">(...)</span>”, „<span class="anon-block">(...)</span>”. Od 15 września 2020r. do 16 kwietnia 2021r. , w obecności potencjalnych klientów , którzy byli zainteresowani zakupem mieszkania <span class="anon-block">J. R.</span> wykrzykiwał ,że <span class="anon-block">Z. R.</span> jest pijakiem, , złodziejem i ,że w mieszkaniu była melina. Kiedy tylko <span class="anon-block">J. R.</span> widział <span class="anon-block">Z. R.</span> to go wyzywał. Mówił „<span class="anon-block">R.</span> to <span class="anon-block">(...)</span>” . Kiedy po wyprowadzeniu się z mieszkania <span class="anon-block">Z. R.</span> był w piwnicy po swoje rzeczy to <span class="anon-block">J. R.</span> zamykał mu drzwi od piwnicy na klucz, kopał w drzwi piwnicy <span class="anon-block">Z. R.</span> i wytrącił mu z ręki słoik z kompotem. <span class="anon-block">J. R.</span> twierdził ,że <span class="anon-block">Z. R.</span> ma przekupioną spółdzielnie mieszkaniową i policję że ma za dużą piwnicę . <span class="anon-block">J. R.</span> mówił do sąsiadów odnośnie <span class="anon-block">Z. R.</span> „ <span class="anon-block">(...)</span>”. Żona <span class="anon-block">Z. R.</span> bardzo to przeżywała . Bała się ,że może coś się wydarzyć. Ciągle się denerwowała . <span class="anon-block">Z. R.</span> i jego żona chcieli mieć spokój i dlatego się wyprowadzili.</p>
<p>( dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">Z. R.</span> k- 89v-90 , 1v, 5 , zeznania świadka <span class="anon-block">E. H.</span> k- 90 , zeznania świadka <span class="anon-block">S. R.</span> k- 93v, zeznania świadka <span class="anon-block">G. R.</span> k- 93v-94, notatka urzędowa k-10, zdjęcia k- 102, odpisy wyroków SR w Grudziądzu k- 105-106 ).</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. R.</span> poprosił swojego brata <span class="anon-block">S. R.</span> o pomoc w wywiezieniu rzeczy z piwnicy. <span class="anon-block">J. R.</span> zastawił im drzwi od piwnicy aby nie mogli ich otworzyć. <span class="anon-block">J. R.</span> myślał ,że <span class="anon-block">S. R.</span> jest kupcem mieszkania i powiedział ,że to jest melina pijacka i nie ma go kupować ,że piwnica jest do rozbioru. Kiedy <span class="anon-block">Z. R.</span> z bratem chcieli wynosić rzeczy z piwnicy to <span class="anon-block">J. R.</span> wyszedł i zamknął im drzwi na klucz. Następnie <span class="anon-block">J. R.</span> stał na dworze i wyzywał <span class="anon-block">Z. R.</span> i jego brata. Padały słowa „<span class="anon-block">(...)</span>” . <span class="anon-block">Z. R.</span> i jego brat się nie odzywali</p>
<p>( dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">S. R.</span> k- 93v).</p>
<p>
<span class="anon-block">J. R.</span> pisał skargi odnośnie zabudowy piwnicy <span class="anon-block">Z. R.</span>. Przebudowa tej piwnicy odbyła się w sposób prawidłowy</p>
<p>( dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">S. L.</span> k- 103v, pisma k- 107-112).</p>
<p>Obwiniony <span class="anon-block">J. R.</span> przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił , że jest to zemsta za sprawę o pobicie. <span class="anon-block">Z. R.</span> rozbudował nielegalnie piwnicę. Przypadkowo uderzył w drzwi piwnicy sąsiada rowerem Nie używał słów obraźliwych w stosunku do <span class="anon-block">Z. R.</span> . Pisanie w piwnicy zaczęło się od <span class="anon-block">Z. R.</span> . On pierwszy napisał na drzwiach piwnicy <span class="anon-block">J. R.</span> „<span class="anon-block">(...)</span>”.</p>
<p>( dowód: wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> k- 83v, 90v , odpis wyroku SR w Grudziądzu k- 16).</p>
<p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego albowiem były one sprzeczne z zeznaniami świadków <span class="anon-block">Z. R.</span> , <span class="anon-block">G. R.</span>, <span class="anon-block">S. R.</span> i <span class="anon-block">E. H.</span>. Z zeznań świadków wynikało jednoznacznie ,że pomiędzy obwinionym a pokrzywdzonym <span class="anon-block">Z. R.</span> jest konflikt odnośnie przebudowy piwnicy . W związku z tym obwiniony w ciągły sposób niepokoił pokrzywdzonego i kiedy tylko go widział to wyzwał go i ubliżał mu , ubliżał też rodzinie pokrzywdzonego, zamykał pokrzywdzonemu drzwi od piwnicy na klucz kiedy był on w środku , kopał w drzwi piwnicy, mówił negatywnie o obwinionym w obecności sąsiadów. Pokrzywdzony oraz jego żona żyli z tego powodu w ciągłym stresie i postanowili się wyprowadzić aby mieć spokój .</p>
<p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadków <span class="anon-block">Z. R.</span> , <span class="anon-block">G. R.</span>, <span class="anon-block">S. R.</span> i <span class="anon-block">E. H.</span> i <span class="anon-block">S. L.</span> albowiem były one spójne i konsekwentne a także wzajemnie ze sobą korespondowały tworząc logiczną całość . Świadkowie w dokładny sposób opisywali negatywne zachowanie obwinionego wobec pokrzywdzonego <span class="anon-block">Z. R.</span> .</p>
<p>Zeznania świadka <span class="anon-block">E. P.</span> nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.</p>
<p>Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów i pism , protokołów zgromadzonym w toku postępowania uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.</p>
<p>W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego popełnienie przez obwinionego <span class="anon-block">J. R.</span> wykroczenia z art. 107 kw nie budzi wątpliwości. W okresie od 15 września 2020r. do dnia 16 kwietnia 2021r. w <span class="anon-block">G.</span> , na <span class="anon-block">ul. (...)</span> złośliwie niepokoił <span class="anon-block">Z. R.</span> poprzez kopanie w drzwi pomieszczenia piwnicznego, zamykanie drzwi od korytarza piwnicznego w czasie gdy pokrzywdzony tam przebywał, używanie słów obraźliwych w miejscu publicznym wobec pokrzywdzonego w obecności osób postronnych.</p>
<p>Zdaniem Sądu orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 300 zł jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa popełnionego czynu a także spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno-wychowawczą.</p>
<p>Na mocy art. 119 par. 1 kpow w zw. z par. 11 ust.2 pkt 2 i par. 15 ust 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Sąd zasądził od obwinionego na rzecz oskarżyciela posiłkowego poniesione przez niego wydatki postępowania albowiem oskarżyciel posiłkowy w należyty sposób wykazał wysokość kosztów poniesionych w związku z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.</p>
<p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 par. 1</a> kpow w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 par. 1 kpk</a> i art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) gdyż z uwagi na wysokość emerytury obwinionego uiszczenie ich byłoby dla obwinionego zbyt uciążliwe .</p>
</div>