II AKzw 2828/22

<p>Sygn. akt II AKzw 2828/22</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 13 grudnia 2022 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący-Sędzia: SA Mirosław Ziaja</strong> </p> <p>Protokolant: Bożena Waniek</p> <p>przy udziale <strong> <!-- --> Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. M.</span> </strong> </p> <p>skazanego za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> </p> <p>zażalenia złożonego przez obrońcę skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku- Białej</p> <p>z dnia 28 października 2022 roku, sygn. akt IV Kow 1155/22</p> <p>w przedmiocie umorzenia postępowania wykonawczego prowadzonego o udzielenie zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>1.  utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;</p> <p>2.  zwolnić skazanego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 28 października 2022 roku sygn. akt IV Kow 1155/22 Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej umorzył w stosunku do <span class="anon-block">A. M.</span> postępowanie wykonawcze prowadzone z wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Żywcu z dnia 3 kwietnia 2017 roku sygn. akt II K 661/15 w systemie dozoru elektronicznego.</p> <p>Pierwotnie kara orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Żywcu sygn. akt <br/>II K 661/15, została tymże wyrokiem warunkowo zawieszona na okres próby wynoszący <br/>5 lat. Jednakże postanowieniem Sądu Rejonowego w Żywcu z dnia 21 kwietnia 2022 roku sygn. akt II Ko 2347/21 zarządzono przedmiotową karę pozbawienia wolności do wykonania z uwagi na znikomy stopień realizacji nałożonego na skazanego obowiązku naprawienia szkody.</p> <p>Kolejno postanowieniem Sądu Okręgowego w Bielsku- Białej z dnia 20 czerwca <br/>2022 roku sygn. akt IV Kzw 181/22 skrócono skazanemu wymiar kary o połowę, który oznaczono na 1 rok pozbawienia wolności.</p> <p>Na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania wykonawczego zażalenie wniósł obrońca skazanego z wyboru, zarzucając orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 75;art. 75 § 3 a)">art. 75 § 3a k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 k.k.w.</a> W konsekwencji podnoszonych naruszeń obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Bielsku-Białej do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie obrońcy skazanego, jako niezasadne, nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Przeprowadzona kontrola odwoławcza kontestowanego orzeczenia, nie potwierdziła naruszenia podnoszonych przez obrońcę skazanego norm prawa materialnego.</p> <p>Zgodnie z powołanym przez sąd I instancji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 k.k.w.</a> sąd penitencjarny może udzielić skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego m.in. jeżeli wobec skazanego <strong> <!-- -->orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku i 6 miesięcy</strong>, a nie zachodzą warunki przewidziane <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 Kodeksu karnego</a>.</p> <p>Wskazać zatem trzeba, że karą orzeczoną w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a>la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 k.k.w.</a> jest wyłącznie kara wymierzona skazanemu w wyroku. Samo już brzmienie powołanego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż chodzi o karę „orzeczoną”. Właśnie w wyroku następuje uznanie winy sprawcy i orzeczenie kary za popełnienie przestępstwa. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 75;art. 75 § 3 a)">art. 75 § 3a k.k.</a> dochodzi jedynie do uregulowania kwestii jej wykonania poprzez zastosowanie swoistej instytucji redukcji polegającej na jej skróceniu. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 75;art. 75 § 3 a)">art. 75 § 3a k.k.</a> odwołuje się w swej treści do kary orzeczonej, którą można skrócić. Zatem jako karę orzeczoną wskazać trzeba karę, która została pierwotnie wymierzona w wyroku, a która dopiero potem ulega modyfikacji poprzez jej skrócenie. Zatem przez pojęcie kary nieprzekraczającej roku i sześciu miesięcy należy rozumieć wymiar kary orzeczonej w wyroku, a nie karę, która będzie podlegała faktycznemu wykonaniu po jej skróceniu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 75;art. 75 § 3 a)">art. 75 § 3a k.k.</a> (<em> <!-- -->vide: postanowienie SA w Katowicach <br/>z 28.12.2016 r., II AKzw 1987/16, LEX nr 2309519</em>).</p> <p>Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać trzeba, przez pryzmat zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego <span class="anon-block">A. M.</span>, <br/>że zasadniczą kwestią pozostaje, czy karą orzeczoną w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 43)">art. 43</a> la <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1;§ 1 ust. 1)">§ 1 <br/>ust. 1 k.k.w.</a> jest kara wymierzona skazanemu w wyroku, czy też ustalona w postanowieniu <br/>o zarządzeniu wykonania kary i jej skróceniu.</p> <p>W tym zakresie Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko sądu a quo, iż sąd procedujący <br/>w przedmiocie udzielenia zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego bierze pod uwagę wymiar orzeczonej kary, a nie wymiar tej części kary, która pozostała skazanemu do odbycia.</p> <p>Z tych też powodów trafnie uznał sąd I instancji, iż w przypadku <span class="anon-block">A. M.</span> nie zostały spełnione warunki formalne pozwalające na udzielenie zgody na odbycie kary <br/>w warunkach dozoru elektronicznego, co skutkowało umorzeniem postępowania w tym zakresie.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono według przepisów powołanych na wstępie.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  treści prawomocnego postanowienia poinformować:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>skazanego;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>obrońcę skazanego,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>prokuratora;</p> </dd> </dl> <p>2.  zwrócić akta sprawy.</p> <p>Katowice, dnia 13 grudnia 2022 roku</p> </div>