II SA/Ke 650/11

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 25 października 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: I. ustanowić dla S. W. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, II. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, III. oddalić wniosek ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE S. W. złożył w dniu 10.X.2011 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z piętnastoletnią córką – uczennicą gimnazjum i dwudziestojednoletnim. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga miesięczny dochód brutto w wysokości 2000-3000 zł. Oświadczył, że po odliczeniu składek na ZUS własny i pracownika oraz opłat za media, pozostaje mu niewiele środków pieniężnych. Syn osiąga dochód z wykonywanej przez siebie pracy, ale nie dokłada się do wydatków domowych. Żona wnioskodawcy pracuje sezonowo za granicą, mieszka u swojej matki i nie wspomaga finansowo męża. Ze względu na pracę oraz opiekę nad chorą matką skarżącemu nie starcza czasu na wykonywanie prac związanych z prowadzeniem domu i musi płacić osobom trzecim za pomoc. Wnioskodawca wykazał własność gospodarstwa rolnego o powierzchni 8 ha i domu wielkości 200 m² (cześć mieszkalna 150 m²) wymagającego remontu m.in. naprawy instalacji elektrycznej i ogrzewania, wymiany tynków i nieszczelnych okien. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży więc obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, przede wszystkim: zmienny i niepewny dochód z działalności gospodarczej, konieczność utrzymania małoletniej córki, wydatki związane z zatrudnianiem osób trzecich do prac domowych i przeprowadzeniem niezbędnych prac remontowych w domu, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.