Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I Ns 1/22

Sądy powszechne2022-12-15
Sygnatura
I Ns 1/22
Data orzeczenia
2022-12-15
Rodzaj
DECISION

Sędziowie

Monika Mleczko-Pawlikowska (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt: I Ns 1/22 zagr</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 15 grudnia 2022 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Chełmnie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="200"/> <col width="511"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Monika Mleczko-Pawlikowska</p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Stażysta Anna Dziedzińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2022 r. w Chełmnie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku małoletniej <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">W.</span> w imieniu której działa przedstawicielka ustawowa <span class="anon-block">M. W. (1)</span>,</p> <p>z udziałem <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, małoletnich <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, <span class="anon-block">P. K. (2)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span> w imieniu których działają przedstawiciele ustawowi <span class="anon-block">K. K.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span> </p> <p>o zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniej <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">W.</span> po <span class="anon-block">A. K. (2)</span> i <span class="anon-block">C. K.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>1.  Oddalić wniosek.</p> <p>2.  Ustalić, iż koszty postępowania ponoszą wnioskodawczyni i uczestnicy postępowania, każdy zgodnie ze swoim udziałem w sprawie.</p> <p> <em> <!-- --> Sędzia</em> </p> <p> <em> <!-- -->Monika Mleczko-Pawlikowska</em> </p> <p>Sygn. akt I Ns 1/22</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 9 sierpnia 2021r. małoletnia <span class="anon-block">V. W.</span> w imieniu której działa przedstawicielka ustawowa <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie, o uchylenie się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po prababci <span class="anon-block">A. K. (2)</span>, zmarłej dnia 19.04.2019r. i pradziadku <span class="anon-block">C. K.</span> zmarłym dnia 12.02.2019r. i o przyjęcie oświadczeń o odrzuceniu spadku po wyżej wymienionych osobach.</p> <p>Jak wynika z uzasadnienia wniosku, małoletnia wraz z rodzicami na stałe zamieszkuje w <span class="anon-block">(...)</span>. Matka małoletniej złożyła w swoim imieniu, w terminie, oświadczenie o odrzuceniu spadku po wyżej wymienionych osobach. Natomiast w imieniu małoletniej nie złożyła oświadczenia w terminie, gdyż była przekonana, iż postanowienie Sądu Rodzinnego wyrażające zgodę na odrzucenie spadku przez małoletnią jest wystarczające i nie musi podejmować innych czynności.</p> <p>Postanowieniem z dnia 10 września 2021r., Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> I Wydział Cywilny, uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania do Sądu Rejonowego w Chełmnie.</p> <p>Postanowieniem z dnia 10 października 2022r. wezwano do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, małoletnich <span class="anon-block">P. K. (1)</span>, <span class="anon-block">P. K. (2)</span> i <span class="anon-block">A. K. (1)</span> reprezentowanych przez przedstawicieli ustawowych <span class="anon-block">S. K.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o oddalenie wniosku.</p> <p>W uzasadnieniu pisma (k. 77 – 79) przedstawił argumenty na zasadność swojego stanowiska.</p> <p>Na rozprawie w dniu 8 grudnia 2022r. przedstawiciele ustawowi małoletnich uczestników oświadczyli, iż zgadzają się z wnioskiem.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje.</strong> </p> <p> <span class="anon-block">C. K.</span> zmarł w dniu 12 lutego 2019r. w <span class="anon-block">Ś.</span>, a jego żona <span class="anon-block">A. K. (2)</span> zmarła w dniu 19 kwietnia 2019r. w <span class="anon-block">B.</span>, gdzie było ich ostatnie miejsce zwykłego pobytu. Prawnuczką obojga spadkobierców jest <span class="anon-block">V. W.</span> <span class="anon-block">urodzona (...)</span> w Gros-<span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">N.</span>, córka <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span>. Małoletnia wraz z rodzicami na co dzień zamieszkuje w <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->/dowody: odpis skrócony aktu zgonu k. 15 w aktach sprawy <span class="anon-block">(...)</span>, odpisy skrócony aktu urodzenia k. 12, rozszerzone zaświadczenie o zameldowaniu wraz z tłumaczeniem na j. polski k. 16 – 18/</em> </p> <p>Matka małoletniej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w trakcie imprezy rodzinnej pod koniec maja 2019r. dowiedziała się, że dziadkowie pozostawili jakieś długi. Zostało zorganizowane spotkanie z notariuszem, gdzie ona sama, jej matka, jej siostry, jej ciocia wraz dziećmi odrzucili w terminie spadek po <span class="anon-block">A. K. (2)</span> i <span class="anon-block">C. K.</span>. Matka małoletniej dowiedziała się, iż żeby złożyć takie oświadczenie w imieniu małoletniej musi złożyć wniosek do Sądu Rodzinnego.</p> <p>/<em> <!-- -->dowody: przesłuchanie za małoletnią wnioskodawczynie jej przedstawicielki ustawowej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> k. 94/</em> </p> <p>Matka małoletniej w dniu 16 sierpnia 2019r. wniosła do Sądu Rejonowego <span class="anon-block">(...)</span> o wyrażenie zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniej po <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">C. K.</span>. Sprawa przekazana została do rozpoznania do Sądu Rejonowego <span class="anon-block">(...)</span>, o czym matka małoletniej dowiedziała się jak już wróciła do <span class="anon-block">N.</span>. Matka małoletniej telefonicznie z sądu <span class="anon-block"> (...)</span> dowiedziała się, że musi czekać na informacje. W listopadzie 2019r. odbyło się posiedzenie niejawne na którym zapadło postanowienie.</p> <p> <em> <!-- -->/dowody: odpis wniosku k. 19, okoliczność bezsporna, przesłuchanie za małoletnią wnioskodawczynie jej przedstawicielki ustawowej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> k. 94/ </em> </p> <p>Postanowieniem z dnia 30 listopada 2019r., Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> (sygn. <span class="anon-block">(...)</span>) zezwolił <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> działającym w imieniu małoletniej <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">W.</span>, na odrzucenie spadku po <span class="anon-block">A. K. (2)</span> i <span class="anon-block">C. K.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->/dowód: odpis postanowienia k. 20/</em> </p> <p>Matka małoletniej telefonicznie uzyskała informację, iż musi opłacić wniosek o wydanie odpisu prawomocnego postanowienia. Mogło to być w listopadzie 2019r., lub pod koniec listopada. Matka małoletniej była przekonana, iż to prawomocne postanowienie Sądu Rodzinnego zakończy sprawę odrzucenia spadku przez małoletnią. Jeszcze jak była u notariusza, to usłyszała, iż to będzie „załatwione przez Sąd”.</p> <p> <em> <!-- -->/dowody: przesłuchanie za małoletnią wnioskodawczynie jej przedstawicielki ustawowej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> k. 94/ </em> </p> <p>O tym, iż postanowienie to nie kończy sprawy matka małoletniej dowiedziała się w wakacje 2021r. kiedy to przyszło pismo z Sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku i okazało się, iż są długi po dziadkach. Matka małoletniej od poprzedniego pobytu przyjechała do <span class="anon-block">P.</span> dopiero w wakacje 2021r., ponieważ wcześniej były ograniczenia związane z covidem, a potem w lipcu 2020r. urodziła drugą córkę.</p> <p> <em> <!-- -->/dowody: przesłuchanie za małoletnią wnioskodawczynie jej przedstawicielki ustawowej <span class="anon-block">M. W. (1)</span> k. 94/ </em> </p> <p>Przed tutejszym Sądem toczy się sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">A. K. (2)</span> pod sygnaturą <span class="anon-block">(...)</span> z wniosku wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, w której małoletnia wnioskodawczyni jest uczestniczką postępowania. Do wniosku dołączona została umowa pożyczki zawarta przez spadkobierczynię z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->/okoliczność bezsporna a ponadto odpis wniosku o stwierdzenie nabycia spadku wraz z załącznikiem k. 21 - 32/</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedłożone dokumenty i przesłuchanie za małoletnią wnioskodawczynię ich przedstawicieli ustawowych matki i ojca.</p> <p>Generalnie za wiarygodne uznano wyjaśnienia przedstawicielki ustawowej małoletniej wnioskodawczyni <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, gdyż zeznawała ona w sposób spójny i szczery. Jej zeznania korespondowały z przedłożonymi w sprawie dokumentami.</p> <p>Nic nie wniosło do sprawy przesłuchanie ojca małoletniej wnioskodawczyni – <span class="anon-block">M. W. (2)</span>, gdyż nie miał on żadnej wiedzy w sprawie, ponieważ wszystkie czynności podejmowała jego żona, a matka małoletniej.</p> <p>Za wiarygodne uznano zgromadzone w sprawie dokumenty, gdyż ich prawdziwość nie została zakwestionowana przez strony, a i Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich prawdziwości.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015§ 1 kc</a>, oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. Co do zasady oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku może bowiem skutecznie złożyć jedynie osoba, której przysługuje pełna zdolność do czynności prawnych. Ponieważ małoletni nie posiada zdolności prawnej, oświadczenie takie może w jego imieniu złożyć przedstawiciel ustawowy lub opiekun prawny. Termin do złożenia oświadczenia biegnie od dnia, w którym przedstawiciel ustawowy lub opiekun prawny dowiedział się o tytule powołania małoletniego do spadku. Złożenie takiego oświadczenia wymaga uzyskania zezwolenia sądu opiekuńczego, wydanego po przeprowadzeniu stosownego postępowania, które niejednokrotnie może zakończyć się po upływie zawitego terminu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015§ 1 kc.</a> </p> <p>W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że skoro termin ten jest terminem zawitym, to nie istnieje możliwość jego przedłużenia (zob. postanowienia z dnia 25 maja 2012 r., I CSK 414/11; z dnia 13 grudnia 2012 r., <span class="anon-block"> (...)</span> 18/12; z dnia 25 lutego 2015 r., IV CSK 304/14). W postanowieniu z dnia 20 listopada 2013 r., I CSK 329/13 (OSNC 2014, nr 9, poz. 93, Biul. SN 2014, nr 3, poz. 10, Mon. Prawn. 2014, nr 20, s. 1086-1087). Sąd Najwyższy rozważając wpływ postępowania o zezwolenie na złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku przez małoletniego, wskazał, że termin do złożenia takiego oświadczenia nie biegnie do czasu uprawomocnienia się postanowienia sądu opiekuńczego. Skoro bowiem ustawa wymaga przeprowadzenia określonego postępowania poprzedzającego udzielenie zezwolenia, a czas trwania tego postępowania może w niektórych wypadkach uniemożliwić dotrzymanie terminu, to czas ten należy uwzględnić przy ocenie spełnienia przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015§ 1 kc.</a> Dlatego też uznać należało, tak jak przyjął to też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 24 września 2015r. sygn. akt V CSK 686/14, że złożenie wniosku o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego powoduje zawieszenie na czas trwania postępowania, biegu terminu określonego w tym przepisie.</p> <p>W niniejszej sprawie matka małoletniej złożyła oświadczenie o odrzuceniu spadku po swoim dziadku i babci pod koniec maja 2019r. (25.05.2019r.) Zatem wówczas rozpoczął się bieg termin sześciu miesięcy do odrzucenia spadku w imieniu jej małoletniej córki, który skończył się w miesiącu listopadzie 2019r. Wniosek do Sądu rodzinnego o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniej, matka małoletniej złożyła w tym terminie, ale była mylnie przekonana, iż prawomocne postanowienie Sądu Rodzinnego wyrażające zgodę na odrzucenie spadku w imieniu małoletniej, jest wystarczającym i nie wymaga składania oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniej. W ocenie Sądu błędu tego nie można uznać za błąd istotny, uzasadniający zatwierdzenie uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia w terminie.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019;art. 1019 § 1)">art. 1019§ 1 kc</a> jeżeli oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku zostało złożone pod wpływem błędu lub groźby, stosuje się przepisy o wadach oświadczenia woli z następującymi zmianami:</p> <p>1) uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia powinno nastąpić przed sądem;</p> <p>2) spadkobierca powinien jednocześnie oświadczyć, czy i jak spadek przyjmuje, czy też go odrzuca.</p> <p>§ 2 i 3 wskazanego artykułu stanowi zaś, iż spadkobierca, który pod wpływem błędu lub groźby nie złożył żadnego oświadczenia w terminie, może w powyższy sposób uchylić się od skutków prawnych niezachowania terminu. Uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku wymaga zatwierdzenia przez sąd.</p> <p>Oświadczenie dotyczące spadkobrania jest jednostronną czynnością prawną, do której mają zastosowanie przepisy ogólne o wadach oświadczenia woli dotyczące błędu lub groźby (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84;art. 87)">art. 84 i 87 kc</a>, ze zmianami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 kc</a>). Spadkobierca może uchylić się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, jeżeli takie zachowanie było konsekwencją błędu prawnie istotnego co do przedmiotu spadku, a do uchylenia się dojdzie przed sądem, który dokonuje jego zatwierdzenia i jednocześnie złoży oświadczenie, czy i jak spadek przyjmuje, czy też go odrzuca. Oświadczenie o uchyleniu się od tych negatywnych skutków powinno być złożone, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 2)">art. 88§ 2 kc</a> przed upływem roku od wykrycia błędu. Sąd dokonuje kontroli dopuszczalności uchylenia się od skutków oświadczenia woli, jak i niezłożenia wymaganego oświadczenia, pod kątem spełnienia ustawowych przesłanek. Powołanie się przez spadkobiercę, zgodnie z na działanie pod wpływem błędu wymaga wykazania, że błąd był istotny, dotyczył czynności prawnej i znajduje usprawiedliwienie w okolicznościach sprawy.</p> <p>Błąd co do treści czynności prawnej może dotyczyć: osoby spadkodawcy, tytułu powołania do dziedziczenia i przedmiotu spadku. Ponadto wyróżnia się również błąd co do prawa.</p> <p>Zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego jak i doktrynie (zob. komentarz do kodeksu cywilnego art. 1019 kc. Pod red. Osajda 2015, wyd. 13/W. Borysiak, system Legalis) dopuszcza się uznanie za błąd prawnie istotny błąd co do prawa, jednakże może być uwzględniony jedynie wtedy, gdy nie tylko dotyczył treści oświadczenia woli i był istotny, lecz gdy ponadto był usprawiedliwiony okolicznościami (tak. wyrok Sądu Najwyższego z dnia z dnia 12.10.2000 r., IV CKN 144/00, OSN 2001, Nr 4, poz. 60). Pogląd taki, na tle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 kc</a>, przyjęto także w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29.11.2012 r., (II CSK 171/12, system <span class="anon-block">L.</span>). Przy czym wyróżnia się dwie sytuacje. Pierwszą, gdy spadkobierca nie zdaje sobie sprawy z tego, że upływ terminu 6-miesięcznego powoduje przyjęcie przez niego spadku z nieograniczoną odpowiedzialnością za długi spadkowe (wiedza o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">art. 1015§ 2 kc</a> określona jako błąd co do konsekwencji prawnych). Natomiast druga sytuacja, gdy spadkobierca pozostaje w mylnym przekonaniu nie co do samego skutku fikcji prostego przyjęcia spadku, ale innych skutków wynikających z przepisów prawnych (błąd co do prawa sensu stricto). W pierwszej sytuacji sporne jest, czy spadkobierca może się uchylić od skutków niezłożenia w terminie żadnego oświadczenia. Natomiast w drugiej sytuacji można wyjątkowo dopuścić możliwość powołania się przez spadkobiercę na błąd co do prawa.</p> <p>W doktrynie i orzecznictwie jako przykłady na możliwość uchylenia się od skutków prawnych na skutek błędu co do prawa wskazuje się sytuację, w której spadkobierca nie składa oświadczenia woli o przyjęciu spadku pozostając w błędzie wynikającym z nieznajomości przepisów o formie testamentu w wypadku oczywistej jego nieważności, np. jeżeli spadkodawca spisał go na komputerze i tylko podpisał ręcznie (por. <em> <!-- -->J. Pietrzykowski</em>, Glosa do postanowienia SW w Poznaniu z 27.6.1967 r., III Cr 990/67, OSPiKA 1969, Nr 4, poz. 96, s. 192 oraz <em> <!-- -->A. Szpunar</em>, Wady, s. 29–30). Także na sytuację niezłożenia przez spadkobiercę w przewidzianym terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po spadkodawcy, który przed laty porzucił rodzinę, wobec czego spadkobierca był przekonany, że postępowanie to zerwało wszystkie więzy łączące go ze spadkodawcą i jego sprawami. Natomiast wątpliwe jest zastosowanie konstrukcji błędu co do prawa w sytuacji, w której przedstawiciel ustawowy spadkobiercy wystąpił do sądu opiekuńczego o zezwolenie na odrzucenie lub przyjęcie spadku wprost w imieniu małoletniego, lecz po uzyskaniu takiego zezwolenia nie złożył już w terminie żadnego oświadczenia co do przyjęcia lub odrzucenia spadku będąc przekonanym, że czynność taka wobec udzielonego już zezwolenia sądu jest zbędna. W takiej sytuacji względem spadkobiercy znajdzie zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">art. 1015§ 2 kc</a>, gdyż uzyskanie zezwolenia na dokonanie czynności nie oznacza jeszcze dokonania tej czynności (zob. też <em> <!-- -->A. A.M. Szymańska</em>, Termin, s. 274 oraz komentarz do art. 1012 KC, pkt C.II).</p> <p>W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, przedstawicielka ustawowa małoletniej wnioskodawczyni nie wykazała, iż niezłożenie w imieniu małoletniej oświadczenia o odrzuceniu spadku, było wynikiem jakiegokolwiek błędu prawnie istotnego tj. co do przedmiotu spadku, co do treści czynności prawnej lub co do prawa. Niezłożenie przez nią oświadczenia w terminie, wynikało z mylnego odebrania informacji od notariusza co do procedury składania oświadczenia w imieniu małoletniego dziecka i nieznajomości prawa.</p> <p>Reasumując, jak już powyżej wskazano, uchylenie się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia spadkowego, może nastąpić jedynie w dwóch przypadkach: pod wpływem błędu lub pod wpływem groźby. Nie stanowi błędu prawnie istotnego nieznajomość prawa, zgodnie z maksymą <em> <!-- -->ignorantia iuris nocet</em> (łac. <em> <!-- -->nieznajomość prawa szkodzi</em>). Zgodnie z nią nie można zasłaniać się nieznajomością normy prawnej, co oznacza, iż nikt nie może podnosić, iż zachował się niezgodnie z normą prawną dlatego, że nie wiedział o jej istnieniu. Dla poprawnego stosowania tej zasady konieczne jest, aby wszystkie akty prawne były publikowane w sposób umożliwiający każdemu zapoznanie się z nimi. W Polsce jest to realizowane poprzez obowiązek publikacji powszechnie obowiązujących źródeł prawa w Dzienniku Ustaw, a pozostałych aktów w Monitorze Polskim.. W konsekwencji względem małoletniej spadkobierczyni znajdzie zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1051;art. 1051 § 2)">art. 1051§ 2 kc</a>, to jest przyjęcie spadku przez małoletniego z dobrodziejstwem inwentarza.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, iż brak było podstaw do zatwierdzenia uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia w terminie przez małoletnią wnioskodawczynię oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniej po <span class="anon-block">A. K. (2)</span> i <span class="anon-block">C. K.</span>, o czym orzeczono na postawie art. 1019§ 3 kc <em> <!-- -->a contrario </em>jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a>, zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Sąd nie dostrzegł podstaw do odstąpienia od ogólnej zasady postępowania nieprocesowego przewidującej ponoszenie przez każdego z uczestników kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W postępowaniu nieprocesowym nie ma dwóch przeciwstawnych sobie stron, dlatego też nie można mówić o przegrywającym, który powinien zwrócić koszty postępowania wygrywającemu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1</a>). Przeciwnie, z treści całego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520)">art. 520 kpc</a> wynika, że ustawodawca zakłada, że w zasadzie uczestnicy postępowania są w tym samym stopniu zainteresowani jego wynikiem, a orzeczenie sądu udziela ochrony prawnej każdemu uczestnikowi. Dlatego ten, kto poniósł koszty sądowe lub koszty zastępstwa procesowego nie uzyska zwrotu wydanych kwot od innego uczestnika, ale i nie jest obowiązany do zwracania kosztów poniesionych przez innego uczestnika.</p> <p> <em> <!-- -->Sędzia </em> </p> <p> <em> <!-- -->Monika Mleczko - Pawlikowska</em> </p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>, </em> </p> <p>2.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>. <span class="anon-block">M. M.</span> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p>3.  <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">C.</span>, dnia 3 stycznia 2023r. </em> </p> <p> <em> <!-- -->Sędzia </em> </p> <p> <em> <!-- -->Monika Mleczko - Pawlikowska</em> </p> </div>