I SA/Lu 442/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 4 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a : - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W toku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007, skarżąca J. C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa". W uzasadnieniu wniosku podała, że jej dochód z tytułu umowy o pracę wynosi [...], z tego potrącane są: kwota zajęcia sądowego w wysokości [...] pożyczka mieszkaniowa – [...] wkłady KZP – [...] ubezpieczenie C.– [...] ubezpieczenie społeczne – [...], ubezpieczenie zdrowotne - [...] podatek [...], co daje kwotę "na rękę" – [...]. Ta kwota pomniejszona jest o: ratę w Banku A. – [...] i [...] oraz opłaty za gaz [...] wodę [...] światło [...] Na życie pozostaje jej bardzo niewiele i jakiekolwiek dodatkowe obciążenie finansowe wynikające z zaskarżonej decyzji spowodowałoby, że nie starczyłoby jej środków na życie. Okoliczność nieposiadania majątku oraz wysokość zarobków podana we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wynika również z treści znajdującego się w aktach sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy (k.25-26). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do § 3 tego artykułu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkami niemającymi zastosowania w sprawie niniejszej/. Miesięczne środki, jakimi dysponuje skarżąca, po odliczeniu wymienionych przez nią obciążeń, są skromne. Przyjąć więc należy, iż obciążenie miesięcznego budżetu skarżącej jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji, może w ocenie Sądu, w perspektywie, wyrządzić szkodę w postaci pozbawienia skarżącej niezbędnych środków do życia. Dlatego żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art.61 § 3 ppsa uznać należy za uzasadnione. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.