VIII GC 1767/22

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII GC 1767/22 upr </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 16 grudnia 2022 r.</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Tadeusz Górka</p> <p>Protokolant st. sekr. sądowy Magdalena Zasowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2022 roku w Bydgoszczy na rozprawie według przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ż.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółce komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">I.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 10.663,66 zł (dziesięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt trzy złote sześćdziesiąt sześć groszy) wraz z odsetkami:</p> <p>a)  ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwoty 10.343,37zł od dnia 28 czerwca 2022 r. do dnia zapłaty,</p> <p>b)  ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 320,29 zł od dnia 19 lipca 2022 r. do dnia zapłaty</p> <p>II.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 4 367 (cztery tysiące trzysta sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się rozstrzygnięcia o kosztach zawartych w niniejszym orzeczeniu do dnia zapłaty.</p> <p>Sędzia Tadeusz Górka</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII GC 1767/22 upr</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ż.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółki komandytowej z siedzibą w <span class="anon-block">I.</span> (dalej: <span class="anon-block"> (...)</span>) kwoty 10 343,37 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od 28 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty. Nadto powódka wniosła o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych oraz zasadzenie równowartości kwoty 70 euro.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że pozwana zawarła z nią umowę sprzedaży, ale nie zapłaciła za sprzedany jej towar.</p> <p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. W ocenie pozwanej roszczenia powódki wygasło wskutek złożonego oświadczenia o potrąceniu z dnia 9 czerwca 2022 roku. Złożone je wskutek nałożenia przez pozwaną na powódkę kar umownych w łącznej kwocie 18 000 0000 zł. Pozwana nie kwestionowała wierzytelności powódki do chwili jej wygaśnięcia wskutek dokonanego oświadczenia o potrąceniu.</p> <p>Powódka w odpowiedzi zarzuciła naruszenie przez stronę pozwaną m.in. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505)">art. 505</a>[4] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">§ 2 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203)">art. 203</a>[1] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 kpc</a>. Zdaniem powódki brak jest w postępowaniu uproszczonym możliwości złożenia oświadczenia o potrąceniu i podniesienia zarzutu potrącenia ponieważ wierzytelności przekracza 20 000 zł (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505)">art. 505</a>[1] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 kpc</a>).</p> <p>Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2022 roku pełnomocnicy stron potwierdzili bezsporność, kluczowych zdaniem Sadu, okoliczności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ż.</span> sprzedała pozwanej towar- balsam do mycia naczyń. Pozwana towar odebrała. Wskutek tego w dniu 26 maja 2022 roku wystawiła <span class="anon-block">fakturę VAT numer (...)</span> opiewającą na kwotę 10 343,37 zł z termin płatności do 25 czerwca 2022 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód</strong>: <span class="anon-block">faktura VAT numer (...)</span> (k.19), kserokopia dokumentu WZ (k.20)</p> <p>Pozwana nie zapłaciła za <span class="anon-block">fakturę VAT numer (...)</span> opiewającą na kwotę 10 343,37 zł z termin płatności do 25 czerwca 2022 roku</p> <p> <strong> <!-- -->okoliczności bezsporne </strong> </p> <p>Strona pozwana wystawiła notę obciążeniową numer 2 z dnia 7 czerwca 2022 roku. Opiewała ona na kwotę 18 000 000 zł z terminem płatności do 8 czerwca 2022 roku. Została ona nałożona ,,z tytułu naruszenia obowiązków określonych w § 1 ust. 8 porozumienia”. Tego samego dnia pozwana wezwała powódkę do zapłaty kwoty 18 000 000 zł w terminie do 8 czerwca 2022 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> nota obciążeniowa numer 2 z dnia 7 czerwca 2022 roku (k.80), wezwanie do zapłaty (k.78-79)</p> <p>Strona pozwana złożyła oświadczenie o potrąceniu kwoty 18 000 000 zł w dniu 9 czerwca 2022 roku w oparciu o notę obciążeniową numer 2 z dnia 7 czerwca 2022 roku. Oświadczenie o potrąceniu nie dotyczyło wierzytelności powódki z <span class="anon-block">faktury VAT numer (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>oświadczenie o potrąceniu (k.111-112)</p> <p>Strona pozwana złożyła oświadczenie o potrąceniu kwoty 18 000 000 zł w dniu 27 czerwca 2022 roku w oparciu o notę obciążeniową numer 2 z dnia 7 czerwca 2022 roku. Oświadczenie o potrąceniu dotyczyło wierzytelności powódki z <span class="anon-block">faktury VAT numer (...)</span>. Dotarło ono do powódki listownie w dniu 1 lipca 2022 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>oświadczenie o potrąceniu (k.115-116), wydruk z e-trackingu (k.120-121)</p> <p>Strona powodowa nie uznaje skuteczności oświadczeń o potrąceniu złożonych przez <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->okoliczności bezsporne</strong> </p> <p>Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił w oparciu o wyżej wymienione dowody z dokumentów prywatnych i wydruki, których prawdziwość, autentyczność i moc dowodowa nie budziły jego wątpliwości oraz w oparciu o okoliczności bezsporne.</p> <p>Sąd pominął dowód z zeznań świadków i przesłuchania stron na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235)">art. 235</a>[2]<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1;§ 1 pkt. 2;§ 1 pkt. 5)">§ 1 pkt 2 i 5 kpc</a>. Wobec okoliczności bezspornych i faktu, że pozwana nie kwestionowała wierzytelności powódki do chwili jej wygaśnięcia wskutek dokonanego oświadczenia o potrąceniu wszystkie dowody, które były pominięte zmierzały do ustalenia okoliczności bezspornych albo nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dowody zmierzały dodatkowo do przedłużenia postępowania.</p> <p>W okolicznościach sprawy Sąd nie uznał, że rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym przyczyni się do sprawniejszego rozwiązania. Wręcz przeciwnie zamierzało to do zbędnego przedłużenia postępowania podczas gdy roszczenie powódki nie budziło żadnych wątpliwości, a jednocześnie zarzut potracenia był niedopuszczalny. Co więcej z informacji podanych przez pełnomocników na rozprawie wynika, że część sporu jest już rozpoznawana prze Sąd Rejonowy w Gdańsku, a zatem niezgodne zasadami ekonomiki procesowej i szybkości postępowania byłoby przekazywanie dodatkowo tej sprawy temuż Sądowi czy też dwutorowe rozpoznawanie spornego zagadania wygaśnięcia wierzytelności powódki wskutek złożonego oświadczenia o potrąceniu przez <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Wniosek o przekazanie nie mógł być uwzględniony ponieważ zarzut nie został podniesiony przez stronę pozwaną w sprzeciwie od nakazu zapłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1</a>[2] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a>). Sąd w ogóle nie badał tego zarzutu pod kątem merytorycznym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Na wstępie wskazania wymaga, iż poza sporem pozostawał fakt, że powódka sprzedała pozwanej towar, a ta za niego nie zapłaciła.</p> <p>Dla obrony przeciwko podnoszonym wobec niej twierdzeniom pozwana podnosiła w pierwszej kolejności zarzut potrącenia (wygaśnięcia wierzytelności).</p> <p>Mając na uwadze powyższe oraz bacząc na zgromadzony materiał dowodowy, Sąd doszedł do przekonania, iż przedmiotowe powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Jego zasadność i wysokość nie była kwestionowana przez stronę pozwaną. Wynikało ono z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 kc.</a> Spór sprowadzał się de facto to zarzutu potrącenia podniesionego przez stronę pozwaną.</p> <p>Był on procesowy niedopuszczalny przy uwzględnieniu treści art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505)">art. 505</a>[4] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">§ 2 kpc</a>, co słusznie podniósł pełnomocnik powódki. Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2022 roku Przewodniczący lojalnie zwrócił uwagę, że sprawa jest rozpoznawana według przepisów o postępowaniu gospodarczym i według przepisów o postępowania w sprawach gospodarczych.</p> <p>Wierzytelność przedstawiona przez stronę pozwaną do potrącenia wynosiła 18 000 000 zł (k.115-116; oświadczenie o potrąceniu z dnia 27 czerwca 2022 roku). W uzasadnieniu uchwały z 13.10.2005 r., III CZP 56/05, OSNC 2006/7–8, poz. 119, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505)">art. 505</a>[4] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">§ 2 kpc</a> ustawodawca zakazał pozwanemu nie złożenia oświadczenia o potrąceniu w sensie materialnym, lecz zgłoszenia procesowego zarzutu potrącenia, w tym zarzutu potrącenia już dokonanego, a więc zakazał powołania się na umorzenie w całości lub w części dochodzonej od niego wierzytelności w następstwie złożonego oświadczenia o potrąceniu. Niezależnie zatem od tego, czy oświadczenie o potrąceniu w sensie materialnym zostało złożone przed wszczęciem procesu, czy też w jego toku, nie jest dopuszczalne podniesienie zarzutu potrącenia w postępowaniu uproszczonym, jeżeli roszczenie objęte tym zarzutem nie nadaje się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym. Zarzut taki powinien zostać przez sąd pominięty, chyba że na skutek jego zgłoszenia sąd uzna, że rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym przyczyni się do sprawniejszego rozwiązania sporu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505)">art. 505</a>[1] § 3).</p> <p>W okolicznościach sprawy Sąd nie uznał, że rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym przyczyni się do sprawniejszego rozwiązania, co wyżej zostało szczegółowo uzasadnione.</p> <p>Tym samym z tej przyczyny zarzut potrącenia musiał został pominięty. Nie ma przy tym znaczenia kiedy oświadczenie o potrąceniu w sensie materialnym zostało złożone to znaczy: czy przed wszczęciem procesu czy też w jego toku.</p> <p>Wobec tego, uznając zarzut potrącenia za nieskuteczny, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a> zasądził kwotę 10.343,37 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od 28 czerwca 20221 roku do dnia zapłaty.</p> <p>Sąd uwzględnił żądanie powoda w zakresie kwoty 320,29 zł stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności. Skoro zakazane jest powołania się na umorzenie w całości lub w części dochodzonej od pozwanego wierzytelności w następstwie złożonego oświadczenia o potrąceniu to domaganie się kwoty 320,29 zł stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności było w okolicznościach sprawy uzasadnione.</p> <p>Umowa pomiędzy stronami była transakcją handlową w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. W orzecznictwie sądowym utrwalił się przy tym pogląd, zgodnie z którym rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 70 euro, przewidziana w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych przysługuje wierzycielowi bez konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. Roszczenie o rekompensatę w wysokości 40 euro powstaje po upływie terminów zapłaty ustalonych w umowie lub ustalonych zgodnie z art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 4 tej ustawy (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 r., III CZP 94/15, Leglis). Skoro umowa sprzedaży jest transakcją handlową to należała się stronie powodowej równowartość 70 euro przy uwzględnieniu kwoty z faktury przekraczającej 10 000 zł (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy).</p> <p>Powódka, zdaniem Sądu, spełniła na rzecz pozwanej świadczenia w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 7;art. 7 ust. 1;art. 7 ust. 1 pkt. 1)">art. 7 ust.1 pkt 1</a> o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych i nie otrzymał za to zapłaty w terminie. Mogła więc domagać odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych, Termin płatności był ustalony na 25 czerwca 2022 roku (k.19), co skutkowało tym, że powódka słusznie, przy uwzględnieniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 115)">art. 115 kc</a>, domagała się odsetek od należności głównej 28 czerwca 2022 roku. Miał również prawo w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> domagać się odsetek ustawowych za opóźnienie równowartość 70 euro od dnia wniesienia pozwu.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> uznając, że powódka wygrał sprawę w całości. Z tego względu, przegrywająca sprawę strona pozwana powinna zwrócić powódce koszty postępowania, na które złożyły się kwoty: 3617,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika procesowego zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa oraz opłata od pozwu wynosząca 750 zł. Łącznie dało to 4 367 zł, które Sąd w punkcie II zasądził tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98</a>[1] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a>).</p> <p>Sędzia Tadeusz Górka</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> </div>