I FZ 180/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2530/19 odrzucające skargę M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 września 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.M. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 10 września 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. Na powyższe postanowienie Skarżąca złożyła zażalenie podnosząc, że termin do złożenia skargi na decyzję podatkową w przedmiotowej sprawie został zachowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do określenia daty doręczenia Skarżącej postanowienia DIAS, która to warunkuje określenie terminu na wniesienie skargi do Sądu administracyjnego pierwszej instancji (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Prawidłowe ustalenie terminu doręczenia pisma w postępowaniu podatkowym ma więc istotne znaczenie dla zapewnienia poszanowania możliwości skorzystania z przyznanych w ustawie - P.p.s.a. uprawnień do kwestionowania prawidłowości rozstrzygnięć administracji publicznej przed sądami administracyjnymi. Należy również przypomnieć, że uchybienie terminowi określonemu w art. 53 § 1 P.p.s.a. powoduje szczególnie dotkliwe dla strony skutki w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 16 września 2019 r. w zw. z czym należy przyjąć, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie upływał z dniem 17 października 2019 r., a nie jak błędnie ustalił i przyjął Sąd I instancji 14 października 2019 r. Odrzucenie skargi w okolicznościach tego konkretnego przypadku nie było zatem prawidłowe ponieważ skarga została wniesiona z zachowaniem oznaczonego w przepisach terminu. W związku z tym zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.