Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II OSK 2460/11

Sądy administracyjne2011-12-02
Sygnatura
II OSK 2460/11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2011-12-02
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Małgorzata Dałkowska - Szary

Rozstrzygnięcie

Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 104/11 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 104/11, oddalił skargę J. K. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Ł. z dnia [...] września 2009 r. znak [...], którą nakazano J. K., M. K., Z. S. i M. M. dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanej hali wykorzystywanej jako warsztat z garażem na działkach nr [...] i [...] położonych w Ł. przy ul. P. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku J. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji wskazując, że jej natychmiastowe wykonanie doprowadziłoby do naruszenia praw inwestora i wymagałoby poniesienia przez stronę ogromnych kosztów, których w obecnej trudnej sytuacji materialnej nie jest w stanie ponieść. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie natomiast z art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tej decyzji. Rozbiórka obiektu przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (vide: postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11). Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.