I SA/Gd 709/08

SENTENCJA Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 3 listopada 2008 r., J. W. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonych przez wnioskodawcę oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych przez niego dokumentów źródłowych ustalono, że nie uzyskuje on żadnych dochodów, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, z którą mają na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko. Małżonka wnioskodawcy nie pracuje, gdyż opiekuje się synem, na którego otrzymuje świadczenia rodzinne w łącznej kwocie 297 zł (dowód: odpisy decyzji przyznających zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego oraz zasiłek pielęgnacyjny). Powyższe świadczenie oraz pomoc finansowa otrzymywana od rodziców i teściów skarżącego są jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny. Małżonkowie nie są właścicielami nieruchomości, zamieszkują w mieszkaniu teściów wnioskodawcy, nie posiadają żadnych oszczędności (saldo rachunku bankowego prowadzonego dla żony wnioskodawcy wynosiło na dzień 31 października 2008 r. 299,76 zł), papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów, przeznaczonych na potrzeby rodziny wnioskodawcy i brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.