IV SA/Wa 2940/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Sędziowie sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2020 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. j. z/s w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] kwietnia 2019 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa [...] Sp. j. z/s w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Marszałek Województwa [...] (dalej: Marszałek, organ I instancji) decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2019 r., wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 46 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 701, dalej: ustawa o odpadach), odmówił udzielenia firmie [...] Sp. jawna w restrukturyzacji (dalej: strona, skarżąca, wnioskodawca) zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami poprzez wypełnianie terenu niekorzystnie przekształconego, zlokalizowanego w S. na terenie działki nr [...] obręb S., gmina W., powiat g.. W uzasadnieniu decyzji Marszałek wskazał, że skarżąca na terenie ww. działki prowadziła wcześniej działalność dotyczącą odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami poprzez wypełnianie terenu niekorzystnie przekształconego na podstawie decyzji Marszałka Nr [...] z [...] stycznia 2016 r., które to zezwolenie wygasło z dniem 12 stycznia 2018 r. Rozpoznając wniosek z 30 października 2018 r. o kontynuację ww. działalności, organ I instancji ustalił, że strona dopuściła się zarówno naruszeń zapisów posiadanego na ten czas zezwolenia, jak również przepisów prawa w sytuacji, gdy zezwolenie to wygasło. W szczególności wskazano, że w przedmiotowym wyrobisku deponowane były odpady, które nie były ujęte w zezwoleniu Marszałka z 2016 r., co znajduje potwierdzenie w: 1) treści pisma z 20 czerwca 2017 r. przesłanego do Marszałka przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...], informującego o ustaleniach kontroli przeprowadzonej w dniach od 24 kwietnia 2017 r. do 22 maja 2017 r. w firmie strony, gdzie stwierdzono niewłaściwą gospodarkę odpadami, polegającą na deponowaniu w wyrobisku w S. odpadów o charakterze komunalnym; 2) treści pisma Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w [...] z [...] grudnia 2018 r. o sygn. [...], skierowanego do Wójta Gminy W., informującego, że w związku prowadzonym przez prokuraturę postępowaniem w sprawie składowania, magazynowania oraz przetwarzania odpadów poza instalacjami i urządzeniami wbrew przepisom ustawy w S. od stycznia 2016 r. do marca 2017 r., tj. o czyn z art. 183 § 1 k.k., biegły zakończył pobieranie próbek z terenu wyrobiska i zachodzi konieczność niezwłocznego uprzątnięcia śmieci z tego terenu, z uwagi na niebezpieczeństwo zagrożenia życia lub zdrowia ludzi lub spowodowania istotnego obniżenia jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi lub zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach; 3) treści pisma Wójta Gminy W. z 10 stycznia 2019 r. stanowiącego zawiadomienie o wszczęciu z urzędu w trybie art. 26 ust. 1 i ust. 2 ustawy o odpadach postępowania administracyjnego w sprawie składowania odpadów w miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania, tj. na przedmiotowej nieruchomości, z którego wynika, że Wójt Gminy W. podczas oględzin przeprowadzonych 15 listopada 2018 r. stwierdził, iż na terenie działki o numerze [...] w miejscowości S. były zwożone odpady zmieszane prawdopodobnie o kodzie 20 03 01, jak również odpady z tworzyw sztucznych; 4) ustaleniach poczynionych przez pracowników Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w [...] podczas przeprowadzonego 14 lutego 2019 r. dowodu z oględzin terenu działki nr [...] w S., w trakcie których ustalono, że: - wjazd na teren wyrobiska jest niezabezpieczony, - obok wykonanego wykopu zgromadzone były masy ziemne, obok których zalegało 6 pryzm odpadów pochodzących najprawdopodobniej z mechanicznej przeróbki odpadów komunalnych lub podobnych do odpadów komunalnych o kodzie 19 12 12 zmieszanych z ziemią, - na powierzchni terenu zalegała jedna pryzma odpadów zawierających: papę, opony gumowe rowerowe, elementy siatki ogrodzeniowej, tworzyw sztucznych oraz gruzu z elementami zbrojeniowymi, - w skarpie wyrobiska wypełnionego materiałem ziemnym stwierdzono występowanie odpadów o kodzie 19 12 12 w postaci następujących frakcji odpadów: tworzyw sztucznych, papieru, metalu, szkła, tekstyliów zanieczyszczonych substancjami olejopochodnymi, - w dwóch miejscach na terenie niewypełnionej części wyrobiska zalegały odpady pokrycia dachowego w postaci eternitu, plastikowych wiader oraz mebli domowych - wersalki. Marszałek ustalił również, że teren wyrobiska położony jest w obszarze dwóch zbiorników podziemnych: L. i K.. W toku postępowania administracyjnego Marszałek dysponował również postanowieniem Wójta Gminy W. z [...] lutego 2019 r., który wyraził negatywną opinię w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami w zakresie wypełniania terenu niekorzystnie przekształconego, położonego na przedmiotowej działce. Poza tym do organu I instancji radni i mieszkańcy Gminy W. pismem z 4 marca 2019 r. złożyli kategoryczny protest przeciwko wydaniu przedmiotowego zezwolenia spółce. Mając na względzie powyższe okoliczności i wskazane naruszenia Marszałek ocenił, że występuje stosunkowo duże prawdopodobieństwo powielania dotychczas odnotowanych nieprawidłowości oraz doprowadzenie do dalszej degradacji środowiska gruntowo-wodnego w sytuacji umożliwienia wnioskodawcy deponowania nowych odpadów na powierzchni odpadów już zdeponowanych, które to odpady - w świetle poczynionych ustaleń przez inne organy - winny zostać usunięte przez właściciela terenu w związku z prowadzonymi w tym zakresie postępowaniami administracyjnymi w przedmiocie wystąpienia niebezpieczeństwa zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, spowodowania istotnego obniżenia jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi czy zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach. Zdaniem Marszałka zamierzony przez wnioskodawcę sposób gospodarowania odpadami mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska, co wyczerpuje dyspozycję art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach. Dlatego odmówił wydania wnioskowanego zezwolenia. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie, wnosząc o pozytywne rozpoznanie wniosku z 30 października 2018 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła, że jest ona krzywdząca i nie odpowiada stanowi faktycznemu. W treści odwołania przywołała kolejne fakty ze swojej działalności po nabyciu przedmiotowej nieruchomości i uzyskaniu decyzji z [...] stycznia 2016 r. Podniosła również, że na terenie nieczynnego wyrobiska mieszkańcy gminy zorganizowali "dzikie wysypisko", teren jest nieogrodzony, a dojazd możliwy z wielu stron. Zdaniem skarżącej opis połamanego szlabanu w skarżonej decyzji, a także fakt, że rodzaje odkrytych w wykopie odpadów nie zostały przez Marszałka ustalone poprzez badanie, wskazują na stronniczość organu I instancji. Poza tym przy wydaniu wcześniejszego zezwolenia Marszałek nie zauważał, że przedsięwzięcie niesie za sobą zagrożenie szkodliwego oddziaływania na zbiornik wód głębinowych [...] i [...], co w trakcie nowego postępowania zostało poddane analizie. Na koniec strona podkreśliła konieczność jak najszybszego zasypania i zrekultywowania przedmiotowego wyrobiska, aby zapobiec dalszemu rozwojowi nielegalnego nawożenia odpadów przez mieszkańców gminy. Decyzją znak: [...] z [...] września 2019 r. Minister Środowiska (dalej: Minister, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Minister ponownie przeanalizował materiał dowodowy wskazany przez organ I instancji. Zauważył, że zezwolenie, o które wnioskowała strona, miało jej umożliwić kontynuację wcześniejszej działalności odzysku odpadów, prowadzonej na podstawie decyzji z [...] stycznia 2016 r., wygasłej z dniem [...] stycznia 2018 r. Wcześniejsza decyzja zezwalała na wypełnienie wyrobiska odpadami typu: żwir, skruszone skały, odpadowe piaski i iły, ziemia sucha, mokra, kamienie, odpady z przesiewu i przepału węgla, popioły z drewna, torfu, żużle z pieców, cegły, kafle, odpady betonu, gruz betonowy z rozbiórek i remontów, kamienie, itp. Jednak w trakcie dotychczasowej działalności strona dopuściła się wielu naruszeń zapisów posiadanego zezwolenia oraz przepisów prawa poprzez deponowanie w wyrobisku odpadów nieujętych w zezwoleniu Marszałka z [...] stycznia 2016 r., a także działała bez wymaganego prawem zezwolenia, co potwierdza następujący materiał dowodowy: 1) ustalenia z kontroli przeprowadzonej 2 marca 2017 r. przez Wójta Gminy W., w trakcie której wykonano szereg zdjęć oraz pobrano próbki do analizy. Zdjęcia przedstawiają olbrzymie ilości nawiezionych nielegalnie odpadów komunalnych. W trakcie kontroli ustalono, że pomiędzy odpadami takimi jak: gleba, ziemia, kamienie i gruz znajdują się ogromne ilości odpadów o charakterze komunalnym - odpady tworzyw sztucznych, odpady opakowaniowe i tekstylia. W czasie prac nad terenem unosił się duszący fetor, czuć było również zapach rozpuszczalnika; 2) ekspertyza polegająca na określeniu rodzaju odpadu wraz ze wskazaniem kodów odpadów pochodzących z nieruchomości nr [...] w S., gmina W. (analiza próbek pobranych w trakcie kontroli wymienionej w ww. pkt 1) przeprowadzona przez Politechnikę [...] Wydział [...] Katedra [...]. W wyniku przeprowadzonych badań składu morfologicznego i granulometrycznego trzech próbek odpadów oraz po analizie udostępnionej dokumentacji fotograficznej i protokołu kontroli zidentyfikowano następujące nielegalnie zdeponowane w wyrobisku rodzaje i kody odpadów: a) odpady o kodzie 19 05 99 pochodzące z grupy 19, czyli z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z podgrupy 1905, czyli odpady z tlenowego rozkładu odpadów stałych (kompostowania), tzw. "stabilizat" z zakładu MBP (Mechaniczno Biologiczne Przetwarzanie odpadów komunalnych), b) odpady o kodzie 19 12 10 odpady palne (paliwo alternatywne), c) 19 12 12 inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów, tzw. pre - RDF (Refuse Derived Fuel), czyli frakcja palna stanowiąca odpad z mechanicznej obróbki odpadów, niestanowiąca jednakże paliwa alternatywnego, powstała po sortowaniu odpadów komunalnych zmieszanych, inaczej pozostałość po mechanicznym przetwarzaniu odpadów komunalnych, d) 15 02 02* tkaniny do wycierania (np. szmaty, ścierki) i ubrania ochronne zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi; 3) ustalenia z kontroli Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...] przeprowadzonej w dniach od 24 kwietnia 2017 r. do 22 maja 2017 r., podczas której stwierdzono, że spółka na obszarze zachodniej części przedmiotowego terenu zdeponowała następujące odpady: ziemia, gruz, kamienie, jak również odpady budowlane typu cegła, papa, rury PVC, pojemniki po chemii budowlanej, wśród których znajdowały się odpady komunalne, w tym pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, wśród których były widoczne wtrącenia tworzyw sztucznych pochodzenia komunalnego, opakowania po żywności, odzież, buty, pieluchy. Stwierdzono również obecność szmat, sorbentów i materiałów filtracyjnych zanieczyszczonych substancjami olejowymi. Ponadto kontrola wykazała, że podmiot nie prowadził ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów wykorzystywanych do wypełniania przedmiotowego terenu niekorzystnie przekształconego oraz nie sporządził zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilościach odpadów, o sposobach gospodarowania odpadami oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za 2016 r.; 4) treść pisma Prokuratury Rejonowej [...] w [...] kierowanego do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] i Wójta Gminy W. z [...] grudnia 2018 r., z którego wynika konieczność niezwłocznego uprzątnięcia odpadów z wyrobiska ze względu na zagrożenie życia i zdrowia człowieka, a także spowodowanie istotnego obniżenia jakości wody, degradacji gleby, środowiska roślinnego i zwierzęcego o znacznych rozmiarach; 5) ustalenia z oględzin Wójta Gminy W. przeprowadzonych w dniu 15 listopada 2018 r., podczas których stwierdzono, że na działkę nr [...] w miejscowości S. były zwożone odpady zmieszane prawdopodobnie o kodzie 20 03 01, jak również odpady z tworzyw sztucznych i inne. Niniejsza wizja przeprowadzona była w czasie, kiedy strona nie posiadała już ważnego zezwolenia na przetwarzanie odpadów (decyzja Marszałka nr [...] wygasła 12 stycznia 2018 r.) Na analizowanym terenie w tym terminie niedopuszczalne więc było deponowanie jakichkolwiek odpadów, a już tym bardziej tych nieujętych w wygasłym zezwoleniu; 6) ustalenia z oględzin przedmiotowego wyrobiska przeprowadzonych 14 lutego 2019 r., które wykazały szereg nieprawidłowości, opisanych dokładnie w decyzji organu I instancji. Ponadto Minister uznał, że obecność zbiorników podziemnych w pobliżu wyrobiska jest powodem szczególnej wrażliwości badanego obszaru na degradację środowiska gruntowo-wodnego. Biorąc pod uwagę treść art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach, wobec dotychczasowych poczynań strony, Minister stwierdził, że prawdopodobieństwo powielenia nieprawidłowości oraz doprowadzenie do dalszej degradacji środowiska jest stosunkowo duże. Dlatego organ odwoławczy uznał, że nie można przyzwolić na dalszy odzysk odpadów na terenie działki nr [...] w S. prowadzony przez podmiot, który swoją dotychczasową działalnością powodował szkody w środowisku, a w ich konsekwencji zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. W okolicznościach niniejszej sprawy, gdy stronie już wielokrotnie udowodniono spowodowanie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, a także dla środowiska, to w opinii organu odwoławczego wręcz nielogiczne i bezzasadne jest udowadnianie, jakoby dalsza działalność tej firmy na zdegradowanym przez nią obszarze miałaby być bezpieczna. W odpowiedzi na zarzuty odwołania Minister wskazał, że właściciel działki ponosi całkowitą odpowiedzialność za to, co się dzieje na terenie do niego należącym. To on powinien tak zabezpieczyć wyrobisko, aby nie było możliwości interwencji mieszkańców wsi. W opinii Ministra brak jest również konieczności przeprowadzenia badań laboratoryjnych odpadów, aby stwierdzić, że są to odpady komunalne; wystarczająca była organoleptyczna ocena wyglądu i zapachu odpadów dokonana przez wyspecjalizowane organy kontrolujące. Na decyzję Ministra pismem z 24 października 2019 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła skarżąca, zarzucając naruszenie następujących przepisów prawa: 1) art. 311 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U z 2019 r. poz. 243 t.j., dalej: p.restr.) poprzez niezastosowanie w toku postępowania wskazanej regulacji, pomimo posiadania przez organ wiedzy, że względem strony toczy się postępowanie sanacyjne; 2) art. 2 pkt 3 ustawy o odpadach poprzez niewyjaśnienie w sposób niebudzący wątpliwości, czy nie zachodzą przypadki wyłączenia zastosowania ustawy, tzn. czy zidentyfikowane materiały nie mieszczą się w którejkolwiek z kategorii substancji i przedmiotów tam określonych, w szczególności, czy gleba i inne materiały wydobyte w trakcie robót budowlanych nie miały być wykorzystane do celów budowlanych na danym terenie; 3) art. 46 ust. 1 ustawy o odpadach poprzez przyjęcie bez przeprowadzenia odpowiednich dowodów, że sposób gospodarowania odpadami mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska; 4) art. 80 k.p.a. poprzez niezastosowanie wskazanej regulacji i naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów; 5) art. 81a k.p.a. poprzez niezastosowanie wskazanej regulacji i naruszenie zasady rozstrzygania powziętych w toku postępowania wątpliwości na korzyść strony; 6) art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez niezastosowanie wskazanych regulacji i naruszenie zasady prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania do władzy publicznej. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu decyzji skarżąca wskazała, że w pierwszej kolejności zaskarżona decyzja podlega uchyleniu ze względów procesowych, ponieważ względem strony w dniu 28 września 2018 r. doszło do otwarcia postępowania sanacyjnego oraz wyznaczenia zarządcy w osobie M. Z.. O fakcie prowadzenia wobec strony postępowania sanacyjnego organ posiadał pełną wiedzę, co wynika z okoliczności używania przez organ przy nazwie strony dopisku "w restrukturyzacji". Z drugiej zaś strony organ nie dopuścił do udziału w postępowaniu zarządcy, co stanowi naruszenie regulacji wynikającej z art. 311 p.restr. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wnioski zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnośnie do ww. zarzutu procesowego Minister wskazał na umyślne działania strony (odwołanie podpisane nieczytelnym podpisem, brak podpisu skargi, brak powiadomienia zarządcy o toczącym się postępowaniu administracyjnym) powodujące obstrukcję niniejszego postępowania. W jego ocenie organy słusznie przyjęły za skutecznie dostarczoną korespondencję adresowaną na spółkę w restrukturyzacji, a jeśli doszło w tej kwestii do zaniedbania, to raczej winy należy szukać po stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd, rozpoznając skargę, ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Badając przedmiotową sprawę według powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu istotnych naruszeń przez organy obu instancji przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy administracji publicznej orzekające w sprawie indywidualnej w toku postępowania powinny stać na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Zasada prawdy obiektywnej została skonkretyzowana w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Powyższe przepisy, zdaniem Sądu, od początku postępowania administracyjnego zostały naruszone zarówno przez Marszałka, jak i przez Ministra. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że skarżąca do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami z 30 października 2018 r., który do organu I instancji wpłynął 8 listopada 2018 r., dołączyła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: KRS) aktualny na dzień 14 lutego 2014 r. Organ I instancji nie wezwał strony do złożenia odpisu z KRS aktualnego na dzień składania wniosku, ale z pewnością z urzędu wiedział o prowadzonym wobec strony postępowaniu restrukturyzacyjnym. Świadczą o tym dwukrotne wezwania strony do uzupełnienia wniosku z 13 listopada 2018 r. i 14 grudnia 2018 r., na których jako adresata wskazano: [...] sp. j. w restrukturyzacji, ul. [...], W.. Wszystkie pisma kierowane do innych podmiotów w toku postępowania (Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w [...], Prokuratura Rejonowa [...] w [...], Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w [...] Wójt Gminy W.) dotyczyły strony określonej w powyższy sposób, tj. jako spółka jawna w restrukturyzacji. Adresatem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji była również spółka w restrukturyzacji. Tymczasem zgodnie z art. 311 ust. 1 p.restr. postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi dotyczące masy sanacyjnej mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez zarządcę masy sanacyjnej albo przeciwko niemu. Postępowania te zarządca prowadzi w imieniu własnym na rzecz dłużnika. W sprawach dotyczących masy sanacyjnej legitymację procesową ma więc tylko zarządca. Bezwzględny charakter art. 311 ust. 1 p.restr. powoduje całkowitym pozbawieniem dłużnika legitymacji procesowej w postępowaniu administracyjnym dotyczącym masy sanacyjnej. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w myśl art. 189 ust. 1 p.restr. dzień wydania postanowienia o otwarciu postępowania sanacyjnego jest dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Postanowienie to jest skuteczne i wykonalne z dniem jego wydania (art. 288 ust. 2 w związku z art. 234 ust. 1 p.restr.). W postanowieniu o otwarciu postępowania sanacyjnego zostaje powołany zarządca (art. 51 ust. 1 p.restr.). Z chwilą otwarcia postępowania sanacyjnego dłużnik – co do zasady – traci na rzecz zarządcy prawo zarządzania i rozporządzania majątkiem stanowiącym masę sanacyjną (art. 288 ust. 2 i ust. 3, art. 294 i art. 232 ust. 1 p.restr.), aczkolwiek nadal pozostaje jego formalnym właścicielem. Organy orzekające w tej sprawie nie dość wnikliwie podeszły do znanej im z urzędu okoliczności pozostawania strony w stanie restrukturyzacji. Nie zbadały, czy przedmiotowe postępowanie dotyczy masy sanacyjnej (chociaż przedmiotem działalności spółki jest m.in. wywóz śmieci i odpadów, unieszkodliwianie odpadów), nie ustaliły osoby zarządcy, w jakiej dacie otworzyło się postępowanie sanacyjne wobec strony. Jak wynika z danych ujawnionych w KRS wobec skarżącej postępowanie sanacyjne otworzyło się w dniu wydania przez Sąd Rejonowy w [...] postanowienia w tym zakresie, tj. 28 września 2018 r. (a więc przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów). W KRS ujawniono również imię i nazwisko zarządcy spółki będącej w restrukturyzacji – M. Z.. Znamienne jest to, że strona poinformowała o tych faktach dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednak to na organach prowadzących postępowanie administracyjne ciąży obowiązek stania na straży praworządności i z urzędu podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Temu obowiązkowi organy nie sprostały; nie ustaliły bowiem prawidłowo stanu faktycznego i istotnych dla sprawy okoliczności, w tym czy wnioskodawca był prawidłowo reprezentowany i kto winien być stroną postępowania. Tym samym naruszyły w sposób istotny przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a. Z akt administracyjnych wynika również, że została naruszona zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, z której wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W okolicznościach tej sprawy zawiadomienie o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 k.p.a., czy zawiadomienie o oględzinach nie zostało skierowane do zarządcy, tylko do strony osobiście w sytuacji, kiedy nie miała legitymacji procesowej w tej sprawie z uwagi na toczące się postępowanie restrukturyzacyjne. Minister rozpoznał odwołanie i wydał zaskarżoną decyzję również w takich samych warunkach, jak organ I instancji. Nie zauważył, że autorem odwołania jest podmiot będący w restrukturyzacji i do niego skierował decyzję wydaną w dniu [...] września 2019 r. W toku postępowania sądowego strona w piśmie z 13 stycznia 2010 r. poinformowała, że 12 listopada 2019 r. uprawomocniło się postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z 23 kwietnia 2019 r. w sprawie o sygnaturze [...] o umorzeniu postępowania sanacyjnego, którego odpis Sąd zażądał i dołączył do akt (k. 24). Tak więc na etapie postępowania sądowego strona odzyskała już swoją legitymację procesową. Po kontroli legalności postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją Ministra należy stwierdzić, że od początku toczyło się z uchybieniami procesowymi, skutkującymi brakiem prawidłowego ustalenia strony. Dlatego Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji przeprowadzi postępowanie merytoryczne związane z oceną zasadności wniosku strony z 30 października 2018 r. w warunkach, kiedy spółka nie jest już w restrukturyzacji. Z uwagi na stwierdzone istotne uchybienia proceduralne, skutkujące uchyleniem obu decyzji, Sąd za przedwczesne uznał wypowiadanie się co do wskazanych w skardze zarzutów merytorycznych.