II GZ 397/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 184/22 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 lutego 2022 r. nr SKO.41/4377/RU/2021 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 184/22 na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) odmówił G. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 lutego 2022 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przed przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższego zażalenia został wyznaczony termin rozprawy, na której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 184/22, w punkcie 1/ uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty Lubelskiego z dnia 13 października 2021 r., nr KTD.5430.2671.2021.EK; w punkcie 2/ zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego, a w punkcie 3/ umorzył postępowanie administracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Istota ochrony tymczasowej o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. sprowadza się do tego, by do czasu rozpoznania skargi przez sąd strona skarżąca nie musiała wykonywać obowiązku nałożonego na nią w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Tego rodzaju rozstrzygnięcia mają zatem charakter wyłącznie tymczasowy. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Natomiast w myśl art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez Sąd I instancji orzeczenie kończące postępowanie (por. postanowienia NSA z dnia: 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 1133/14; z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 163/14; z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 31/12). W tej sprawie, przed przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 25 sierpnia 2022 r., uchylił decyzje administracyjne obu instancji oraz umorzył postępowanie administracyjne. W tej sytuacji, to jest po wydaniu wyroku Sądu I instancji uwzględniającego skargę, zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych, zaś kwestia rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stała się bezprzedmiotowa. Skarżący w chwili obecnej, z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a., posiada bowiem ochronę tymczasową z uwagi na uwzględnienie skargi. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym [...]. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.