I OZ 652/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 1004/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 13 stycznia 2020 r. odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 listopada 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych ww. skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz złożenie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie i przesłanej na adres wskazany w skardze wynika, że w dniu 12 grudnia 2019 r. przesyłkę awizowano i pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 20 grudnia 2019 r. Z uwagi na fakt, że strona przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 27 grudnia 2019 r. na podstawie art. 73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, stanowiące rodzaj fikcji prawnej, stwarza bowiem domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, że przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Przesyłkę taką pozostawia się bowiem w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia Sąd podał dalej, że w wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, który to termin upłynął z dniem 3 stycznia 2019 r., strona nie podała jednak numeru PESEL, jak również nie złożyła brakujących 3 odpisów skargi, co stanowiło podstawę do jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.S., zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 73 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, albowiem w przedmiotowej sprawie nie sposób przyjąć fikcji doręczenia wezwania z dnia 28 listopada 2019 r., a to z uwagi na fakt, iż skarżący nie został zawiadomiony o złożeniu ww. pisma w placówce pocztowej/urzędzie gminy wraz z informacją o możliwości jego odbioru w ww. miejscu. Mając na uwadze powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarżący ani razu nie został zawiadomiony o złożeniu wezwania z dnia 28 listopada 2019 r. wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W ocenie skarżącego mogło to być spowodowane dużą ilością korespondencji obsługiwanej przez Pocztę Polską w okresie świąt Bożego Narodzenia, a co za tym idzie – zagubienie ww. przesyłki przez pracowników Poczty Polskiej, bądź złożeniem awizo do niewłaściwej skrzynki oddawczej, a to z uwagi na bardzo dużą ilość mieszkań znajdujących się w bloku, w którym skarżący mieszka. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit.b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych ma miejsce wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 6 grudnia 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie 3 jej odpisów. Jak wynika z analizy akt sprawy, przesyłka zawierająca powyższe pismo była dwukrotnie awizowana: 12 i 20 grudnia 2019 r., co potwierdzają adnotacje na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 26 akt sądowych). Wobec bezskutecznego upływu terminu na odbiór przesyłki, zwrócono ją do nadawcy, tj. do WSA w Kielcach. Potwierdza to adnotacja na kopercie o treści: "Zwrot nie podjęto w terminie" z datą 30 grudnia 2019 r. Wobec tego zarządzeniem z 7 stycznia 2020 r. przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczania na dzień 27 grudnia 2019 r. Taki sposób doręczenia przewidziany przez przepisy art. 73 § 1- 4 p.p.s.a. stanowi rodzaj fikcji prawnej opierającej się przyjęciu domniemania, że doręczenie przesyłki nastąpiło z upływem 14 dni licząc od dnia pierwszego awiza. W niniejszej sprawie siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał zatem 3 stycznia 2020 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, że strona uchybiła wyznaczonemu terminowi do uzupełnienia dostrzeżonych braków formalnych skargi – czemu zresztą nie zaprzecza. W wyznaczonym terminie skarżący nie podał bowiem numeru PESEL, jak też nie nadesłał 3 odpisów skargi. Odnosząc się zaś do podnoszonych w zażaleniu okoliczności, podkreślić należy, że upływ terminu jest okolicznością obiektywną w tym sensie, że jest niezależny od winy w uchybieniu terminowi. Przy jego obliczaniu nie bierze się zatem pod uwagę okoliczności faktycznych związanych z przyczynami uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego motywy zażalenia, w których skarżący podaje przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie mogły odnieść oczekiwanego przez stronę skutku. W przypadku zażalenia na odrzucenie skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi, skarga podlegała odrzuceniu. Okoliczności podniesione przez skarżącego będą miały natomiast znaczenie przy ocenie przez Sąd I instancji złożonego wraz z zażaleniem wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Dopiero bowiem po prawomocnym przesądzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny o tym, że prawidłowo sąd I instancji odrzucił skargę z powodu uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, otwiera się termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu to uzupełnienia braku formalnego pisma. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania i nie usunął braków formalnych skargi, uznać należało, że zasadnie Sąd Wojewódzki odrzucił skargę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.