II SA/Kr 886/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na uchwałę Rady Miasta Nowy Targ z dnia 20 lipca 2015 r., Nr XI/89/2015 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 25 (Kowaniec-Kokoszków) postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi UZASADNIENIE M. G. wniosła w dniu 1 czerwca 2022 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Nowy Targ z dnia 20 lipca 2015 r., Nr XI/89/2015 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 25 (Kowaniec-Kokoszków). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądów administracyjnych jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935) tj. z dniem 1 czerwca 2017 r. modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 ww. ustawy: "1. Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego." Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego ustawy nowelizującej - art. 17 ust. 1 - do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym, zaś z art. 17 ust. 2 wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (ustawa o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie ustawy. Zatem jak wynika z przytoczonej regulacji intertemporalnej, w sprawach dotyczących aktów organów gminy nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostaną po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zatem w sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r. W świetle przedstawionych uwag należy uznać, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do zapisu art. 52 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a.") w brzmieniu sprzed wspomnianej nowelizacji, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa, w przypadku innych aktów, nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z załączonych do skargi dokumentów skarżąca wystąpiła do Rady Miasta Nowy Targ z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to wpłynęło do organu w dniu 24 lutego 2022 r. Organ nie ustosunkował się do ww. wezwania. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy należy uznać, że termin do wniesienia skargi wynosił sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarga została nadana bezpośrednio do sądu dopiero w dniu 1 czerwca 2022 r., a zatem ze znacznym uchybieniem terminu, który upływał w dniu 25 kwietnia 2022 r. W związku z powyższym skargę, jako spóźnioną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wedle którego Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.