II FZ 713/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 871/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem z 18 czerwca 2019 r., III SA/Wa 871/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. (dalej: "strona", "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 15 lutego 2019 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. 2. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto, zarządzeniem z 24 kwietnia 2019 r. zobowiązano stronę do uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę z 26 kwietnia 2019 r. zawierającą: odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, odpis odpowiedzi na skargę i wezwanie do złożenia pełnomocnictwa doręczono 7 maja 2019 r. na adres kancelarii pełnomocnika. Wpis uiszczono 14 maja 2019 r. Odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") sąd pierwszej instancji uznał, że pełnomocnik skarżącego - będąc prawidłowo wezwanym do uzupełnienia braków formalnych skargi - w wyznaczonym terminie nie przedłożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony. 3 Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że przesyłka z 26 kwietnia 2019 r. zawierała: pismo przewodnie, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i odpowiedź na skargę z 9 kwietnia 2019 r. Nie było w niej natomiast wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie kwestią zasadniczą jest to czy pełnomocnik skarżącego w jednej kopercie otrzymał wraz z odpisem odpowiedzi na skargę dwa wezwania, tj. do uiszczenia wpisu i do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego w terminie siedmiu dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W związku z powyższym na wstępie podkreślić należy, iż podczas pokwitowania odbioru przesyłek u listonosza nie ma wystarczającej ilości czasu na konfrontowanie treści poświadczenia z zawartością tejże przesyłki. Tym samym, jedynie z treści potwierdzenia zwrotnego wynika, iż w przesyłce sądowej (w kopercie) były wszystkie wskazane dokumenty (por. postanowienia NSA: z 25 września 2018 r., II GZ 323/18; z 8 maja 2019 r., II GZ 68/19; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego, nie ma żadnej pewności, czy skarżący (jego pełnomocnik) otrzymał dwa wezwania, szczególnie wobec okoliczności, że wpis od skargi uiszczono w wyznaczonym terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dowodowo niemożliwe jest wykazanie, że przesyłka rzeczywiście zawierała wskazane na zwrotce pisma lub ich nie zawierała - jak dowodzi strona. W obu przypadkach jest to domniemanie, które należy uprawdopodobnić. Z doświadczenia życiowego wynika, że racjonalnym działaniem strony zainteresowanej w rozpoznaniu jej sprawy jest wykonywanie wszelkich obowiązków, które są warunkiem nadania sprawie biegu. Logiczne jest także założenie, że strona wykonując obowiązki o większej skali trudności i wymagające od niej większego zaangażowania (uiszczenie wpisu sądowego – dokonanie przelewu na wskazany numer konta bankowego lub wpłata w banku lub na poczcie) nie zaniecha także obowiązków przynajmniej teoretycznie mniej wymagających (nadesłanie oryginału lub odpisu pełnomocnictwa). W niniejszej sprawie przyjąć należy, że skoro pełnomocnik uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł, to prawdopodobnym jest, że z niewiadomych powodów nie otrzymał wezwania do nadesłania pełnomocnictwa. Zdaniem NSA za takim rozstrzygnięciem wątpliwości na korzyść strony przemawia, w tym konkretnym przypadku, umożliwienie stronie zainteresowanej ochroną swych praw skorzystanie w pełni z konstytucyjnego prawa do sądu. Należy zauważyć, że prawdopodobne jest, iż przesyłka sądowa z niewyjaśnionych przyczyn nie zawierała wezwania do nadesłania pełnomocnictwa. Zaistniałe wątpliwości nie mogą obciążać strony, która zainteresowana obroną swych praw i dopełniła pozostałych obowiązków wynikających z nadesłanej korespondencji. Należy wskazać, że zasadnym jest wzywanie o uzupełnienie wszystkich braków na jednym formularzu. Sporządzenie dwóch osobnych wezwań, na dwóch oddzielnych kartkach – gdy wysyłane są w jednej kopercie tego samego dnia - zwiększa prawdopodobieństwo, że jedno z takich pism przypadkowo nie zostanie włożone do koperty. Wysłanie jednego pisma ze wskazaniem - w punktach - jakie braki strona ma uzupełnić usunie wątpliwości, czy wezwanie o uzupełnienie tego konkretnego braku znajdowało się w kopercie czy nie, tym bardziej, że rygor w każdym przypadku jest taki sam. Decydując się natomiast na sporządzanie odrębnych pism/zarządzeń należy konsekwentnie doręczać je w oddzielnych przesyłkach, co zniweluje ewentualne pomyłki i umożliwi stronom postępowania i sądowi jednoznaczne ustalenie zawartości tych przesyłek. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie uwzględnił i uchylił zaskarżone nim postanowienie.