II OZ 1157/10

SENTENCJA Dnia 24 listopada 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 października 2009 roku, sygn. akt II SAB/Wr 18/05 o odrzuceniu zażalenia D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 września 2009 roku, sygn. akt II SAB/Wr 18/05 uwzględniające wniosek skarżącej z dnia 23 września 2009 roku w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Trzebnicy w przedmiocie decyzji w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego i bezodpływowego zbiornika na ścieki postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. i M.W. na postanowienie Sądu I instancji z dnia 24 września 2009 r. uwzględniające wniosek skarżącej z dnia 23 września 2009 roku w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Trzebnicy w przedmiocie decyzji w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego i bezodpływowego zbiornika na ścieki. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wydanym na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. postanowieniem Sąd uwzględnił wnioski dowodowe skarżącej zawarte w piśmie z dnia 23 września 2009 r. Pismem sporządzonym w dniu 30 września 2009 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując na pozbawienie strony skarżącej prawa do dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, które powinny z urzędu być załączone do akt i nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego z art. 106 § 3, § 4, § 5 ustawy o NSA i niedopuszczenie do mediacji mimo, że mieli do takich czynności prawo. Odrzucając zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w katalogu określonym w przepisie art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zostały uwzględnione postanowienia dowodowe. Ustawodawca nie przewidział też w innych przepisach możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wydane w tym przedmiocie. W konsekwencji – uznając zażalenia za niedopuszczalne – Sąd I instancji odrzucił zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący wnosząc o jego uchylenie i zmianę. W opinii skarżących nie kwestionowali oni uwzględnienia ich wniosku, lecz pozbawienie prawa do dokumentów i obrony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia ściśle określone w tym przepisie. Katalog przypadków, w których strona może złożyć zażalenie jest zatem katalogiem zamkniętym. Żaden z powyższych przepisów nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie przeprowadzenia dowodu. Możliwość taka nie wynika również z innych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności art. 106 § 3 ustawy, w którym uregulowano przesłanki przeprowadzenia dowodu z dokumentów. W tej sytuacji zażalenie skarżących jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. Postanowienie to może być natomiast przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej. Wbrew twierdzeniom zażalenia, w piśmie z dnia 30 września 2009 r. skarżący wyraźnie odnieśli się do postanowienia w przedmiocie postępowania dowodowego. Okoliczność tę dodatkowo potwierdza nadesłane już po wydaniu zaskarżonego postanowienia z dnia 29 października 2009 r. pismo skarżących, w którym wskazują, że ich zażalenie dotyczyło postanowienia wydanego na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. Stąd też argument, że ich zażalenie nie dotyczyło postanowienia uwzględniającego postanowienia z dnia 23 września 2009 r., nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.