I OZ 636/20
Sądy administracyjne2020-10-02
Sygnatura
I OZ 636/20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2020-10-02
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Iwona Bogucka
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 2 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 kwietnia 2020 r. sygn. akt II SA/Po 116/20 o odrzuceniu skargi W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Wielkopolskim z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Pismem z 23 stycznia 2020 r. W. M. (dalej jako: "skarżący") złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Wielkopolskim z [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 lutego 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie siedmiu dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu 28 lutego 2020 r. (k.14). Pomimo upływu siedmiodniowego terminu wpis nie zostały uiszczony.
W związku z powyższym postanowieniem z 6 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę.
Zażalenie na postanowienie złożył skarżący, wnosząc o "ponowne wszczęcie postępowania administracyjnego" dotyczącego jego skargi. W uzasadnieniu zażalenia zakwestionował jakoby otrzymał "wezwanie do uiszczenia opłaty numer [...] prawdopodobnie z powodu choroby".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że postanowienie w pełni odpowiada prawu. Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Z uwagi na fakt, że skarżący wystąpił ze skargą bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia z 14 lutego 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 28 lutego 2020 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej zawierającej powyższe wezwanie wynika, że została ona odebrana osobiście przez skarżącego, który poświadczył jej odbiór własnoręcznym podpisem. Tym samym, podniesiona przez skarżącego w zażaleniu okoliczność, jakoby nie otrzymał wezwania do uiszczenia opłaty sądowej od skargi z uwagi na swój pobyt w szpitalu, nie mogła odnieść skutku, albowiem z dołączonego do zażalenia wypisu ze szpitalu wynika, że skarżący przebywał w nim w maju, natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało mu doręczone w lutym. W związku zaś z faktem, że do dnia wydania kwestionowanego postanowienia opłata nie została uzupełniona, stosownie do regulacji wskazanej na wstępie, zasadnie Sąd I instancji zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.