II SA/Ol 530/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2009r. wniosku A. Z. o ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie przedłużenia zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia oddalić wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE A. Z. złożył w dniu 24 sierpnia 2009r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 530/09). Następnie pismem procesowym z dnia 26 sierpnia 2009r. A. Z. cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy, stwierdzając, iż jest ona już mu niepotrzebna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej, a następnie cofnął wniosek. W konsekwencji merytoryczne rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez dokonywanie oceny oświadczeń skarżącego co do jego sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych było niecelowe. Złożenie oświadczenia o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy oznaczało, że skarżący rezygnują z możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy państwa w procesie sądowym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2029/07). Ponieważ ustawa - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w przypadku cofnięcia wniosku przez skarżącego, wniosek ten postanowiono oddalić. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1 i art. 258 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.