Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Łd 1164/07

Sądy administracyjne2007-10-29
Sygnatura
I SA/Łd 1164/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
2007-10-29
Rodzaj
Postanowienie WSA w Łodzi

Sędziowie

Paweł Janicki

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA I SA/Łd 1164/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2004 r. postanowił: odrzucić skargę. UZASADNIENIE I SA/Łd 1164/07 UZASADNIENIE W dniu K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za [...]. Odpis zaskarżonej decyzji doręczono skarżącemu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru- akta administracyjne). Uzasadniając skargę, oprócz zarzutu naruszenia wskazanych przepisów prawa podatkowego jak również wskazanych przepisów ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, K.K. podniósł, iż zaskarżona decyzja nie została skutecznie doręczona. Skarżący wskazał, że już na etapie postępowania kontrolnego i podatkowego prowadzonego przed Urzędem Skarbowym ustanowił pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego – D.N. Zatem doręczenie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisu art. 145 ordynacji podatkowej, w ocenie skarżącego powoduje bezskuteczność doręczenia, a co za tym idzie należy uznać, iż złożona przez niego skarga została wniesiona w terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - art. 54 § 1 ustawy. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł dla K.K. od dnia [...] i upłynął w dniu [...]. Jak wskazano powyżej skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...]. , a więc została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Termin w postępowaniu sądowo – administracyjnym o jakim mowa w art. 53 § 1 powołanej ustawy jest terminem ustawowym. Niedotrzymanie tego terminu powoduje ujemne skutki procesowe – utratę prawa do skutecznego wniesienia skargi. W ocenie Sądu bez znaczenia dla zachowania terminu do wniesienia przedmiotowej skargi ma podnoszona w skardze okoliczność rzekomo nieskutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji z powodu doręczenia decyzji stronie zamiast ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Jak bowiem wynika z treści udzielonego doradcy podatkowemu D.N. przez K.K. pełnomocnictwa, "K.K. (...) udziela pełnomocnictwa Doradcy Podatkowemu D.N. (...) do występowania w Urzędzie Skarbowym w S. w sprawie kontroli podatkowej prowadzonej w zakresie podatku VAT za okres od [...] do [...]., jej wyników i decyzji na niej opartych". Powyższy zapis dowodzi, iż pełnomocnictwo z dnia [...]. obejmowało jedynie reprezentację strony w postępowaniach przed US w S., tj. przed organem pierwszej instancji. Mocodawca ograniczył zakres uprawnień pełnomocnika jedynie do czynności procesowych przed organem pierwszoinstancyjnym. Stąd skarga K.K., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu. T. P.